Lucas 17
Ụ́ꞌdụ́kọ́ Múké Múngú vé rị (KBO) vs NAA
1 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní kĩnĩ, “Tã sẽépi ꞌbá rĩ pi ímụ́ uꞌde ũnjĩkãnyã agá rĩ pi ímụ́ ꞌdĩíꞌdĩ, ꞌbo ĩzãngã rĩ úmvúlésĩ ímụ́ adri ꞌbá sẽépi ꞌbá rĩ ꞌdeépi ũnjĩkãnyã agá rĩ vé ni.
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 ꞌYĩkí dõ írã usegúgú umbe ni gé, ꞌbekí dõ ĩri yị̃ị́ tafu agá, ĩri adri múké, ã sẽ rí anjiŋá nyíríŋá rĩ pi ꞌdeé ũnjĩkãnyã agá ku.
2 Seria melhor para esse que uma pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse atirado no mar do que fazer tropeçar um destes pequeninos.
3 Kúru lẽ ĩmi ndrekí múké, ã sẽkí ꞌbá ãzi ꞌdeé ũnjĩkãnyã agá ku.
3 — Tenham cuidado. Se o seu irmão pecar, repreenda-o; se ele se arrepender, perdoe-lhe.
4 ꞌO dõ mi ũnjí vú be ẹ́zị̂rị̃ ụ́ꞌdụ́ ãlu rĩ agá, ẹ́cị́ dõ mí vúgá nõlé vú be ẹ́zị̂rị̃, zị dõ trũngárá, lẽ mî trũ ĩri rá.”
4 Se pecar contra você sete vezes num dia e sete vezes vier para lhe dizer: “Estou arrependido”, perdoe-lhe.
5 Kúru ꞌbá áyúãyũ rĩ pi ní ꞌyozú Úpí ní kínĩ, “ꞌÍ sẽ ꞌbávé ẹ̃ꞌyị̃ngárá ã adri ũkpó ũkpó!”
5 Então os apóstolos disseram ao Senhor: — Aumente-nos a fé.
6 Yẹ́sụ̃ ní újázú kộpi ní kĩnĩ, “Ĩmivé ẹ̃ꞌyị̃ngárá dõ mãdãŋáŋá anigé, sụ̃ marígó ã fí mãdãŋáŋá rĩ tị́nị, ĩmi ícó ꞌyo pẹtị ãmbúgú ꞌdĩri ní, ‘ꞌÍ nje mi, ꞌí mụ mi saá yị̃ị́ tafu rĩ agá ꞌdãá,’ ĩri ícó ꞌi ꞌo sụ̃ ꞌdĩri tị́nị rá.
6 Ao que o Senhor respondeu:
7 “Mívé ãtíꞌbá adri dõ ọ́mvụ́ gé, dõku adri dõ kãbĩlõ úcéngárá gá, kãdõ ímví ĩgõó ꞌbẹ̃tị́ nõó, mi nyo ícó ꞌyo ĩri ní, ‘Mí ímụ́ úrí vũgá ínyá nyaá ꞌdíni rá’?
7 — Qual de vocês, tendo um servo ocupado na lavoura ou em guardar o gado, lhe dirá quando ele voltar do campo: “Venha agora mesmo e sente-se à mesa”?
8 Mí ícó ꞌyoó ꞌdíni ku. Mi ꞌyo, mí údé má ní ngá nyanya, mí íjị́ má vúgá nõó, mâ nya rí. Mi kúru ínyá rĩ nya, ãzini mi ngá mvụụ́mvụ rĩ mvụ.
8 Não é verdade que, ao contrário, lhe dirá: “Prepare o meu jantar. Apronte-se e sirva-me enquanto eu como e bebo. Depois, você pode comer e beber”?
9 Mí ícó õwõꞌdĩfô sẽé ãtíꞌbá rĩ ní ku, ãꞌdiãtãsĩyã ĩri ri ẹ̃zị́ mí ní lũú rĩ ngá.
9 Será que ele terá de agradecer ao servo por ter feito o que lhe havia ordenado?
10 Ĩri kpá adri ꞌdíni, ĩmi ꞌdụkí dõ tã ĩ ní lũú ĩmi ní rĩ ngaá rá, ĩmi ꞌyo, ‘ꞌBâ ãtíꞌbá, ꞌbá rĩ pi ícókí ꞌbâ íngú ku, ꞌbâ ri ẹ̃zị́ ĩ ní sẽé ꞌbá drị́gé rĩ nga.’ ”
10 Assim também vocês, depois de terem feito tudo o que lhes foi ordenado, digam: “Somos servos inúteis, porque fizemos apenas o que devíamos fazer.”
11 Yẹ́sụ̃ kã rií ꞌdeé mụụ́ Yẹ̃rụ́sãlémã gá ꞌdãá, mụ lẹ́tị Sãmãríyã pi ãsámvú Gãlĩláyã be rĩ gé sĩ.
11 De caminho para Jerusalém, Jesus passava pelo meio de Samaria e da Galileia.
12 Yẹ́sụ̃ kã rií mụụ́ gụ́rụ́ ãzi agásĩ, ãgõ mụdrị́ ũfú ní nyaá ni pi tukí pá rárá rú,
12 Ao entrar numa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos,
13 kộpi rikí Yẹ́sụ̃ ri zịị́ ụ́ꞌdụ́kọ́ be ụrụ ꞌdãá kínĩ, “Ãmbúgú, Yẹ́sụ̃, ꞌí ꞌbã ẹ́sị́ múké ꞌbá ní fô.”
13 que ficaram de longe e gritaram: — Jesus, Mestre, tenha compaixão de nós!
14 Yẹ́sụ̃ ní ãngũ ndrezú kộpi vúgá ꞌdãlé, ĩri ní ꞌyozú kĩnĩ, “Ĩmi mụkí ĩmi iꞌdaá atala rĩ pi ẹndrẹtị gé.” Kộpi kâ mụụ́, ũfú rĩ ní dẹzú kộpi ã rụ́ꞌbá gá sĩ.
14 Ao vê-los, Jesus disse: Aconteceu que, indo eles, foram purificados.
15 Kộpivé ãlu kã ndreé ũfú rĩ dẹ ꞌî rụ́ꞌbá gá sĩ gí, ĩri ní ꞌi újázú ĩgõzú Yẹ́sụ̃ vúgá nõó, ĩri ní Múngú ri íngúzú ụ́ꞌdụ́kọ́ bẽ ụrụ ꞌdãá kĩnĩ, “Ũfú rĩ dẹ mâ rụ́ꞌbá gá sĩ gí.”
15 Um dos dez, vendo que estava curado, voltou dando glória a Deus em alta voz
16 Ágó rĩ ũtị̃ kũmũcí ꞌî drị̃ sị̃ị́ vũgá Yẹ́sụ̃ ẹndrẹtị gé, sẽ Yẹ́sụ̃ ní õwõꞌdĩfô tã Yẹ́sụ̃ ní ꞌoó ꞌí ní ꞌdĩri sĩ, ágó rĩ Sãmãríyãgú.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, agradecendo-lhe. E este era samaritano.
17 Yẹ́sụ̃ ní zịzú kĩnĩ, “ꞌBá má ní ídrí rĩ pi adrikí mụdrị́ kuyé? Úrõmĩ rĩ pi íngãá?
17 Então Jesus perguntou:
18 ꞌBá ãzi ĩgõ Múngú ní õwõꞌdĩfô sẽé kuyé, ꞌyéŋá jãkãgú rĩ ímụ́ õwõꞌdĩfô sẽé nĩ ãsĩ?”
18 Não se achou quem voltasse para dar glória a Deus, a não ser este estrangeiro?
19 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú ágó rĩ ní kĩnĩ, “ꞌÍ nga mụụ́, mívé ẹ̃ꞌyị̃ngárá sẽ mí ícá múké gí.”
19 E lhe disse:
20 Ụ́ꞌdụ́ ãlu, Fãrụ́sị̃ rĩ pi ní Yẹ́sụ̃ ri zịzú kínĩ, “Mãlũngã Múngú vé rĩ ímụ́ ícá ngọ̃tụ́?” Yẹ́sụ̃ ní újázú kĩnĩ, “Mãlũngã Múngú vé rĩ ícókí rụ́ꞌbá ni ndreé ku.
20 Indagado pelos fariseus sobre quando viria o Reino de Deus, Jesus lhes respondeu:
21 ꞌBá rĩ pi ícókí ꞌyoó kínĩ, ‘Mãlũngã Múngú vé rĩ ĩri nõ,’ dõku ‘ĩri ꞌdã,’ ꞌdíni ku, ãꞌdiãtãsĩyã mãlũngã Múngú vé rĩ ĩmi ãsámvú gé nõgónõ.”
21 Nem dirão: “Ele está aqui!” Ou: “Lá está ele!” Porque o Reino de Deus está entre vocês.
22 Kúru Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní kĩnĩ, “Lókí ãzi ri ímụ́ ꞌdĩíꞌdĩ, ĩmi ímụ́ ẹ́sị́ ꞌbã lẽzú ụ́ꞌdụ́ ꞌBá Mvá ní ímụ́zú rĩ ndrezú. ꞌBo ĩmi ícókí ndreé ku.
22 A seguir, Jesus disse aos seus discípulos:
23 ꞌBá rĩ pi ímụ́ ꞌyo, ‘ꞌBá Mvá ri ꞌdã!’ dõku ‘Ĩri nõ!’ ꞌBo lẽ ĩmi ẹ̃ꞌyị̃kí kộpivé tã ku,
23 E dirão a vocês: “Ele está aqui!” Ou: “Lá está ele!” Não saiam nem sigam essa gente.
24 Ma ꞌBá Mvá ꞌi, ụ́ꞌdụ́ má ní ímụ́zú ĩgõzú rĩ, ĩri adri sụ̃ ũvi ní gaá lọ́kụ́ ãngũ ĩmgbẽrẽé íꞌdózú wọ̃ọ́kọ̃ ãzi gé cazú wọ̃ọ́kọ̃ ãzi gé rĩ tị́nị.
24 Porque assim como o relâmpago, que resplandece e brilha de uma extremidade do céu até a outra, assim será, no seu dia, o Filho do Homem.
25 ꞌBo drị̃drị̃ ni, ma ímụ́ ĩzãngã nya ambamba, ꞌbá úyú ãndrũ nõri vé rĩ pi ímụ́ ma gã sĩ.
25 Mas é necessário que primeiro ele padeça muitas coisas e seja rejeitado por esta geração.
26 “Ma ꞌBá Mvá ꞌi, ụ́ꞌdụ́ má ní ímụ́zú ĩgõzú rĩ, ĩri adri sụ̃ lókí Núwã vé rĩ gé rĩ tị́nị.
26 Assim como foi nos dias de Noé, será também nos dias do Filho do Homem:
27 Lókí Núwã vé rĩ gé, ꞌbá rĩ pi rikí ngá nyaá, rikí ngá mvụụ́, rikí ũkú jeé, ãzini rikí ũkú rĩ pi sẽé jeé ãgõ rĩ pi ní, cĩmgbá cazú ụ́ꞌdụ́ Núwã ní fizú kũlúmgba mọ̃ọ́ngụ́ rĩ agá rĩ gé. Kúru yị̃ị́ ní tị̃zú, úꞌdị́ kộpi ũdrãá céré.
27 comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, veio o dilúvio e destruiu todos.
28 “Ụ́ꞌdụ́ má ní ímụ́zú ĩgõzú rĩ, ĩri kpá adri sụ̃ lókí Lótõ vé rĩ gé rĩ tị́nị, ꞌbá rĩ pi rikí ngá nyaá, rikí ngá mvụụ́, rikí ngá jeé, rikí ngá ụzịị́, rikí ngá saá, ãzini rikí jó sịị́.
28 O mesmo aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 ꞌBo ụ́ꞌdụ́ Lótõ ní fũzú Sõdómõ agásĩ rĩ gé, ãcíkúlúlú íngá ꞌbụ̃ gé ꞌdãásĩ, lụ̃ kộpi drị̃gé sụ̃ yị̃ị́gọ́ tị́nị, úꞌdị́ kộpi ũdrãá céré.
29 mas, no dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e destruiu todos.
30 “Ma ꞌBá Mvá ꞌi, ụ́ꞌdụ́ má ní ímụ́zú ma iꞌdazú rĩ, ĩri adri sụ̃ ꞌdĩri tị́nị.
30 Assim será no dia em que o Filho do Homem se manifestar.
31 Ụ́ꞌdụ́ ꞌdãri gé, ꞌbá tụụ́pi ívé jó drị̃gé rĩ, ícó ísị́ ímụ́ ívé ngá jó agá rĩ pi ꞌdụụ́ ku. ꞌBá ọ́mvụ́ agá rĩ, ícó gõó mụụ́ ngá ãzi íꞌdụ́ ívé jó agá ꞌdãá ku.
31 — Naquele dia, quem estiver no terraço e tiver os seus bens em casa não desça para tirá-los; e, de igual modo, quem estiver no campo não volte para trás.
32 Ĩmi ụ̃sụ̃kí drĩ tã ꞌi ngaápi Lótõ ũkú ni ã rụ́ꞌbá gá rĩ ká!
32 Lembrem-se da mulher de Ló.
33 ꞌBá rĩ ri dõ ívé ídrí ã tã mbaá áyu, ị́sụ́ ídríngárá ku, ꞌbá ívé ídri adiípi sẽépi draápi rá rĩ, ĩri ídríngárá ị́sụ́ rá.
33 Quem tentar preservar a sua vida a perderá; e quem a perder, esse a salvará.
34 Á ꞌyo ĩmi ní ꞌdíni, ị́nị́ŋá ꞌdãri sĩ, ꞌbá ị̃rị̃ pi ímụ́ la gbọ́lọ́ drị̃gé, ĩ ãlu rĩ ꞌdụ, ĩ ãlu rĩ ku.
34 Digo a vocês que, naquela noite, duas pessoas estarão numa cama: uma será levada, e a outra será deixada.
35 Ũkú ị̃rị̃ pi ímụ́ ngá ꞌyị trụ́ írã drị̃gé, ĩ ãlu rĩ ꞌdụ, ĩ ãlu rĩ ku.
35 Duas mulheres estarão juntas moendo trigo: uma será tomada, e a outra será deixada.
36 Ãgõ ị̃rị̃ pi ímụ́ ọ́mvụ́ ꞌa, ĩ ãlu rĩ ꞌdụ, ĩ ãlu rĩ ku.”
36 [Dois estarão no campo: um será tomado, e o outro será deixado.]
37 Yẹ́sụ̃ vé ꞌbá ĩri ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní ĩri zịzú kínĩ, “Úpí, tã ꞌdĩri ímụ́ ꞌi nga íngũgá?”
37 Então perguntaram a Jesus: — Onde será isso, Senhor? Ele respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.