Marcos 9

Ụ́ꞌdụ́kọ́ Múké Múngú vé rị (KBO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yẹ́sụ̃ ní gõzú ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ, “Ĩmi ꞌbá pá tuꞌbá ꞌdĩꞌbée, ádarú á lẽ lũú ĩmi ní ꞌdíni, ꞌbá ụrụkọ ĩmi ãsámvú gé ꞌdĩgé, ícókí drĩ drãá ku, kộpi mãlũngã Múngú vé ímụ́pi ũkpõ be rĩ ndre drị̃drị̃ ũgbále.”
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Ụ́ꞌdụ́ ázíyá ã vụ́drị̃ gé, Yẹ́sụ̃ ní Pétẽró pi jịzú Yõkóbũ be Yũwánĩ sĩ mụzú ꞌí vú sĩ, kộpi ní tụzú mụzú írã drị̃gé ụrụ ꞌdãá, ĩ mụkí rí adrií túngú ĩ drị̃kã sĩ. Kộpi kâ tụụ́ caá írã drị̃gé ꞌdãá, Yẹ́sụ̃ ã rụ́ꞌbá újá ꞌi índré ũꞌdũ be túngú ĩrivé ꞌbá ĩri ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ẹndrẹtị gé ꞌdĩgé.
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 Ĩrivé bõngó újá ꞌi ọ́gụ́ imvesírílílí, bõngó rĩ vé mvengárá aga ngá céré ĩ ní údé nyọ̃ọ́kụ́ drị̃gé nõgó rĩ pi rá.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 Ẽlíyã pi ní ĩfũzú Mósẽ be ímụ́zú ĩ iꞌdazú Yẹ́sụ̃ pi ẹndrẹtị gé, kộpi ní rizú átázú Yẹ́sụ̃ be.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 Pétẽró ní ꞌyozú Yẹ́sụ̃ ní kĩnĩ, “Ímbápi, ĩri múké ꞌbá ní adrizú nõgó, lẽ ꞌbâ ꞌbekí mõrõgó na, ãlu ni mí ní, ãlu ni Mósẽ ní, ãlu ni Ẽlíyã ní.”
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 ꞌBo ụ̃rị̃ fụ Pétẽró pi ꞌí ọ̃gụ̃pị́ị be ambamba, sẽ Pétẽró nị̃ tã ꞌí ní átá rĩ ã pámvú ámá kuyé.
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Ị́rị́bị́tị ní ísị́zú ímụ́zú kộpi ọ̃zụ̃zú, ụ́ꞌdụ́kọ́ ní íkụ́zú ị́rị́bị́tị rĩ agá ꞌdãásĩ kĩnĩ, “Mvá ꞌdĩri mávé ni má ní lẽélẽ rĩ. Lẽ ĩmi yịkí tị ni yịyị!”
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Koro Pétẽró pi kâ ĩ gãrã úndré kụ́rụ̃, Mósẽ pi Ẽlíyã be kộpi ãsámvú gé ꞌdãáyo, ꞌbá ĩ ní kuú kộpi ãsámvú gé rĩ Yẹ́sụ̃ ꞌi.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Yẹ́sụ̃ pi kâ rií ísị́ ímụ́ ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi be írã drị̃gé ꞌdãásĩ vũgá nõó, Yẹ́sụ̃ ní átázú kộpi ní kĩnĩ, “Tã ĩmi ní ndreé ĩmî mị sĩ ꞌdĩꞌbée, ã lũkí ꞌbá ãzi ní ku. Ĩmi úcíkí tã ꞌdĩri kú ĩmî ẹ́sị́ agá, cĩmgbá cazú lókí ꞌBá Mvá ní ímụ́zú drãzú gõzú íngázú ídri rú rĩ gé.”
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Kúru kộpi úcíkí tã rĩ kú ĩ ẹ́sị́ agá, ꞌbo kộpi rikí átá ĩ ãsámvú gé sĩ kínĩ, “Tã Yẹ́sụ̃ ní ꞌyoó ꞌi drã, ꞌi gõ íngá ídri rú ꞌdĩri vé ífífí ãꞌdi?”
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Yẹ́sụ̃ vé ꞌbá ĩri ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní Yẹ́sụ̃ ri zịzú kínĩ, “ꞌBá tãị́mbị́ ímbáꞌbá rĩ pi ꞌyokí kínĩ, Ẽlíyã ri ímụ́ drị̃drị̃ nĩ ãsĩ?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 Yẹ́sụ̃ ní újázú kộpi ní kĩnĩ, “Ádarú Ẽlíyã ri ímụ́ drị̃drị̃, ĩri ímụ́ tã rĩ pi ãrẽvú útú céré ícá pịrị. Sĩkí Búkũ Múngú vé rĩ agá kínĩ, ꞌBá Mvá ri ímụ́ ĩzãngã nya, ꞌbá rĩ pi ĩri gã sĩ ãsĩ?
12 Ele respondeu:
13 ꞌBo á lẽ lũú ĩmi ní, Ẽlíyã ícá ị́nọ́gọ́sị́ gí, ꞌbá rĩ pi ꞌokí ĩri ũnjí sụ̃ ĩ ní ĩrivé tã sĩí Búkũ Múngú vé rĩ agá rĩ tị́nị.”
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Yẹ́sụ̃ pi kâ ísị́ ímụ́zú írã drị̃gé ꞌdãásĩ ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi be vũgá nõó, kộpi ndrekí ꞌbá bị́trị́ká trakí ĩ Yẹ́sụ̃ vé ꞌbá ĩri ã pámvú ũbĩꞌbá, ĩri ní kuú vúlé ꞌdãá rĩ pi ã gãrã gá sĩ kụ́rụ̃. ꞌBá Mósẽ vé tãị́mbị́ ímbáꞌbá rĩ pi ri ãgátá gã kộpi be.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 ꞌBá rĩ pi kâ Yẹ́sụ̃ ri ndreé, sẽ kộpi ní ãyãngárá, kộpi ní njuzú mụzú Yẹ́sụ̃ ri ẹzịzú.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Yẹ́sụ̃ ní kộpi zịzú kĩnĩ, “Ngá ĩmi ní rizú ãgátá gãzú rĩ ãꞌdi?”
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Ágó ãzi ãlu ꞌbá bị́trị́ká rĩ pi ãsámvú gé ꞌdãá, ĩri ní újázú kĩnĩ, “Ímbápi, má íjị́ mávé mvá ágóŋá nõri ímụ́ mí vúgá, mî ídrí rí ĩri, ãꞌdiãtãsĩyã índrí ũnjí rĩ sẽ tị ni ọ̃zụ̃, átá ku.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Índrí ũnjí rĩ kãdõ fií drị̃ ni gé, índrí ũnjí rĩ ĩri ꞌdụ ꞌbe vũgá, ĩri ꞌî sị́ nya, ụ́ꞌbụ́rụ́sã ri kpu tị ni gé sĩ, rụ́ꞌbá ni ri mba ku potokonyo. Má ẹ́ꞌyị́ mívé ꞌbá mî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi índrí ũnjí rĩ droó mvá ágóŋá rĩ drị̃gé sĩ, ꞌbo kộpi ụ̃ꞌbị̃kí droó tí.”
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú ꞌbá bị́trị́ká rĩ pi ní kĩnĩ, “Ĩmi ẹ̃ꞌyị̃ngárá ãkó ꞌdĩꞌbée, mâ adri rí caá ĩmi be lókí be gbã ngõpí? Mâ ẹ́sị́ ã nya rí ĩzãngã caá lókí be gbã ngõpí ĩmî tã sĩ? Ĩmi íjị́kí mvá ágóŋá rĩ ímụ́ má vúgá nõó.”
19 Jesus disse:
20 Kúru kộpi ní mvá ágóŋá rĩ íjị́zú Yẹ́sụ̃ vú nõó. Índrí ũnjí rĩ kã Yẹ́sụ̃ ri ndreé, ĩri ní mvá ágóŋá rĩ ꞌdụzú aꞌbezú vũgá ꞌdãá ũkpõ sĩ, ĩri ní rizú ꞌi úlízú nyọ̃ọ́kụ́ gé sĩ pí ụ́ꞌbụ́rụ́sã be tị gé.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 Yẹ́sụ̃ ní mvá ágóŋá rĩ vé ẹ́tẹ́pị zịzú kĩnĩ, “Índrí ũnjí rĩ ri mvá ágóŋá rĩ úꞌbé sụ̃ụ́ ꞌdĩri tị́nị vụ̃ụ́ caá lókí be gbã ngõpí?”
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Índrí ũnjí rĩ ri mvá ágóŋá rĩ úꞌbé njị̃ị́ ãcí agá, ãzini yị̃ị́ agá, ã drã rí kõdô rá. ꞌBo mi dõ ícó mvá ágóŋá rĩ ídrí rá, lẽ mî ndre ꞌbávé ĩzãngã nõri.”
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 Yẹ́sụ̃ ní újázú ágó rĩ ní kĩnĩ, “Tã mí ní ꞌyoó kínĩ, ma dõ ícó mvá ágóŋá rĩ ídrí rá ꞌdĩri vé ífífí ãꞌdi? ꞌBá rĩ ẹ̃ꞌyị̃ dõ ma rá, tã ãzi ícópi ma ndẽépi ni ꞌdãáyo.”
23 Jesus respondeu:
24 Koro mvá ágóŋá rĩ vé ẹ́tẹ́pị ní trezú ụrụ ꞌdãá kĩnĩ, “Yẹ́sụ̃, má ẹ̃ꞌyị̃ mi gí, ꞌbo ꞌí ko má ĩzã, á lẽ mi ẹ̃ꞌyị̃ị́ dị̃ị́ agaá rá!”
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 Yẹ́sụ̃ kã ndreé ꞌbá bị́trị́ká rĩ pi ri ímụ́ tã rĩ ã ndrengárá gá, Yẹ́sụ̃ ní trezú índrí ũnjí rĩ drị̃gé kĩnĩ, “Mi índrí ũnjí ꞌdĩri, ꞌí fũ mvá ágóŋá ꞌdĩri drị̃gé sĩ ãmvé, mî gõ fií drị̃ ni gé dị̃ị́ ku.”
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Kúru índrí ũnjí rĩ ní trezú ụ́ꞌdụ́kọ́ be ụrụ ꞌdãá, mvá ágóŋá rĩ ayazú, fũzú ĩri ã drị̃gé sĩ ãmvé. ꞌBá bị́trị́ká rĩ pi kâ ndreé mvá ágóŋá rĩ la kú kpílíkpílí ꞌbá drãápi gí ni tị́nị. ꞌBá rĩ pi kínĩ, “Mvá ágóŋá rĩ drã gí.”
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 ꞌBo Yẹ́sụ̃ ní mvá ágóŋá rĩ ẽ drị́ rụzú, ĩri ingazú pá tuzú ụrụ sĩ.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 Vụ́drị̃ ni gé, Yẹ́sụ̃ kã mvií gõó ꞌbẹ̃tị́ gí, Yẹ́sụ̃ pi ní fizú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi be jó agá, Yẹ́sụ̃ vé ꞌbá ĩri ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní Yẹ́sụ̃ ri zịzú ãkũdẽ ꞌbá ãzi kộpi ã gãrã gá ꞌdãáyo, kộpi kínĩ, “Ngá ꞌbá ní ícózú índrí ũnjí drozú ku rĩ ãꞌdi?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 Yẹ́sụ̃ ní újázú kộpi ní kĩnĩ, “Índrí ũnjí rĩ vé drongárá, lẽ ꞌbá rĩ ã zị Múngú ri.”
29 Jesus respondeu:
30 Yẹ́sụ̃ nga fũú mụzú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi be vũrã kộpi ní adrizú ꞌdãri agásĩ, kộpi mụkí trãá ãngũ Gãlĩláyã vé rĩ agásĩ. Yẹ́sụ̃ lẽ ꞌbá ãzi ã nị̃ vũrã ĩ ní mụzú adrizú ꞌdãri ku,
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 ãꞌdiãtãsĩyã Yẹ́sụ̃ ri ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ímbá kĩnĩ, “Ĩ ímụ́ ꞌBá Mvá ã ũli ꞌbe, ĩ ĩri rụ sẽ ꞌbá ẹ́sị́ be ũnjí rĩ pi drị́gé, ĩ ĩri ꞌdị drã rá. Ụ́ꞌdụ́ na ã vụ́drị̃ gé, ĩri ímụ́ íngá gõ ídri rú.”
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Tã Yẹ́sụ̃ ní átá ꞌdĩri fi ꞌbá Yẹ́sụ̃ ã pámvú ũbĩꞌbá ꞌdĩꞌbée drị̃gé ꞌdãlé kuyé. Ụ̃rị̃ sĩ, sẽ kộpi gõkí tã Yẹ́sụ̃ ní átá ꞌdĩri vé ífífí zịị́ kuyé.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Yẹ́sụ̃ pi ní ꞌdezú mụzú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi be, kộpi ní cazú Kãpãrãnãụ́mã gá, kộpi ní kúru fizú mụzú adrizú jó agá. Kộpi ní rizú adrizú jó agá ꞌdãá rĩ gé, Yẹ́sụ̃ ní ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi zịzú kĩnĩ, “Ngá ĩmi ní té rizú ãgátá gãzú ímụ́zú lẹ́tị gé sĩ rĩ ãꞌdi?”
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 ꞌBo kộpi újíkí kíri, ãꞌdiãtãsĩyã kộpi ní rizú ímụ́ngárá gá lẹ́tị gé sĩ rĩ gé, kộpi rikí ãgátá gãá ĩ ãsámvú gé sĩ kínĩ, ãꞌdi ri adri ãmbúgú rú nĩ.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Kúru Yẹ́sụ̃ ní úrízú vũgá, ĩri ní ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá mụdrị́ drị̃ ni ị̃rị̃ ꞌdĩꞌbée zịzú ímụ́zú úrízú ꞌî gãrã gá sĩ kụ́rụ̃, ĩri ní ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ, “ꞌBá rĩ lẽ dõ adrií ꞌbá rĩ pi drị̃gé ãmbúgú rú, lẽ ã adri ꞌbá ụ̃dụ̃mbị́tã rú ni, ã adri ãtíꞌbá rú rií ꞌbá rĩ pi ní ẹ̃zị́ ngaá.”
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Yẹ́sụ̃ ní mváŋá mãdãŋá ni íjị́zú pá tuzú ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá ꞌdĩꞌbée ẹndrẹtị gé, ĩri ní ꞌî drị́ ꞌbãzú mváŋá rĩ ã kị́dị́ gé. Ĩri ní ꞌyozú ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní kĩnĩ,
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 “ꞌBá mváŋá mãdãŋá nõri ẹ́ꞌyị́pi mâ rụ́ sĩ rĩ, ẹ́ꞌyị́ ꞌdĩri ma, ꞌbá ma ẹ́ꞌyị́pi rĩ, ẹ́ꞌyị́ ꞌdĩri má Ẹ́tẹ́pị ma ĩpẽépi rĩ.”
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 Yũwánĩ ní ꞌyozú Yẹ́sụ̃ ní kĩnĩ, “Ímbápi, ꞌbá ndrekí ágó ãzi ri índrí ũnjí údró mî rụ́ sĩ, ꞌbá ugakí ĩri sĩ, ãꞌdiãtãsĩyã ágó rĩ adri ꞌbá ọ́gụ́pị kuyé.”
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Yẹ́sụ̃ ní újázú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní kĩnĩ, “Ĩmi ugakí ágó rĩ ku, ꞌbá riípi tã ãyãzú ãyãyã ni ꞌoópi rĩ, ícó gõó ꞌi újá mâ tã átá ũnjí ku.
39 Jesus respondeu:
40 ꞌBá ꞌbâ tã ndreépi ũnjí ku rĩ, ĩri ꞌbá ꞌbávé ni.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 ꞌBá ĩmi ní yị̃ị́ sẽépi mvụụ́pi mâ rụ́ sĩ, ĩmi ní ma ẹ̃ꞌyị̃ị́ Kúrísítõ rú rá rĩ sĩ rĩ, ĩri ãndẽma ị́sụ́ rá.”
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 “ꞌBá ãzi úbé dõ anjiŋá nyíríŋá ma ẹ̃ꞌyị̃ꞌbá gí nõꞌbée ꞌdeé fií tã ũnjí agá, ã ꞌyĩkí írã usegúgú ni umbe ni gé, ã ꞌbekí ĩri yị̃ị́ agá.
42 Jesus continuou:
43 Mî drị́ úló dõ ũnjĩkãnyã, lẽ mî ga ĩri ꞌdĩísĩ rá, ĩri múké mí ní fizú ꞌbụ̃ gé ꞌdãlé drị́ be ãlu, ndẽ mí ní fizú ãcí vezú ãní ụ̃dụ̃ ãkó rĩ agá drị́ be ị̃rị̃ rĩ.
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 Vũrã ꞌdãri agá, ụ̃ꞌbụ̃ rĩ pi ũdrãkí ku, ãzini ãcí vũrã ꞌdãri agá rĩ drã kpá ku.
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 Mî pá jị dõ mi fií ũnjĩkãnyã ꞌoó, lẽ mî ga ĩri ꞌdĩísĩ rá, ĩri múké mí ní fizú ꞌbụ̃ gé ꞌdãlé pá be ãlu, ndẽ mí ní fizú ãcí vezú ãní ụ̃dụ̃ ãkó rĩ agá ꞌdãá pá be ị̃rị̃ rĩ.
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 Vũrã ꞌdãri gé, ụ̃ꞌbụ̃ rĩ pi ũdrãkí ku, ãzini ãcí vũrã ꞌdãri gé rĩ drã kpá ku.
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Mî mị ndre dõ ngá ãzi mi sẽépi fiípi ũnjĩkãnyã agá ni, lẽ mî ínjé ĩri ꞌdĩísĩ rá, ĩri múké mí ní fizú mãlũngã Múngú vé rĩ agá ꞌdãá mị be ãlu, ndẽ mí ní fizú ãcí vezú ãní ụ̃dụ̃ ãkó rĩ agá ꞌdãá mị be ị̃rị̃ rĩ.
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 Vũrã ꞌdãri gé, ụ̃ꞌbụ̃ rĩ pi ũdrãkí ku, ãzini ãcí vũrã ꞌdãri gé rĩ drã kpá ku.
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 “ꞌBá rĩ pi ãrẽvú céré ĩ ímụ́ kộpi ụ̃ꞌbị̃ ãcí sĩ.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 “Ẹ̃ꞌyị́ ri ngá múké, ꞌbo ẹ̃ꞌyị́ rĩ vé sị́ asuúpi asuasu rĩ ícá dõ ãlákála gí, ẹ̃ꞌyị́ rĩ gõ adri múké ngóni? Lẽ ĩmi adrikí ĩmi ãsámvú gé sĩ múké, sụ̃ ẹ̃ꞌyị́ sị́ be múké rĩ tị́nị, ãzini lẽ ĩmi adrikí ĩmi ãsámvú gé sĩ tã be kíri.”
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.