Lucas 10
Ụ́ꞌdụ́kọ́ Múké Múngú vé rị (KBO) vs ARIB
1 Tã ꞌdĩri ã vụ́drị̃ gé, Úpí ní ꞌbá ụrụkọ ũpẽzú pụ̃kụ́ ẹ́zị̂rị̃ drị̃ ni ị̃rị̃, pẽ kộpi mụzú ị̃rị̃ ị̃rị̃, pẽ kộpi mụzú drị̃drị̃ kụ̃rụ́ ꞌí ní lẽé mụụ́ rĩ pi agá, ãzini gụ́rụ́ ꞌí ní lẽé mụụ́ rĩ pi agá.
1 Depois disso designou o Senhor outros setenta, e os enviou adiante de si, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Ĩri ní ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ, “Ãnyãngã rĩ ka kú ambamba, ꞌbo ꞌbá ãnyãngã rĩ ĩkũnãꞌbá rĩ pi vé kãlãfe mãdãŋá. Ĩmi mãkí ãnyãngã rĩ vé ẹ́ꞌdị́pa Úpí ri, ã pẽ rí ꞌbá ẹ̃zị́ ngaꞌbá ni pi mụụ́ ãnyãngã rĩ ĩkũnãá ívé ọ́mvụ́ agá ꞌdãá.
2 E dizia-lhes: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos; rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Ĩmi ꞌdekí mụụ́! Lẽ ĩmi nị̃kí ꞌyozú kínĩ, ma ri ĩmi pẽ mụzú sụ̃ ĩ ní kãbĩlõ pẽé fií ãrãkíla rĩ pi ãsámvú gé rĩ tị́nị.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Lẽ ĩmi ꞌdụkí jũrú mũfẽngã vé ni mụzú ĩndĩ ku, ãzini ĩmi ꞌdụkí kũmvũ, dõku ngá pá gá mụzú ĩndĩ ku, lẽ ĩmi ẹzịkí ꞌbá ãzi lẹ́tị gé ꞌdĩgé ku.
4 Não leveis bolsa, nem alforge, nem alparcas; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 “Ĩmi cakí dõ jó ãzi tị gé, drị̃drị̃ ni, ĩmi ꞌyokí, ‘Tãkíri ã adri jó nõri ãsámvú gé.’
5 Em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja com esta casa.
6 ꞌBá adriꞌbée jó ꞌdãri ãsámvú gé rĩ pi dõ tã be kíri, tãkíri ĩmivé ꞌdĩri adri ꞌbá jó ꞌdãri ãsámvú gé rĩ pi drị̃gé rá, kộpi adrikí dõ tã be kíri ku, tãkíri ĩmivé ꞌdĩri ꞌi újá gõ ĩmi ní vúlé.
6 E se ali houver um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; e se não, voltará para vós.
7 Ĩmi áwíkí adrií jó ꞌdãri tị gé, lẽ ĩmi nyakí ngá, ãzini ĩmi mvụkí ngá ĩ ní sẽé ĩmi ní rĩ, ãꞌdiãtãsĩyã ꞌbá ẹ̃zị́ ngaápi rĩ, lẽ ã ũfẽkí ĩri ũfẽfẽ. Lẽ ĩmi rikí ẹ́cị́ ngalanji jó rĩ pi tị gé sĩ ku.
7 Ficai nessa casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; pois digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 “Ĩmi fikí dõ caá kụ̃rụ́ ãzi agá, ꞌbá rĩ pi ẹ́ꞌyị́kí dõ ĩmi rá, ĩmi nyakí ngá ĩ ní ꞌbãá ĩmi ẹndrẹtị gé rĩ nyanya.
8 Também, em qualquer cidade em que entrardes, e vos receberem, comei do que puserem diante de vós.
9 Ĩmi ídríkí ꞌbá drã be rĩ pi, ĩmi ꞌyokí kộpi ní, ‘Mãlũngã Múngú vé rĩ ícá ĩnyiŋá ĩmi gãrã gá gí.’
9 Curai os enfermos que nela houver, e dizer-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Dõ ĩmi fikí kụ̃rụ́ ãzi agá, ꞌbá rĩ pi ẹ́ꞌyị́kí dõ ĩmi kuyé, ĩmi fũkí mụzú lẹ́tị drị̃gé ꞌdãá, ĩmi ꞌyokí ꞌbá rĩ pi ní,
10 Mas em qualquer cidade em que entrardes, e vos não receberem, saindo pelas ruas, dizei:
11 ‘Nyọ̃ọ́kụ́ ꞌbá ní utuú ꞌbá pá gá ĩmivé kụ̃rụ́ agá nõri, ꞌbâ we ku ĩmi ní tã ũnjí rú nõgó, ádarú lẽ ĩmi nị̃kí múké ꞌyozú kínĩ, mãlũngã Múngú vé rĩ ícá ĩnyiŋá gí.’
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós. Contudo, sabei isto: que o reino de Deus é chegado.
12 Ádarú á ꞌyo ĩmi ní ꞌdíni, ụ́ꞌdụ́ ĩ ní tã lịzú rĩ gé, ĩ ímụ́ ꞌbá kụ̃rụ́ ꞌdãri agá rĩ pi ĩrĩŋã ꞌbá kụ̃rụ́ Sõdómõ vé rĩ agá rĩ pi vé rĩ ndẽ rá.”
12 Digo-vos que naquele dia haverá menos rigor para Sodoma, do que para aquela cidade.
13 Yẹ́sụ̃ ní gõzú ꞌyozú kĩnĩ, “Ĩzãngã rĩ úmvúlésĩ adri ĩmivé ni, ĩmi ꞌbá Kõrãzínĩ vé rĩ pi! Ĩzãngã rĩ úmvúlésĩ adri ĩmivé ni, ĩmi ꞌbá Bẽtẽsãyídã vé rĩ pi! Tã ãyãzú ãyãyã ĩ ní ꞌoó ĩmi ãsámvú gé rĩ pi ã ꞌokí té dõ Táyã agá, ãzini Sĩdónã agá, ꞌbá ãngũ ꞌdĩꞌbée agá rĩ pi újákí té ẹ́sị́ ị́nọ́gọ́sị́ gí, kộpi té bõngó ị́rị́kọ́ rú ni pi úsú, ãzini kộpi té úfúrágú úmvú dã ĩ drị̃gé.
13 Ai de ti, Corazim! ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que em vós se operaram, há muito, sentadas em cilício e cinza, elas se teriam arrependido.
14 ꞌBo ụ́ꞌdụ́ tã lịzú rĩ gé, ĩ ímụ́ ĩmi ĩrĩŋã ꞌbá Táyã vé rĩ pi ndẽ, ãzini ꞌbá Sĩdónã vé rĩ pi ndẽ rá.
14 Contudo, para Tiro e Sidom haverá menos rigor no juízo do que para vós.
15 Ĩmi ꞌbá adriꞌbée Kãpãrãnãụ́mã agá ꞌdĩꞌbée, ĩmi ụ̃sụ̃kí ĩ nyo ícó ĩmi ị̃njị̃ ꞌbụ̃ gé ꞌdãlé rá? Ícókí ĩmi ị̃njị̃ị́ ku, ĩmi ímụ́ fi mụzú ꞌbụ́ ãvũ rĩ pi vé rĩ agá vũgá ꞌdãá.
15 E tu, Cafarnaum, porventura serás elevada até o céu? até o inferno descerás.
16 “Ĩmi mávé ꞌbá mâ pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi, ꞌbá ĩmi yịị́pi rá rĩ, yị ꞌdĩri ma. ꞌBá ĩmi gãápi sĩ rĩ, gã ꞌdĩri ma. Ãzini ꞌbá ma gãápi sĩ rĩ, gã ꞌdĩri Múngú ma ĩpẽépi rĩ.”
16 Quem vos ouve, a mim me ouve; e quem vos rejeita, a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 ꞌBá Yẹ́sụ̃ ní pẽé pụ̃kụ́ ẹ́zị̂rị̃ drị̃ ni ị̃rị̃ rĩ pi ímvíkí ãyĩkõ be ambamba, kộpi kínĩ, “Úpí, ꞌbá kãdõ mívé rụ́ zịị́, índrí ũnjí rĩ pi ꞌbâ tị yị rá.”
17 Voltaram depois os setenta com alegria, dizendo: Senhor, em teu nome, até os demônios se nos submetem.
18 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ, “Á ndre Sãtánã íbí íꞌdé ꞌbụ̃ gé ꞌdãásĩ vũgá nõó sụ̃ ãngũ ní gaá ãcí be ndẽrẽ rĩ tị́nị.
18 Respondeu-lhes ele: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 Á sẽ ĩmi ní ũkpõ ị̃nị̃ rĩ pi utuzú pá sĩ, ãzini ngá ị́rị be ãngũ zãꞌbée zãzã rĩ pi utuzú, ĩmi ndẽkí rí ãríꞌbágú Sãtánã vé ũkpõ ãní, ngá ãzi ícó ĩmi ꞌoó ádrá ãluŋáni ku.
19 Eis que vos dei autoridade para pisar serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada vos fará dano algum.
20 ꞌBo ãyĩkõ ã fụ ĩmi índrí ũnjí rĩ pi ní ĩmî tị yịị́ rá rĩ sĩ ku, ãyĩkõ ã fụ ĩmi ĩ ní ĩmî rụ́ sĩí ꞌbụ̃ gé ꞌdãlé gí rĩ sĩ.”
20 Contudo, não vos alegreis porque se vos submetem os espíritos; alegrai-vos antes por estarem os vossos nomes escritos nos céus.
21 Sâ ꞌdãri gé, Índrí Uletere rĩ sẽ ãyĩkõ fụ Yẹ́sụ̃ ri ambamba, ĩri ní ꞌyozú kĩnĩ, “Má Ẹ́tẹ́pị, mi adriípi Úpí ngá ꞌbụ̃ gé rĩ pi drị̃gé, ãzini ngá vũ drị̃gé rĩ pi drị̃gé céré rĩ, á sẽ mí ní õwõꞌdĩfô, ãꞌdiãtãsĩyã mí ũzụ̃ tã ꞌdĩꞌbée ꞌbá tã nị̃ngárá be rĩ pi ní rá, ãzini mí ũzụ̃ ꞌbá ngá lãꞌbée ambamba rĩ pi ní rá, mí iꞌda tã rĩ anjiŋá rĩ pi ní. Ẽ, má Ẹ́tẹ́pị, ꞌí ꞌo tã rĩ ꞌdíni, ãꞌdiãtãsĩyã tã mí ní ꞌoó ꞌdĩri sẽ mí ní ãyĩkõ.
21 Naquela mesma hora exultou Jesus no Espírito Santo, e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e entendidos, e as revelaste aos pequeninos; sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 “Má Ẹ́tẹ́pị sẽ ngá rĩ pi ãrẽvú céré kú má drị́gé. Ma Mvá rú, ꞌbá ãzi nị̃ ma kuyé, ꞌyéŋá má Ẹ́tẹ́pị nị̃ ma nĩ, ꞌbá ãzi nị̃ kpá má Ẹ́tẹ́pị ri kuyé, ma Mvá rú, ꞌyéŋá á nị̃ ĩri nĩ, ãzini ꞌbá má ní lẽé má Ẹ́tẹ́pị vé tã ũlũú kộpi ní rĩ pi nị̃kí ĩri nĩ.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Kúru Yẹ́sụ̃ ní ꞌi újázú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi vúgá ꞌdãá, ị́sụ́ ãkũdẽ kộpi ĩ drị̃kã sĩ, ĩri ní ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ, “Ĩmi ní tã rĩ ndreé rá rĩ sĩ, ĩmi ị́sụ́kí tãkíri gí.
23 E voltando-se para os discípulos, disse-lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que vêem o que vós vedes.
24 Á lẽ ꞌyoó ĩmi ní ꞌdíni, nẹ́bị̃ kárákará, ãzini ꞌbãgú kárákará lẽkí kõdô tã ĩmi ní ndreé rĩ pi ndreé, ꞌbo kộpi ndrekí kuyé, ãzini kộpi lẽkí kõdô tã ĩmi ní yịị́ rĩ pi yịị́, ꞌbo kộpi yịkí kuyé.”
24 Pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
25 Ụ́ꞌdụ́ ãlu, ágó tãị́mbị́ Mósẽ vé rĩ nị̃ị́pi múké múké rĩ ní ngazú ụrụ sĩ, ĩri ní Yẹ́sụ̃ ri ụ̃ꞌbị̃zú, ĩri ní zịzú kĩnĩ, “Ímbápi, mâ ꞌo ãꞌdi, má ị́sụ́ rí ídri ꞌdániꞌdáni rĩ ãní?”
25 E eis que se levantou certo doutor da lei e, para o experimentar, disse: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Yẹ́sụ̃ ní újázú ĩri ní kĩnĩ, “Sĩkí búkũ tãị́mbị́ vé rĩ agá íngóni? ꞌÍ lã búkũ rĩ, mí ị́sụ́ tã ni íngóni?”
26 Perguntou-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como lês tu?
27 Ágó rĩ ní újázú kĩnĩ, “ ‘Lẽ mî lẽ Úpí Múngú mívé rĩ ẹ́sị́ be céré, índrí mívé rĩ be céré, ũkpõ mívé rĩ be céré, yị̃kị̂ mívé rĩ be céré,’ ãzini ‘Lẽ mî lẽ ꞌbá mî gãrã gá rĩ, sụ̃ mí ní mî rụ́ꞌbá lẽé rĩ tị́nị.’ ”
27 Respondeu-lhe ele: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento, e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú ĩri ní kĩnĩ, “Átángá mí ní újá ꞌdĩri pịrị, ꞌí ꞌdụ tã ꞌdĩri ngaá, mi ídri ꞌdániꞌdáni rĩ ị́sụ́ rá.”
28 Tornou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isso, e viverás.
29 ꞌBo ágó rĩ lẽ ꞌi ꞌbãá adrií ꞌbá pịrị ni rú, ĩri ní Yẹ́sụ̃ ri zịzú kĩnĩ, “ꞌBá adriípi mâ gãrã gá rĩ ãꞌdi ꞌi?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Yẹ́sụ̃ ní újázú ĩri ní kĩnĩ, “Ágó ãzi íbí íngá Yẹ̃rụ́sãlémã gá, ĩri ri úlú mụzú Yẹ́rị̃kọ̃ gá, ágó rĩ mụ ꞌdeé ụ̃gụ́ꞌbá rĩ pi drị́gé. Ụ̃gụ́ꞌbá rĩ pi alikí ĩrivé bõngó, kộpi ũgbãkí ĩri, kộpi ní ꞌdezú mụzú, kukí ĩri kú kĩꞌdĩkĩꞌdĩ vũgá ꞌdĩgé.
30 Jesus, prosseguindo, disse: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de salteadores, os quais o despojaram e espancando-o, se retiraram, deixando-o meio morto.
31 “Kúru átálágú ãzi ímụ́ lẹ́tị ãlu ãlu ꞌdĩri gé sĩ, kã ágó rĩ ndreé, kụ agaá ágó rĩ ã jẽlé gá sĩ.
31 Casualmente, descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e vendo-o, passou de largo.
32 Vụ́drị̃ ni gé, Lẹ́vị̃gú ẹ̃zị́ ngaápi Jó Múngú vé rĩ agá rĩ ní kpá ícázú vũrã ꞌdãri gé, kã ágó rĩ ndreé, kụ kpá agaá ágó rĩ ã jẽlé gá sĩ.
32 De igual modo também um levita chegou àquele lugar, viu-o, e passou de largo.
33 “Kúru Sãmãríyãgú ãzi ní kpá ícázú vũrã ꞌdãri gé, kã ágó rĩ ndreé, ẹ́sị́ ni ị́sụ́ ĩzãngã ágó rĩ vé tã sĩ.
33 Mas um samaritano, que ia de viagem, chegou perto dele e, vendo-o, encheu-se de compaixão;
34 Ĩri ní ꞌdezú mụzú ágó rĩ vúgá ꞌdãá, ĩri ní ũdu íꞌdụ́zú vị́nyọ̃ be ãzó rĩ ẽ mị ũjĩzú ãní, ĩri ní ágó rĩ vé ãzó ũdrõzú bõngó sĩ. Ĩri ní ágó rĩ ꞌdụzú ꞌbãzú ívé dõngí drị̃gé, jị ĩri mụụ́ ꞌbãá jó ụ̃mụ́ vé rĩ agá, ũtẽ ágó rĩ múké.
34 e aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; e pondo-o sobre a sua cavalgadura, levou-o para uma estalagem e cuidou dele.
35 Kã caá drụ̃ ụ̃ꞌbụ́tị, ĩri ní mũfẽngã fífí ẹ̃njị̃ị́pi ẹ̃njị̃ẹ̃njị̃ ni pi íꞌdụ́zú ị̃rị̃, ĩri ní sẽzú ꞌbá riípi jó ụ̃mụ́ vé rĩ ũtẽépi rĩ ní. Ĩri ní ꞌyozú kĩnĩ, ‘Lẽ mî ũtẽ ágó rĩ múké, mũfẽngã mí ní ágó rĩ ũtẽzú rĩ aga dõ rá, má kãdõ ĩgõó, ma ímụ́ ũfẽ mí ní rá.’ ”
35 No dia seguinte tirou dois denários, deu-os ao hospedeiro e disse-lhe: Cuida dele; e tudo o que gastares a mais, eu to pagarei quando voltar.
36 Kúru Yẹ́sụ̃ ní ágó tãị́mbị́ Mósẽ vé rĩ nị̃ị́pi rá rĩ zịzú kĩnĩ, “ꞌBá na ꞌdĩꞌbée ãsámvú gé, ꞌbá adriípi ágó ụ̃gụ́ꞌbá rĩ pi ní alií rĩ ã gãrã gá rĩ ãꞌdi ꞌi?”
36 Qual, pois, destes três te parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Ágó rĩ ní újázú kĩnĩ, “ꞌBá ĩrivé ĩzãngã ndreépi rĩ.”
37 Respondeu o doutor da lei: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Disse-lhe, pois, Jesus: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Yẹ́sụ̃ pi kâ rií mụụ́ ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi be Yẹ̃rụ́sãlémã gá ꞌdãá, kộpi kụkí fií gụ́rụ́ ãzi agá, kộpi kâ caá ꞌdãlé, kộpi ị́sụ́kí ũkú ãzi rụ́ ni Mãrátã ꞌi, ũkú rĩ ní kộpi ẹ́ꞌyị́zú ívé ãngá.
38 Ora, quando iam de caminho, entrou Jesus numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Mãrátã vé ọ́mvụ́pị Mãríyã ní ímụ́zú úrízú Úpí Yẹ́sụ̃ ẹndrẹtị gé, ri tã Yẹ́sụ̃ ní rií átá rĩ yịị́.
39 Tinha esta uma irmã chamada Maria, a qual, sentando-se aos pés do Senhor, ouvia a sua palavra.
40 ꞌBo Mãrátã ẽ drị̃ ábá ẹ̃zị́ ꞌí ní ngaá ambamba rĩ sĩ rá. Ĩri ní ímụ́zú Yẹ́sụ̃ vúgá nõó, ĩri ní ꞌyozú kĩnĩ, “Úpí, má ọ́mvụ́pị ku ma rií ẹ̃zị́ rĩ ngaá ọ́ꞌdụ́kụ́lẹ, mí ụ̃sụ̃ tã ꞌdĩri múké? ꞌÍ ꞌyo ĩri ní ẽ ímụ́ mâ ĩzã koó!”
40 Marta, porém, andava preocupada com muito serviço; e aproximando-se, disse: Senhor, não se te dá que minha irmã me tenha deixado a servir sozinha? Dize-lhe, pois, que me ajude.
41 Úpí ní ꞌyozú kĩnĩ, “Mãrátã, Mãrátã, mî drị̃ ábá ẹ̃zị́ mí ní ngaá ambamba rĩ sĩ gí,
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, estás ansiosa e perturbada com muitas coisas;
42 ꞌbo tã agaápi rá ĩ ní lẽé rĩ ꞌyéŋá ãlu. Mãríyã ĩpẽ tã adriípi múké ni, ícókí tã ꞌdĩri ꞌdụụ́ drị́ ni gé sĩ ku.”
42 entretanto poucas são necessárias, ou mesmo uma só; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.