Atos 9
Tawúratɩ na Injiila dɛ́ɛ fɔɔlɩ́nɩ (KDH) vs ARIB
1 Sawúuli ɩbá wɛ́nzɛɛzɩ́ Ɖádʊ́ʊ-dɛ́ɛ wanbaaráa ɩzɩ́rɛ bɩka wánjáádɩ bɛdɛ́ɛ sɩ́m. Woobó ɩmɔɔná Ɩsɔ́ɔ sarásɩ lanɖáa rɩ́ŋa-dɛ́ɛ kʊ́bɔnɩ́
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 ɩbɔ́ɔ́zɩ yɩ sɩsɩ ícéle ɩmʊ́ tákaraɖáwá tɩ́nváa yɩ nɩ́bááwʊ ibó Damáasɩ Yahúúɖuwá-dɛ́ɛ Ɩsɔ́ɔ ɖaazɛɛɖɛ́wá-daá nɛ́, na a bɩgɛ́ɛ sɩ aláa yáá abaaláa bovóo Ɖádʊ́ʊ-dɛ́ɛ nɩ́bááwʊ nɛ́ bɔwɛ ńnaamʊ́, ɩkágbá wɛ ɩkɔ́gɔ́ná Yerusalɛ́ɛm tɛ́ɛ́dɩ-daá.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Ɩwɛ Damáasɩ nɩ́bááwʊ-rɔ wáńjʊ́ʊ́ná tɛ́ɛ́dɩ gɛ sɩ ɩtɔ́ na isú nɛ́, ɖɛnyɛm kʊ́bɔńgɩ waagálɩ́ɩ́ná ɩsɔ́ɔ́dáá kɩkɔ́nɩ kɩlára kɩmɩlɩná yɩ
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 ɩ́cɛ ɩsála adɛ. Ngɛ waanɩ́ɩ lowú nakɩ́rɩ wánŋmatɩnáa yɩ sɩsɩ: «Sawúuli, Sawúuli, we-rɔ gɛ nyánváa ma fúkúḿsi bɩlɛ́.»
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ngɛ Sawúuli wɔɔbɔ́ɔ́zɩ sɩsɩ: «Mádʊ́ʊ, nyɔ́ɔ́ weení gɛ.» Ngɛ lowú kɩḿ kiibúsi yɩ sɩsɩ: «Mɔ́ɔ́ Yeésu gɛ, weení nyɔ́ɔ́ nyánváa yɩ fúkúḿsi nɛ́.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Amá, kʊrʊ́, bo tɛ́ɛ́dɩ-daá bénveerím nya wenbí bɩmɔɔ́na nlá nɛ́.»
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 Wenbá ɩ́na wɛ bɛ́nɖɛɛ́ nɛ́ baagba badɩ bazɩ́ŋɛ́ɛ ɖɩdáarɛ-daá, bádánnáa kʊ́tɔḿtɩ; bánnɩɩ́ lowú wánŋmatɩ́ nɛ́, amá, bádánnáa ɩrʊ́.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sawúuli waanyʊʊ́ ɩkʊrʊ́, waazá fuláa amá, ɩ́dánnáa. Bɔɔɖɔ́kɩ yɩ gɛ boboná Damáasɩ tɛ́ɛ́dɩ-daá.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 Waalá wɛ́ náádoozo ɩ́dánnáa, bɩka ídénɖíi ngʊ́ ɩ́dɔ́nnyɔɔ.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Abaalʊ́ naárʊ wɛ ná Damáasɩ ńnaamʊ́, bánÿaá yɩ sɩsɩ Ananíyáasɩ bɩka ɩgɛ́ɛ Yeésu-dɛ́ɛ wanbaarʊ́ gɛ. Ɖádʊ́ʊ waalɩzɩ́ ɩdɩ ɩwɩ́lɩ yɩ ɩtɔ́ yɩ sɩsɩ: «Ananíyáasɩ!» Ngɛ woobúsi yɩ sɩsɩ: «Mánááɖɔ́ Mádʊ́ʊ!»
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 Ngɛ Ɖádʊ́ʊ sɩsɩ: «Kʊrʊ́ ngbɔ́ɔ nɩ́bááwʊ bánÿaá kɩ sɩsɩ nɩ́bááwʊ Kɩzɩɩzɛ́ɛ nɛ́, nbó nzʊ́ʊ weení bánÿaá yɩ sɩsɩ Yudáa nɛ́ ɩdɛ́ɛ. A nyáázʊ́ʊ, bɔɔzɩ Táarɩsɩ abaalʊ́ bánÿaá yɩ Sawúuli nɛ́ ɩrɔɔzɩ́; ɩwɛ sʊlʊ́ńdɩ-daá.
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Bɩɩlɩzɩ́ abaalʊ́ naárʊ bánÿaá yɩ sɩsɩ Ananíyáasɩ nɛ́ bɩwɩ́lɩ yɩ. Bɩɩwɩ́lɩ yɩ sɩsɩ Ananíyáasɩ ɩmʊ́ waagázʊʊ ɩjɔ́ ɩtɩ́nɩ yɩ nʊ́ʊ́zɩ na ɩbáázɩ náa ɖʊɖɔ.»
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ngɛ Ananíyáasɩ sɩsɩ: «Ɖádʊ́ʊ, mánnɩɩ́ ɩráa ɖabata wánŋmatɩ́ ɩrʊ́ ɩmʊ́ ɩdɛ́ɛ tɔ́m. Beevééri ma nŋɩ́nɩ́ waabá ɩnáázɩ nyɛ́dɛ́ɛ ɩráa Yerusalɛ́ɛm nɛ́.
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Wɔɔgɔ́nɩ cé ɖɔ́ nɛ́, Ɩsɔ́ɔ sarásɩ lanɖáa kʊ́bɔnáa waagává yɩ yíko sɩ ɩkpa wenbá barɩ́ŋa bónguú nya tɛ́ɛ́dɩ nɛ́.»
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Amá, Ɖádʊ́ʊ weevééri yɩ sɩsɩ: «Bo, káma, mɔ́ɔ́ máálɩ́zɩ́ ɩrʊ́ ɩmʊ́ gɛ sɩsɩ ɩfɔ́ɔ́zɩ ma, iyéle yíriwá tɩɩganáa na bowúrowá, bɩkpɛdɩ́na Israyɛ́ɛlɩ bíya batɩlɩ́ ma.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 Mɔ́ɔ́ mádɩtɩŋa mánwɩlɩ́ɩ yɩ wahálawá wentí tɩrɩ́ŋa sɩ ɩna tɩ mɔ́rɔ́ɔ́zɩ́ nɛ́.»
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 Ngɛ Ananíyáasɩ waagʊrʊ́ ɩɖɛ́ɛ. Waadála ɩsʊ́ʊ ɖaána nɛ́, ngɛ waadɩ́nɩ ɩnʊ́ʊ́zɩ Sawúuli ɩmʊ́ ɩrɔ ɩtɔ́ yɩ sɩsɩ: «Mogoobú Sawúuli, Ɖádʊ́ʊ Yeésu weení nyɛ́ngɛɖɛɛ́ nɩ́bááwʊ-daá na ɩɖʊ ɩlɩ́ɩ nyɔ́rɔ́ nɛ́ weegédíri ná ma sɩsɩ mɔ́gɔnɩ na nyáázá ifulú, bɩka Kezeŋa Ɖacɩrɩ‑cɩrɩ ńga isuná nya.»
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Sɩ ɩtɔ́ na isú nɛ́, nabʊ́rʊ waalɩ́ɩ waazá-daá bɩjɔɔ́ɔ nyazɩ tiiná bɔɔrɩ́nɩ bɩlɛ́ bɩsála adɛ, waazá ɩcáŋ atábáazɩ náa. Ngɛ waagʊrʊ́ belíri yɩ lɩ́m-daá bɔsɔ yɩ túúbá lɩ́m.
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 Ngɛ weeɖi kíɖíím ɩdɔnʊʊ́ ɩbɩ́sɩ kɩkpa ɖóni.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 Ɩwɛ ńna bɩlɛ́ nɛ́, ngɛ waajáŋ ɩbáázɩ waázu lám Yahúúɖuwá-dɛ́ɛ Ɩsɔ́ɔ ɖaazɛɛɖɛ́wá-daá sɩsɩ Yeésu kɛ́ɛ na Ɩsɔ́ɔ Biyaalʊ́.
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Ngɛ bɩjɔɔ́ɔ wenbá barɩ́ŋa bánnɩɩ́ wánŋmatɩ́ bɩlɛ́ nɛ́ bítí bɔ́nbɔɔzɩ́ sɩsɩ: «Bɩdɛkɛ́ɛ ɩmʊ́ waabaná wángaváa wenbá bónguú Yeésu tɛ́ɛ́dɩ Yerusalɛ́ɛm tɛ́ɛ́dɩ-daá nɛ́ fúkúḿsi? Bɩdɛkɛ́ɛ bɩgɔnɖɛ́ gɛ wɔɔgɔ́nɩ cé sɩ ɩkpa wɛ ɩfɔ́kɩ iboná Ɩsɔ́ɔ sarásɩ lanɖáa rɩ́ŋa-dɛ́ɛ kʊ́bɔnáa?»
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Amá, Sawúuli ɩlɛ́ ɩdɛ́ɛ waázu lám ɩbá bʊwɛ bɩbamáa bʊ́ʊ kpáa, Yahúúɖuwá bɔwɛ Damáasɩ nɛ́ waatasɩ wentí sɩ bɔtɔ́ nɛ́, káma, wánwɩlɩ́ɩ sɩsɩ Yeésu kɛ́ɛ na Lɛɛrʊ́.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 Bɩɩbá bɩkɔ́nɩ bɩlá wɛ́ náálɛ nɛ́, ngɛ Yahúúɖuwá waaɖʊ sɩ bángʊ́ʊ yɩ.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 Amá, Sawúuli wooyuú ɩnɩ́ɩ wentí baaɖʊ sɩ balá nɛ́. Nuvoowú na ɩdaawʊ́, bɩlɛ́ gɛ beveráa tɛ́ɛ́dɩ wɔnásɩ rɩ́ŋa-jɔ́ bánjáádɩ yɩ sɩ bakʊ.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 Wɩ́rɛ nuvoowú nakɩ́rɩ-daá gɛ ɩwanbaaráa wɔɔgbɔ́ɔ yɩ baɖʊ ɖɔkʊ́-daá batá nibiiré betisi ná yɩ koloŋá ɩɖɛ́ɛ.
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 Woobó ɩtála Yerusalɛ́ɛm nɛ́, ngɛ waajáa sɩ ɩkpɔ́ɔ ɩdɩ ɩtasɩná Yeésu-dɛ́ɛ wanbaaráa baaganáa. Amá, ɩdɛ́ɛ tɔ́m cɔɔ́ɔ baaganáa rɩ́ŋa nɩdáárɛ, káma, bɛlɛ́ badafa toovonúm sɩsɩ ɩgɛ́ɛ Yeésu-dɛ́ɛ wanbaarʊ́ toovonúm.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Ńna gɛ Barɩnabáasɩ wɔɔgbɔ́ɔ Sawúuli iboná tɩndɩnáa-jɔ́ ɩtɩ́ wɛ nŋɩ́nɩ́ Sawúuli waana Ɖádʊ́ʊ Damáasɩ nɩ́bááwʊ-rɔ nɛ́; na nŋɩ́nɩ́ Ɖádʊ́ʊ waaŋmatɩná yɩ na nŋɩ́nɩ́ Sawúuli ɩmʊ́ wooyuú zinbirí ɩlá ɩráa waázu na Yeésu-dɛ́ɛ yɩ́ɖɛ-daá nɩdáárɛ fɛ́yɩ́na yɩ nɛ́.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Kpɔɔná bɩdɛ́ɛ sáátɩ gɛ Sawúuli na wɛ bánzʊʊ́ bánlɩɩ́ Yerusalɛ́ɛm tɛ́ɛ́dɩ-daá; bɩka ɩbá wánlám waázu na Ɖádʊ́ʊ-dɛ́ɛ yɩ́ɖɛ-daá nɩdáárɛ fɛ́yɩ́na yɩ.
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Wánŋmatɩ́ Yahúúɖuwá bánŋmatɩ́ Gɩrɛ́ɛkɩ kʊnʊm nɛ́ Yeésu-dɛ́ɛ tɔ́m bɩka ɩ́na wɛ bánnarɩ́ɩ tɔ́m ɖʊɖɔ. Amá, bɛlɛ́ ɖʊɖɔ bánjáádɩ sɩ bakʊ yɩ.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Koobíya waanɩ́ɩ bɩlɛ́ nɛ́, ngɛ bɛlɛ́ bɔɔgbɔ́ɔ yɩ bɛɖɛɛná Sezarée tɛ́ɛ́dɩ-daá, beyéle yɩ ɩlɩɩná ńna ɩɖɛ́ɛ Táarɩsɩ tɛ́ɛ́dɩ-daá.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 Yudée na Galilée na Samarɩ́ya laadásɩ rɩ́ŋa-daá, Yeésu-dɛ́ɛ Koduuziya wɛ fɛɛzɩrɛ-daá gɛ. Bɛdɛ́ɛ toovonúm fáa ɩbá bɩbamáa caarɩ́, bánnɩɩ́ Ɖádʊ́ʊ-dɛ́ɛ nɩdáárɛ, bɩka Kezeŋa Ɖacɩrɩ‑cɩrɩ ńga wánzɩnáa wɛ babamáa ɖɔɔmɩ́nɩ.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Pétro ɩlɛ́ ɩwɛ wéngilím laadásɩ sɩḿ sɩrɩ́ŋa sɩdaá, ngɛ weedí Krísto ńba bɔwɛ Líída tɛ́ɛ́dɩ-daá nɛ́ bɔjɔ́.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Ɩrʊ́ naárʊ wɛ ńna bánÿaá yɩ sɩsɩ Enée. Bɩ́ɩ́zɩ lutoozo nbɩlɛ́ biilí yɩ ɩwɛ ilewáa adɛ kɩgbáláwʊ-rɔ nɛ́.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 Ngɛ Pétro wɔɔdɔ́ yɩ sɩsɩ: «Enée, Yeésu Krísto waawáázɩ nya, kʊrʊ́ ngóódi nyágɩgbáláwʊ!» Ngɛ waajáŋ ɩnyʊʊ́ ɩkʊrʊ́.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Líída tɛ́ɛ́dɩ-daá ńba rɩ́ŋa na wenbá barɩ́ŋa bɔwɛ Sarɔ́ɔnɩ kɩdɛrɛwʊ-daá nɛ́ baana ɩrʊ́ ceení nɛ́, ngɛ baalá túúbá bofu Ɖádʊ́ʊ Yeésu.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Yopée tɛ́ɛ́dɩ-daá gɛ alʊ́ naárʊ wɛ bánÿaá yɩ sɩsɩ Tabííta; Gɩrɛ́ɛkɩ kʊnʊm-daá nɛ́, «Dɔrɩkáasɩ» nbɩlɛ́, bugutoluú sɩsɩ kpeléwúre. Alʊ́ ɩmʊ́ ɩgɛ́ɛ wanbaarʊ́ ɖʊɖɔ gɛ; kazɔ́ɔ ńbɩ gɛ waabá wánlám bɩka wánzɩnáa kʊnyɔndɩnáa ɖʊɖɔ.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Bɩdɛ́ɛ sáátɩ gɛ kʊdɔḿ waagba yɩ ɩnyáádɩ ɩsɩ́. Bɔɔzɔ yɩ bɩtɛ́ nɛ́, ngɛ baazʊʊná yɩ bafɩ́ɩ́zɩ ɖaḿ bísa-daá.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Líída tɛ́ɛ́dɩ tɩláána Yopée tɛ́ɛ́dɩ gɛ; wanbaaráa waanɩ́ɩ sɩsɩ Pétro wɛ Líída tɛ́ɛ́dɩ-daá nɛ́, baalɩzɩ́ ɩráa nɔɔ́lɛ betíri ɩjɔ́ bekéveeri yɩ sɩsɩ: «Ɖáávɩ́nɩ nya kpɛdɩ́ ngɔ́nɩ ɖɛ́dɛ́ɛ.»
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Ngɛ Pétro wɛɛgbɛdɩ́ ikóvú wɛ bɔkɔ́nɩ. Waadála nɛ́, baagba ná yɩ bísa-daá; ngɛ leeláa rɩ́ŋa woogóduu ɩjɔ́ na wíídi bánwɩlɩ́ɩ yɩ tókowá kʊ́bɔńdɩ na kúmuúti alʊ́ ceení fʊ́nna waazá gɛ waanyára wɛ nɛ́.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Ngɛ wɔɔdɔ́ ɩráa rɩ́ŋa ɩlɩ́ɩ, ití ɩká ɩɖʊná-rɔ ɩsʊ́lʊ. Ngɛ wɛɛgɛ́ɛ́zɩ ɩdɩ ɩtɔ́ ɩsɩɖʊ́ sɩsɩ: «Tabííta, kʊrʊ́!» Ńna gɛ ɩlɛ́ woovulú waazá. Waana Pétro nɛ́, ngɛ waagʊrʊ́ ɩcɔ́ɔ.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Ngɛ Pétro wɔɔlɔ nʊ́ʊ́zɩ ɩsɩná yɩ ɩkʊrʊ́ ɩsɔ́ɔ́dáá. Ngɛ waabɩ́sɩ ɩkáyaa Krísto ńba na leeláa bɔkɔ́nɩ ɩwɩ́lɩ wɛ yɩ ɩ́na waazá.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Ɩráa waanɩ́ɩ tɔ́m tɩna Yopée tɛ́ɛ́dɩ rɩ́ŋa-daá. Ngɛ ɩráa ɖabata waava Ɖádʊ́ʊ Yeésu toovonúm.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pétro wɔɔjɔ́ɔ Yopée tɛ́ɛ́dɩ-daá ńnaamʊ́ ilééri. Ɩwɛ ńna nɛ́, Simɔ́ɔnɩ tɔná-dʊ́ʊ-dɛ́ɛ gɛ wɔɔjɔ́ɔ.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.