Marcos 8

Ụ́ꞌdụ́kọ́ Múké Múngú vé rị (KBO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sâ ꞌdãri gé, ꞌbá bị́trị́ká trakí ĩ Yẹ́sụ̃ ã gãrã gá. Ãnyãngã kộpi ní nyaánya ni ꞌdãáyo. Kúru Yẹ́sụ̃ ní ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi zịzú, ĩri ní ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ,
1 Naqueles dias, quando outra vez se reuniu grande multidão, e não tendo o que comer, Jesus chamou os discípulos e lhes disse:
2 “Ma ĩzãngã sĩ ꞌbá nõꞌbée sĩ, ꞌbá nõꞌbée adrikí caá má be ụ́ꞌdụ́ na, kộpi nyakí ngá ãzi kuyé.
2 — Tenho compaixão desta gente, porque já faz três dias que eles estão comigo e não têm o que comer.
3 ꞌBá nõꞌbée ụrụkọ íngákí rárá rú, á pẽ dõ kộpi mụụ́ ẹ̃bị́rị́ sĩ, kộpi mụ ĩdrãkã lẹ́tị gé.”
3 Se eu os mandar para casa em jejum, desfalecerão pelo caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Yẹ́sụ̃ vé ꞌbá ĩri ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní ꞌyozú ĩri ní kínĩ, “ꞌBo ãngũ vụ̃ụ́pi rárá rú ꞌbá ãkó nõri gé, ꞌbâ ãnyãngã ị́sụ́ ngũgá caápi ꞌbá nõꞌbée ní céré?”
4 Mas os discípulos lhe responderam: — Como poderá alguém saciá-los de pão neste deserto?
5 Yẹ́sụ̃ ní kộpi zịzú kĩnĩ, “Pánga ĩmi vúgá ꞌdĩí ngõpí?”
5 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sete.
6 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú ꞌbá bị́trị́ká rĩ pi ní kĩnĩ, kộpi ã úríkí vúgá. Ĩri ní pánga ẹ́zị̂rị̃ ꞌdĩꞌbée íꞌdụ́zú ꞌí drị́gé, ĩri ní õwõꞌdĩfô sẽzú Múngú ní, ĩri ní ꞌa ni pi ũndĩzú, ꞌdụzú sẽzú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi drị́gé, kộpi ã jịkí mụụ́ ũꞌbãá ꞌbá rĩ pi ẹndrẹtị gé sĩ, kộpi ꞌdụkí ngaá sụ̃ Yẹ́sụ̃ ní ꞌyoó rĩ tị́nị.
6 Então mandou o povo assentar-se no chão. E, pegando os sete pães, partiu-os, após ter dado graças, e os deu aos seus discípulos, para que estes os distribuíssem, repartindo entre o povo.
7 Ị̃ꞌbị́ mãdãŋáŋá kộpi vúgá anigé, ꞌbo ị̃ꞌbị́ rĩ pi nyírínyírí. Yẹ́sụ̃ ní ị̃ꞌbị́ rĩ íꞌdụ́zú, ĩri ní kpá õwõꞌdĩfô sẽzú, ĩri ní ꞌyozú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní kĩnĩ, kộpi ã jịkí awaá ꞌbá rĩ pi ní.
7 Tinham também alguns peixinhos. E, abençoando-os, mandou que estes igualmente fossem distribuídos.
8 ꞌBá rĩ pi nyakí ínyá rĩ ẹ́pị́zú rá. Vụ́drị̃ ni gé, ꞌbá Yẹ́sụ̃ ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ĩkũnãkí ãnyãngã ĩ ní nyaá rĩ ẽ ị̃mbị́tã caá ũvú ã ꞌa ẹ́zị̂rị̃.
8 Comeram e se fartaram; e dos pedaços restantes recolheram sete cestos.
9 Ụ́ꞌdụ́ ꞌdãri gé, ãgõ rĩ pi ícó ca élĩfũ sụ rá. Kộpi kâ ãnyãngã rĩ nyaá dẹẹ́, Yẹ́sụ̃ ní kộpi pẽzú mụzú ꞌbẹ̃tị́.
9 Eram cerca de quatro mil homens. Então Jesus os despediu.
10 Koro vụ́drị̃ ni gé, Yẹ́sụ̃ pi ní ngazú tụzú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi be kũlúmgba agá, kộpi ní ꞌdezú mụzú ãngũ Dãlãmãnútã vé rĩ gé.
10 Logo a seguir, tendo entrado no barco juntamente com os seus discípulos, foi para a região de Dalmanuta.
11 Fãrụ́sị̃ rĩ pi kâ yịị́ kínĩ Yẹ́sụ̃ ícá gí, kộpi ícákí ímụ́ íꞌdó rií ãgátá gãá ĩri be, ĩri ụ̃ꞌbị̃zú. Kộpi lẽkí Yẹ́sụ̃ ã ꞌo ĩ ní tã ãyãzú ãyãyã íngápi ꞌbụ̃ gélésĩ ni.
11 Os fariseus chegaram e começaram a discutir com Jesus. E, tentando-o, pediram-lhe um sinal vindo do céu.
12 Yẹ́sụ̃ kã mụụ́ tã ꞌdĩri yịị́, ĩri ní áꞌázú fụ̃, ĩri ní ꞌyozú ꞌbá ꞌdĩꞌbée ní kĩnĩ, “Úyú lókí ãndrũ nõri gé rĩ pi lẽkí mâ ꞌo ĩ ní tã ãyãzú ãyãyã ni ãsĩ? Ádarú ã lẽ lũú ĩmi ní, á ꞌo tã ãyãzú ãyãyã ni ĩmi ní ku.”
12 Jesus, porém, arrancou do íntimo do seu espírito um gemido e disse:
13 Kúru ĩri ní ꞌbá ꞌdĩꞌbée kuzú, ĩri ní tụzú kũlúmgba agá, yị̃ị́ bãlãlã rĩ zozú mụzú álé ꞌdãá.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 ꞌBá Yẹ́sụ̃ ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ã tã ãvĩ, kộpi íjị́kí pánga ímụ́zú ĩndĩ kuyé, ngá kộpi vúgá anigé rĩ ꞌyéŋá pánga ãlu kũlúmgba rĩ agá ꞌdãá.
14 Ora, os discípulos se esqueceram de levar pão e, no barco, não tinham consigo senão um só.
15 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ, “Ĩmi adrikí mị be kọwụ ãkụ́fị́ Fãrụ́sị̃ rĩ pi vé rĩ ã tã sĩ, ãzini Ẽródẽ vé rĩ ã tã sĩ.”
15 Jesus os preveniu, dizendo:
16 Kộpi rikí tã ꞌdĩri átá ĩ ãsámvú gé sĩ ĩ ọ̃gụ̃pị́ị be kínĩ, “Yẹ́sụ̃ átá tã rĩ ꞌdíni, ꞌbá ní pánga íjị́ ĩndĩ kuyé rĩ sĩ.”
16 E eles começaram a discutir entre si, dizendo: — Ele diz isso porque não temos pão.
17 Yẹ́sụ̃ nị̃ tã kộpi ní rií átá rĩ rá, ĩri ní kộpi zịzú kĩnĩ, “Ngá ĩmi ní rizú átázú ĩmi ãsámvú gé sĩ ꞌyozú kínĩ pánga ꞌdãáyo rĩ ãꞌdi?” Tã ꞌdĩri fi drĩ ĩmi drị̃gé kuyé? Ĩmi úmĩ ãkó tã ꞌdĩri nị̃zú ámázú?
17 Jesus percebeu isso e perguntou:
18 Ĩmi kõdô mị be pírí, ĩmî mị ndre ãngũ ku? Ĩmi kõdô bị́ be pírí, ĩmî bị́ yị tã ku? Ĩmi ícókí tã má ní ãnyãngã sẽzú ꞌbá bị́trị́ká rĩ pi ní ꞌdãri ígá ku?
18 Tendo olhos, não veem? E, tendo ouvidos, não ouvem? Não se lembram
19 Má kã pánga tọ̃wụ́ rĩ ũndĩí sẽé nyaá ꞌbá élĩfũ tọ̃wụ́ rĩ pi ní, ĩmi ĩkũnãkí pánga ĩ ní nyaá tí rĩ ẽ ị̃mbị́tã caá ũvú ã ꞌa ngõpí?
19 de quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços vocês recolheram? Eles responderam: — Doze!
20 Yẹ́sụ̃ ní kộpi zịzú kĩnĩ, “Pánga má ní ũndĩí sẽé nyaá ꞌbá élĩfũ sụ pi ní rĩ, ĩmi ĩkũnãkí pánga ĩ ní nyaá tí rĩ ẽ ị̃mbị́tã caá ũvú ã ꞌa ngõpí?”
20 — E de quando parti os sete pães para os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços vocês recolheram? Responderam: — Sete!
21 Yẹ́sụ̃ ní kộpi zịzú kĩnĩ, “Tã ꞌdĩri fi drĩ ĩmi drị̃gé kuyé?”
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Yẹ́sụ̃ pi kâ caá Bẽtẽsãyídã gá ꞌdãlé, ꞌbá ụrụkọ íjị́kí ágó ãzi mị be ẹ̃sị̃ị́pi gí ni ímụ́ Yẹ́sụ̃ vúgá nõó. Kộpi mãkí Yẹ́sụ̃ ri, ã úló rí ágó rĩ ã rụ́ꞌbá, ágó rĩ ẽ mị ã zị̃ rí ꞌi bẽnĩ.
22 Então chegaram a Betsaida. E lhe trouxeram um cego e pediram a Jesus que tocasse nele.
23 Yẹ́sụ̃ ní ágó rĩ ẽ drị́ rụzú, ĩri sẽzú fũzú mụzú gụ́rụ́ rĩ agásĩ ãmvé. Yẹ́sụ̃ ní kúru tụ̃sụ́ wezú ágó rĩ mị gé, ĩri ní ꞌî drị́ tị̃zú ágó rĩ drị̃gé, ĩri ní ágó rĩ zịzú kĩnĩ, “Mi nóni ícó ãngũ ndre rá?”
23 Jesus, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia. Então cuspiu nos olhos do homem e, impondo-lhe as mãos, perguntou:
24 Ágó rĩ ní ãngũ ndrezú ụrụ, ĩri ni ꞌyozú kĩnĩ, “Á ndre ꞌbá, kộpi ri ẹ́cị́ má gãrã gá sĩ sụ̃ pẹtị ní rií ẹ́cị́ má gãrã gá sĩ kụ́rụ̃ rĩ tị́nị.”
24 O homem, recuperando a visão, respondeu: — Vejo pessoas, mas elas parecem árvores que andam.
25 Yẹ́sụ̃ gõ ꞌî drị́ ꞌbãá ágó rĩ ẽ mị gé dị̃ị́, ágó rĩ ẽ mị ní kúru ꞌi zị̃zú gõzú ãngũ ndrezú uletere.
25 Então Jesus novamente pôs as mãos sobre os olhos dele. E o homem, passando a ver claramente, ficou restabelecido; e distinguia tudo de modo perfeito.
26 Yẹ́sụ̃ ní ágó rĩ pẽzú mụzú ꞌbẹ̃tị́, ꞌyozú ĩri ní kĩnĩ, “Lẽ mî újá mi gõó vúlé gụ́rụ́ agá ꞌdãá ku.” Yẹ́sụ̃ zị̃ ágó mị be ẹ̃sị̃ị́pi gí ni ẽ mị|src="DN00447b.tif" size="span" loc="8:22-26" copy="Dunham" ref="8:22-26"
26 E Jesus o mandou para casa, recomendando-lhe:
27 Yẹ́sụ̃ pi ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi be, kộpi ní ꞌdezú mụzú ẹ́cị́zú gụ́rụ́ Sĩzérĩyã Pị̃lị̃pọ́yị̃ vé rĩ pi agásĩ. Kộpi kâ rií mụụ́ lẹ́tị gé ꞌdĩgé, Yẹ́sụ̃ ní kộpi zịzú kĩnĩ, “ꞌBá rĩ pi ụ̃sụ̃kí kínĩ, ma ãꞌdi ꞌi?”
27 Então Jesus e os seus discípulos foram para as aldeias de Cesareia de Filipe. No caminho, perguntou-lhes:
28 Kộpi ní újázú Yẹ́sụ̃ ní, “Ụrụkọꞌbée kínĩ, mi Yũwánĩ riípi bãtízĩmũ sẽépi rĩ ꞌi. Ụrụkọꞌbée kínĩ, mi Ẽlíyã ꞌi. Ụrụkọꞌbée kínĩ, mi nẹ́bị̃ rĩ pi vé ọ́gụ́pị.”
28 Os discípulos responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que é um dos profetas.
29 Yẹ́sụ̃ ní ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi zịzú kĩnĩ, “Ĩmi ꞌdĩꞌbée, ĩmi ụ̃sụ̃kí kínĩ, ma ãꞌdi ꞌi?”
29 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro lhe disse: — O senhor é o Cristo.
30 Yẹ́sụ̃ átá kộpi ní ũkpó ũkpó kĩnĩ, kộpi ã lũkí ꞌi ꞌbá ãzi ní ku.
30 Então Jesus os advertiu de que a ninguém dissessem tal coisa a seu respeito.
31 Yẹ́sụ̃ ní átázú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní kĩnĩ, “Ma ꞌBá Mvá ꞌi, ma ímụ́ ĩzãngã nya lẹ́tị be ãndíãndí, ꞌbá ambugu rĩ pi, atala atala rĩ pi drị̃gé rĩ pi be, ãzini ꞌbá tãị́mbị́ ímbáꞌbá rĩ pi be, kộpi ímụ́ ma gã sĩ, kộpi ímụ́ ma ꞌdị drã rá. ꞌBo ụ́ꞌdụ́ na ã vụ́drị̃ gé, ma ímụ́ íngá gõ ídri rú.”
31 Então Jesus começou a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas, fosse morto e que, depois de três dias, ressuscitasse.
32 Yẹ́sụ̃ ũlũ kộpi ní tã rĩ ẽ mị uletere, Pétẽró ní Yẹ́sụ̃ ri sezú gãrã gá, ĩri ẽ drị̃ ãvãzú.
32 E isto ele expunha claramente. Então Pedro, chamando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 ꞌBo Yẹ́sụ̃ kã ꞌi újá ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi vúgá ꞌdãá, ĩri ní trezú Pétẽró drị̃gé kĩnĩ, “Mi Sãtánã! ꞌÍ dẹ mi ꞌdĩísĩ rá, mívé tã rií ụ̃sụ̃ụ́ rĩ adri tã Múngú vé ni kuyé, ĩri tã ꞌbá nyọ̃ọ́kụ́ nõri vé rĩ pi vé ni.”
33 Mas Jesus, voltando-se e vendo os seus discípulos, repreendeu Pedro e disse:
34 Kúru ĩri ní ꞌbá bị́trị́ká ꞌdĩꞌbée zịzú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi be ímụ́zú ꞌí vúgá nõlé, ĩri ní ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ, “ꞌBá rĩ lẽ dõ mâ pámvú ũbĩí, ã adi ꞌî rụ́ꞌbá, ã ꞌdụ ívé pẹtị alambaku, ã ũbĩ mâ pámvú.
34 Então, convocando a multidão e juntamente os seus discípulos, Jesus lhes disse:
35 ꞌBá riípi sụụ́pi ꞌî rụ́ꞌbá gá ꞌî drã rí ku rĩ, ị́sụ́ ídri ꞌdániꞌdáni rĩ ku. ꞌBá ꞌi sẽépi drãápi mâ tã sĩ, ãzini ụ́ꞌdụ́kọ́ múké rĩ ã tã sĩ rĩ, ĩri ídri ꞌdániꞌdáni rĩ ị́sụ́ rá.
35 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa e por causa do evangelho, esse a salvará.
36 ꞌBá rĩ ꞌbã dõ ẹ́sị́ céré ngá nyọ̃ọ́kụ́ nõri vé rĩ drị̃gé, api dõ ídri ꞌdániꞌdáni rĩ sĩ, ngá múké ĩri ní ị́sụ́ ꞌdĩgé rĩ ãꞌdi?
36 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro e perder a sua alma?
37 Ngá ãzi mí ní ícó sẽé Múngú ní mî drị̃ jezú ídri ꞌdániꞌdáni rĩ ị́sụ́zú ni nyo anigé?
37 Que daria uma pessoa em troca de sua alma?
38 ꞌBá rĩ ẽ drị̃ ri dõ nja má sĩ, ãzini ụ́ꞌdụ́kọ́ múké má ní ũlũú rĩ sĩ ꞌbá ọ̃wụ́ rú rĩ pi ẹndrẹtị gé, ãzini ꞌbá riꞌbá ũnjĩkãnyã ꞌoꞌbá lókí nõri gé rĩ pi ẹndrẹtị gé, ma ꞌBá Mvá ꞌi, ụ́ꞌdụ́ má ní ímụ́zú ĩgõzú má Ẹ́tẹ́pị vé dị̃ngárá be, ãzini mãlãyíkã uletere rĩ pi be rĩ gé, ma adri ĩri sĩ drị̃njá sĩ.”
38 Pois quem, nesta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória do seu Pai com os santos anjos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.