Mateus 25
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NAA
1 Mënts̈ánaca Jesús tojánayana: “Chë te chaojóshjango ora, Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana echántsemna mo nts̈amo canÿe casamento fiestents̈e tojanopasacá. Mënts̈á yojopása: Bnë́tsana tobias̈ënga chëngbe querosine uajuinÿanëshangá imojëftsájaca y imojábocana chë casamentero boyabása jajébenguama.
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Chë bnë́tsana tobias̈ënguents̈ana, shachnënga sempre enójuabnayënga imnamna, y chë inÿe shachnëngna, ndenójuabnayënga.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 Chë ndenójuabnayëngna chëngbe uajuinÿanëshangá imojëftsájaca, pero querosine ndoñe imonjuabuyamba chë uajuinÿanëshangañe cachiñe jtaftsuámama.
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 Pero chë sempre enójuabnayëngna chëngbe uajuinÿanëshangá imojëftsájaca y querosínënaca botellës̈ënguiñe imojuabuyamba.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Chë casamentero boyabásana ndoñe betsco yonjabo, chíyeca nÿetsca tobias̈ënga ocnayana yojubuache y imojtsomaná.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 Mo tsë́ntseto orna, chënga imojouena mënts̈á uayebuáchana: ‘¡Chë casamentero boyabása ya endabó! ¡Jajébenguama mobocana ca!’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 Asna, nÿetsca tobias̈ënga imojotsbaná y imojónts̈a chë uajuinÿanëshangá juabopróntana.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Chorna, chë shachna ndenójuabnaye tobias̈ënga chë inÿe shachnënga sempre enójuabnayëngbioye imojáuyana: ‘Diosmanda ts̈ëngaftangbe querosinents̈ana baseytema s̈mëbuats̈atá, bëngbe uajuinÿanëshangá tojonts̈é jtsafsanana ca.’
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Pero chë sempre enójuabnayëngna imojayana: ‘Ndoñe. Tcbojubuats̈atase, ts̈ëngaftangbiama y bëngbiámnaca querosine echántsashbe. Más ts̈abá entsemna, chë querosine mondbétsenoye chas̈ma y ts̈ëngaftangbiama chas̈mauábuamiñe ca.’
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 “Chorna, chë shachna ndenójuabnaye tobias̈ënga imojá chë querosine jauabuámiyama; pero chëntscuana chë casamentero boyabása yojáshjango y chë sempre enójuabnayënga cháftaca chë casamento fiestoye imojámashjna, y chents̈a bës̈ás̈a imojtatame.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 Chents̈ana chë inÿe tobias̈ënga imojáshjajna y mënts̈á imojtsichamo: ‘¡Taita, Taita, s̈mebëtafjo ca!’
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 Pero chë casamentero boyabása yojójua: ‘Ndegombre cbë́yana, ts̈ëngaftanga ndoñe quecbatëbuatma ca.’
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 “Cachcá echántsemna Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá chaojésabo ora; chíyeca s̈mochtseprontana, ts̈ëngaftanga ndoñe ques̈mátstats̈ëmbo ndayté, ni mocna ora chca yochjopásama ca” —Jesús tojánayana.
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 “Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana endmëna mo nts̈amo canÿe boyabásaftaca tojanopasacá. Cha ibojtsemna inÿe luaroye jtsoñama; as chabe oservénënga yojáchembo y yojaimpádaye chabe crocénana chamotsinÿenama.
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Cánÿabioye ibojánts̈abuachiye shachna uaranga crocénana, ínÿabioyna uta uaranga y ínÿabioyna canÿe uaranga. Chca yojamna nts̈amo cada ona ibojobiashjachcá. Y as chë boyabása yojtsoñe.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 Cachora chë shachna uaranga yojoyëngacñá yojá trato jabemama, y chca, inÿe shachna uaranga crocénana yojábotiye.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Chë uta uaranga yojoyëngacñá cachcá yojama y inÿe uta uaranga yojábotiye.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Pero chë canÿe uaranga yojoyëngacñana, yojá, fshantsiñe yojajutjo y chabe mandayabe crocénana chents̈e yojtseitëme.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Chents̈ana baytese chë oservénëngbe amëndayá yojtashjango y yojónts̈a chë crocenánama chënga jatjayana.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Natsana yojáshjango chë shachna uaranga yojoyëngacñá y chabe mandayábioye inÿe shachna uaranga crocénana ibojánts̈abuachiye y mënts̈á ibojauyana: ‘Taita, aca shachna uaranga s̈conjanoyé y muents̈e entsemna inÿe shachna uaranga sënjaboté ca.’
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 As chë mandayá ibojauyana: ‘Ts̈a ts̈abá, ts̈abe oservená y nts̈amo tsbos̈cá amá. Aca quem base soyiñe lempe nts̈amo tcbojamandacá tcojámayeca, ats̈e cbochanjaimpáda más bëtscá chas̈cotsinÿeñama. Mamáshëngo y áts̈eftaca cochjóyejuaye ca.’
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 Chents̈ana chë uta uaranga yojoyëngacñá yojáshjango y chë mandayábioye ibojauyana: ‘Taita, aca uta uaranga s̈conjanoyé y muents̈e entsemna inÿe uta uaranga sënjaboté ca.’
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 As chë mandayá ibojauyana: ‘Ts̈a ts̈abá, ts̈abe oservená y nts̈amo tsbos̈cá amá. Aca quem base soyiñe lempe nts̈amo tcbojamandacá tcojámayeca, ats̈e cbochanjaimpáda más bëtscá chas̈cotsinÿeñama. Mamáshëngo y áts̈eftaca cochjóyejuaye ca.’
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 “Pero chë canÿe uaranga yojoyëngacñe oservená yojáshjango orna, chabe mandayábioye ibojauyana: ‘Taita, ats̈e sëndë́tats̈ëmbo aca canÿe ts̈átjaye ents̈á comnama; acna chë ndoñe tconjajé chents̈e saná jocñana y chë ndoñe tconjujquëshe luarents̈e jobuátbanana.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 Chama ats̈e uatjana s̈juábuache, chíyeca ats̈e sënjá y fshantsiñe chë crocénana sënjetseitëme. Pero muents̈e acbe crocénana entsatsmëna ca.’
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 As chë mandayá ibojojuá: ‘¡Bacna oservená y oyënjayá! Chë ndayents̈e ndoñe tijajé chents̈e saná jocñana y chë ndoñe tijujquëshe luarents̈e jobuátbanana ats̈e tsuamanama icojátats̈ëmbëse,
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 aca cmonjamna ats̈be crocénana bancoca jetsobuájuana y ats̈e matijtabo ora, ats̈be crocénana matijtóyëngacñe y chë chents̈ana tojoboté crocénanënaca ca.’
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 Y as yojamë́nda: ‘Chë uaranga motseboca y chë bnë́tsana uaranga entsebomnábioye chana motsats̈etá ca.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 Er nda tojtsebomnábioye, más jats̈etayana, y chca cha corente bëtscá jtsebomnana; pero tondaye tondbomnábioyna, chë bats̈atema tobomna sóynaca jtsebocana ca.’
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 “Y chora cha yojayana: ‘Quem ndoservena trabajayá shjoca ibetoye matábocna; choca puerte echanjenóbos̈achna y chë tsets̈anama juatsas̈ënga echantsenoftë́s̈jojnaye ca’ ” —Jesús tojanë́yana.
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 Mënts̈ánaca Jesús tojánayana: “Chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá chabe obenánaca, buashinÿinÿaniñe y nÿetsca chabe angelotémëngaftaca chaojésabo ora, chë reybiama puerte buashinÿinÿana tbemaniñe echanjótbema.
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 Chora nÿets luarëngoca ents̈anga chabe natsanoica mochanjénefjna, y cha, ents̈anguents̈ana ínÿenga echanjábacacaye, mo chë oveshënga abuajë́nÿa oveshënga chivë́ngbents̈ana endbetsabacacnaycá.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 Chë abuajë́nÿana, oveshënga chabe cats̈bioica echanjáchembo y chivëngna chabe uañicuayoica. Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá cachcá echanjama: chë ubuáyanënga chabe cats̈bioica echanjúbuaja y chë bacna ents̈angna chabe uañicuayoica echanjátsaye.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 “Chorna chë Rey, Bëngbe Utabná, chabe cats̈bioica chamojtsemna ents̈anga echanjáuyana: ‘Ts̈ëngaftanga, Ats̈be Taitá ts̈ábeñe cmë́tabna, mabënga ca; ats̈be amë́ndaye luare mo ts̈ëngaftangbiama otocana soycá mosháchiñënga; ts̈ëngaftangbiama endëprontana, Bëngbe Bëtsá quem luare tonjanma orscana.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Er ats̈e s̈onjanishëntsana y ts̈ëngaftanga saná s̈monjancaredadó; s̈onjanajuendá y ts̈ëngaftanga s̈monjanafs̈é; inÿe luarocana ashjangonacá sënjánana y posada s̈monjanánts̈ame.
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 Enas̈á sënjánana y ents̈ayá s̈monjanëts̈etá jtichëtjuama; s̈ocá sënjanjájona y s̈monjanatsëtsaye; cárceloca sënjanëtámena y jabëuatsëtsayama s̈monjánabo ca.’
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 “As chë Bëngbe Bëtsá chabe bominÿiñe ts̈ábenga tojábiamënga mochanjatjaye: ‘Bëngbe Utabná, ¿ntseco shë́ntseca tcbënjáninÿe y tcbënjanajuats̈é? ¿Ntseco uajuendayá tcbënjáninÿe y tcbënjanafs̈é?
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 ¿O ntseco inÿe luarocana ashjangonacá tcbënjáninÿe y posada tcbënjanánts̈ame, o enas̈á y ents̈ayá jtichëtjuama tcbënjanëts̈etá?
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 ¿O ntseco s̈ocá o cárceloca utamená tcbënjáninÿe y jauatsëtsayama tifjána ca?’
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 “As chë Utabná echanjójua: ‘Ndegombre cbë́yana, lempe nts̈amo chë ats̈be cats̈átanguents̈ana chë más bats̈á uámanëngaftaca s̈mojamcá, cach áts̈eftaca s̈monjanma ca.’
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 “Chents̈ana chë Utabná chabe uañicuayoica chamojtsemna ents̈anga echanjáuyana: ‘Ats̈bents̈ana mojuánanga ats̈be Bëtsabe uaboténënga. Infiernoye motsajna, chë ndocna te queochátsfsana íñeshoye; choca endëprontana Satanás y chabe ustonëngbiama.
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Er ats̈e shë́ntseca sënjánana y ts̈ëngaftanga saná ndoñe ches̈matancaredadó; s̈onjanajuendá y ndoñe ches̈matanafs̈é;
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 inÿe luarocana ashjangonacá sënjánana y ndoñe posada ches̈matanánts̈ame. Enas̈á sënjánana y ndoñe ents̈ayá ches̈matanëts̈etá; s̈ocá sënjanjájona y cárceloca sënjanëtámena y ndoñe ches̈matanatsëtsá ca.’
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 “As chënga mochanjatjaye: ‘Bëngbe Utabná, ¿ntseco tcbënjáninÿe shë́ntseca o uajuendayá, o inÿe luarocana ashjangonacá, o enas̈á, o s̈ocá o cárceloca utamená y ndoñe tcbënjanajabuache ca?’
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 “Y chë Utabná echanjójua: ‘Ndegombre cbë́yana, ts̈ëngaftanga nts̈amo chë ats̈be cats̈átanguents̈ana chë más bats̈á uámanëngaftaca, ndoñe s̈monjanmcá, áts̈eftaca cach ndoñe ches̈mátanma ca.’
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 “Chëngna infiernoye nÿetsca tescama mochantsë́setjango, y chë Bëngbe Bëtsá chabe bominÿiñe ts̈ábenga tojábiamëngna chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida mochántsebomna ca” —Jesús tojánayana.
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.