Marcos 9

Ụ́ꞌdụ́kọ́ Múké Múngú vé rị (KBO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yẹ́sụ̃ ní gõzú ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ, “Ĩmi ꞌbá pá tuꞌbá ꞌdĩꞌbée, ádarú á lẽ lũú ĩmi ní ꞌdíni, ꞌbá ụrụkọ ĩmi ãsámvú gé ꞌdĩgé, ícókí drĩ drãá ku, kộpi mãlũngã Múngú vé ímụ́pi ũkpõ be rĩ ndre drị̃drị̃ ũgbále.”
1 Dizia-lhes ainda: Em verdade vos afirmo que, dos que aqui se encontram, alguns há que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam ter chegado com poder o reino de Deus.
2 Ụ́ꞌdụ́ ázíyá ã vụ́drị̃ gé, Yẹ́sụ̃ ní Pétẽró pi jịzú Yõkóbũ be Yũwánĩ sĩ mụzú ꞌí vú sĩ, kộpi ní tụzú mụzú írã drị̃gé ụrụ ꞌdãá, ĩ mụkí rí adrií túngú ĩ drị̃kã sĩ. Kộpi kâ tụụ́ caá írã drị̃gé ꞌdãá, Yẹ́sụ̃ ã rụ́ꞌbá újá ꞌi índré ũꞌdũ be túngú ĩrivé ꞌbá ĩri ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ẹndrẹtị gé ꞌdĩgé.
2 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, Tiago e João e levou-os sós, à parte, a um alto monte. Foi transfigurado diante deles;
3 Ĩrivé bõngó újá ꞌi ọ́gụ́ imvesírílílí, bõngó rĩ vé mvengárá aga ngá céré ĩ ní údé nyọ̃ọ́kụ́ drị̃gé nõgó rĩ pi rá.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes e sobremodo brancas, como nenhum lavandeiro na terra as poderia alvejar.
4 Ẽlíyã pi ní ĩfũzú Mósẽ be ímụ́zú ĩ iꞌdazú Yẹ́sụ̃ pi ẹndrẹtị gé, kộpi ní rizú átázú Yẹ́sụ̃ be.
4 Apareceu-lhes Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Pétẽró ní ꞌyozú Yẹ́sụ̃ ní kĩnĩ, “Ímbápi, ĩri múké ꞌbá ní adrizú nõgó, lẽ ꞌbâ ꞌbekí mõrõgó na, ãlu ni mí ní, ãlu ni Mósẽ ní, ãlu ni Ẽlíyã ní.”
5 Então, Pedro, tomando a palavra, disse: Mestre, bom é estarmos aqui e que façamos três tendas: uma será tua, outra, para Moisés, e outra, para Elias.
6 ꞌBo ụ̃rị̃ fụ Pétẽró pi ꞌí ọ̃gụ̃pị́ị be ambamba, sẽ Pétẽró nị̃ tã ꞌí ní átá rĩ ã pámvú ámá kuyé.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles aterrados.
7 Ị́rị́bị́tị ní ísị́zú ímụ́zú kộpi ọ̃zụ̃zú, ụ́ꞌdụ́kọ́ ní íkụ́zú ị́rị́bị́tị rĩ agá ꞌdãásĩ kĩnĩ, “Mvá ꞌdĩri mávé ni má ní lẽélẽ rĩ. Lẽ ĩmi yịkí tị ni yịyị!”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela uma voz dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Koro Pétẽró pi kâ ĩ gãrã úndré kụ́rụ̃, Mósẽ pi Ẽlíyã be kộpi ãsámvú gé ꞌdãáyo, ꞌbá ĩ ní kuú kộpi ãsámvú gé rĩ Yẹ́sụ̃ ꞌi.
8 E, de relance, olhando ao redor, a ninguém mais viram com eles, senão Jesus.
9 Yẹ́sụ̃ pi kâ rií ísị́ ímụ́ ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi be írã drị̃gé ꞌdãásĩ vũgá nõó, Yẹ́sụ̃ ní átázú kộpi ní kĩnĩ, “Tã ĩmi ní ndreé ĩmî mị sĩ ꞌdĩꞌbée, ã lũkí ꞌbá ãzi ní ku. Ĩmi úcíkí tã ꞌdĩri kú ĩmî ẹ́sị́ agá, cĩmgbá cazú lókí ꞌBá Mvá ní ímụ́zú drãzú gõzú íngázú ídri rú rĩ gé.”
9 Ao descerem do monte, ordenou-lhes Jesus que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Kúru kộpi úcíkí tã rĩ kú ĩ ẹ́sị́ agá, ꞌbo kộpi rikí átá ĩ ãsámvú gé sĩ kínĩ, “Tã Yẹ́sụ̃ ní ꞌyoó ꞌi drã, ꞌi gõ íngá ídri rú ꞌdĩri vé ífífí ãꞌdi?”
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros que seria o ressuscitar dentre os mortos.
11 Yẹ́sụ̃ vé ꞌbá ĩri ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní Yẹ́sụ̃ ri zịzú kínĩ, “ꞌBá tãị́mbị́ ímbáꞌbá rĩ pi ꞌyokí kínĩ, Ẽlíyã ri ímụ́ drị̃drị̃ nĩ ãsĩ?”
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Yẹ́sụ̃ ní újázú kộpi ní kĩnĩ, “Ádarú Ẽlíyã ri ímụ́ drị̃drị̃, ĩri ímụ́ tã rĩ pi ãrẽvú útú céré ícá pịrị. Sĩkí Búkũ Múngú vé rĩ agá kínĩ, ꞌBá Mvá ri ímụ́ ĩzãngã nya, ꞌbá rĩ pi ĩri gã sĩ ãsĩ?
12 Então, ele lhes disse: Elias, vindo primeiro, restaurará todas as coisas; como, pois, está escrito sobre o Filho do Homem que sofrerá muito e será aviltado?
13 ꞌBo á lẽ lũú ĩmi ní, Ẽlíyã ícá ị́nọ́gọ́sị́ gí, ꞌbá rĩ pi ꞌokí ĩri ũnjí sụ̃ ĩ ní ĩrivé tã sĩí Búkũ Múngú vé rĩ agá rĩ tị́nị.”
13 Eu, porém, vos digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como a seu respeito está escrito.
14 Yẹ́sụ̃ pi kâ ísị́ ímụ́zú írã drị̃gé ꞌdãásĩ ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi be vũgá nõó, kộpi ndrekí ꞌbá bị́trị́ká trakí ĩ Yẹ́sụ̃ vé ꞌbá ĩri ã pámvú ũbĩꞌbá, ĩri ní kuú vúlé ꞌdãá rĩ pi ã gãrã gá sĩ kụ́rụ̃. ꞌBá Mósẽ vé tãị́mbị́ ímbáꞌbá rĩ pi ri ãgátá gã kộpi be.
14 Quando eles se aproximaram dos discípulos, viram numerosa multidão ao redor e que os escribas discutiam com eles.
15 ꞌBá rĩ pi kâ Yẹ́sụ̃ ri ndreé, sẽ kộpi ní ãyãngárá, kộpi ní njuzú mụzú Yẹ́sụ̃ ri ẹzịzú.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, tomada de surpresa, correu para ele e o saudava.
16 Yẹ́sụ̃ ní kộpi zịzú kĩnĩ, “Ngá ĩmi ní rizú ãgátá gãzú rĩ ãꞌdi?”
16 Então, ele interpelou os escribas: Que é que discutíeis com eles?
17 Ágó ãzi ãlu ꞌbá bị́trị́ká rĩ pi ãsámvú gé ꞌdãá, ĩri ní újázú kĩnĩ, “Ímbápi, má íjị́ mávé mvá ágóŋá nõri ímụ́ mí vúgá, mî ídrí rí ĩri, ãꞌdiãtãsĩyã índrí ũnjí rĩ sẽ tị ni ọ̃zụ̃, átá ku.
17 E um, dentre a multidão, respondeu: Mestre, trouxe-te o meu filho, possesso de um espírito mudo;
18 Índrí ũnjí rĩ kãdõ fií drị̃ ni gé, índrí ũnjí rĩ ĩri ꞌdụ ꞌbe vũgá, ĩri ꞌî sị́ nya, ụ́ꞌbụ́rụ́sã ri kpu tị ni gé sĩ, rụ́ꞌbá ni ri mba ku potokonyo. Má ẹ́ꞌyị́ mívé ꞌbá mî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi índrí ũnjí rĩ droó mvá ágóŋá rĩ drị̃gé sĩ, ꞌbo kộpi ụ̃ꞌbị̃kí droó tí.”
18 e este, onde quer que o apanha, lança-o por terra, e ele espuma, rilha os dentes e vai definhando. Roguei a teus discípulos que o expelissem, e eles não puderam.
19 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú ꞌbá bị́trị́ká rĩ pi ní kĩnĩ, “Ĩmi ẹ̃ꞌyị̃ngárá ãkó ꞌdĩꞌbée, mâ adri rí caá ĩmi be lókí be gbã ngõpí? Mâ ẹ́sị́ ã nya rí ĩzãngã caá lókí be gbã ngõpí ĩmî tã sĩ? Ĩmi íjị́kí mvá ágóŋá rĩ ímụ́ má vúgá nõó.”
19 Então, Jesus lhes disse: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-mo.
20 Kúru kộpi ní mvá ágóŋá rĩ íjị́zú Yẹ́sụ̃ vú nõó. Índrí ũnjí rĩ kã Yẹ́sụ̃ ri ndreé, ĩri ní mvá ágóŋá rĩ ꞌdụzú aꞌbezú vũgá ꞌdãá ũkpõ sĩ, ĩri ní rizú ꞌi úlízú nyọ̃ọ́kụ́ gé sĩ pí ụ́ꞌbụ́rụ́sã be tị gé.
20 E trouxeram-lho; quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o agitou com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Yẹ́sụ̃ ní mvá ágóŋá rĩ vé ẹ́tẹ́pị zịzú kĩnĩ, “Índrí ũnjí rĩ ri mvá ágóŋá rĩ úꞌbé sụ̃ụ́ ꞌdĩri tị́nị vụ̃ụ́ caá lókí be gbã ngõpí?”
21 Perguntou Jesus ao pai do menino: Há quanto tempo isto lhe sucede? Desde a infância, respondeu;
22 Índrí ũnjí rĩ ri mvá ágóŋá rĩ úꞌbé njị̃ị́ ãcí agá, ãzini yị̃ị́ agá, ã drã rí kõdô rá. ꞌBo mi dõ ícó mvá ágóŋá rĩ ídrí rá, lẽ mî ndre ꞌbávé ĩzãngã nõri.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar; mas, se tu podes alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Yẹ́sụ̃ ní újázú ágó rĩ ní kĩnĩ, “Tã mí ní ꞌyoó kínĩ, ma dõ ícó mvá ágóŋá rĩ ídrí rá ꞌdĩri vé ífífí ãꞌdi? ꞌBá rĩ ẹ̃ꞌyị̃ dõ ma rá, tã ãzi ícópi ma ndẽépi ni ꞌdãáyo.”
23 Ao que lhe respondeu Jesus: Se podes! Tudo é possível ao que crê.
24 Koro mvá ágóŋá rĩ vé ẹ́tẹ́pị ní trezú ụrụ ꞌdãá kĩnĩ, “Yẹ́sụ̃, má ẹ̃ꞌyị̃ mi gí, ꞌbo ꞌí ko má ĩzã, á lẽ mi ẹ̃ꞌyị̃ị́ dị̃ị́ agaá rá!”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou [com lágrimas]: Eu creio! Ajuda-me na minha falta de fé!
25 Yẹ́sụ̃ kã ndreé ꞌbá bị́trị́ká rĩ pi ri ímụ́ tã rĩ ã ndrengárá gá, Yẹ́sụ̃ ní trezú índrí ũnjí rĩ drị̃gé kĩnĩ, “Mi índrí ũnjí ꞌdĩri, ꞌí fũ mvá ágóŋá ꞌdĩri drị̃gé sĩ ãmvé, mî gõ fií drị̃ ni gé dị̃ị́ ku.”
25 Vendo Jesus que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai deste jovem e nunca mais tornes a ele.
26 Kúru índrí ũnjí rĩ ní trezú ụ́ꞌdụ́kọ́ be ụrụ ꞌdãá, mvá ágóŋá rĩ ayazú, fũzú ĩri ã drị̃gé sĩ ãmvé. ꞌBá bị́trị́ká rĩ pi kâ ndreé mvá ágóŋá rĩ la kú kpílíkpílí ꞌbá drãápi gí ni tị́nị. ꞌBá rĩ pi kínĩ, “Mvá ágóŋá rĩ drã gí.”
26 E ele, clamando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: Morreu.
27 ꞌBo Yẹ́sụ̃ ní mvá ágóŋá rĩ ẽ drị́ rụzú, ĩri ingazú pá tuzú ụrụ sĩ.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Vụ́drị̃ ni gé, Yẹ́sụ̃ kã mvií gõó ꞌbẹ̃tị́ gí, Yẹ́sụ̃ pi ní fizú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi be jó agá, Yẹ́sụ̃ vé ꞌbá ĩri ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní Yẹ́sụ̃ ri zịzú ãkũdẽ ꞌbá ãzi kộpi ã gãrã gá ꞌdãáyo, kộpi kínĩ, “Ngá ꞌbá ní ícózú índrí ũnjí drozú ku rĩ ãꞌdi?”
28 Quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Yẹ́sụ̃ ní újázú kộpi ní kĩnĩ, “Índrí ũnjí rĩ vé drongárá, lẽ ꞌbá rĩ ã zị Múngú ri.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não pode sair senão por meio de oração [e jejum].
30 Yẹ́sụ̃ nga fũú mụzú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi be vũrã kộpi ní adrizú ꞌdãri agásĩ, kộpi mụkí trãá ãngũ Gãlĩláyã vé rĩ agásĩ. Yẹ́sụ̃ lẽ ꞌbá ãzi ã nị̃ vũrã ĩ ní mụzú adrizú ꞌdãri ku,
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que ninguém o soubesse;
31 ãꞌdiãtãsĩyã Yẹ́sụ̃ ri ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ímbá kĩnĩ, “Ĩ ímụ́ ꞌBá Mvá ã ũli ꞌbe, ĩ ĩri rụ sẽ ꞌbá ẹ́sị́ be ũnjí rĩ pi drị́gé, ĩ ĩri ꞌdị drã rá. Ụ́ꞌdụ́ na ã vụ́drị̃ gé, ĩri ímụ́ íngá gõ ídri rú.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens, e o matarão; mas, três dias depois da sua morte, ressuscitará.
32 Tã Yẹ́sụ̃ ní átá ꞌdĩri fi ꞌbá Yẹ́sụ̃ ã pámvú ũbĩꞌbá ꞌdĩꞌbée drị̃gé ꞌdãlé kuyé. Ụ̃rị̃ sĩ, sẽ kộpi gõkí tã Yẹ́sụ̃ ní átá ꞌdĩri vé ífífí zịị́ kuyé.
32 Eles, contudo, não compreendiam isto e temiam interrogá-lo.
33 Yẹ́sụ̃ pi ní ꞌdezú mụzú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi be, kộpi ní cazú Kãpãrãnãụ́mã gá, kộpi ní kúru fizú mụzú adrizú jó agá. Kộpi ní rizú adrizú jó agá ꞌdãá rĩ gé, Yẹ́sụ̃ ní ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi zịzú kĩnĩ, “Ngá ĩmi ní té rizú ãgátá gãzú ímụ́zú lẹ́tị gé sĩ rĩ ãꞌdi?”
33 Tendo eles partido para Cafarnaum, estando ele em casa, interrogou os discípulos: De que é que discorríeis pelo caminho?
34 ꞌBo kộpi újíkí kíri, ãꞌdiãtãsĩyã kộpi ní rizú ímụ́ngárá gá lẹ́tị gé sĩ rĩ gé, kộpi rikí ãgátá gãá ĩ ãsámvú gé sĩ kínĩ, ãꞌdi ri adri ãmbúgú rú nĩ.
34 Mas eles guardaram silêncio; porque, pelo caminho, haviam discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Kúru Yẹ́sụ̃ ní úrízú vũgá, ĩri ní ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá mụdrị́ drị̃ ni ị̃rị̃ ꞌdĩꞌbée zịzú ímụ́zú úrízú ꞌî gãrã gá sĩ kụ́rụ̃, ĩri ní ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ, “ꞌBá rĩ lẽ dõ adrií ꞌbá rĩ pi drị̃gé ãmbúgú rú, lẽ ã adri ꞌbá ụ̃dụ̃mbị́tã rú ni, ã adri ãtíꞌbá rú rií ꞌbá rĩ pi ní ẹ̃zị́ ngaá.”
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e lhes disse: Se alguém quer ser o primeiro, será o último e servo de todos.
36 Yẹ́sụ̃ ní mváŋá mãdãŋá ni íjị́zú pá tuzú ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá ꞌdĩꞌbée ẹndrẹtị gé, ĩri ní ꞌî drị́ ꞌbãzú mváŋá rĩ ã kị́dị́ gé. Ĩri ní ꞌyozú ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní kĩnĩ,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “ꞌBá mváŋá mãdãŋá nõri ẹ́ꞌyị́pi mâ rụ́ sĩ rĩ, ẹ́ꞌyị́ ꞌdĩri ma, ꞌbá ma ẹ́ꞌyị́pi rĩ, ẹ́ꞌyị́ ꞌdĩri má Ẹ́tẹ́pị ma ĩpẽépi rĩ.”
37 Qualquer que receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, não recebe a mim, mas ao que me enviou.
38 Yũwánĩ ní ꞌyozú Yẹ́sụ̃ ní kĩnĩ, “Ímbápi, ꞌbá ndrekí ágó ãzi ri índrí ũnjí údró mî rụ́ sĩ, ꞌbá ugakí ĩri sĩ, ãꞌdiãtãsĩyã ágó rĩ adri ꞌbá ọ́gụ́pị kuyé.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que, em teu nome, expelia demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não seguia conosco.
39 Yẹ́sụ̃ ní újázú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní kĩnĩ, “Ĩmi ugakí ágó rĩ ku, ꞌbá riípi tã ãyãzú ãyãyã ni ꞌoópi rĩ, ícó gõó ꞌi újá mâ tã átá ũnjí ku.
39 Mas Jesus respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e, logo a seguir, possa falar mal de mim.
40 ꞌBá ꞌbâ tã ndreépi ũnjí ku rĩ, ĩri ꞌbá ꞌbávé ni.
40 Pois quem não é contra nós é por nós.
41 ꞌBá ĩmi ní yị̃ị́ sẽépi mvụụ́pi mâ rụ́ sĩ, ĩmi ní ma ẹ̃ꞌyị̃ị́ Kúrísítõ rú rá rĩ sĩ rĩ, ĩri ãndẽma ị́sụ́ rá.”
41 Porquanto, aquele que vos der de beber um copo de água, em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
42 “ꞌBá ãzi úbé dõ anjiŋá nyíríŋá ma ẹ̃ꞌyị̃ꞌbá gí nõꞌbée ꞌdeé fií tã ũnjí agá, ã ꞌyĩkí írã usegúgú ni umbe ni gé, ã ꞌbekí ĩri yị̃ị́ agá.
42 E quem fizer tropeçar a um destes pequeninos crentes, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse lançado no mar.
43 Mî drị́ úló dõ ũnjĩkãnyã, lẽ mî ga ĩri ꞌdĩísĩ rá, ĩri múké mí ní fizú ꞌbụ̃ gé ꞌdãlé drị́ be ãlu, ndẽ mí ní fizú ãcí vezú ãní ụ̃dụ̃ ãkó rĩ agá drị́ be ị̃rị̃ rĩ.
43 E, se tua mão te faz tropeçar, corta-a; pois é melhor entrares maneta na vida do que, tendo as duas mãos, ires para o inferno, para o fogo inextinguível
44 Vũrã ꞌdãri agá, ụ̃ꞌbụ̃ rĩ pi ũdrãkí ku, ãzini ãcí vũrã ꞌdãri agá rĩ drã kpá ku.
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Mî pá jị dõ mi fií ũnjĩkãnyã ꞌoó, lẽ mî ga ĩri ꞌdĩísĩ rá, ĩri múké mí ní fizú ꞌbụ̃ gé ꞌdãlé pá be ãlu, ndẽ mí ní fizú ãcí vezú ãní ụ̃dụ̃ ãkó rĩ agá ꞌdãá pá be ị̃rị̃ rĩ.
45 E, se teu pé te faz tropeçar, corta-o; é melhor entrares na vida aleijado do que, tendo os dois pés, seres lançado no inferno
46 Vũrã ꞌdãri gé, ụ̃ꞌbụ̃ rĩ pi ũdrãkí ku, ãzini ãcí vũrã ꞌdãri gé rĩ drã kpá ku.
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Mî mị ndre dõ ngá ãzi mi sẽépi fiípi ũnjĩkãnyã agá ni, lẽ mî ínjé ĩri ꞌdĩísĩ rá, ĩri múké mí ní fizú mãlũngã Múngú vé rĩ agá ꞌdãá mị be ãlu, ndẽ mí ní fizú ãcí vezú ãní ụ̃dụ̃ ãkó rĩ agá ꞌdãá mị be ị̃rị̃ rĩ.
47 E, se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o; é melhor entrares no reino de Deus com um só dos teus olhos do que, tendo os dois seres lançado no inferno,
48 Vũrã ꞌdãri gé, ụ̃ꞌbụ̃ rĩ pi ũdrãkí ku, ãzini ãcí vũrã ꞌdãri gé rĩ drã kpá ku.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 “ꞌBá rĩ pi ãrẽvú céré ĩ ímụ́ kộpi ụ̃ꞌbị̃ ãcí sĩ.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 “Ẹ̃ꞌyị́ ri ngá múké, ꞌbo ẹ̃ꞌyị́ rĩ vé sị́ asuúpi asuasu rĩ ícá dõ ãlákála gí, ẹ̃ꞌyị́ rĩ gõ adri múké ngóni? Lẽ ĩmi adrikí ĩmi ãsámvú gé sĩ múké, sụ̃ ẹ̃ꞌyị́ sị́ be múké rĩ tị́nị, ãzini lẽ ĩmi adrikí ĩmi ãsámvú gé sĩ tã be kíri.”
50 Bom é o sal; mas, se o sal vier a tornar-se insípido, como lhe restaurar o sabor? Tende sal em vós mesmos e paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.