Mateus 14
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARC
1 Chë tempo, Rey Herodes, chë Galileoca mandayá tojanuena nts̈amo nÿetsca ents̈anga Jesucristbiama imojtsichamcá.
1 Naquele tempo, ouviu Herodes, o tetrarca, a fama de Jesus.
2 As cha chabe oservénënga tojanë́yana: “Mua Juan chë Ubayaná ctsemna, obanënguents̈ana tojtayena, chíyeca chca obenana bëts soyënga jamama yojtsebomna ca.”
2 E disse aos seus criados: Este é João Batista; ressuscitou dos mortos, e, por isso, estas maravilhas operam nele.
3 Juan cabá ainá ora, Herodes tojanmandá cha chamishache, cadenë́juangaca chamobátsëca y chca cárceloye jutámiama. Herodes chca tojanma Herodíasbe causa, chabe cats̈ata Felipbe shema.
3 Porque Herodes tinha prendido João e tinha-o manietado e encerrado no cárcere por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe;
4 Juan Heródesbioye mënts̈á ibnauácacana: “Ndoñe quenátslesenciana aca acbe cats̈atbe shémaftaca jobouamayama, acbe cats̈ata cabá ainá yotsomñe ora ca.”
4 porque João lhe dissera: Não te é lícito possuí-la.
5 Y chama Herodes yojtsebos̈e Juan jóbana, pero ents̈angbiama yojtsauatja, er chënga imnajuabnaye Juan ndegombre Bëngbe Bëtsabe obenánaca yojanoyebuambná ca.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo, porque o tinham como profeta.
6 Pero Heródesbe cumpleaño oboyejuaye ora, Herodíasbe bembe ents̈angbe delante tojanlantsá y Herodes puerte chama yojtsóyejuaye.
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante dele e agradou a Herodes,
7 Chíyeca Herodes, jajúrase, tbojans̈buachená ndayánaca jats̈etayana, nts̈amo tbojotjañcá.
7 pelo que prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse.
8 Y Herodíasna lempe bémbëbioye ibojabuayená nts̈amo Herodes jojuama. As chë bembe tbojaniyana: “Canÿe s̈cneniñe Juan chë Ubayanabe bests̈as̈e s̈mats̈etá ca.”
8 E ela, instruída previamente por sua mãe, disse: Dá-me aqui num prato a cabeça de João Batista.
9 Herodes chë soyama tbojanongmé, pero chë ófjanëngbe delante jajúrase tbojans̈buachená causa, yojamánda chca chaotsemnama.
9 E o rei afligiu-se, mas, por causa do juramento e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 Y as tojanmandá chë Juan yojanëtámenoca chabe bests̈as̈e chamuetsë́stjanguama.
10 E mandou degolar João no cárcere,
11 Chents̈ana, canÿe s̈cneniñe chë bests̈as̈e tmojanamba y chë tobias̈e tmojanënts̈abuaché y chana, chabe mamábioye.
11 e a sua cabeça foi trazida num prato e dada à jovem, e ela a levou a sua mãe.
12 Chents̈ana, Juanbe ústonënga tmojánashjajna, chabe cuerpo tmojésanocñe y tmojána jauátbontsama. Y chora, Jesús yojtsemnoye chënga tmojána y chë soyëngama tmojancuentá.
12 E chegaram os seus discípulos, e levaram o corpo, e o sepultaram, e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Jesús chca tojanuena ora, canÿe barquë́shañe tojtsanoñe canÿe bën luaroye, ents̈anga ndoyena luaroye. Pero ents̈anga chama imojátats̈ëmbona y chë pueblënguents̈ana tmojánbocana shecuáts̈eca cha juastama.
13 E Jesus, ouvindo isso, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, apartado; e, sabendo- o o povo, seguiu-o a pé desde as cidades.
14 Chents̈ana, chë barquë́shoicana tojtanastjango ora, Jesús ba ents̈anga tojánanÿe, chë cha tmojánguanguënga. Chëngbiama tbojanongmé y chë ents̈anguents̈ana ba s̈oquënga tojanashná.
14 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão e, possuído de íntima compaixão para com ela, curou os seus enfermos.
15 Ya jetiñe yojtsemna, chíyeca chë uatsjéndayënga Jesúsbioye tmojanobeconá y tmojaniyana: —Ya jetiñe entsemna y quem luariñe ndocná quenatiyena. Ents̈anga cuantichamuá, pueblotémëngoye chamotsoñama, saná chamobuámiñama ca.
15 E, sendo chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já avançada; despede a multidão, para que vão pelas aldeias e comprem comida para si.
16 As Jesús tojanë́jua: —Ndoñe quenátsiyta chënga chamotsatoñama. Ts̈ëngaftanga saná s̈mochjacaredádaye ca.
16 Jesus, porém, lhes disse: Não é mister que vão; dai-lhes vós de comer.
17 Y chënga tmojanjuá: —Muents̈e tondaye queftsátsbomna; nÿe shachna tandës̈e y uta beónata ca.
17 Então, eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 As Jesús tojanë́yana: —Chë soyënga moye miyëbo ca.
18 E ele disse: Trazei-mos aqui.
19 Chents̈ana Jesús tojanmandá ents̈anga chamoshë́ntsjatbiamama. Chorna, chë shachna tandës̈e y chë uta beónata tojanca, celoye tojanontjes̈é y Bëngbe Bëtsábioye chama tbojtanchuá. Chora chë saná tojanjatá, chabe uatsjéndayënga tojanëjátaye, y chëngna nÿetsca ents̈anga tmojanacaredadó.
19 Tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a erva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou, e, partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos, à multidão.
20 Nÿetsca ents̈anga tmojanse jtoshachaye nÿets̈á y cabá chë ojamnëtémëngaca bnë́tsana uta sbarë́cua tmojanajutjé.
20 E comeram todos e saciaram-se, e levantaram dos pedaços que sobejaram doze cestos cheios.
21 Chë tmojansënga imojamna mo shachna uaranga boyabásenga, shembásenga y básenga ntjacuntacá.
21 E os que comeram foram quase cinco mil homens, além das mulheres e crianças.
22 Chents̈ana, Jesús chabe uatsjéndayënga tojanamëndá chë barquë́shoye jtamashjnama y chë uafjajónaye chenguánoica chabe natsana jashjajnana. Chëntscuana Jesús ents̈anga yojtichamuá.
22 E logo ordenou Jesus que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante, para a outra banda, enquanto despedia a multidão.
23 Nÿetscanga tojtanichamó orna, Jesús canÿe tjoye tojántsjua canÿa jtsemnama, Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama. Yojaibétata ora, cha canÿa chents̈e yojtsemna,
23 E, despedida a multidão, subiu ao monte para orar à parte. E, chegada já a tarde, estava ali só.
24 y chë barquë́shana tsachocana bënoca yojtsamna. Y chë olëshënga chë barquë́sha yojtsájants̈etaye, chë binÿia chëngbe contra yojtsemna causa.
24 E o barco estava já no meio do mar, açoitado pelas ondas, porque o vento era contrário.
25 Ya bínÿanoyna, Jesús chë́ngbioye yojobeconá; béjaye juatsbuacá yojtsaye.
25 Mas, à quarta vigília da noite, dirigiu-se Jesus para eles, caminhando por cima do mar.
26 Chabe uatsjéndayënga chca cha tmojáninÿe orna, ts̈a imojocochauatjaná y puerte auatjanánënga tmojanoyó: —¡Canÿe añemëse entsemna ca!
26 E os discípulos, vendo-o caminhar sobre o mar, assustaram-se, dizendo: É um fantasma. E gritaram, com medo.
27 Pero chora Jesús tojanë́yana: —¡Añemo s̈mochtsebomna, ats̈e Jesús sëndmëna; ndoñe matauatjëngana ca!
27 Jesus, porém, lhes falou logo, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
28 Chora Pedro, Jesúsbioye tbojaniyana: —Bëngbe Utabná, ndegombre aca tcojtsemnëse, momandá ats̈e béjaye juatsbuacá ácbioye chayá ca.
28 E respondeu-lhe Pedro e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo por cima das águas.
29 Y Jesús tbojaniyana: —Mabo ca.
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir ter com Jesus.
30 Pero chë binÿia ts̈a jabuache yojtsemnama tojáninÿe ora, Pedro puerte yojtsauatja y tbojanonts̈é jtsenatjë́mbambana. Chíyeca cha jabuache tojanchembo: —¡Bëngbe Utabná, s̈matsbocá ca!
30 Mas, sentindo o vento forte, teve medo; e, começando a ir para o fundo, clamou, dizendo: Senhor, salva-me.
31 Y cachora Jesús tbojtanobuácuetënts̈iye y tbojaniyana: —¡Ts̈a bats̈atema os̈buachiyá! ¿Ndáyeca ndoñe bëtscá áts̈beñe contsos̈buaché ca?
31 E logo Jesus, estendendo a mão, segurou-o e disse-lhe:
32 Chents̈ana chë barquë́shoye chata tbojtanamáshëngo y cachora chë binÿia bonguana yojtsatsmëna.
32 E, quando subiram para o barco, acalmou o vento.
33 Y chora, chë barquë́shoye imojtsemnënga Jesusbe shecuats̈ents̈e tmojanoshaments̈é y tmojaniyana: —¡Aca ndegombre Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá comna ca!
33 Então, aproximaram-se os que estavam no barco e adoraram-no, dizendo: És verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Chë uafjajónaye tmojánenashbuachengo y canÿe luare Genesaret ca uabáinoye tmojánashjajna.
34 E, tendo passado para a outra banda, chegaram à terra de Genesaré.
35 Chents̈a ents̈anga Jesús tmojantëmbá ora, chë luarents̈a nÿetsca ents̈anga chama tmojántats̈ëmbona. As chë ents̈anga chëngbe s̈oquënga Jesúsbioye tmojanënatse.
35 E, quando os homens daquele lugar o conheceram, mandaram por todas aquelas terras em redor e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos.
36 Y imojtseimpadana nÿe mo chabe ents̈ayá sibiájuanaca juabojajuama chë s̈oquënga chaualesenciama. Y nÿetscanga chabe ents̈ayá sibiájua tmojanábojajënga, shnánënga imojtsatoquédaye.
36 E rogavam-lhe que, ao menos, eles pudessem tocar a orla da sua veste; e todos os que a tocavam ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.