Mateus 25
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NTLH
1 Mënts̈ánaca Jesús tojánayana: “Chë te chaojóshjango ora, Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana echántsemna mo nts̈amo canÿe casamento fiestents̈e tojanopasacá. Mënts̈á yojopása: Bnë́tsana tobias̈ënga chëngbe querosine uajuinÿanëshangá imojëftsájaca y imojábocana chë casamentero boyabása jajébenguama.
1 Jesus disse:
2 Chë bnë́tsana tobias̈ënguents̈ana, shachnënga sempre enójuabnayënga imnamna, y chë inÿe shachnëngna, ndenójuabnayënga.
2 Cinco eram sem juízo, e cinco eram ajuizadas.
3 Chë ndenójuabnayëngna chëngbe uajuinÿanëshangá imojëftsájaca, pero querosine ndoñe imonjuabuyamba chë uajuinÿanëshangañe cachiñe jtaftsuámama.
3 As moças sem juízo pegaram as suas lamparinas, mas não levaram óleo de reserva.
4 Pero chë sempre enójuabnayëngna chëngbe uajuinÿanëshangá imojëftsájaca y querosínënaca botellës̈ënguiñe imojuabuyamba.
4 As ajuizadas levaram vasilhas com óleo para as suas lamparinas.
5 Chë casamentero boyabásana ndoñe betsco yonjabo, chíyeca nÿetsca tobias̈ënga ocnayana yojubuache y imojtsomaná.
5 Como o noivo estava demorando, as dez moças começaram a cochilar e pegaram no sono.
6 Mo tsë́ntseto orna, chënga imojouena mënts̈á uayebuáchana: ‘¡Chë casamentero boyabása ya endabó! ¡Jajébenguama mobocana ca!’
6 — À meia-noite se ouviu este grito: “O noivo está chegando! Venham se encontrar com ele!”
7 Asna, nÿetsca tobias̈ënga imojotsbaná y imojónts̈a chë uajuinÿanëshangá juabopróntana.
7 — Então as dez moças acordaram e acenderam as suas lamparinas.
8 Chorna, chë shachna ndenójuabnaye tobias̈ënga chë inÿe shachnënga sempre enójuabnayëngbioye imojáuyana: ‘Diosmanda ts̈ëngaftangbe querosinents̈ana baseytema s̈mëbuats̈atá, bëngbe uajuinÿanëshangá tojonts̈é jtsafsanana ca.’
8 Aí as moças sem juízo disseram às outras: “Deem um pouco de óleo para nós, pois as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Pero chë sempre enójuabnayëngna imojayana: ‘Ndoñe. Tcbojubuats̈atase, ts̈ëngaftangbiama y bëngbiámnaca querosine echántsashbe. Más ts̈abá entsemna, chë querosine mondbétsenoye chas̈ma y ts̈ëngaftangbiama chas̈mauábuamiñe ca.’
9 — “De jeito nenhum”, responderam as moças ajuizadas. “O óleo que nós temos não dá para nós e para vocês. Se vocês querem óleo, vão comprar!”
10 “Chorna, chë shachna ndenójuabnaye tobias̈ënga imojá chë querosine jauabuámiyama; pero chëntscuana chë casamentero boyabása yojáshjango y chë sempre enójuabnayënga cháftaca chë casamento fiestoye imojámashjna, y chents̈a bës̈ás̈a imojtatame.
10 — Então as moças sem juízo saíram para comprar óleo, e, enquanto estavam fora, o noivo chegou. As cinco moças que estavam com as lamparinas prontas entraram com ele para a festa do casamento, e a porta foi trancada.
11 Chents̈ana chë inÿe tobias̈ënga imojáshjajna y mënts̈á imojtsichamo: ‘¡Taita, Taita, s̈mebëtafjo ca!’
11 — Mais tarde as outras chegaram e começaram a gritar: “Senhor, senhor, nos deixe entrar!”
12 Pero chë casamentero boyabása yojójua: ‘Ndegombre cbë́yana, ts̈ëngaftanga ndoñe quecbatëbuatma ca.’
12 — O noivo respondeu: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: eu não sei quem são vocês!”
13 “Cachcá echántsemna Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá chaojésabo ora; chíyeca s̈mochtseprontana, ts̈ëngaftanga ndoñe ques̈mátstats̈ëmbo ndayté, ni mocna ora chca yochjopásama ca” —Jesús tojánayana.
13 E Jesus terminou, dizendo:
14 “Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana endmëna mo nts̈amo canÿe boyabásaftaca tojanopasacá. Cha ibojtsemna inÿe luaroye jtsoñama; as chabe oservénënga yojáchembo y yojaimpádaye chabe crocénana chamotsinÿenama.
14 Jesus continuou:
15 Cánÿabioye ibojánts̈abuachiye shachna uaranga crocénana, ínÿabioyna uta uaranga y ínÿabioyna canÿe uaranga. Chca yojamna nts̈amo cada ona ibojobiashjachcá. Y as chë boyabása yojtsoñe.
15 E lhes deu dinheiro de acordo com a capacidade de cada um: ao primeiro deu quinhentas moedas de ouro; ao segundo deu duzentas; e ao terceiro deu cem. Então foi viajar.
16 Cachora chë shachna uaranga yojoyëngacñá yojá trato jabemama, y chca, inÿe shachna uaranga crocénana yojábotiye.
16 O empregado que tinha recebido quinhentas moedas saiu logo, fez negócios com o dinheiro e conseguiu outras quinhentas.
17 Chë uta uaranga yojoyëngacñá cachcá yojama y inÿe uta uaranga yojábotiye.
17 Do mesmo modo, o que havia recebido duzentas moedas conseguiu outras duzentas.
18 Pero chë canÿe uaranga yojoyëngacñana, yojá, fshantsiñe yojajutjo y chabe mandayabe crocénana chents̈e yojtseitëme.
18 Mas o que tinha recebido cem moedas saiu, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do patrão.
19 “Chents̈ana baytese chë oservénëngbe amëndayá yojtashjango y yojónts̈a chë crocenánama chënga jatjayana.
19 — Depois de muito tempo, o patrão voltou e fez um acerto de contas com eles.
20 Natsana yojáshjango chë shachna uaranga yojoyëngacñá y chabe mandayábioye inÿe shachna uaranga crocénana ibojánts̈abuachiye y mënts̈á ibojauyana: ‘Taita, aca shachna uaranga s̈conjanoyé y muents̈e entsemna inÿe shachna uaranga sënjaboté ca.’
20 O empregado que havia recebido quinhentas moedas chegou e entregou mais quinhentas, dizendo: “O senhor me deu quinhentas moedas. Veja! Aqui estão mais quinhentas que consegui ganhar.”
21 As chë mandayá ibojauyana: ‘Ts̈a ts̈abá, ts̈abe oservená y nts̈amo tsbos̈cá amá. Aca quem base soyiñe lempe nts̈amo tcbojamandacá tcojámayeca, ats̈e cbochanjaimpáda más bëtscá chas̈cotsinÿeñama. Mamáshëngo y áts̈eftaca cochjóyejuaye ca.’
21 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
22 Chents̈ana chë uta uaranga yojoyëngacñá yojáshjango y chë mandayábioye ibojauyana: ‘Taita, aca uta uaranga s̈conjanoyé y muents̈e entsemna inÿe uta uaranga sënjaboté ca.’
22 — Então o empregado que havia recebido duzentas moedas chegou e disse: “O senhor me deu duzentas moedas. Veja! Aqui estão mais duzentas que consegui ganhar.”
23 As chë mandayá ibojauyana: ‘Ts̈a ts̈abá, ts̈abe oservená y nts̈amo tsbos̈cá amá. Aca quem base soyiñe lempe nts̈amo tcbojamandacá tcojámayeca, ats̈e cbochanjaimpáda más bëtscá chas̈cotsinÿeñama. Mamáshëngo y áts̈eftaca cochjóyejuaye ca.’
23 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
24 “Pero chë canÿe uaranga yojoyëngacñe oservená yojáshjango orna, chabe mandayábioye ibojauyana: ‘Taita, ats̈e sëndë́tats̈ëmbo aca canÿe ts̈átjaye ents̈á comnama; acna chë ndoñe tconjajé chents̈e saná jocñana y chë ndoñe tconjujquëshe luarents̈e jobuátbanana.
24 — Aí o empregado que havia recebido cem moedas chegou e disse: “Eu sei que o senhor é um homem duro, que colhe onde não plantou e junta onde não semeou.
25 Chama ats̈e uatjana s̈juábuache, chíyeca ats̈e sënjá y fshantsiñe chë crocénana sënjetseitëme. Pero muents̈e acbe crocénana entsatsmëna ca.’
25 Fiquei com medo e por isso escondi o seu dinheiro na terra. Veja! Aqui está o seu dinheiro.”
26 As chë mandayá ibojojuá: ‘¡Bacna oservená y oyënjayá! Chë ndayents̈e ndoñe tijajé chents̈e saná jocñana y chë ndoñe tijujquëshe luarents̈e jobuátbanana ats̈e tsuamanama icojátats̈ëmbëse,
26 — “Empregado mau e preguiçoso!”, disse o patrão. “Você sabia que colho onde não plantei e junto onde não semeei.
27 aca cmonjamna ats̈be crocénana bancoca jetsobuájuana y ats̈e matijtabo ora, ats̈be crocénana matijtóyëngacñe y chë chents̈ana tojoboté crocénanënaca ca.’
27 Por isso você devia ter depositado o meu dinheiro no banco, e, quando eu voltasse, o receberia com juros.”
28 Y as yojamë́nda: ‘Chë uaranga motseboca y chë bnë́tsana uaranga entsebomnábioye chana motsats̈etá ca.
28 “Tirem dele o dinheiro e deem ao que tem mil moedas.
29 Er nda tojtsebomnábioye, más jats̈etayana, y chca cha corente bëtscá jtsebomnana; pero tondaye tondbomnábioyna, chë bats̈atema tobomna sóynaca jtsebocana ca.’
29 Porque aquele que tem muito receberá mais e assim terá mais ainda; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
30 “Y chora cha yojayana: ‘Quem ndoservena trabajayá shjoca ibetoye matábocna; choca puerte echanjenóbos̈achna y chë tsets̈anama juatsas̈ënga echantsenoftë́s̈jojnaye ca’ ” —Jesús tojanë́yana.
30 E joguem fora, na escuridão, o empregado inútil. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
31 Mënts̈ánaca Jesús tojánayana: “Chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá chabe obenánaca, buashinÿinÿaniñe y nÿetsca chabe angelotémëngaftaca chaojésabo ora, chë reybiama puerte buashinÿinÿana tbemaniñe echanjótbema.
31 Jesus terminou, dizendo:
32 Chora nÿets luarëngoca ents̈anga chabe natsanoica mochanjénefjna, y cha, ents̈anguents̈ana ínÿenga echanjábacacaye, mo chë oveshënga abuajë́nÿa oveshënga chivë́ngbents̈ana endbetsabacacnaycá.
32 Todos os povos da terra se reunirão diante dele, e ele separará as pessoas umas das outras, assim como o pastor separa as ovelhas das cabras.
33 Chë abuajë́nÿana, oveshënga chabe cats̈bioica echanjáchembo y chivëngna chabe uañicuayoica. Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá cachcá echanjama: chë ubuáyanënga chabe cats̈bioica echanjúbuaja y chë bacna ents̈angna chabe uañicuayoica echanjátsaye.
33 Ele porá os bons à sua direita e os outros, à esquerda.
34 “Chorna chë Rey, Bëngbe Utabná, chabe cats̈bioica chamojtsemna ents̈anga echanjáuyana: ‘Ts̈ëngaftanga, Ats̈be Taitá ts̈ábeñe cmë́tabna, mabënga ca; ats̈be amë́ndaye luare mo ts̈ëngaftangbiama otocana soycá mosháchiñënga; ts̈ëngaftangbiama endëprontana, Bëngbe Bëtsá quem luare tonjanma orscana.
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, vocês que são abençoados pelo meu Pai! Venham e recebam o
35 Er ats̈e s̈onjanishëntsana y ts̈ëngaftanga saná s̈monjancaredadó; s̈onjanajuendá y ts̈ëngaftanga s̈monjanafs̈é; inÿe luarocana ashjangonacá sënjánana y posada s̈monjanánts̈ame.
35 Pois eu estava com fome, e vocês me deram comida; estava com sede, e me deram água. Era estrangeiro, e me receberam na sua casa.
36 Enas̈á sënjánana y ents̈ayá s̈monjanëts̈etá jtichëtjuama; s̈ocá sënjanjájona y s̈monjanatsëtsaye; cárceloca sënjanëtámena y jabëuatsëtsayama s̈monjánabo ca.’
36 Estava sem roupa, e me vestiram; estava doente, e cuidaram de mim. Estava na cadeia, e foram me visitar.”
37 “As chë Bëngbe Bëtsá chabe bominÿiñe ts̈ábenga tojábiamënga mochanjatjaye: ‘Bëngbe Utabná, ¿ntseco shë́ntseca tcbënjáninÿe y tcbënjanajuats̈é? ¿Ntseco uajuendayá tcbënjáninÿe y tcbënjanafs̈é?
37 — Então os bons perguntarão: “Senhor, quando foi que o vimos com fome e lhe demos comida ou com sede e lhe demos água?
38 ¿O ntseco inÿe luarocana ashjangonacá tcbënjáninÿe y posada tcbënjanánts̈ame, o enas̈á y ents̈ayá jtichëtjuama tcbënjanëts̈etá?
38 Quando foi que vimos o senhor como estrangeiro e o recebemos na nossa casa ou sem roupa e o vestimos?
39 ¿O ntseco s̈ocá o cárceloca utamená tcbënjáninÿe y jauatsëtsayama tifjána ca?’
39 Quando foi que vimos o senhor doente ou na cadeia e fomos visitá-lo?”
40 “As chë Utabná echanjójua: ‘Ndegombre cbë́yana, lempe nts̈amo chë ats̈be cats̈átanguents̈ana chë más bats̈á uámanëngaftaca s̈mojamcá, cach áts̈eftaca s̈monjanma ca.’
40 — Aí o Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando vocês fizeram isso ao mais humilde dos meus irmãos, foi a mim que fizeram.”
41 “Chents̈ana chë Utabná chabe uañicuayoica chamojtsemna ents̈anga echanjáuyana: ‘Ats̈bents̈ana mojuánanga ats̈be Bëtsabe uaboténënga. Infiernoye motsajna, chë ndocna te queochátsfsana íñeshoye; choca endëprontana Satanás y chabe ustonëngbiama.
41 — Depois ele dirá aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, vocês que estão debaixo da maldição de Deus! Vão para o fogo eterno, preparado para o Diabo e os seus anjos!
42 Er ats̈e shë́ntseca sënjánana y ts̈ëngaftanga saná ndoñe ches̈matancaredadó; s̈onjanajuendá y ndoñe ches̈matanafs̈é;
42 Pois eu estava com fome, e vocês não me deram comida; estava com sede, e não me deram água.
43 inÿe luarocana ashjangonacá sënjánana y ndoñe posada ches̈matanánts̈ame. Enas̈á sënjánana y ndoñe ents̈ayá ches̈matanëts̈etá; s̈ocá sënjanjájona y cárceloca sënjanëtámena y ndoñe ches̈matanatsëtsá ca.’
43 Era estrangeiro, e não me receberam na sua casa; estava sem roupa, e não me vestiram. Estava doente e na cadeia, e vocês não cuidaram de mim.”
44 “As chënga mochanjatjaye: ‘Bëngbe Utabná, ¿ntseco tcbënjáninÿe shë́ntseca o uajuendayá, o inÿe luarocana ashjangonacá, o enas̈á, o s̈ocá o cárceloca utamená y ndoñe tcbënjanajabuache ca?’
44 — Então eles perguntarão: “Senhor, quando foi que vimos o senhor com fome, ou com sede, ou como estrangeiro, ou sem roupa, ou doente, ou na cadeia e não o ajudamos?”
45 “Y chë Utabná echanjójua: ‘Ndegombre cbë́yana, ts̈ëngaftanga nts̈amo chë ats̈be cats̈átanguents̈ana chë más bats̈á uámanëngaftaca, ndoñe s̈monjanmcá, áts̈eftaca cach ndoñe ches̈mátanma ca.’
45 — O Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: todas as vezes que vocês deixaram de ajudar uma destas pessoas mais humildes, foi a mim que deixaram de ajudar.”
46 “Chëngna infiernoye nÿetsca tescama mochantsë́setjango, y chë Bëngbe Bëtsá chabe bominÿiñe ts̈ábenga tojábiamëngna chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida mochántsebomna ca” —Jesús tojánayana.
46 E Jesus terminou assim:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.