Mateus 13

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Cach te, Jesús yebnents̈ana tojë́ftsanbocna y uafjajónaye tsachoca tojanótbema.
1 No mesmo dia, saindo Jesus de casa, sentou-se junto ao mar.
2 Mallajta ents̈anga choye tmojanobeconá; as Jesús, chë uafjajónayents̈e yojanamna canÿe barquë́shoye tojánas̈ëngo, tojanótbema; y chë ents̈angna tsachoca imojtsemna.
2 E grandes multidões se reuniram a ele, de modo que, entrando ele em um barco, assentou-se, e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Chorna ba soyëngama cuentë́ngaca chënga tojanabuatambá.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que um semeador saiu a semear;
4 Yojtsëjquëshaye orna, básefta jénaye benache juachañe yojuatquë́cjana, pero chë jaja shlofts̈ënga imojástjajna y lempe imojtsósañe.
4 e quando ele semeava, algumas sementes caíram junto ao caminho, e vieram as aves e as devoraram.
5 Inÿe meshëngna ndëts̈benguiñe yojuatquë́cjana, ndoñe yapa fshantse binÿnents̈e. Chiñna betsco yojuábocna, fshantse ndoñe jashenocana yonjanmëna causa,
5 Algumas caíram em lugares pedregosos, onde não havia muita terra; e imediatamente elas brotaram, porque não havia terra profunda.
6 pero shinÿe yojábocna ora, puerte yojojënÿána y yojtsancta; y yojtsábojo, bëtscá tbëtëjënga tondaye causa.
6 E quando o sol nasceu, queimaram-se; e porque não tinham raiz, elas murcharam-se.
7 Inÿe meshëngna uchmë́shangañe yojuatquë́cjana, y chë uchmëshangá yojuájua orna, lempe yojtsatscué.
7 E outras caíram entre espinhos, e os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Y inÿe meshëngna, uanguanëshiñe yojuatquë́cjana y puerte botamana chiñe yojuashajo: ínÿenache nÿe canÿe jénayents̈ana mo patse meshënga yojuashájona, ínÿeñna mo chnë́nguana bnë́tsana meshe y ínÿeñna mo unga bnë́tsana meshe.”
8 Mas outras caíram em boa terra, e deram fruto, algumas cem vezes, outras a sessenta vezes e outras a trinta vezes.
9 Jesús chca jacuéntama tojanpochocá ora, mënts̈á tojánayana: “Chë jouenama tmojtsobenënga, s̈mochjouena ca.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Chora chë uatsjéndayënga tmojanobeconá y Jesús tmojantjá: —¿Ndáyeca ents̈anga cuentë́ngaca cojtsabuatambá ca?
10 E vieram os discípulos, e lhe perguntaram: Por que tu falas por parábolas?
11 As Jesús tojanë́jua: —Bëngbe Bëtsá ts̈ëngaftanga cmontsinÿanÿná nÿetsca chë mo iytëmencá yomna soyënga chabe amë́ndayama, pero chë ínÿengbioyna ndoñe.
11 Ele respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino do céu, mas a eles não lhes é dado.
12 Nda tojtsebomnábioye más jats̈tayana y chca cha corente bëtscá jtsebomnana; pero chë tondaye tondbomnábioyna, chë bats̈atema tobomna sóynaca mochántseboca.
12 Porque àquele que tem, para ele se dará, e terá mais em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Chíyeca ats̈e cuentë́ngaca chënga sëntsëtsëtsná. Chca, masque corente chamotsafs̈na, ndoñe chamondobená Bëngbe Bëtsabe soyënga jinÿama; y masque becá chë soyënga chamouena, ndoñe ts̈abá quemochátuenana, ni queochátësertana.
13 Portanto lhes falo por parábolas; porque eles vendo, não veem; e ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 Chcáyecna, chë́ngbeñe entsemna cachcá nts̈amo chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá Isaías tojanayancá:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e não compreendereis, e, vendo, vereis, e não percebereis.
15 Quem ents̈anga ndoñe quemátsbos̈e botamana jajuaboyana;
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e os seus ouvidos surdos para ouvir, e eles fecharam seus olhos; para que em nenhum momento vejam com os seus olhos, e ouçam com os seus ouvidos, e compreendam com o seu coração, e se convertam, e eu os cure.
16 “Ts̈ëngaftangna oyejuayënga s̈mochanjoyena, er s̈mondbomna bominÿe y matscuas̈ënga Bëngbe Bëtsabe soyënga jinÿama y jouenama.
16 Mas, abençoados são os vossos olhos, porque eles veem, e os vossos ouvidos, porque eles ouvem.
17 Ndegombre cbë́yana, banga Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga y nÿetsca soyënguiñe ts̈abá amënga tmonjánbos̈ena chë ts̈ëngaftanga s̈montsonÿá soyënga jinÿama, y ndoñe chemátaninÿe; tmonjánbos̈ena chë ts̈ëngaftanga s̈montsuenana soyënga jouenama, y ndoñe chemátanuena ca” —Jesús tojanë́yana.
17 Porque em verdade eu vos digo que muitos profetas e homens justos desejaram ver estas coisas que vós vedes, e não o viram; e ouvir estas coisas que vós ouvis, e não o ouviram.
18 “Chcasna, oído s̈mochjajajo; chë jenabe cuento mënts̈á endayana:
18 Escutai vós, portanto, a parábola do semeador.
19 Chë Bëngbe Bëtsabe amë́ndayama tmojouena y ndoñe tontsë́sertana ents̈anga mondmëna mo chë benache juachañe yojuatquë́cjana jenaycá; Satanás jabana Bëngbe Bëtsabe palabra chëngbe ainanents̈ana jabétsabuajuanama, chënga chiñe ndoñe chamondëtsos̈buáchema.
19 Quando alguém ouve a palavra do reino, e não a compreende, então vem o perverso, e afasta o que foi semeado no seu coração; este é o que recebeu a semente junto do caminho.
20 Y chë ndëts̈benguiñe yojuatquë́cjana jénaye entsemna mo chë aíñe Bëngbe Bëtsabe palabra tmojouena y Bëngbe Bëtsábeñe jtsos̈buáchiyama oyejuayënga tmojtsemna ents̈angcá;
20 Mas o que recebeu a semente em lugares pedregosos, é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 pero ndoñe nÿets tempo chana jocochájuana, y chca, ndoñe bayté Bëngbe Bëtsáftaca ntjëftsemnëngana, ndoñe yapa tmontsas̈buaché causa. Inÿenga chë́ngbioye mochantsë́buayënja y Bëngbe Bëtsábeñe betsos̈buáchiyama mochanjasúfrianga; chíyeca chënga Bëngbe Bëtsabe palabra cachcá mochanjesonÿaye.
21 mas ele não tem raiz em si mesmo, apenas dura um tempo; pois quando vem tribulação ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se esmorece.
22 Chë uchmë́shangañe yojuatquë́cjana jénaye entsemna mo chë Bëngbe Bëtsabe palabra tmojouena ents̈angcá, pero quem luarents̈a soyë́ngaca oyejuayënga jtsemnama yapa mochántsenojuabnaye y mallajta crocénana y ba soyënga jtsebomnama mochántsebos̈e. Chíyeca chënga Bëngbe Bëtsabe palabra jtsebnë́tjombana y nts̈amo cha tojayancá ndoñe ntsamana.
22 E também o que recebeu a semente entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e o engano das riquezas, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Pero chë uanguanëshiñe yojuatquë́cjana jénaye entsemna mo chë Bëngbe Bëtsabe palabra tmojouena y botamana jósertana ents̈angcá. Mo canÿe betiye puerte ts̈abá tojtseshajuancá, chënga bëtscá ts̈abe soyënga Bëngbe Bëtsabiama mochántsama. Inÿengna ínÿengbiama más bëtscá soyënga mochántsama, y chca, ínÿenga jtsemnana mo chë patse meshënga tojanshajo jenaycá, ínÿenga mo chë chnë́nguana bnëtsancá y ínÿengna mo chë unga bnë́tsana meshënga tojanshajo jenaycá ca” —Jesús tojanabuayená.
23 Mas o que recebeu a semente em boa terra é o que ouve a palavra e compreende-a; e também dá fruto, e um produz cem vezes, outro sessenta vezes, e outro trinta vezes.
24 Jesús mënts̈ánaca tojanacuntá: “Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana endmëna mo chë ts̈abe jenaycá, canÿe boyabása chabe jajañe yojáje.
24 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo.
25 Pero nÿetscanga imojtsomañe orna, chabe uayayá yojáshjango y chë trigo jeniñe bacna shácuana yojesejé y yojtsatoñe.
25 Mas, enquanto dormiam os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e seguiu o seu caminho.
26 Y chë trigo yojuájua y ya yojtseshajuana orna, chë bacna shácuanënaca yojuábocna.
26 Mas, quando o caule cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 As chë peonga imojá chë nduiño jauyanama: ‘Bacó, chë jajañe ts̈abe jénaye tconjanjé y as, ¿ndáyeca chë bacna shácuana chiñe tojuábocna ca?’
27 Assim, os servos do dono da casa vieram, e disseram a ele: Senhor, tu não semeaste boa semente no teu campo? De onde então vem esse joio?
28 Y chë nduiño yojáuyana: ‘Ats̈be uayayá chca tojama ca.’ Chora chë peonga imojatjaye: ‘¿Quectsebos̈e bënga fchayá chë bacna shácuana jetsejashtsëtsama ca?’
28 E ele disse-lhes: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, então, que vamos e o colhamos?
29 Pero chë nduiño yojáuyana: ‘Ndoñe. Chë bacna shácuana s̈mojtsejashtsëtsana ora, chë trígnaca s̈mattsejashtse ca.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Más ts̈abana, cachcá mochjonÿaye cánÿiñe chaójuama, chë jaja saná játbanama tempo chaojobuáchëntscuana. Chora chë trabájayënga chanjichamuá y chanjámëndaye natsana chë bacna shácuana chamotsejashtsëtse y chamotsentsacuacjuá jtsejuinÿiyama, y chents̈ana chë shajuana chamuatbaná y ats̈be grano uaquëcjnaye yebniñe chamotsatsuamá ca’ ” —Jesús tojánayana.
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita; e, no tempo da colheita, eu direi aos ceifeiros: Colhei juntos primeiro o joio, e amarrai-o em fardos para ser queimado, mas o trigo recolhei no meu celeiro.
31 Jesús mënts̈ánaca tojanacuntá: “Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana endmëna mo canÿe mostaza betiye jenaycá, canÿe boyabása chabe jajañe yojáje.
31 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um grão de semente de mostarda, que um homem tomou, e semeou no seu campo.
32 Ndegombre, nÿetsca jenayëngama chë mostaza jénaye chë más básetema endmëna, pero tojójua orna, chë jajañents̈e chë más bëts betiye jóbemana. Ts̈a bëts betiye jtsemnana, chíyeca ba buacuashangá jtsabomnana y chë jaja shlofts̈ënga jana y chiñe uajajonëtemëngá jauábopormana ca” —Jesús tojánayana.
32 Que, na verdade, é o menor que todas as sementes; mas quando crescido, é o maior entre as hortaliças, e torna-se uma árvore, de modo que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Quem inÿe cuéntnaca tojanë́yana: “Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana endmëna mo levadurcá; canÿe shembása chana jenájuabana unga medida arninÿañe, nÿetsana chauabochama ca.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino do céu é semelhante ao fermento, que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Jesús nÿetsca chë soyëngama lempe cuentë́ngaca ents̈anga jtsëtsëtsnayana, y cuentë́ngaca ndóñesna ndoñe yonjanoyebuambná.
34 Todas estas coisas falou Jesus à multidão por parábolas, e sem parábolas ele não lhes falava.
35 Chca yojamna ndayá cachcá chaochnënguama nts̈amo chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá tojanayancá, mënts̈á:
35 Para que pudesse se cumprir o que fora dito pelo profeta, dizendo: Eu abrirei a minha boca em parábolas; proferirei coisas mantidas em segredo desde a fundação do mundo.
36 Chents̈ana Jesús chë ents̈anga tojtanichamó y yebnoye tojtanamáshëngo. Chents̈na chabe uatsjéndayënga tmojanimpadá ndayá chë bacna shacuanama cuento betsayancá chauabuayenama.
36 Então Jesus despedindo a multidão, entrou na casa. E vieram até ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 As Jesús tojanë́yana: “Chë ts̈abe jénaye jená endmëna chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá,
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 y chë jajañna, quem luare. Chë ts̈abe jénaye entsemna chë Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoye mochjámashjna ents̈anga, y chë bacna shácuana entsemna chë bacna bayëjëngbe amëndayabe ents̈anga,
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; mas o joio são os filhos do perverso;
39 y chë uayayá, chë bacna shácuana yojáje chana, Satanás. Chë jaja saná atbanayana entsemna chë quem luare jopochócama chaojobuache ora, y chë trabájayëngna chë angelotémënga.
39 o inimigo, que o semeou, é o diabo; a colheita é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Nts̈amo chë bacna shácuana jtsejashtsëtsana y iñoye jtsatmets̈ana jtsejuinÿiyama, cachcá echántsemna quem luare jopochócama te.
40 Portanto, como o joio é colhido e queimado no fogo, assim acontecerá no fim deste mundo.
41 Chorna, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá chabe angelotémënga echanjichamuá chë ínÿenga bacna soye chamomama amënga y chë bacna soyënga amënga chabe amë́ndayents̈ana chamotsajuanayama.
41 O Filho do Homem enviará os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo que escandaliza, e os que praticam a iniquidade;
42 Y chora chë́ngbioye chë uabouana íñeshoye mochantsë́setjango y chents̈e puerte mochanjenóbos̈achna y chë tsets̈anama juatsas̈ënga mochantsenoftë́s̈jojnaye.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Chora, chë nts̈amo Bëngbe Bëtsá yomandacá amëngna corente mo shinÿcá mochantsebuashinÿinÿana chëngbe Taitá, Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoca. Chë jouenama tmojtsobenënga, s̈mochjouena ca” —chora Jesús tojánayana.
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana endmëna mo chë fshantsiñe uaiytë́mena bomnancá. Canÿe boyabása chë bomnana yojuínÿena y chents̈ana iytëcana cachents̈e yojesatbontsá. Corente oyejuayá yojtá, nÿetsca chabe bomna soyënga yojetsatobuiye y chents̈ana chë fshantse yojtobuámiñe ca” —Jesús tojánayana.
44 Novamente, o reino do céu é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu; e, por causa da sua alegria, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “Mo canÿe ents̈á uámana fjantse ndëts̈ëtémënga obuamnañacánaca endmëna chë Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana.
45 Novamente, o reino do céu é semelhante a um homem negociante, que busca boas pérolas.
46 Chana, canÿe corente uámana ndëts̈ëtema yojínÿena ora, yojtá y lempe chë inabomna soyënga yojetsatobuiye y chë ndëts̈ëtema yojtobuámiñe ca” —Jesús tojánayana.
46 E, tendo encontrado uma pérola de grande preço, foi e vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 “Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana endmëna mo canÿe atarraiëshacá, buyeshoye juts̈enana y nÿetsca beonga jashebuáyana.
47 Novamente, o reino do céu é semelhante a uma rede lançada ao mar, recolhendo de toda a espécie.
48 Chë atarraië́sha jútjena tojtsamna orna, chë beonga ashebuánayënga jtsashëbjátsëcana, tsachoye juyambana y chents̈e juatbemana chë beonga jabocacayama; chë ts̈ábenga sbarëquënguiñe juatsuámana y chë ndoñe ts̈ábengna jtsëts̈anana.
48 E, estando cheia, puxam para a praia; e, assentando-se, ajuntam os bons em cestos, mas lançam para longe os ruins.
49 Cachcá echanjochnëngo quem luare jopochócama tempo chaojobuache ora. Chë angelotémënga mochanjábocana chë ts̈abe ents̈ángbents̈ana bacna ents̈anga jaluárama,
49 Assim será no fim do mundo; os anjos virão, e separarão os perversos dentre os justos,
50 y chë bacna ents̈angna chë uabouana íñeshoye mochántsatquëcjaye, y chents̈e puerte mochanjenóbos̈achna y chë tsets̈anama juatsas̈ënga mochantsenoftë́s̈jojnaye ca” —Jesús tojanacuntá.
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 Chora chabe uatsjéndayënga Jesús tojanatjá: —¿Lempe chama quecmojtsë́sertana ca?
51 E disse-lhes Jesus: Tens compreendido todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 As Jesús tojanë́yana: —Canÿe ley abuatambayá jtsetats̈ëmbuana ndayá Bëngbe Bëtsá tempo Moisesbiajana yojanoyebuambná soyëngama. Nts̈amo Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana bétsemnama cha tojtsatsjendá orna, mo canÿe yebnents̈a nduiñcá cha jtsemnana. Chë nduiñna chabe grano uaquëcjnaye yebnocana anteo y tsëm uámana bomnana juabocnana. Cachcá chë ley abuatambayá, Bëngbe Bëtsabe soyëngama jtsabuátambayana chë tempo Bëngbe Bëtsá tojanoyebuambá soyëngama y chë tsëm soyë́ngnaca Bëngbe Bëtsabe amë́ndayama ca —tojanë́yana.
52 Então ele disse-lhes: Portanto, todo o escriba que é instruído acerca do reino do céu é semelhante a um homem que é chefe da família, e tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Jesús chë soyënga jacuéntama tojanpochocá ora, chents̈ana tojtsanoñe.
53 E aconteceu que, quando Jesus havia concluído estas parábolas, partiu dali.
54 Y cachabe luaroye tojtanashjango y chents̈a judiëngbe enefjuana yebnents̈e tojanonts̈é jabuátambama. Ents̈anga ojnanánënga imojtsichamo: —¿Chë lempe yojtsetats̈ëmbcá ndë́moca mua tojuatsjinÿe ca? ¿Nts̈amo nantsobena chca bëts soyënga jamama ca?
54 E, chegando à sua terra, ele ensinava-os na sinagoga deles, de modo que eles se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este homem sabedoria, e estas obras poderosas?
55 ¿Mua ndoñe yondmëna chë calpinterbe uaquiñá y chabe mamá ndoñe María? ¿Mua ndoñe yondmëna Santiago, José, Simón y Júdasbe cats̈ata,
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 y chabe uabénanga ndoñe muents̈e bë́ngaftaca mondoyena? ¿Ndayents̈ana lempe chca mua yojtsebomna ca? —chënga imojtsichamo.
56 E suas irmãs, não estão todas elas entre nós? De onde então tem este homem todas essas coisas?
57 Y chë causa chë ents̈anga tmojanotjayaná y ndoñe imontsebos̈e cha joyeunayana. Pero Jesús tojanë́yana: —Nÿetsquénache canÿe Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá bëtsá jabemëngana, pero cachabe luarents̈e, cachabe yebnents̈e ndoñe ca.
57 E eles se ofendiam dele. Mas Jesus lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua própria terra e na sua própria casa.
58 Chíyeca chents̈e Jesús ndoñe tonjë́ftsanma ba bëts soyënga Bëngbe Bëtsabe obenánaca, chë ents̈anga chábeñe ndoñe montsanos̈buaché causa.
58 E ele não fez ali muitas obras poderosas, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.