Gálatas 3
Ụ́ꞌdụ́kọ́ Múké Múngú vé rị (KBO) vs VC
1 Ĩmi ꞌbá Gãlãtị́yã vé ꞌdĩꞌbée, ĩmi azakaza rú! ꞌBá ĩmî drị̃ izaápi ꞌdíni rĩ ãꞌdi ꞌi? Má ũlũ ĩmi ní Yẹ́sụ̃ Kúrísítõ vé gbãngárá pẹtị alambaku sị́gé rĩ vé ífífí uletere rá.
1 Ó insensatos gálatas! Quem vos fascinou a vós, ante cujos olhos foi apresentada a imagem de Jesus Cristo crucificado?
2 Á lẽ ĩmi lũkí má ní, ĩmi ị́sụ́kí Múngú vé Índrí Uletere rĩ ĩmi ní tãị́mbị́ Yãhụ́dị̃ rĩ pi vé rĩ ꞌdụụ́ ngaá rĩ sĩ yã, dõku ĩmi ní tã Yẹ́sụ̃ Kúrísítõ vé ĩ ní ũlũú rĩ yịị́, ĩmi ní ĩri ẹ̃ꞌyị̃ị́ rĩ sĩ?
2 Apenas isto quero saber de vós: recebestes o Espírito pelas práticas da lei ou pela aceitação da fé?
3 Ngá sẽépi ĩmi ní adrizú azakaza rú ꞌdíni rĩ ãꞌdi? Ĩmi ꞌbá Yẹ́sụ̃ ri ẹ̃ꞌyị̃ꞌbá gí ꞌdĩꞌbée, ĩmi kâ tã rĩ íꞌdó, Índrí Uletere rĩ ri ĩmî drị̃ koó nĩ múkényã rú. Ngá ĩmi ní gõó ĩmi ꞌbãzú adrizú pịrị ũkpõ ĩmivé rĩ sĩ rĩ ãꞌdi?
3 Sois assim tão levianos? Depois de terdes começado pelo Espírito, quereis agora acabar pela carne?
4 Ĩmi nyakí ĩzãngã Yẹ́sụ̃ ã rụ́ sĩ ambamba, ĩzãngã ĩmi ní nyaá ꞌdĩri ã drã rí kuú kána?
4 Ter feito tais experiências em vão! Se é que foi em vão!
5 Múngú sẽ ĩmi ní Índrí Uletere rĩ nĩ, ãzini ꞌo tã ãyãzú ãyãyã ĩmi ãsámvú gé nĩ. ꞌO tã ꞌdĩri ꞌdíni, ĩmi ní tãị́mbị́ Yãhụ́dị̃ rĩ pi vé rĩ ꞌdụụ́ ngaá rĩ sĩ yã, dõku ĩmi ní tã Yẹ́sụ̃ Kúrísítõ vé ĩ ní ũlũú rĩ yịị́, ĩmi ní ĩri ẹ̃ꞌyị̃ị́ rĩ sĩ?
5 Aquele que vos dá o Espírito e realiza milagres entre vós, acaso o faz pela prática da lei, ou pela aceitação da fé?
6 Búkũ Múngú vé rĩ átá Ãbũrámã vé tã ꞌdíni, “Ãbũrámã ẹ̃ꞌyị̃ Múngú ri rá, sẽ Múngú ãꞌyĩ ĩri adrií ꞌbá pịrị ꞌí ẹndrẹtị gé.”
6 Foi este o caso de Abraão: ele creu em Deus e isto lhe foi levado em conta de justiça {Gn 15,6}.
7 Lẽ ĩmi nị̃kí ámá múké ꞌyozú kínĩ, ꞌbá ẹ́sị́ ꞌbãápi Múngú drị̃gé, sụ̃ Ãbũrámã ní ꞌbãá rĩ tị́nị rĩ, ĩ ĩri zị mvá Ãbũrámã vé ni.
7 Sabei, pois: só os que têm fé é que são filhos de Abraão.
8 Sĩkí tã ꞌdĩri kú ị́nọ́gọ́sị́ Búkũ Múngú vé rĩ agá kínĩ, ꞌbá adriꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ẹ́sị́ ꞌbãꞌbée Múngú drị̃gé rĩ pi, Múngú ri kộpi ꞌbã adri pịrị, kộpi ní ẹ̃ꞌyị̃ị́ gí rĩ sĩ. Múngú átá ụ́ꞌdụ́kọ́ múké ꞌdĩri Ãbũrámã ní kĩnĩ, “ꞌBá ãngũ rĩ pi agásĩ rĩ pi ãrẽvú céré úmvúlésĩ tãkíri ị́sụ́ íngázú mí vúgá.”
8 Prevendo a Escritura que Deus justificaria os povos pagãos pela fé, anunciou esta boa nova a Abraão: Em ti todos os povos serão abençoados {Gn 18,18}.
9 ꞌDĩri lũ ꞌyozú kínĩ, ꞌbá ẹ́sị́ ꞌbãápi Múngú drị̃gé rĩ, ĩri tãkíri ị́sụ́, sụ̃ Ãbũrámã ní ị́sụ́ rĩ tị́nị, ãꞌdiãtãsĩyã Ãbũrámã ꞌbã ẹ́sị́ Múngú drị̃gé.
9 De modo que os homens de fé são abençoados com a bênção de Abraão, homem de fé.
10 ꞌBo ꞌbá ꞌyoꞌbá kínĩ Múngú ri ĩ ꞌbã adri ꞌbá pịrị ĩ ní rií Yãhụ́dị̃ rĩ pi vé tãị́mbị́ ꞌdụụ́ ngaá rĩ sĩ rĩ pi, ĩ ímụ́ kộpi tri rá, ãꞌdiãtãsĩyã sĩkí búkũ Múngú vé tãị́mbị́ vé rĩ agá kínĩ, “ꞌBá céré tãị́mbị́ rĩ ꞌdụꞌbá ngaꞌbá pịrị ku rĩ pi, ĩ ímụ́ kộpi tri rá.”
10 Todos os que se apóiam nas práticas legais estão sob um regime de maldição. Pois está escrito: Maldito aquele que não cumpre todas as prescrições do livro da lei {Dt 27,26}.
11 Ádarú ꞌbá rĩ ícó adrií pịrị Múngú ẹndrẹtị gé tãị́mbị́ rĩ vé tã sĩ ku, ãꞌdiãtãsĩyã sĩkí Búkũ Múngú vé rĩ agá kínĩ, “ꞌBá tã be pịrị Múngú ẹndrẹtị gé rĩ, ĩrivé ẹ̃ꞌyị̃ngárá ri sẽ ĩri tã ꞌo pịrị.”
11 Que ninguém é justificado pela lei perante Deus é evidente, porque o justo viverá pela fé {Hab 2,4}.
12 Lẹ́tị ẹ̃ꞌyị̃ngárá vé rĩ, ĩri túngú. Lẹ́tị tãị́mbị́ vé rĩ, ĩri kpá túngú, ãꞌdiãtãsĩyã búkũ tãị́mbị́ vé rĩ kĩnĩ, “ꞌBá tãị́mbị́ rĩ ꞌdụụ́pi ngaápi rá rĩ, ĩri tãị́mbị́ rĩ rụ tị́tị́.”
12 Ora, a lei não provém da fé e sim {do cumprimento}: quem observar estes preceitos viverá por eles {Lv 18,5}.
13 Kâ Yẹ́sụ̃ Kúrísítõ ri gbãá pẹtị alambaku sị́gé gí, pa ꞌbâ tã tãị́mbị́ rĩ ní ꞌyoó kínĩ ĩ ꞌbâ tri rá rĩ agásĩ gí, ꞌdụ tã ĩ ní ꞌbâ trizú rĩ ꞌbãá ꞌî rụ́ꞌbá gá gí, ãꞌdiãtãsĩyã sĩkí Búkũ Múngú vé rĩ agá kínĩ, “ꞌBá ĩ ní ꞌyĩí drãá pẹtị sị́gé rĩ, trikí ĩri gí.”
13 Cristo remiu-nos da maldição da lei, fazendo-se por nós maldição, pois está escrito: Maldito todo aquele que é suspenso no madeiro {Dt 21,23}.
14 Yẹ́sụ̃ pa ꞌbâ, ꞌbâ ị́sụ́kí rí tãkíri Múngú ní ọ́tụ́ sẽé Ãbũrámã ní ꞌdãri, ꞌbá adriꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku rĩ pi ẽ ị́sụ́kí rí kpá ĩndĩ, kúru ꞌbâ Yẹ́sụ̃ ri ẹ̃ꞌyị̃ꞌbá gí rĩ pi, ꞌbâ ị́sụ́kí rí Índrí Uletere ĩ ní ẹzịị́ ꞌdãri bẽnĩ.
14 Assim a bênção de Abraão se estende aos gentios, em Cristo Jesus, e pela fé recebemos o Espírito prometido.
15 Má ẹ́drị́pị́ị má ọ́mvụ́pị́ị, á lẽ tã má ní átá ꞌdĩri ụ̃ꞌbị̃ị́ ĩmi ní tã ꞌbá rĩ pi ní rií ꞌoó rĩ sĩ, ꞌbá ị̃rị̃ pi rụkí dõ ũndĩ, ꞌbá ãzi ícó ũndĩ rĩ ŋõó ku, dõku ícó ãzi ni ꞌbãá drị̃ ni gé ku, ĩri áwí adri sụ̃ kộpi ni rụụ́ gí rĩ tị́nị.
15 Irmãos, vou apresentar-vos uma comparação de ordem humana. Se um testamento for feito em boa e devida forma, por quem quer que seja, ninguém o pode anular ou acrescentar-lhe alguma coisa.
16 Múngú ẹzị tã rĩ Ãbũrámã ní, ãzini mvá ĩrivé úyú agá rĩ ní. Búkũ Múngú vé rĩ agá, Múngú ẹzị tã rĩ “ꞌbá kárákará pi ní” kuyé, ẹzị “mvá ĩrivé úyú agá rĩ ní” ífífí ni ꞌbá ãlu, ꞌbá rĩ Kúrísítõ ꞌi.
16 Ora, as promessas foram feitas a Abraão e à sua descendência. Não diz: aos seus descendentes, como se fossem muitos, mas fala de um só: e a tua descendência {Gn 12,7}, isto é, a Cristo.
17 Tã má ní átá rĩ, ĩri ꞌdíni, tãị́mbị́ rĩ ímụ́kí sẽé ílí mụ̃dụ̃rụ̃lụ̃ sụ pụ̃kụ́ na (430) ã vụ́drị̃ gé, ị́sụ́zú ãkũdẽ Múngú rụ ũndĩ Ãbũrámã be drị̃drị̃ gí. Tãị́mbị́ ĩ ní sẽé vúlé rú rĩ ŋõ ũndĩ Múngú ní rụụ́ Ãbũrámã be rĩ ku, tãị́mbị́ rĩ újá tã Múngú ní ẹzịị́ Ãbũrámã ní rĩ ku.
17 Afirmo, portanto: a lei, que veio quatrocentos e trinta anos mais tarde, não pode anular o testamento feito por Deus em boa e devida forma e não pode tornar sem efeito a promessa.
18 Té dõ ꞌbâ tãkíri ídri ꞌdániꞌdáni vé rĩ ị́sụ́ ꞌbá ní rií tãị́mbị́ rĩ ꞌdụụ́ ngaá rĩ sĩ, Múngú ẹzị té Ãbũrámã ní ídri ꞌdániꞌdáni rĩ vé tã ku. ꞌBo Múngú ẹzị tã rĩ Ãbũrámã ní ívé ẹ́sị́ múké rĩ sĩ.
18 Porque, se a herança se obtivesse pela lei, já não proviria da promessa. Ora, pela promessa é que Deus deu o seu favor a Abraão.
19 Údékí tãị́mbị́ rĩ ãꞌdi ã tã sĩ? Údékí tãị́mbị́ rĩ ẽ iꞌda rí tã ũnjí ꞌbá rĩ pi ní rií ꞌoó rĩ. Tãị́mbị́ Múngú ní údé ꞌdĩri adri ca lókí Yẹ́sụ̃ Kúrísítõ ní ícázú rĩ gé, ĩri mvá Múngú ní tã ni ẹzịị́ Ãbũrámã ní rĩ. Múngú áyú mãlãyíkã rĩ pi tãị́mbị́ rĩ jịị́ sẽé Mósẽ drị́gé, Mósẽ ní kúru tãị́mbị́ rĩ sẽzú ꞌbá rĩ pi ní.
19 Então que é a lei? É um complemento ajuntado em vista das transgressões, até que viesse a descendência a quem fora feita a promessa; foi promulgada por anjos, passando por um intermediário.
20 ꞌBá ꞌbá ị̃rị̃ pi ãsámvú ícípi rĩ, ꞌdụ ꞌbá ãlu vé tã ngaá ọ́ꞌdụ́kụ́lẹ ku, ĩri kộpivé tã ꞌdụ nga ị̃rị̃trọ́. ꞌBo Múngú ri ꞌyéŋá ãlu.
20 Mas não há intermediário, tratando-se de uma só pessoa, e Deus é um só.
21 Tãị́mbị́ Múngú ní údé rĩ pi tã ĩri ní ẹzịị́ rĩ be, kộpi nyo ĩ ãsámvú gé sĩ ariꞌba rú? Kộpi adrikí ariꞌba rú ku. Dõ tãị́mbị́ ĩ ní údé rĩ, ꞌbá rĩ pi ẽ ị́sụ́kí rí ídri ꞌdániꞌdáni rĩ ãní, ꞌbá rĩ pi té kõdô ícó adri pịrị Múngú ẹndrẹtị gé kộpi ní tãị́mbị́ rĩ ꞌdụụ́ ngaá rĩ sĩ.
21 Portanto, é a lei contrária às promessas de Deus? De nenhum modo. Se fosse dada uma lei que pudesse vivificar, em verdade a justiça viria pela lei;
22 ꞌBo Búkũ Múngú vé rĩ lũ ꞌbá ní uletere kĩnĩ, ꞌbá vũ drị̃gé rĩ pi ãrẽvú céré ũnjĩkãnyã ású kộpi gí, kúru lẽ kộpi ẽ ẹ̃ꞌyị̃kí Yẹ́sụ̃ Kúrísítõ ri, Múngú ã sẽ rí ídri ꞌdániꞌdáni ꞌí ní tã ni ẹzịị́ rĩ kộpi ní.
22 mas a Escritura encerrou tudo sob o império do pecado, para que a promessa mediante a fé em Jesus Cristo fosse dada aos que crêem.
23 ꞌBá ní drĩ Yẹ́sụ̃ ri ẹ̃ꞌyị̃zú kuyé rĩ gé, tãị́mbị́ rĩ ꞌyĩ ꞌbâ pá tị́tị́, cĩmgbá lókí Múngú ní tã ꞌbá ní Yẹ́sụ̃ Kúrísítõ ri ẹ̃ꞌyị̃zú rĩ iꞌdazú rĩ gé.
23 Antes que viesse a fé, estávamos encerrados sob a vigilância de uma lei, esperando a revelação da fé.
24 Tãị́mbị́ rĩ ri ꞌbâ ímbá nĩ, ĩri ri ꞌbâ drị̃ ko mụzú Yẹ́sụ̃ Kúrísítõ vúgá nĩ, ãní ꞌbâ adrikí rí ꞌbá pịrị, ꞌbá ní Yẹ́sụ̃ ri ẹ̃ꞌyị̃ị́ gí rĩ sĩ.
24 Assim a lei se nos tornou pedagogo encarregado de levar-nos a Cristo, para sermos justificados pela fé.
25 Nóni ꞌbá ẹ̃ꞌyị̃kí Yẹ́sụ̃ Kúrísítõ ri gí, tãị́mbị́ Mósẽ vé rĩ ícó ꞌbâ drị̃ koó nĩ ku.
25 Mas, depois que veio a fé, já não dependemos de pedagogo,
26 Ĩmi ꞌbá Kúrísítõ Yẹ́sụ̃ ri ẹ̃ꞌyị̃ꞌbá gí ꞌdĩꞌbée, ĩmi nóni anji Múngú vé ni.
26 porque todos sois filhos de Deus pela fé em Jesus Cristo.
27 Ĩmi rụkí dõ bãtízĩmũ gí, ĩmi ĩkpãkí nóni ĩmi tị́tị́ Yẹ́sụ̃ Kúrísítõ ã rụ́ꞌbá gá gí.
27 Todos vós que fostes batizados em Cristo, vos revestistes de Cristo.
28 ꞌBá rĩ dõ Yãhụ́dị̃gú yã, dõ Gị̃rị́kị̃gú yã, dõ tụ́gẹ̃rị̃ yã, dõ adri tụ́gẹ̃rị̃ ku yã, dõ ꞌbá ágó yã, dõ ꞌbá ũkú yã, ĩmi céré ꞌbá ãlu Kúrísítõ Yẹ́sụ̃ rụ́ꞌbá gá.
28 Já não há judeu nem grego, nem escravo nem livre, nem homem nem mulher, pois todos vós sois um em Cristo Jesus.
29 Ĩmi ní nóni adrií ꞌbá Kúrísítõ vé ni rĩ sĩ, ĩmi nóni anji Ãbũrámã vé ni, ĩmi tã Múngú ní ẹzịị́ Ãbũrámã ní rĩ ị́sụ́ rá.
29 Ora, se sois de Cristo, então sois verdadeiramente a descendência de Abraão, herdeiros segundo a promessa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.