Marcos 5
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs BKJ
1 Chents̈ana, uafjajónaye chenguánoica tmojánashjajna, Geraseno ca uabaina ents̈angbe luaroye.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Jesús barquë́shoicana tojánastjango, y cachora, chë obanëngbe cuevëshënguents̈ana canÿe ents̈á, bacna bayëjbe juabna uambayá, tojánbocna y tbojanjébengo.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Chë boyabásana, obanëngbe cuevëshënguenache inoyena, y ndocná yonjobena cha jtsebátsëcana, ni mo cadenë́juangaca;
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 er ba soye cadenë́juangaca y inÿe soyë́ngaca cha nÿetsá tmojanbatsëca, pero cha nÿetsca soye yojtsátabebe y yojtsenájaca, y ndocná yonjobenaye cha bonguana chaotsemnama.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Nÿets tempo, bnëté y ibeta, obanëngbe cuevëshënguenache y tjañenache yojánana yoye, y ndëts̈béngaca enotsets̈enaye.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Jesúsbioye bënocana tbojáninÿe ora, chábioye tojanótjajo y chabe natsanoica yojoshëntsaments̈iye;
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 y mënts̈á yojtsáyebuache: —¿Ndayá áts̈eftaca cojtsebos̈e, Jesús, celoca Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá? ¡Bëngbe Bëtsabe delante cboimpadá, ndoñe s̈catjatsets̈ená ca!
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Chca tbojaniyana, er Jesús chábioye tbojaniyana: —¡Bacna bayëjbe juabna, chábents̈ana maisebocna ca!
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Chents̈ana Jesús tbojantjá: —¿Nts̈amo cabaina ca?
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Y ts̈a Jesús ibojtserruana chë luarents̈ana ndoñe chaondëtëbuacanama.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Chents̈a béconana ba cots̈ënga imnajena, batsjoca imnétsosañe;
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 as chë bacna bayëjënga Jesúsbioye tmojanimpadá: —Chë cots̈ë́ngbioye s̈michamó, chë́ngbeñe fchayamashjna ca.
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Y Jesús aíñe tojanalesenciá; as chë bacna bayëjënga chë ents̈ábents̈ana tmojésanbocana y chë cots̈ë́ngbeñe tmojánamashjna. Cachora chë mo uta uaranga cots̈ënga batsjocana peñës̈ëjana uafjajónayoye imojtsoshbuets̈e y yojtsatajo.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Chora, chë cots̈ënga anÿenënga tmojtsanacheta auatjanánënga, y tmojána chama jacuéntama chë puebloca y chabuenache; y ents̈anga tmojánabo nts̈amo tojanopasacá jinÿama.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Jesús yojtsemnoye chë ents̈anga tmojánashjajna ora, tmojáninÿe chë tempo bacna bayëjënga uambayá, inétsotbemañe, ents̈ayá uichëtjoná y chabe nÿets juábnaca. Y chë ents̈anga chama imojtsëuatjaná.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Chë tmojáninÿënga imojtsecuéntaye, nts̈amo chë bayëjbe juabna uambayáftaca tojanopasama, y chë cots̈ë́ngaftaca nts̈amo tojanopasámnaca.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Chora chë ents̈anga tmojanonts̈é Jesús impadánana chë luarents̈ana chaotsatoñama.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Jesús chë barquë́shoye tojtanás̈ëngo ora, chë tempo bacna bayëjbe juabna uambayá tbojanimpadá chabolesenciá cháftaca jama ca.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Pero ndoñe tbonjanlesenciá, sinó mënts̈á tbojaniyana: “Acbe yebnoye motsatoñe, acbe pamíllangbioye, y cochjácuntaye ndayá Bëngbe Utabná ácaftaca tojamama, y nts̈amo cha ácbioye tcmojalastemama ca.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Chents̈ana, chë ents̈á yojtsatoñe y tojanonts̈é Decápolis uabaina pueblënguenache jacúntana lempe nts̈amo Jesús cháftaca tojanmcá; y nÿetscanga imojtsenjnanaye.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Chents̈ana, Jesús cachiñe chë uafjajónaye chenguana tojesaná barquë́shañe. Chocna ba ents̈anga tmojanobuashconá, y Jesús chë uafjajónaye tsachañe yojtsemna.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Chorna, tojánashjango chë judiëngbe enefjuana yebnents̈a canÿe mandayá, Jairo ca uabainá. Jesúsbioye tbojáninÿe ora, chábents̈e tojanoshëntsaments̈é,
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 y ts̈a ibojtseimpadana, mënts̈á: —Ats̈be bembetema ya echantsóbana; Diosmanda mabo, acbe cucuats̈ënga chábeñe cochjajájua, salud chauatinÿenama y cháuatayenama ca.
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 As Jesús cháftaca tojána; pero bëtscá ents̈anga imojtsë́stona, chábioye imojtsenatsë́nts̈enaye.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Chë ents̈anguents̈e yojtsaye canÿe shembása s̈ocá; cha ya bnë́tsana uta uata oboftjajuanánaca inapadecena.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Cha puerte tojansufrí, ba ashnayëngbe cucuats̈iñe, y lempe ntsachets̈á inabomncá tojanpochocá jenóshnama; pero ndoñe ibontsatstë́cacjana, nÿe más peor ibojtsobiamnaye.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Chë shembása yojouena nts̈amo Jesús ba s̈oquënga tojánashnama, y as stëts̈oicana ents̈angbe tsëntsajana yojobeconá, y Jesusbe ents̈ayá yojauábojajo.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Cha chca tojanma, er yojtsejuabnaye: “Masque nÿe mo chabe ents̈ayá sibiájua chaijuábojajo, y salud chantsatsbomna ca.”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Y cachora chë oboftjajuanana ibojtsobojuána; y chabe cuerpiñe ibojebiónana ya ts̈abá yojtsatsmënama.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Chora Jesús yojaséntia chábents̈ana obenana yojóbocnama, mo ndábioye tbojashná orcá; as cha tojanobuértana ents̈ángbeñe y tojanatjá: —¿Nda ats̈be ents̈ayá tojuabojajo ca?
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Chabe uatsjéndayënga tmojanjuá: —Aca contsonÿá chë ents̈anga cmontsatsënts̈ená, y cabá cochjátsnoticiaye nda ents̈ayá tojuabojajo ca.
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Pero Jesús cátoye yojtserreparana jinÿama nda tbojánbojajuama.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 As chë shembása, chë nts̈amo cháftaca yojopásama jtsetats̈ëmbëse, tojanobeconá ngmëmnayá y auatjananá, chabe natsanoica tojanoshëntsaments̈é, y lempe nts̈amo ndegombre cháftaca tojanopasacá Jesúsbioye tbojaniyana.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Chora Jesús tbojaniyana: —Bembe, Bëngbe Bëtsábeñe icos̈buachéyeca shnaná contsatsmëna. Natjë́mbana motsatoñe; acbe s̈ocana tontsopochocá ca.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Jesús cabá yojtsóyebuambnantscuana, báseftanga tmojánashjajna chë judiëngbe enefjuana yebnents̈a mandayabe yebnocana, y chë shembásetembe taitá tmojaniyana: —Acbe bembe tontsóbana; ¿ndayama más Buatëmbayá chama cochjátebëyaboma ca?
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Y Jesús, nts̈amo chënga imojtsichamcá ntjatuenancá chë judiëngbe enefjuana yebnents̈a mandayábioye tbojaniyana: —Ndoñe matauatjana. Nÿe Bëngbe Bëtsábeñe cochtsos̈buáchiye cha ts̈abá chaotsatsmënama ca.
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Y Jesús ndoñe tonjanalesenciá Jairëbe yebnoye banga chamuastama; nÿe Pedro, Santiago y Juan, Santiagbe uabentsana, aíñe.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Chents̈ana, chë mandayabe yebnoye tmojánashjajna ora, Jesús tojánanÿe ents̈anga ts̈a imojtsenbouenana, ents̈anga imojtsos̈achiye y puerte ngménaca imojtseyoye.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 As chë yebnoye tojánamashëngo y chë ents̈anga tojanë́yana: “¿Ndayama ts̈a s̈mojtsenbouenana y ts̈a s̈mojtsendëntjana? Chë shembásetema ndoñe chenatóbana, nÿe endëtsomañe ca.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Pero ents̈anga nÿe imojtsáfchaye. As Jesús nÿetsca ents̈anga shjoye tojtanëbuacna, y tojë́ftsanëbiats̈e chë basetembe bëtsë́tsata y chabe enutënga; y chë shembásetema yojtsemnoye tojánamashëngo.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Chora Jesús tbojanábuacueshache y cachëngbe biyañe tbojaniyana: “Talita, cum ca.” (Chca endayana “Shembásetema, matëtsbaná ca”.)
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Cachora, chë bnë́tsana uta uata bomna shembásetema tojtantsbaná y yojtsobena jama. Y chë ents̈anga chama imojtsenjnanaye.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Pero Jesús corente tojanamëndá ndocnábeñe chama ntsecuéntayana ca, y tojanamëndá chë básetema saná chamuiyé chaosama.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.