Mateus 14
Ụ́ꞌdụ́kọ́ Múké Múngú vé rị (KBO) vs NAA
1 Sâ ꞌdãri gé, ꞌbãgú Ẽródẽ ãngũ Gãlĩláyã vé rĩ rụụ́pi rĩ kã Yẹ́sụ̃ vé tã yịị́,
1 Por aquele tempo, o tetrarca Herodes soube da fama de Jesus
2 ĩri ní ꞌyozú ívé ãtíꞌbá rĩ pi ní kĩnĩ, “ꞌBá ꞌdĩri Yũwánĩ Bãtízĩmũ sẽépi rĩ íngá gõó ídri rú nĩ! Sẽzú ĩri ní rizú tã ãyãzú ãyãyã ꞌdĩꞌbée ꞌozú ꞌdíni ãní.”
2 e disse aos que o serviam: — Este é João Batista. Ele ressuscitou dos mortos, e, por isso, forças miraculosas operam nele.
3 Ãꞌdiãtãsĩyã ọ́tụ́ Ẽródẽ rụ Yũwánĩ ri, úmbé ĩri, jị ĩri mụụ́ ꞌbeé jó ãngũ ũꞌyĩzú rĩ agá, ꞌí ẹ́drị́pị Pĩlípũ vé ũkú Ẽrõdíyã ã tã sĩ.
3 Porque Herodes, havendo prendido João, o amarrou e pôs na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe.
4 Yũwánĩ ꞌyo ándúrú Ẽródẽ ní kĩnĩ, “Tãị́mbị́ Múngú vé rĩ ãꞌyĩ ku mí ní mívé ẹ́drị́pị vé ũkú jezú mí ní ũkú rú.”
4 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com ela.”
5 Ẽródẽ lẽ Yũwánĩ ri ꞌdịị́, ꞌbo ri ꞌoó ụ̃rị̃ sĩ ꞌbá rĩ pi sĩ, ãꞌdiãtãsĩyã kộpi ãꞌyĩkí rá ꞌyozú kínĩ, Yũwánĩ ri nẹ́bị̃.
5 Embora Herodes quisesse matá-lo, tinha medo do povo, porque consideravam João como profeta.
6 Ụ́ꞌdụ́ ĩ ní Ẽródẽ ri tịzú rĩ kã ícá, údékí ụ̃mụ̃, ụ́ꞌdụ́ ꞌdãri gé, mvá ũkúŋá Ẽrõdíyã vé rĩ tu úngó Ẽródẽ ẹndrẹtị gé, sẽ Ẽródẽ ní ãyĩkõ.
6 Mas, quando chegou o dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos e agradou a Herodes.
7 Ẽródẽ sõ ũyõ kĩnĩ, ngá mvá ũkúŋá rĩ ní lẽé rĩ, ꞌi sẽ ĩri ní rá.
7 Este prometeu, com juramento, dar-lhe o que ela pedisse.
8 Ẽrõdíyã ní ꞌyozú ívé mvá ũkúŋá rĩ ní kĩnĩ, “ꞌÍ ꞌyo Ẽródẽ ní, ã sẽ mí ní Yũwánĩ Bãtízĩmũ sẽépi rĩ ẽ drị̃ sákãnĩ agá.”
8 Então ela, instigada por sua mãe, disse: — Dê-me, aqui, num prato, a cabeça de João Batista.
9 Tã ꞌdĩri sẽ ꞌbãgú Ẽródẽ ní ĩzãngã, ꞌbo ĩri ní ũyõ sõó ívé ụ̃mụ́ rĩ pi ẹndrẹtị gé gí rĩ sĩ, ĩri ní ꞌyozú kĩnĩ, ngá mvá ũkúŋá rĩ ní lẽé rĩ, ã sẽkí ĩri ní.
9 O rei ficou triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, ordenou que o pedido fosse atendido.
10 Ĩri ní ãngáráwá rĩ pi pẽzú mụzú Yũwánĩ ẽ drị̃ lịzú jó ĩ ní ãngũ ũꞌyĩzú rĩ agá ꞌdãá.
10 Assim, deu ordens para que João fosse decapitado na prisão.
11 Ãngáráwá rĩ pi ní Yũwánĩ ẽ drị̃ íꞌdụ́zú íjị́zú sákãnĩ agá, ímụ́ sẽé mvá ũkú rĩ drị́gé, mvá ũkú rĩ ní jịzú sẽzú ẹ́ndrẹ́pị ní.
11 A cabeça foi trazida num prato e dada à jovem, que a levou à sua mãe.
12 Yũwánĩ vé ꞌbá ĩri ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní ímụ́zú Yũwánĩ vé ãvũ ꞌdụzú jịzú mụzú sị̃zú. Vụ́drị̃ ni gé, kộpi ní mụzú tã ni ũlũzú Yẹ́sụ̃ ní.
12 Então vieram os discípulos de João, levaram o corpo e o sepultaram; depois, foram e anunciaram isso a Jesus.
13 Yẹ́sụ̃ kã tã Yũwánĩ vé rĩ yịị́, ĩri ní ꞌdezú mụzú kũlúmgba sĩ, mụ adrií vũrã ãzi gé ọ́ꞌdụ́kụ́lẹgúsĩ. ꞌBá bị́trị́ká rĩ pi kâ tã ꞌdĩri yịị́, kộpi ngakí fũú kụ̃rụ́ rĩ pi agásĩ, kộpi ꞌdekí mụụ́ Yẹ́sụ̃ vúgá sĩ pá sĩ.
13 Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco para um lugar deserto, à parte. Ao saberem disso, as multidões vieram das cidades seguindo-o por terra.
14 Yẹ́sụ̃ kã ísị́ kũlúmgba rĩ agásĩ vũgá nõó, kã ꞌbá bị́trị́ká rĩ pi ndreé, sẽ ẹ́sị́ ni ị́sụ́ ĩzãngã ambamba, ĩri ní kúru ꞌdezú rizú ꞌbá drã be rĩ pi ídrízú.
14 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão, compadeceu-se dela e curou os seus enfermos.
15 Kã mụụ́ adrií ũndréŋá rĩ sĩ, ꞌbá Yẹ́sụ̃ ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní ímụ́zú Yẹ́sụ̃ vúgá nõó. Kộpi ní ꞌyozú ĩri ní kínĩ, “Ụ̃tụ́ rĩ ꞌde nóni gí, ãngũ nõri ásé agá, lẽ mî pẽ ꞌbá bị́trị́ká ꞌdĩꞌbée mụụ́ ãnyãngã jeé kụ̃rụ́ mãdã mãdã rĩ pi agásĩ.”
15 Ao cair da tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é tarde. Mande as multidões embora, para que, indo pelas aldeias, comprem para si o que comer.
16 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ, “Lẽ ꞌbá ꞌdĩꞌbée ã mụkí vũrã ãzi gé ku. Ĩmi sẽkí kộpi ní ngá nyanya, kộpi ã nyakí.”
16 Jesus, porém, lhes disse:
17 Kộpi ní ꞌyozú Yẹ́sụ̃ ní kínĩ, “Ngá ꞌbá vúgá nõgó anigé rĩ ꞌyéŋá pánga tọ̃wụ́ ị̃ꞌbị́ be ị̃rị̃.”
17 Mas eles responderam: — Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ, “Ĩmi íjị́kí má vúgá nõó.”
18 Então Jesus disse:
19 Ĩri ní ꞌyozú ꞌbá bị́trị́ká rĩ pi ní, kộpi ã úríkí vũgá ásé drị̃gé ꞌdĩgé. Ĩri ní pánga tọ̃wụ́ ꞌdĩꞌbée íꞌdụ́zụ́ ị̃ꞌbị́ ị̃rị̃ rĩ be, ĩri ní ãngũ ndrezú ꞌbụ̃ gé ꞌdãá, ĩri ní õwõꞌdĩfô sẽzú, ĩri ní pánga rĩ ãndĩzú, ĩri ní sẽzú ị̃ꞌbị́ rĩ be ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi drị́gé, ꞌbá ĩri ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní awazú ꞌbá rĩ pi ní.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a relva, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois, tendo partido os pães, deu-os aos discípulos, e estes deram às multidões.
20 ꞌBá rĩ pi ãrẽvú céré nyakí ãnyãngã rĩ ẹ́pị́zú ãní rá, ꞌbá ĩri ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ĩkũnãkí ãnyãngã ĩ ní nyaá rĩ ẽ ị̃mbị́tã caá ũvú ã ꞌa mụdrị́ drị̃ ni ị̃rị̃.
20 Todos comeram e se fartaram, e ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Ãgõ ãnyãngã nyaꞌbée rĩ pi vé kãlãfe ri ícó ca élĩfũ tọ̃wụ́ (5,000) rá, kãlãfe ꞌdĩri agá ꞌdĩgé, lãkí ũkú rĩ pi anjiŋá rĩ pi be kuyé.
21 E os que comeram eram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Tã ꞌdĩri ã vụ́drị̃ gé, koro Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní kĩnĩ, kộpi ã tụkí gõó kũlúmgba agá ꞌdãá ũzi, kộpi ã zokí yị̃ị́ bãlãlã rĩ mụzú álé ꞌdãá. Vúlé ꞌdãá, ĩri ní ꞌbá rĩ pi ayizú mụzú ĩvé ãngá sĩ.
22 Logo a seguir, Jesus fez com que os discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.
23 Kã ꞌbá rĩ pi ayií mụzú gí, ĩri ní tụzú mụzú írã drị̃gé ꞌdãá ọ́ꞌdụ́kụ́lẹgúsĩ, ĩri ní Múngú rĩ zịzú. Ụ̃tụ́ rĩ kã ꞌdeé, ị́sụ́ ĩri ꞌdãlé ọ́ꞌdụ́kụ́lẹgúsĩ.
23 E, tendo despedido as multidões, ele subiu ao monte, a fim de orar sozinho. Ao cair da tarde, lá estava ele, só.
24 Sâ ꞌdãri gé, kũlúmgba rĩ vụ̃ rárá rú nyọ̃ọ́kụ́ rĩ be. Ũlí ní vịzú ũkpõ be, sẽ yị̃ị́ rĩ úvá ãní ngũyá ngũyá, sẽ kũlúmgba rĩ ícó mụụ́ ãní bã ku.
24 Entretanto, o barco já estava longe, a uma boa distância da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Ãngũ rĩ kã lẽé ọ́wụ́, Yẹ́sụ̃ ní rizú ímụ́zú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi vúgá nõlé yị̃ị́ bãlãlã rĩ drị̃gé sĩ pá sĩ.
25 De madrugada, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar.
26 ꞌBá Yẹ́sụ̃ ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi kâ Yẹ́sụ̃ ri ndreé ĩri ri ímụ́ yị̃ị́ bãlãlã rĩ drị̃gé sĩ pá sĩ, ụ̃rị̃ fi kộpi ẽ ẹ́sị́ agá ambamba. Kộpi ní ꞌyozú kínĩ, “Ngá rĩ índrí.” Ụ̃rị̃ fiípi kộpi ẽ ẹ́sị́ agá rĩ sĩ, kộpi ní ngazú útrézú.
26 Os discípulos, porém, vendo-o andar sobre o mar, ficaram apavorados e disseram: — É um fantasma! E, tomados de medo, gritaram.
27 ꞌBo koro Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ, “Lẽ ĩmî ẹ́sị́ ã wa ku! ꞌBá rĩ ma ꞌi. Ĩmi ꞌokí ụ̃rị̃ sĩ ku.”
27 Mas Jesus imediatamente lhes disse:
28 Pétẽró ní újázú Yẹ́sụ̃ ní kĩnĩ, “Úpí, ádarú ꞌbá rĩ dõ mi ꞌi, lẽ mî ꞌyo, mâ mụ mí vúgá ꞌdĩí yị̃ị́ rĩ drị̃gé sĩ pá sĩ.”
28 Então Pedro disse: — Se é o Senhor mesmo, mande que eu vá até aí, andando sobre as águas.
29 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú Pétẽró ní kĩnĩ, “Mí ímụ́.”
29 Jesus disse: E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas e foi até Jesus.
30 Pétẽró kã nị̃ị́ ámá ꞌyozú kínĩ, ũlí rĩ vị ũkpõ be, gõ rií ꞌoó ụ̃rị̃ sĩ, íꞌdó rií tĩí mụzú yị̃ị́ ã ndụ́gé ꞌdãá, ĩri ní trezú ụ́ꞌdụ́kọ́ be ụrụ ꞌdãá kĩnĩ, “Úpí, ꞌi pa ma!”
30 Reparando, porém, na força do vento, teve medo; e, começando a afundar, gritou: — Salve-me, Senhor!
31 Koro Yẹ́sụ̃ ní ꞌî drị́ suzú Pétẽró ri ísézú ꞌí vúgá nõó, ĩri ní ꞌyozú Pétẽró ní kĩnĩ, “Mívé ẹ̃ꞌyị̃ngárá mãdãŋá, ngá mí ní ꞌozú ụ̃rị̃ sĩ mávé tã ãꞌyĩzú ku rĩ ãꞌdi?”
31 E, prontamente, Jesus, estendendo a mão, o segurou e disse:
32 Yẹ́sụ̃ pi kâ tụụ́ Pétẽró be kũlúmgba rĩ agá ꞌdãá, ũlí rĩ ní pá tuzú.
32 Subindo ambos para o barco, o vento cessou.
33 ꞌBá Yẹ́sụ̃ ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní ꞌdezú ĩri ị̃njị̃zú, kộpi kínĩ, “Ádarú mi Mvá Múngú vé ni.”
33 E os que estavam no barco o adoraram, dizendo: — Verdadeiramente o senhor é o Filho de Deus!
34 Kộpi kâ zoó álé ꞌdãá, kộpi ní ĩfũzú kũlúmgba rĩ agásĩ ãmvé, kộpi ní ꞌdezú mụzú kụ̃rụ́ Gẽnẽsãrétã vé rĩ gé.
34 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré.
35 ꞌBá kụ̃rụ́ ꞌdãri agá rĩ pi kâ nị̃ị́ ámá ꞌyozú kínĩ, ꞌbá rĩ Yẹ́sụ̃ ꞌi, kộpi ní ụ́ꞌdụ́kọ́ pẽzú mụzú ꞌbá adriꞌbá kụ̃rụ́ ꞌdãri ã gãrã gá sĩ rĩ pi ní. ꞌBá rĩ pi ní ĩvé ꞌbá drã be rĩ pi íjị́zú ímụ́zú Yẹ́sụ̃ vúgá nõó.
35 Quando as pessoas daquela terra o reconheceram, mandaram avisar em todos aqueles arredores e lhe trouxeram todos os enfermos.
36 ꞌBá drã be rĩ pi ní Yẹ́sụ̃ ri mãzú kínĩ, lẽ Yẹ́sụ̃ ã ãꞌyĩ ĩ ní, ĩ úlókí rí ĩrivé bõngó akoóko rĩ ẽ tị. ꞌBá céré ĩrivé bõngó úlóꞌbá rĩ pi vé drã dẹ̃ kộpi ã rụ́ꞌbá gá sĩ rá.
36 E pediam-lhe que ao menos pudessem tocar na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficaram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.