Mateus 14
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT
1 Chë tempo, Rey Herodes, chë Galileoca mandayá tojanuena nts̈amo nÿetsca ents̈anga Jesucristbiama imojtsichamcá.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 As cha chabe oservénënga tojanë́yana: “Mua Juan chë Ubayaná ctsemna, obanënguents̈ana tojtayena, chíyeca chca obenana bëts soyënga jamama yojtsebomna ca.”
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Juan cabá ainá ora, Herodes tojanmandá cha chamishache, cadenë́juangaca chamobátsëca y chca cárceloye jutámiama. Herodes chca tojanma Herodíasbe causa, chabe cats̈ata Felipbe shema.
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 Juan Heródesbioye mënts̈á ibnauácacana: “Ndoñe quenátslesenciana aca acbe cats̈atbe shémaftaca jobouamayama, acbe cats̈ata cabá ainá yotsomñe ora ca.”
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Y chama Herodes yojtsebos̈e Juan jóbana, pero ents̈angbiama yojtsauatja, er chënga imnajuabnaye Juan ndegombre Bëngbe Bëtsabe obenánaca yojanoyebuambná ca.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Pero Heródesbe cumpleaño oboyejuaye ora, Herodíasbe bembe ents̈angbe delante tojanlantsá y Herodes puerte chama yojtsóyejuaye.
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 Chíyeca Herodes, jajúrase, tbojans̈buachená ndayánaca jats̈etayana, nts̈amo tbojotjañcá.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Y Herodíasna lempe bémbëbioye ibojabuayená nts̈amo Herodes jojuama. As chë bembe tbojaniyana: “Canÿe s̈cneniñe Juan chë Ubayanabe bests̈as̈e s̈mats̈etá ca.”
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Herodes chë soyama tbojanongmé, pero chë ófjanëngbe delante jajúrase tbojans̈buachená causa, yojamánda chca chaotsemnama.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 Y as tojanmandá chë Juan yojanëtámenoca chabe bests̈as̈e chamuetsë́stjanguama.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Chents̈ana, canÿe s̈cneniñe chë bests̈as̈e tmojanamba y chë tobias̈e tmojanënts̈abuaché y chana, chabe mamábioye.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Chents̈ana, Juanbe ústonënga tmojánashjajna, chabe cuerpo tmojésanocñe y tmojána jauátbontsama. Y chora, Jesús yojtsemnoye chënga tmojána y chë soyëngama tmojancuentá.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Jesús chca tojanuena ora, canÿe barquë́shañe tojtsanoñe canÿe bën luaroye, ents̈anga ndoyena luaroye. Pero ents̈anga chama imojátats̈ëmbona y chë pueblënguents̈ana tmojánbocana shecuáts̈eca cha juastama.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Chents̈ana, chë barquë́shoicana tojtanastjango ora, Jesús ba ents̈anga tojánanÿe, chë cha tmojánguanguënga. Chëngbiama tbojanongmé y chë ents̈anguents̈ana ba s̈oquënga tojanashná.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Ya jetiñe yojtsemna, chíyeca chë uatsjéndayënga Jesúsbioye tmojanobeconá y tmojaniyana: —Ya jetiñe entsemna y quem luariñe ndocná quenatiyena. Ents̈anga cuantichamuá, pueblotémëngoye chamotsoñama, saná chamobuámiñama ca.
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 As Jesús tojanë́jua: —Ndoñe quenátsiyta chënga chamotsatoñama. Ts̈ëngaftanga saná s̈mochjacaredádaye ca.
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Y chënga tmojanjuá: —Muents̈e tondaye queftsátsbomna; nÿe shachna tandës̈e y uta beónata ca.
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 As Jesús tojanë́yana: —Chë soyënga moye miyëbo ca.
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Chents̈ana Jesús tojanmandá ents̈anga chamoshë́ntsjatbiamama. Chorna, chë shachna tandës̈e y chë uta beónata tojanca, celoye tojanontjes̈é y Bëngbe Bëtsábioye chama tbojtanchuá. Chora chë saná tojanjatá, chabe uatsjéndayënga tojanëjátaye, y chëngna nÿetsca ents̈anga tmojanacaredadó.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Nÿetsca ents̈anga tmojanse jtoshachaye nÿets̈á y cabá chë ojamnëtémëngaca bnë́tsana uta sbarë́cua tmojanajutjé.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Chë tmojansënga imojamna mo shachna uaranga boyabásenga, shembásenga y básenga ntjacuntacá.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Chents̈ana, Jesús chabe uatsjéndayënga tojanamëndá chë barquë́shoye jtamashjnama y chë uafjajónaye chenguánoica chabe natsana jashjajnana. Chëntscuana Jesús ents̈anga yojtichamuá.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Nÿetscanga tojtanichamó orna, Jesús canÿe tjoye tojántsjua canÿa jtsemnama, Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama. Yojaibétata ora, cha canÿa chents̈e yojtsemna,
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 y chë barquë́shana tsachocana bënoca yojtsamna. Y chë olëshënga chë barquë́sha yojtsájants̈etaye, chë binÿia chëngbe contra yojtsemna causa.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Ya bínÿanoyna, Jesús chë́ngbioye yojobeconá; béjaye juatsbuacá yojtsaye.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Chabe uatsjéndayënga chca cha tmojáninÿe orna, ts̈a imojocochauatjaná y puerte auatjanánënga tmojanoyó: —¡Canÿe añemëse entsemna ca!
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Pero chora Jesús tojanë́yana: —¡Añemo s̈mochtsebomna, ats̈e Jesús sëndmëna; ndoñe matauatjëngana ca!
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Chora Pedro, Jesúsbioye tbojaniyana: —Bëngbe Utabná, ndegombre aca tcojtsemnëse, momandá ats̈e béjaye juatsbuacá ácbioye chayá ca.
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Y Jesús tbojaniyana: —Mabo ca.
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Pero chë binÿia ts̈a jabuache yojtsemnama tojáninÿe ora, Pedro puerte yojtsauatja y tbojanonts̈é jtsenatjë́mbambana. Chíyeca cha jabuache tojanchembo: —¡Bëngbe Utabná, s̈matsbocá ca!
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Y cachora Jesús tbojtanobuácuetënts̈iye y tbojaniyana: —¡Ts̈a bats̈atema os̈buachiyá! ¿Ndáyeca ndoñe bëtscá áts̈beñe contsos̈buaché ca?
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Chents̈ana chë barquë́shoye chata tbojtanamáshëngo y cachora chë binÿia bonguana yojtsatsmëna.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Y chora, chë barquë́shoye imojtsemnënga Jesusbe shecuats̈ents̈e tmojanoshaments̈é y tmojaniyana: —¡Aca ndegombre Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá comna ca!
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Chë uafjajónaye tmojánenashbuachengo y canÿe luare Genesaret ca uabáinoye tmojánashjajna.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Chents̈a ents̈anga Jesús tmojantëmbá ora, chë luarents̈a nÿetsca ents̈anga chama tmojántats̈ëmbona. As chë ents̈anga chëngbe s̈oquënga Jesúsbioye tmojanënatse.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Y imojtseimpadana nÿe mo chabe ents̈ayá sibiájuanaca juabojajuama chë s̈oquënga chaualesenciama. Y nÿetscanga chabe ents̈ayá sibiájua tmojanábojajënga, shnánënga imojtsatoquédaye.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.