Marcos 15

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tojanbinÿna ora, chë bachnangbe amë́ndayënga, chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá amë́ndayënga y ley abuátambayënga cánÿents̈e tmojánenefjna, nÿetsca chë luarents̈a más uámana mandayë́ngaftaca, jenóyeunayama nts̈amo jamëse Jesús jóbama. Jesús tmojanëcuébatsëca y tmojanánatse, y Pilato, chë Judeoca mandadbe cucuats̈iñe tmojánboshjona.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Pilato Jesúsbioye tbojantjá: —¿Aca chë judiëngbe rey cojtsemna ca?
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Chë bachnangbe amë́ndayënga bëtscá soyënga Jesusbe contra imojtsichamo;
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 chíyeca Pilato cachiñe Jesúsbioye tbojantjá: —¿Ndocá s̈cochanjojuá ca? Minÿe; bëtscá soyënga acbe contra montsichamo ca.
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Pero Jesús ndoñe más tbonjanjuá; chë causa, Pilato ndoñe yontsetáts̈ëmbo nts̈amo jajuaboyana.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Cada Bashco fiesta ora, Pilato yojanamana canÿe utamená jëtsboshjonana, ndánaca ents̈anga tmojuabuayaná.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Chë tempo yojamna canÿa Barrabás ca uabainá; cárceloye inautámena chabe enutë́ngaftaca. Chëngna ents̈anga tmojtsanëbaye, mandadëngbe ents̈ángaftaca imojentsjaná ora.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Chora, ents̈anga tmojánashjajna y tmojanonts̈é Pilátbioye jauyanana, nts̈amo Bashco fiesta ora jamama yojanamancá chaomama.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Y Pilato tojanë́jua: —¿Ts̈ëngaftanga s̈mojtsebos̈e ts̈ëngaftangbe rey ats̈e chjëtsboshjona ca?
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Chca tojánayana, er Pilato yojtsetáts̈ëmbo, chë bachnangbe amë́ndayëngna envidia causa Jesús chabe cucuats̈iñe tmojánboshjonama.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Pero chë bachnangbe amë́ndayëngna ents̈anga tmojanañemó chamuenbouénanama, Pilato jauyanama chëngbiama Barrabás chabuatsboshjona ca.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Y Pilato tojanatjá: —¿Y nts̈amo chjama chë “judiëngbe Rey ca” s̈monduabobuatmáftaca ca?
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Y chënga tmojanáyebuachena: —¡Motsecrucificá ca!
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Y Pilato ents̈anga tojanë́yana: —¿Ndáyeca? ¿Nts̈amo cha tojobuachjanguá ca?
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 As Pilato, ents̈ángaftaca ts̈abá joquédama yojtsebós̈eyecna, Barrabás tbojtanboshjona. Yojámëndaye soldadënga jabuache Jesús chamotsets̈enama; y chents̈ana soldadëngbe cucuats̈iñe tbojánboshjona, chamocrucificama.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Chents̈ana, chë soldadënga Jesús tmojanánatse chë mandadbe bëts yebnents̈a chashjoye, y nÿetsca soldadënga tmojánachembo chamobéconama.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Shbuenda uafjatsenga uinÿna ents̈ayá mo reycá tmojanichëtjo; canÿe coronë́sha tmojanapormá uchmas̈ë́fjangaca y tmojanabests̈ajó.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Y chents̈ana tmojanonts̈é jachuayana: “¡Bayté judiëngbe Rey cochtsemna ca!”
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Canÿe niñë́fjaca Jesús bests̈as̈iñe imojtsë́tsjanjnaye, imojtsebuashëtjnaye, y chabe delante imojtsofshëntsaménts̈enaye.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Y chca imnaftsáboyejuanents̈ana, chë shbuenda uafjatsenga ents̈ayá tmojtsanabotsca y cachabe ents̈ayá tmojtanichëtjo, y pueblo chaboye tmojanánatse jacrucifícama.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Chora, canÿe ents̈á chëjana yojtsatashjajuana, Simón ca uabainá, Cirene pueblocá, Alejandro y Rufbe taitá; jajocana yojtsatachnëjuana; y chë soldadëngna imojuatária Jesusbe cruz jëftsocutsayama.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Jesús tmojanánatse Gólgota ca uabaina luaroye (hebreo biyañe endayana “Obanabe Bests̈ashe Luare ca”);
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 y tmojanabuiyé vínoye mírraca enájuabniye, pero Jesús ndoñe yonjuáyëngacñe.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Y chents̈ana tmojancrucificá; y chabe ents̈ayangamna, tsbanánoye tmojanë́ts̈ena jinÿama ndayá cada ona yochjëftsanácñama.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Cachëse, base mos̈enana ora Jesús tmojancrucificá.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Y chabe bests̈as̈e juatsboicna canÿe uabemana soye tmojananjo. Chiñe yojétsayana ndáyeca cha tmojancrucificama, mënts̈á: MUA CHË JUDIËNGBE REY ENDMËNA ca.
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Y cháftaca útata bacna soye ochjajnayátnaca tmojanacrucificá, canÿa chabe cats̈bioica, y ínÿana chabe uañicuayoica.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Chca cháftaca tmojanma, chaochnënguama nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe chabiama iuayancá, mënts̈á: “Y chábioye tmonjáninÿe mo chë puerte bacna soye amënguents̈á canÿa cuaftsemncá ca.”
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Y chëjana imojtsachnëjuana ents̈anga, Jesús imojtsóyenguaye, imojtsobests̈fshanenaye y imojtsatsaye: “¡Aca chë Bëngbe Bëtsabe bëts yebna cochtsánenasatajchca y nÿe unga tese cochtanjebo,
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 cach aca mentsbocá y cruzocana matastjango ca!”
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Cachcá chë bachnangbe amë́ndayënga y chë ley abuátambayënga imojtsáboyejuana, y chënga imojtsenatsëtsnaye: “Cha ínÿenga tojëftsatsebacá, pero cachá jéntsbocama ndoñe quenátobena.
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 ¡Chë Cristo, chë Israeloca Rey! ¡Cruzocana chauatastjango, bënga jinÿama y chábeñe chaftsos̈buachema ca!”
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Nÿetsto orscana y las tresë́ntscoñe, nÿets quem luare yojtseibétata.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Chca orna, Jesús chabe biyañe tojanáyebuachena: “Eloi, Eloi, ¿lema sabactani ca?” (Chca endayana “Ats̈be Bëtsá, ats̈be Bëtsá, ¿ndáyeca cachcá s̈cojonÿá ca?”)
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Chca tmojanuena ora, báseftanga chents̈e imojtsemnënga imojtsichamo: “Mouenënga, chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá Elías bontsechembuana ca.”
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 As chora, canÿa tojanótjajo, untja vínoyeca canÿe esponjëshe tojanfchecuacuá, canÿe niñëfjiñe tojananguësëtjo y Jesúsbioye tojanbeconá chaofs̈ema; y tojánayana: “Cachcá mochjonÿaye, er Elías tayochjabo jabátëstjanguama ca.”
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Pero Jesusna, jabuache tojanoyó y tojanóbana.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Y chë Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca yojújonÿana ents̈ë́jua tsëntsaca yojtsenájataye, tsbanánocana fshantsoye. Chëjua bënë́jua inauamna y chë tsatsëntsaca inaújonÿana.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Chë romano soldadëngbe amëndayá, Jesusbe ndirichiñe yojtsemna; y nts̈amo cha tojanobancá tbojáninÿe ora, tojánayana: “¡Ndegombre quem boyabása Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá yomna ca!”
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Básefta shembásengnaca chents̈e imojtsemna, bënocana imojtserreparana; chënguents̈e imojtsemna María Magdalena; María, Santiago chë más basa y Josebe mamá; y Salomé.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Chë shembásengna Jesús tmojanasto y tmojanájabuache cha Galileoca yojamna ora; y inÿe ba shembásengnaca chents̈e imojtsemna, chë cháftaca Jerusalenoye tmojánanga.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Chë yëfsana ochnayté yojtsémnayeca, cach te yojánamna saná japróntana chë yëfsana jasama. Ya yojtseibétatana ora,
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 Pilato yojtsemnoye tojána canÿe boyabása, José ca uabainá, Arimatea pueblocá; cha inamna canÿe chë luarents̈a uámana mandayënguents̈á. Cha Bëngbe Bëtsábeñe yojtsos̈buáchiye y yojanobátmana chabe amë́ndayana chaóshjanguama. Ndauatjcá Pilátbioye Jesusbe cuerpo tbojanotjañe.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Pilato yojenjnaná Jesús ts̈a betsco yojóbanama; as tojanmandá chë soldadëngbe amëndayá chamuachembo, jatjayama Jesús ya bën obaná tayojétsemnama.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Chë soldadëngbe amë́ndayana Pilátbioye ibojauyana Jesús ya obaná yojtsemna ca; y as chora, Josébioye tbojanlesenciá Jesusbe cuerpo chabotsámbañama.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Chora, José canÿe uafjantse lino ents̈ë́jua tojanabuamé, Jesusbe cuerpo cruzocana tbojanë́stjango, chë lino ents̈ë́juaca tbojanandmaná, y canÿe cuevëshiñe ndëts̈beñe pormánëshiñe tbojanjajó; chents̈ana canÿe ndëts̈bé tojansjoná, y chë cuevëshoye amashjuanents̈e tojánachto.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 María Magdalena y María, chë José y Santiagbe mamá, tbojáninÿe ndayents̈e Jesusbe cuerpo tbojanjájoma.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.