Gênesis 11
Ụ́ꞌdụ́kọ́ Múké Múngú vé rị (KBO) vs NAA
1 Sâ ꞌdãri gé, ꞌbá rĩ pi céré ri átá tị ãlu ni sĩ.
1 Em toda a terra havia apenas uma língua e uma só maneira de falar.
2 ꞌBá rĩ pi ní ꞌdezú mụzú wọ̃ọ́kọ̃ ụ̃tụ́ ní ĩfũzú rĩ gé, kộpi cakí ãngũ kpãkpã ni ị́sụ́ ãngũ Sĩnárĩ vé rĩ agá, kộpi áwíkí adrií ãngũ rĩ agá.
2 Os homens partiram do Oriente, encontraram uma planície na terra de Sinar e habitaram ali.
3 Kộpi ní átázú ĩ ãsámvú gé sĩ kínĩ, “Lẽ ꞌbâ gbãkí bị̃rị́kị̃, ꞌbâ zãkí ãcí sĩ, ã adri rí ũkpó ũkpó.” Kộpi rikí lágáráka rĩ sịị́ bị̃rị́kị̃ sĩ, kộpi sịkí írã sĩ kuyé. Kộpi sịkí lágáráka rĩ ụ̃rụ́tẹ́ sĩ.
3 E disseram uns aos outros: — Venham, vamos fazer tijolos e queimá-los bem. Os tijolos lhes serviram de pedra, e o betume, de argamassa.
4 Kúru kộpi ní ꞌyozú kínĩ, “Ĩmi ímụ́kí ꞌbâ sị̃kí ꞌbá ní kụ̃rụ́ lágáráka be ãco caá cĩmgbá ꞌbụ̃ gé ꞌdãá, ꞌbâ rụ́ ã kụ rí ãní kụkụ, ꞌbâ írékí rí ꞌbâ mụzú vũ drị̃gé sĩ céré ku.”
4 Disseram: — Venham, vamos construir uma cidade e uma torre cujo topo chegue até os céus e tornemos célebre o nosso nome, para que não sejamos espalhados por toda a terra.
5 ꞌBo Úpí Múngú ní ímụ́zú vũgá nõlé kụ̃rụ́ kộpi ní rií sịị́ rĩ ndrezú lágáráka rĩ be.
5 Então o Senhor desceu para ver a cidade e a torre, que os filhos dos homens estavam construindo.
6 Úpí Múngú ní ꞌyozú kĩnĩ, “ꞌBá nõꞌbée sụ́rụ́ ãlu, kộpi ri átá tị ãlu ni sĩ, kộpi íꞌdókí tã rĩ ngaá ꞌdĩri tị́nị, vúlé ꞌdĩgé kộpi ụ̃tị̃kí dõ tã ãzi, kộpi lẽkí dõ ꞌdụụ́ ngaá, ícó kộpi ndẽé ku.
6 E o Senhor disse: — Eis que o povo é um, e todos têm a mesma língua. Isto é apenas o começo; agora não haverá restrição para tudo o que planejam fazer.
7 Ĩmi ímụ́kí, ꞌbá mụkí vũgá ꞌdãlé kộpivé tị usaá, ꞌbá ãlu ãlu ã yị rí ọ́gụ́pị vé tị ku.”
7 Venham, vamos descer e confundir a língua que eles falam, para que um não entenda o que o outro está dizendo.
8 Kúru Úpí Múngú ní kộpi írézú kpélékpélé vũ drị̃gé sĩ céré. Kụ̃rụ́ rĩ vé sịngárá tu pá rá.
8 Assim o Senhor os dispersou dali pela superfície da terra; e pararam de edificar a cidade.
9 Tã ꞌdĩri sẽ ĩ ní ãngũ rĩ ã rụ́ ꞌdazú Bãbélã ãní, ãꞌdiãtãsĩyã Úpí Múngú usa tị rĩ vũrã ꞌdãri gé, ãzini íré ꞌbá rĩ pi mụzú vũ drị̃gé sĩ vũrã ꞌdãri gé.
9 Por isso a cidade foi chamada de Babel, porque ali o Senhor confundiu a língua de toda a terra e dali o Senhor os dispersou por toda a superfície dela.
10 Úyú ꞌdĩꞌbée Sémẽ vé rĩ.
10 São estas as gerações de Sem. Ele tinha cem anos de idade quando gerou Arfaxade, dois anos depois do dilúvio.
11 Sémẽ kã Ãrĩpãkãsádã ri tịị́, gõ adrií ílí mụ̃dụ̃rụ̃lụ̃ tọ̃wụ́ (500), tị anji ãgõ ụrụkọꞌbée anji ũkú pi be ílí ꞌdĩꞌbée agá rá.
11 E, depois que gerou Arfaxade, Sem viveu quinhentos anos; e gerou filhos e filhas.
12 Ãrĩpãkãsádã kã adrií caá ílí be pụ̃kụ́ na drị̃ ni tọ̃wụ́ (35), ĩri ní Sélã ri tịzú.
12 Arfaxade viveu trinta e cinco anos e gerou Salá.
13 Ãrĩpãkãsádã kã Sélã ri tịị́, gõ adrií ílí mụ̃dụ̃rụ̃lụ̃ sụ drị̃ ni na (403), tị anji ãgõ ụrụkọꞌbée anji ũkú pi be ílí ꞌdĩꞌbée agá rá.
13 E, depois que gerou Salá, Arfaxade viveu quatrocentos e três anos; e gerou filhos e filhas.
14 Sélã kã adrií caá ílí be pụ̃kụ́ na (30), ĩri ní Ẽbérẽ ri tịzú.
14 Salá viveu trinta anos e gerou Héber;
15 Sélã kã Ẽbérẽ ri tịị́, gõ adrií caá ílí mụ̃dụ̃rụ̃lụ̃ sụ drị̃ ni na (403), tị anji ãgõ ụrụkọꞌbée anji ũkú pi be ílí ꞌdĩꞌbée agá rá.
15 e, depois que gerou Héber, Salá viveu quatrocentos e três anos; e gerou filhos e filhas.
16 Ẽbérẽ kã adrií caá ílí be pụ̃kụ́ na drị̃ ni sụ (34), ĩri ní Pẽlégẽ ri tịzú.
16 Héber viveu trinta e quatro anos e gerou Pelegue;
17 Ẽbérẽ kã Pẽlégẽ ri tịị́, gõ adrií caá ílí mụ̃dụ̃rụ̃lụ̃ sụ pụ̃kụ́ na (430), tị anji ãgõ ụrụkọꞌbée anji ũkú pi be ílí ꞌdĩꞌbée agá rá.
17 e, depois que gerou Pelegue, Héber viveu quatrocentos e trinta anos; e gerou filhos e filhas.
18 Pẽlégẽ kã adrií caá ílí be pụ̃kụ́ na (30), ĩri ní Réwũ ri tịzú.
18 Pelegue viveu trinta anos e gerou Reú;
19 Pẽlégẽ kã Réwũ ri tịị́, gõ adrií ílí mụ̃dụ̃rụ̃lụ̃ ị̃rị̃ drị̃ ni úrõmĩ (209), tị anji ãgõ ụrụkọꞌbée anji ũkú pi be ílí ꞌdĩꞌbée agá rá.
19 e, depois que gerou Reú, Pelegue viveu duzentos e nove anos; e gerou filhos e filhas.
20 Réwũ kã adrií caá ílí be pụ̃kụ́ na drị̃ ni ị̃rị̃ (32), ĩri ní Sẽrúgã ri tịzú.
20 Reú viveu trinta e dois anos e gerou Serugue;
21 Réwũ kã Sẽrúgã ri tịị́, gõ adrií ílí mụ̃dụ̃rụ̃lụ̃ ị̃rị̃ drị̃ ni ẹ́zị̂rị̃ (207), tị anji ãgõ ụrụkọꞌbée anji ũkú pi be ílí ꞌdĩꞌbée agá rá.
21 e, depois que gerou Serugue, Reú viveu duzentos e sete anos; e gerou filhos e filhas.
22 Sẽrúgã kã adrií caá ílí be pụ̃kụ́ na (30), ĩri ní Nãhórã ri tịzú.
22 Serugue viveu trinta anos e gerou Naor;
23 Sẽrúgã kã Nãhórã ri tịị́, gõ adrií caá ílí mụ̃dụ̃rụ̃lụ̃ ị̃rị̃ (200), tị anji ãgõ ụrụkọꞌbée anji ũkú pi be ílí ꞌdĩꞌbée agá rá.
23 e, depois que gerou Naor, Serugue viveu duzentos anos; e gerou filhos e filhas.
24 Nãhórã kã adrií caá ílí be pụ̃kụ́ ị̃rị̃ drị̃ ni úrõmĩ (29), ĩri ní Térã ri tịzú.
24 Naor viveu vinte e nove anos e gerou Tera;
25 Nãhórã kã Térã ri tịị́, gõ adrií caá ílí mụ̃dụ̃rụ̃lụ̃ ãlu mụdrị́ drị̃ ni úrõmĩ (119), tị anji ãgõ ụrụkọꞌbée anji ũkú pi be ílí ꞌdĩꞌbée agá rá.
25 e, depois que gerou Tera, Naor viveu cento e dezenove anos; e gerou filhos e filhas.
26 Térã kã adrií caá ílí be pụ̃kụ́ ẹ́zị̂rị̃ (70), ĩri ní Ábrãmũ pi tịzú Nãhórã be, Hãránã sĩ.
26 Tera viveu setenta anos e gerou Abrão, Naor e Harã.
27 Úꞌdógúꞌdógú Térã vé rĩ ꞌdíni.
27 São estas as gerações de Tera. Tera gerou Abrão, Naor e Harã; e Harã gerou Ló.
28 Hãránã drã kụ̃rụ́ Ụ́rụ̃ vé rĩ agá, ãngũ Kãlẽdéyã vé rĩ agá, vũrã ĩ ní ĩri tịzú rĩ gé, ị́sụ́ ãkũdẽ ẹ́tẹ́pị Térã ri drĩ ídri rú.
28 Harã morreu na terra de seu nascimento, em Ur dos caldeus, estando Tera, seu pai, ainda vivo.
29 Ábrãmũ pi Nãhórã be ị̃rị̃trọ́ jekí ũkú rá. Ábrãmũ vé ũkú ã rụ́ Sãráyĩ ꞌi. Nãhórã vé rĩ ã rụ́ Mĩlékã ꞌi. Mĩlékã pi Ísĩkã be, kộpi anji Hãránã vé ni.
29 Abrão e Naor tomaram para si mulheres. A mulher de Abrão se chamava Sarai, e a mulher de Naor era Milca, filha de Harã, que foi pai de Milca e de Iscá.
30 Sãráyĩ adri caá úndó rú ílí be kárákará, tị mvá kuyé.
30 Sarai era estéril, não tinha filhos.
31 Térã ní ꞌî mvọ́pị Ábrãmũ pi ꞌdụzú ꞌí ẹ́drị́pị Hãránã vé mvá Lótõ be, ꞌî mvọ́pị Ábrãmũ vé ũkú Sãráyĩ sĩ. Kộpi ngakí fũú kụ̃rụ́ Ụ́rụ̃ vé rĩ agásĩ, Ụ́rụ̃ ri ãngũ Kãlẽdéyã vé rĩ agá, kộpi lẽkí kõdô mụụ́ Kãnánã gá. ꞌBo kộpi kâ mụụ́ caá Hãránã gá, kộpi áwíkí adrií ꞌdãgá.
31 Tera tomou Abrão, seu filho, e Ló, filho de Harã, filho de seu filho, e Sarai, sua nora, mulher de seu filho Abrão, e saiu com eles de Ur dos caldeus, para ir à terra de Canaã. Foram até Harã, onde ficaram.
32 Térã adri caá ílí be mụ̃dụ̃rụ̃lụ̃ ị̃rị̃ drị̃ ni tọ̃wụ́ (205), ĩri ní kúru drãzú Hãránã gá ꞌdãgá.
32 E, havendo Tera vivido duzentos e cinco anos ao todo, morreu em Harã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.