Marcos 15
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC
1 Tojanbinÿna ora, chë bachnangbe amë́ndayënga, chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá amë́ndayënga y ley abuátambayënga cánÿents̈e tmojánenefjna, nÿetsca chë luarents̈a más uámana mandayë́ngaftaca, jenóyeunayama nts̈amo jamëse Jesús jóbama. Jesús tmojanëcuébatsëca y tmojanánatse, y Pilato, chë Judeoca mandadbe cucuats̈iñe tmojánboshjona.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Pilato Jesúsbioye tbojantjá: —¿Aca chë judiëngbe rey cojtsemna ca?
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Chë bachnangbe amë́ndayënga bëtscá soyënga Jesusbe contra imojtsichamo;
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 chíyeca Pilato cachiñe Jesúsbioye tbojantjá: —¿Ndocá s̈cochanjojuá ca? Minÿe; bëtscá soyënga acbe contra montsichamo ca.
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Pero Jesús ndoñe más tbonjanjuá; chë causa, Pilato ndoñe yontsetáts̈ëmbo nts̈amo jajuaboyana.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Cada Bashco fiesta ora, Pilato yojanamana canÿe utamená jëtsboshjonana, ndánaca ents̈anga tmojuabuayaná.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Chë tempo yojamna canÿa Barrabás ca uabainá; cárceloye inautámena chabe enutë́ngaftaca. Chëngna ents̈anga tmojtsanëbaye, mandadëngbe ents̈ángaftaca imojentsjaná ora.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Chora, ents̈anga tmojánashjajna y tmojanonts̈é Pilátbioye jauyanana, nts̈amo Bashco fiesta ora jamama yojanamancá chaomama.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Y Pilato tojanë́jua: —¿Ts̈ëngaftanga s̈mojtsebos̈e ts̈ëngaftangbe rey ats̈e chjëtsboshjona ca?
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Chca tojánayana, er Pilato yojtsetáts̈ëmbo, chë bachnangbe amë́ndayëngna envidia causa Jesús chabe cucuats̈iñe tmojánboshjonama.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Pero chë bachnangbe amë́ndayëngna ents̈anga tmojanañemó chamuenbouénanama, Pilato jauyanama chëngbiama Barrabás chabuatsboshjona ca.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Y Pilato tojanatjá: —¿Y nts̈amo chjama chë “judiëngbe Rey ca” s̈monduabobuatmáftaca ca?
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Y chënga tmojanáyebuachena: —¡Motsecrucificá ca!
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Y Pilato ents̈anga tojanë́yana: —¿Ndáyeca? ¿Nts̈amo cha tojobuachjanguá ca?
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 As Pilato, ents̈ángaftaca ts̈abá joquédama yojtsebós̈eyecna, Barrabás tbojtanboshjona. Yojámëndaye soldadënga jabuache Jesús chamotsets̈enama; y chents̈ana soldadëngbe cucuats̈iñe tbojánboshjona, chamocrucificama.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Chents̈ana, chë soldadënga Jesús tmojanánatse chë mandadbe bëts yebnents̈a chashjoye, y nÿetsca soldadënga tmojánachembo chamobéconama.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Shbuenda uafjatsenga uinÿna ents̈ayá mo reycá tmojanichëtjo; canÿe coronë́sha tmojanapormá uchmas̈ë́fjangaca y tmojanabests̈ajó.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Y chents̈ana tmojanonts̈é jachuayana: “¡Bayté judiëngbe Rey cochtsemna ca!”
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Canÿe niñë́fjaca Jesús bests̈as̈iñe imojtsë́tsjanjnaye, imojtsebuashëtjnaye, y chabe delante imojtsofshëntsaménts̈enaye.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Y chca imnaftsáboyejuanents̈ana, chë shbuenda uafjatsenga ents̈ayá tmojtsanabotsca y cachabe ents̈ayá tmojtanichëtjo, y pueblo chaboye tmojanánatse jacrucifícama.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Chora, canÿe ents̈á chëjana yojtsatashjajuana, Simón ca uabainá, Cirene pueblocá, Alejandro y Rufbe taitá; jajocana yojtsatachnëjuana; y chë soldadëngna imojuatária Jesusbe cruz jëftsocutsayama.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Jesús tmojanánatse Gólgota ca uabaina luaroye (hebreo biyañe endayana “Obanabe Bests̈ashe Luare ca”);
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 y tmojanabuiyé vínoye mírraca enájuabniye, pero Jesús ndoñe yonjuáyëngacñe.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Y chents̈ana tmojancrucificá; y chabe ents̈ayangamna, tsbanánoye tmojanë́ts̈ena jinÿama ndayá cada ona yochjëftsanácñama.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Cachëse, base mos̈enana ora Jesús tmojancrucificá.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Y chabe bests̈as̈e juatsboicna canÿe uabemana soye tmojananjo. Chiñe yojétsayana ndáyeca cha tmojancrucificama, mënts̈á: MUA CHË JUDIËNGBE REY ENDMËNA ca.
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Y cháftaca útata bacna soye ochjajnayátnaca tmojanacrucificá, canÿa chabe cats̈bioica, y ínÿana chabe uañicuayoica.
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 Chca cháftaca tmojanma, chaochnënguama nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe chabiama iuayancá, mënts̈á: “Y chábioye tmonjáninÿe mo chë puerte bacna soye amënguents̈á canÿa cuaftsemncá ca.”
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Y chëjana imojtsachnëjuana ents̈anga, Jesús imojtsóyenguaye, imojtsobests̈fshanenaye y imojtsatsaye: “¡Aca chë Bëngbe Bëtsabe bëts yebna cochtsánenasatajchca y nÿe unga tese cochtanjebo,
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 cach aca mentsbocá y cruzocana matastjango ca!”
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Cachcá chë bachnangbe amë́ndayënga y chë ley abuátambayënga imojtsáboyejuana, y chënga imojtsenatsëtsnaye: “Cha ínÿenga tojëftsatsebacá, pero cachá jéntsbocama ndoñe quenátobena.
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 ¡Chë Cristo, chë Israeloca Rey! ¡Cruzocana chauatastjango, bënga jinÿama y chábeñe chaftsos̈buachema ca!”
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Nÿetsto orscana y las tresë́ntscoñe, nÿets quem luare yojtseibétata.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Chca orna, Jesús chabe biyañe tojanáyebuachena: “Eloi, Eloi, ¿lema sabactani ca?” (Chca endayana “Ats̈be Bëtsá, ats̈be Bëtsá, ¿ndáyeca cachcá s̈cojonÿá ca?”)
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Chca tmojanuena ora, báseftanga chents̈e imojtsemnënga imojtsichamo: “Mouenënga, chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá Elías bontsechembuana ca.”
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 As chora, canÿa tojanótjajo, untja vínoyeca canÿe esponjëshe tojanfchecuacuá, canÿe niñëfjiñe tojananguësëtjo y Jesúsbioye tojanbeconá chaofs̈ema; y tojánayana: “Cachcá mochjonÿaye, er Elías tayochjabo jabátëstjanguama ca.”
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Pero Jesusna, jabuache tojanoyó y tojanóbana.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Y chë Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca yojújonÿana ents̈ë́jua tsëntsaca yojtsenájataye, tsbanánocana fshantsoye. Chëjua bënë́jua inauamna y chë tsatsëntsaca inaújonÿana.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Chë romano soldadëngbe amëndayá, Jesusbe ndirichiñe yojtsemna; y nts̈amo cha tojanobancá tbojáninÿe ora, tojánayana: “¡Ndegombre quem boyabása Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá yomna ca!”
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Básefta shembásengnaca chents̈e imojtsemna, bënocana imojtserreparana; chënguents̈e imojtsemna María Magdalena; María, Santiago chë más basa y Josebe mamá; y Salomé.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Chë shembásengna Jesús tmojanasto y tmojanájabuache cha Galileoca yojamna ora; y inÿe ba shembásengnaca chents̈e imojtsemna, chë cháftaca Jerusalenoye tmojánanga.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 Chë yëfsana ochnayté yojtsémnayeca, cach te yojánamna saná japróntana chë yëfsana jasama. Ya yojtseibétatana ora,
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 Pilato yojtsemnoye tojána canÿe boyabása, José ca uabainá, Arimatea pueblocá; cha inamna canÿe chë luarents̈a uámana mandayënguents̈á. Cha Bëngbe Bëtsábeñe yojtsos̈buáchiye y yojanobátmana chabe amë́ndayana chaóshjanguama. Ndauatjcá Pilátbioye Jesusbe cuerpo tbojanotjañe.
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Pilato yojenjnaná Jesús ts̈a betsco yojóbanama; as tojanmandá chë soldadëngbe amëndayá chamuachembo, jatjayama Jesús ya bën obaná tayojétsemnama.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Chë soldadëngbe amë́ndayana Pilátbioye ibojauyana Jesús ya obaná yojtsemna ca; y as chora, Josébioye tbojanlesenciá Jesusbe cuerpo chabotsámbañama.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Chora, José canÿe uafjantse lino ents̈ë́jua tojanabuamé, Jesusbe cuerpo cruzocana tbojanë́stjango, chë lino ents̈ë́juaca tbojanandmaná, y canÿe cuevëshiñe ndëts̈beñe pormánëshiñe tbojanjajó; chents̈ana canÿe ndëts̈bé tojansjoná, y chë cuevëshoye amashjuanents̈e tojánachto.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 María Magdalena y María, chë José y Santiagbe mamá, tbojáninÿe ndayents̈e Jesusbe cuerpo tbojanjájoma.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.