Mateus 12
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARIB
1 Chë tempo, Jesús canÿe ochnayté canÿe jajajana yojtsachnëjuana. Chabe uatsjéndayëngna shë́ntseca imojtsemna, chíyeca tmojanonts̈é trigo juatabebiana y chë meshënga jasana.
1 Naquele tempo passou Jesus pelas searas num dia de sábado; e os seus discípulos, sentindo fome, começaram a colher espigas, e a comer.
2 Chë fariseunga chca tmojáninÿe ora, Jesús tmojaniyana: —Minÿe, acbe uatsjéndayënga canÿe soye montsama y chë soye ochnayté jamama ndoñe quenátslesenciana ca.
2 Os fariseus, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos estão fazendo o que não é lícito fazer no sábado.
3 As Jesús tojanë́yana: —¿Ndoñe s̈mëndualía y s̈mondë́tats̈ëmbo ndayá David y chabe enutënga tmojanmama, shë́ntseca imojtsemna ora?
3 Ele, porém, lhes disse: Acaso não lestes o que fez Davi, quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Chca orna, David, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye yojámashëngo y chë Bëngbe Bëtsá chents̈e yojamnama inÿinÿnaye tandës̈ënga yojase. Chë tandës̈e nÿe ndánaca jasama ndoñe yonjalesenciana, ni Davidbiama, ni chabe enutëngbiama. Nÿe bachnangbiama belesenciana chë tandës̈e jasama. Masque David chca tojanma, Bëngbe Bëtsá chora ndoñe tonjánayana David canÿe bacna soye tojanma ca.
4 Como entrou na casa de Deus, e como eles comeram os pães da proposição, que não lhe era lícito comer, nem a seus companheiros, mas somente aos sacerdotes?
5 ¿O ndoñe s̈mëndualía y s̈mondë́tats̈ëmbo, Moisesbe leyiñe, chë bachnanga ochnayté Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e jtsetrabájayana, pero ndoñe bacna soye ntsemnana chë bachnanga ochnayté ndoñe mondbóchnama?
5 Ou não lestes na lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado, e ficam sem culpa?
6 Y ats̈e s̈cuayana: Muents̈e canÿa entsemna, cha chë Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈a bachnangbiama más uamaná endmëna y chabe amë́ndayoca soyënga más entsámana chë bachnangbe mándayents̈a soyëngama.
6 Digo-vos, porém, que aqui está o que é maior do que o templo.
7 Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe mënts̈á endayana:
7 Mas, se vós soubésseis o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios, não condenaríeis os inocentes.
8 Chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá, chë ents̈á ochnayté tojtsama sóynaca jtsemándayana ca —Jesús tojánayana.
8 Porque o Filho do homem até do sábado é o Senhor.
9 Chents̈ana Jesús tojtsanoñe y chents̈a judiëngbe enefjuana yebnoye tojánamashëngo.
9 Partindo dali, entrou Jesus na sinagoga deles.
10 Chents̈e yojtsemna canÿe boyabása buashana buacuats̈e bomná. Chë fariseunga imojtsenguaye ndayánaca, as chca chënga jtsebomnama ndaye sóyeca Jesús mal jaquédama. Chcasna, chora chënga Jesús tmojantjá: —¿Queojtselesenciana canÿe ochnayté s̈ocá jáshnama ca?
10 E eis que estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiadas; e eles, para poderem acusar a Jesus, o interrogaram, dizendo: É lícito curar nos sábados?
11 Y Jesús tojanë́jua: —¿Nda ts̈ëngaftanguents̈á, canÿe oveshá tbojtsebomna y nÿa chë ochnayté canÿe fshantsents̈e atëfjnoye chë oveshá tojtsótsats̈e, chora chë boyabása nanjá o ndoñe chë oveshá jatábocnama?
11 E ele lhes disse: Qual dentre vós será o homem que, tendo uma só ovelha, se num sábado ela cair numa cova, não há de lançar mão dela, e tirá-la?
12 ¡Ents̈á oveshabiama puerte más uamaná endmëna! Chcasna, entselesenciana chë ochnayté ts̈abe soye jamama ca —Jesús tojanë́yana.
12 Ora, quanto mais vale um homem do que uma ovelha! Portanto, é lícito fazer bem nos sábados.
13 Chora Jesús chë buashana buacuats̈e bomnábioye tbojaniyana: “Macuenÿanëjaná ca.” Y chë boyabásana tojanacuenÿanëjaná y chora chëts̈a ts̈abá yojtsatamna mo cach inÿets̈acá.
13 Então disse àquele homem: estende a tua mão. E ele a estendeu, e lhe foi restituída sã como a outra.
14 Pero chë fariseunga tmojésanbocana ora, tmojanonts̈é juabnayana nts̈amo jamëse Jesús jóbama.
14 Os fariseus, porém, saindo dali, tomaram conselho contra ele, para o matarem.
15 Jesús chë soye tojántats̈ëmbona ora, chents̈ana tojtsanoñe y ba ents̈anga tmojanasto. Nÿetsca s̈oquënga tojanashná,
15 Jesus, percebendo isso, retirou-se dali. Acompanharam-no muitos; e ele curou a todos,
16 y tojanamëndá chabiama ents̈ángbeñe ndoñe chamondëtsóyebuambnama.
16 e advertiu-lhes que não o dessem a conhecer;
17 Chca tojanamëndá, cachcá chaotsemnama nts̈amo chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá Isaías tojanayancá. Cha mënts̈á tojánayana:
17 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta Isaías:
18 Muents̈e ats̈be oservená entsemna. Ats̈e cha sënjabocacá,
18 Eis aqui o meu servo que escolhi, o meu amado em quem a minha alma se compraz; porei sobre ele o meu espírito, e ele anunciará aos gentios o juízo.
19 Cha ndoñe queochátayajuatsana, ni queochátschembumbuana.
19 Não contenderá, nem clamará, nem se ouvirá pelas ruas a sua voz.
20 Mo nda chë atcana s̈ës̈e ndoñe más jatsndbemana,
20 Não esmagará a cana quebrada, e não apagará o morrão que fumega, até que faça triunfar o juízo;
21 Y nÿetsca luarënguents̈ana ents̈anga chábeñe mochantsobátmana ca —cha tojánayana.
21 e no seu nome os gentios esperarão.
22 Chora, Jesús yojtsemnoye canÿe boyabása jtaná y ndëbiá tmojanánatse. Chana bacna bayëjbe juabna uambayá inamna; y Jesús chábioye tbojanshná, chabuatabínÿnama y chabuatauénanama.
22 Trouxeram-lhe então um endemoninhado cego e mudo; e ele o curou, de modo que o mudo falava e via.
23 Y nÿetsca ents̈anga ojnanánënga imojtsichamo: “¿Mua yojtsemna chë Davídbents̈ana Uámana Ents̈á, chë Cristo ca?”
23 E toda a multidão, maravilhada, dizia: É este, porventura, o Filho de Davi?
24 Pero chë fariseunga chca tmojanuena ora, imojtsichamo: “Beelzebú, cach Satanás, chë bacna bayëjëngbe amëndayá, quem boyabásabioye obenana tbojats̈tá chë bayëjënga chauatëbuacnama ca.”
24 Mas os fariseus, ouvindo isto, disseram: Este não expulsa os demônios senão por Belzebu, príncipe dos demônios.
25 Y Jesús yojtsetáts̈ëmbo nts̈amo chënga imojtsejuabnayama; as tojanë́yana: “Canÿe amë́ndayents̈e ents̈anga tmojtsenojatá y tmojtsenáyase, cachënga jenpochócana. Cachcá, canÿe bëts pueblents̈a ents̈anga o canÿe yebnents̈a pamíllanga tmojtsenojatá y ndoñe tmontsenëyeunanëse, chënga ndoñe ts̈abá nÿets tempo quemochátsmëna.
25 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo é devastado; e toda cidade, ou casa, dividida contra si mesma não subsistirá.
26 Cachcá, Satanás cachabe bayëjënga jtëbuacnama tojtsebos̈ëse, chana tojtsenojatá y cachabe contra yojtsemna. Y chca, ¿nts̈amo nantsobena chabe mándayana quem luarents̈e jëftsebomnana?
26 Ora, se Satanás expulsa a Satanás, está dividido contra si mesmo; como subsistirá, pois, o seus reino?
27 Ts̈ëngaftanga s̈montsichamo ats̈e Beelzebube obenánaca chë bayëjënga stsatëbuacana ca; pero chca ndegombre tojtsemnëse, ¿ndábeyeca ts̈ëngaftangbe usetonënga obenana imojtsebomna chë bacna bayëjënga jtëbuacnama? Chíyecna, chënga montsinÿinÿná nts̈amo ndegombre yomnana y ts̈ëngaftanga ndoñe ndegombre soye s̈montsichámuama.
27 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes.
28 Y ats̈na, chë Bëngbe Bëtsabe Espíritbeyeca chë bayëjënga ents̈ángbents̈ana sëndëtëbuacana; y chë soye entsinÿinÿná Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana ts̈ëngaftangbioye tojóshjanguama.
28 Mas, se é pelo Espírito de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
29 “¿Nts̈amo nda nanjobenaye canÿe corente añemo bomna ents̈abe yebnoye jamashënguana y chabe soyënga jtsebocana, ndoñe natsana chábioye tconjshétsebatsëquëse? Nÿe tcojshétsebatsëquësna aíñe cuanjobenaye cha jefcana. Ats̈e ya chca Satanásoftaca sënjama.
29 Ou, como pode alguém entrar na casa do valente, e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente? e então lhe saquear a casa.
30 “Nda ndoñe áts̈eftaca tontsemná, ats̈be uayayá jtsemnana. Y nda áts̈eftaca ndoñe tontsetrabája, chana ats̈be contra jtsetrabájayana.
30 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
31 “Chíyeca cbë́yana, Bëngbe Bëtsá ents̈anga echanjáperdonaye nÿetsca chëngbe bacna soyënga y chë Bëngbe Bëtsabiama puerte bacá oyebuambnayana, mo chábioye cuafjoyenguangcá; pero ndoñe queochátaperdonaye chë Uámana Espíritbiama puerte bacá ichámënga.
31 Portanto vos digo: Todo pecado e blasfêmia se perdoará aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada.
32 Bëngbe Bëtsá bochanjaperdóna chë Cha Ents̈á tbojanbemabiama ndoñe ts̈abá ichamuábioye; pero chë Uámana Espíritbiama ndoñe ts̈abá ichamuábioyna, ni quem luarents̈e, ni ndocna te quebochatsperdóna ca” —Jesús tojánayana.
32 Se alguém disser alguma palavra contra o Filho do homem, isso lhe será perdoado; mas se alguém falar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado, nem neste mundo, nem no vindouro.
33 “Canÿe betiye ts̈abá mobocuedanga y botamana echanjashájona; ndoñe ts̈abá matscuedánana y ts̈abe shajuana ndoñe queochátsbomna. Chë betiye ts̈abe betiye o ndoñe ts̈abe betiye tondmënama, jtsotats̈ëmbuana nts̈amo chëshe tojashajoncá.
33 Ou fazei a árvore boa, e o seu fruto bom; ou fazei a árvore má, e o seu fruto mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 ¡Mëts̈cuaye ents̈anga! ¿Nts̈amo s̈mattsobena ts̈abe soyëngama jtsóyebuambnayana, cach ts̈ëngaftanga bacna ents̈anga s̈mojtsemnëse? Er ndayá ainanoca becá tomnama ents̈á jtsóyebuambnayana.
34 Raça de víboras! como podeis vós falar coisas boas, sendo maus? pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
35 Chë ts̈abe ents̈á, chë ainanoca ts̈abe juabnënga bomnents̈ana jtsóyebuambnayana, y chë bacna ents̈ana chë ainanoca bacna juabnënga tobomnents̈ana jtsóyebuambnayana.
35 O homem bom, do seu bom tesouro tira coisas boas, e o homem mau do mau tesouro tira coisas más.
36 Y ndegombre cbë́yana, chë ents̈angbiama ts̈abá o ndoñe ts̈abá tmonjamama jayanama tempo chaojobuache ora, ndaye ndoservena palabra s̈mojóyebuambama, Bëngbe Bëtsabe delante s̈mochanjayana ndáyeca chca ca.
36 Digo-vos, pois, que de toda palavra fútil que os homens disserem, hão de dar conta no dia do juízo.
37 Er nts̈amo tcojtsóyebuambnama Bëngbe Bëtsá echanjayana ts̈abá o ndoñe ts̈abá tconjamama, y cmochanjauyana aíñe o ndoñe cmontsemna castiganá jtsemnama ca” —Jesús tojánayana.
37 Porque pelas tuas palavras serás justificado, e pelas tuas palavras serás condenado.
38 Chents̈ana, básefta fariseunga y Moisesbe ley abuátambayënga Jesús tmojantjá: —Buatëmbayá, bënga fsë́ntsebos̈e aca canÿe bëts soye chacoma, acbe obenana chas̈cuinÿanÿema ca.
38 Então alguns dos escribas e dos fariseus, tomando a palavra, disseram: Mestre, queremos ver da tua parte algum sinal.
39 As Jesús tojanë́jua: —Quem puerte bacna ents̈anga y ndos̈buáchiyënga montsebos̈e ats̈e canÿe bëts soye chaima, ats̈be obenana jinÿanÿiyama; pero chca soye ndoñe quemochátinÿe, sinó nÿe chë ndayá yomna mo chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá Jonásoftaca tojanopasá soycá.
39 Mas ele lhes respondeu: Uma geração má e adúltera pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o do profeta Jonas;
40 Nts̈amo Jonás unga te y unga ibeta chë bëts beonbe uafsbioye yojëftsemncá, cachcá chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá unga te y unga ibeta fshantse jashenoye echanjë́ftsemna.
40 pois, como Jonas esteve três dias e três noites no ventre do grande peixe, assim estará o Filho do homem três dias e três noites no seio da terra.
41 Morsca ents̈anga ts̈abá o ndoñe ts̈abá tmonjamama Bëngbe Bëtsá yochjayana te, Nínive bëts puebloca ents̈anga mochanjotsaye y morsca ents̈angbiama mochanjayana ndoñe ts̈abá tmonjama ca; er chënga, Jonás yojtsabuayiynaye ora, tmojanoyeuná y chë ts̈abe benache tmojtanishache, y chë mora muents̈e entsemnana, Jonasbiama más uamaná endmëna.
41 Os ninivitas se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis aqui quem é maior do que Jonas.
42 Morsca ents̈anga ts̈abá o ndoñe ts̈abá tmonjamama Bëngbe Bëtsá yochjayana te, chë Sur luaroca reinánaca echanjotsaye y morsca ents̈angbiama echanjayana ndoñe ts̈abá tmonjama ca; er chana chë quem luare iuajbana luarëngocana tojánabo Salomonbe osertanánaca palabrënga jouenama, y chë mora muents̈e entsemnana, Salomonbiama más uamaná endmëna ca —Jesús tojánayana.
42 A rainha do sul se levantará no juízo com esta geração, e a condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis aqui quem é maior do que Salomão.
43 Jesús mënts̈ánaca tojánayana: “Canÿe bacna bayëja canÿe ents̈ábents̈ana tojésebocna ora, chë bayëjna bojojo luarënguenache jtsanana ndayents̈e jóchnama onguayiñe, y canÿe luare ndoñe tonjínÿena ora cha jenójuaboyana:
43 Ora, havendo o espírito imundo saído do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso, e não o encontra.
44 ‘Ats̈be oyenoye, chë ndayents̈ana sënjëftsebocnoye chanjesshë́cona ca’. Y choye tojtashjango orna, jinÿenana lempe ts̈abá cha jtesamashënguama, mo chents̈e ndocná tontsiyencá, tsjajniñe y lempe botamaniñe cuaftsemncá.
44 Então diz: Voltarei para minha casa, donde saí. E, chegando, acha-a desocupada, varrida e adornada.
45 Chorna chë bayëjna jana y inÿe canÿsëfta bayëjënga chabiama más opëjënga jobiats̈ana y nÿetscanga choye jamashjnana chë boyabásabeñe joyénanama. Y chca, chë boyabása tempscama más bacna ents̈á jtsemnana, chora chë natsanama más bayëjënga abamna causa. Morsca puerte bacna ents̈ángaftaca cachcá echanjochnëngo ca” —Jesús tojánayana.
45 Então vai e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entretanto, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro. Assim há de acontecer também a esta geração perversa.
46 Jesús cabá ents̈anga yojtsëtsëtsnaye ora, chabe mamá y cats̈átanga tmojánashjajna y imojtsebos̈e Jesúseftaca jóyebuambayama. Nÿe shjoca imojtsemna;
46 Enquanto ele ainda falava às multidões, estavam do lado de fora sua mãe e seus irmãos, procurando falar-lhe.
47 asna, canÿe boyabása Jesúsbioye tbojanbuayená: —Acbe mamá y acbe cats̈átanga shjoca montsemna y montsebos̈e ácaftaca jóyebuambayama ca.
47 Disse-lhe alguém: Eis que estão ali fora tua mãe e teus irmãos, e procuram falar contigo.
48 Pero Jesús chë jauenayama tojánabioye tbojaniyana: —¿Nda ats̈be mamá yomna, y ndëmuanÿenga ats̈be cats̈átanga ca?
48 Ele, porém, respondeu ao que lhe falava: Quem é minha mãe? e quem são meus irmãos?
49 Y cachora chabe cucuats̈e tojanatsbaná, chabe uatsjéndayënga tojanënÿanÿé y tojánayana: —Quemënga montsemna mo ats̈be mamacá y mo ats̈be cats̈atangcá.
49 E, estendendo a mão para os seus discípulos disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
50 Er ndánaca, nts̈amo ats̈be Taitá, celoca endmëná yobos̈cá tojtsama, jtsemnana ats̈be cats̈ata, ats̈be uabena y ats̈be mamá, ats̈be ndegombre pamillanguents̈á ca —Jesús tojánayana.
50 Pois qualquer que fizer a vontade de meu Pai que está nos céus, esse é meu irmão, irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.