Marcos 5
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARIB
1 Chents̈ana, uafjajónaye chenguánoica tmojánashjajna, Geraseno ca uabaina ents̈angbe luaroye.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Jesús barquë́shoicana tojánastjango, y cachora, chë obanëngbe cuevëshënguents̈ana canÿe ents̈á, bacna bayëjbe juabna uambayá, tojánbocna y tbojanjébengo.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Chë boyabásana, obanëngbe cuevëshënguenache inoyena, y ndocná yonjobena cha jtsebátsëcana, ni mo cadenë́juangaca;
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 er ba soye cadenë́juangaca y inÿe soyë́ngaca cha nÿetsá tmojanbatsëca, pero cha nÿetsca soye yojtsátabebe y yojtsenájaca, y ndocná yonjobenaye cha bonguana chaotsemnama.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Nÿets tempo, bnëté y ibeta, obanëngbe cuevëshënguenache y tjañenache yojánana yoye, y ndëts̈béngaca enotsets̈enaye.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Jesúsbioye bënocana tbojáninÿe ora, chábioye tojanótjajo y chabe natsanoica yojoshëntsaments̈iye;
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 y mënts̈á yojtsáyebuache: —¿Ndayá áts̈eftaca cojtsebos̈e, Jesús, celoca Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá? ¡Bëngbe Bëtsabe delante cboimpadá, ndoñe s̈catjatsets̈ená ca!
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Chca tbojaniyana, er Jesús chábioye tbojaniyana: —¡Bacna bayëjbe juabna, chábents̈ana maisebocna ca!
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Chents̈ana Jesús tbojantjá: —¿Nts̈amo cabaina ca?
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Y ts̈a Jesús ibojtserruana chë luarents̈ana ndoñe chaondëtëbuacanama.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Chents̈a béconana ba cots̈ënga imnajena, batsjoca imnétsosañe;
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 as chë bacna bayëjënga Jesúsbioye tmojanimpadá: —Chë cots̈ë́ngbioye s̈michamó, chë́ngbeñe fchayamashjna ca.
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Y Jesús aíñe tojanalesenciá; as chë bacna bayëjënga chë ents̈ábents̈ana tmojésanbocana y chë cots̈ë́ngbeñe tmojánamashjna. Cachora chë mo uta uaranga cots̈ënga batsjocana peñës̈ëjana uafjajónayoye imojtsoshbuets̈e y yojtsatajo.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Chora, chë cots̈ënga anÿenënga tmojtsanacheta auatjanánënga, y tmojána chama jacuéntama chë puebloca y chabuenache; y ents̈anga tmojánabo nts̈amo tojanopasacá jinÿama.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Jesús yojtsemnoye chë ents̈anga tmojánashjajna ora, tmojáninÿe chë tempo bacna bayëjënga uambayá, inétsotbemañe, ents̈ayá uichëtjoná y chabe nÿets juábnaca. Y chë ents̈anga chama imojtsëuatjaná.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Chë tmojáninÿënga imojtsecuéntaye, nts̈amo chë bayëjbe juabna uambayáftaca tojanopasama, y chë cots̈ë́ngaftaca nts̈amo tojanopasámnaca.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Chora chë ents̈anga tmojanonts̈é Jesús impadánana chë luarents̈ana chaotsatoñama.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Jesús chë barquë́shoye tojtanás̈ëngo ora, chë tempo bacna bayëjbe juabna uambayá tbojanimpadá chabolesenciá cháftaca jama ca.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Pero ndoñe tbonjanlesenciá, sinó mënts̈á tbojaniyana: “Acbe yebnoye motsatoñe, acbe pamíllangbioye, y cochjácuntaye ndayá Bëngbe Utabná ácaftaca tojamama, y nts̈amo cha ácbioye tcmojalastemama ca.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Chents̈ana, chë ents̈á yojtsatoñe y tojanonts̈é Decápolis uabaina pueblënguenache jacúntana lempe nts̈amo Jesús cháftaca tojanmcá; y nÿetscanga imojtsenjnanaye.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Chents̈ana, Jesús cachiñe chë uafjajónaye chenguana tojesaná barquë́shañe. Chocna ba ents̈anga tmojanobuashconá, y Jesús chë uafjajónaye tsachañe yojtsemna.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Chorna, tojánashjango chë judiëngbe enefjuana yebnents̈a canÿe mandayá, Jairo ca uabainá. Jesúsbioye tbojáninÿe ora, chábents̈e tojanoshëntsaments̈é,
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 y ts̈a ibojtseimpadana, mënts̈á: —Ats̈be bembetema ya echantsóbana; Diosmanda mabo, acbe cucuats̈ënga chábeñe cochjajájua, salud chauatinÿenama y cháuatayenama ca.
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 As Jesús cháftaca tojána; pero bëtscá ents̈anga imojtsë́stona, chábioye imojtsenatsë́nts̈enaye.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Chë ents̈anguents̈e yojtsaye canÿe shembása s̈ocá; cha ya bnë́tsana uta uata oboftjajuanánaca inapadecena.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Cha puerte tojansufrí, ba ashnayëngbe cucuats̈iñe, y lempe ntsachets̈á inabomncá tojanpochocá jenóshnama; pero ndoñe ibontsatstë́cacjana, nÿe más peor ibojtsobiamnaye.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Chë shembása yojouena nts̈amo Jesús ba s̈oquënga tojánashnama, y as stëts̈oicana ents̈angbe tsëntsajana yojobeconá, y Jesusbe ents̈ayá yojauábojajo.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 Cha chca tojanma, er yojtsejuabnaye: “Masque nÿe mo chabe ents̈ayá sibiájua chaijuábojajo, y salud chantsatsbomna ca.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Y cachora chë oboftjajuanana ibojtsobojuána; y chabe cuerpiñe ibojebiónana ya ts̈abá yojtsatsmënama.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Chora Jesús yojaséntia chábents̈ana obenana yojóbocnama, mo ndábioye tbojashná orcá; as cha tojanobuértana ents̈ángbeñe y tojanatjá: —¿Nda ats̈be ents̈ayá tojuabojajo ca?
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Chabe uatsjéndayënga tmojanjuá: —Aca contsonÿá chë ents̈anga cmontsatsënts̈ená, y cabá cochjátsnoticiaye nda ents̈ayá tojuabojajo ca.
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Pero Jesús cátoye yojtserreparana jinÿama nda tbojánbojajuama.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 As chë shembása, chë nts̈amo cháftaca yojopásama jtsetats̈ëmbëse, tojanobeconá ngmëmnayá y auatjananá, chabe natsanoica tojanoshëntsaments̈é, y lempe nts̈amo ndegombre cháftaca tojanopasacá Jesúsbioye tbojaniyana.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Chora Jesús tbojaniyana: —Bembe, Bëngbe Bëtsábeñe icos̈buachéyeca shnaná contsatsmëna. Natjë́mbana motsatoñe; acbe s̈ocana tontsopochocá ca.
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Jesús cabá yojtsóyebuambnantscuana, báseftanga tmojánashjajna chë judiëngbe enefjuana yebnents̈a mandayabe yebnocana, y chë shembásetembe taitá tmojaniyana: —Acbe bembe tontsóbana; ¿ndayama más Buatëmbayá chama cochjátebëyaboma ca?
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Y Jesús, nts̈amo chënga imojtsichamcá ntjatuenancá chë judiëngbe enefjuana yebnents̈a mandayábioye tbojaniyana: —Ndoñe matauatjana. Nÿe Bëngbe Bëtsábeñe cochtsos̈buáchiye cha ts̈abá chaotsatsmënama ca.
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Y Jesús ndoñe tonjanalesenciá Jairëbe yebnoye banga chamuastama; nÿe Pedro, Santiago y Juan, Santiagbe uabentsana, aíñe.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Chents̈ana, chë mandayabe yebnoye tmojánashjajna ora, Jesús tojánanÿe ents̈anga ts̈a imojtsenbouenana, ents̈anga imojtsos̈achiye y puerte ngménaca imojtseyoye.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 As chë yebnoye tojánamashëngo y chë ents̈anga tojanë́yana: “¿Ndayama ts̈a s̈mojtsenbouenana y ts̈a s̈mojtsendëntjana? Chë shembásetema ndoñe chenatóbana, nÿe endëtsomañe ca.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Pero ents̈anga nÿe imojtsáfchaye. As Jesús nÿetsca ents̈anga shjoye tojtanëbuacna, y tojë́ftsanëbiats̈e chë basetembe bëtsë́tsata y chabe enutënga; y chë shembásetema yojtsemnoye tojánamashëngo.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Chora Jesús tbojanábuacueshache y cachëngbe biyañe tbojaniyana: “Talita, cum ca.” (Chca endayana “Shembásetema, matëtsbaná ca”.)
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Cachora, chë bnë́tsana uta uata bomna shembásetema tojtantsbaná y yojtsobena jama. Y chë ents̈anga chama imojtsenjnanaye.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Pero Jesús corente tojanamëndá ndocnábeñe chama ntsecuéntayana ca, y tojanamëndá chë básetema saná chamuiyé chaosama.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.