Lucas 5

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Canÿe te, Jesús, Genesaret ca uabaina uafjajónaye tsachañe yojtsemna ora, ba ents̈anga tmojánashjajna, y chënga ts̈a imojtsenajuatsënts̈naye Bëngbe Bëtsabe palabra jouenama.
1 Estando Jesus um dia à margem do lago de Genesaré, o povo se comprimia em redor dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Jesús, chë uafjajónaye tsachañe bécoñe tojáninÿe uta ena barquë́sha; chë beonga ashebuánayëngna barquë́shanguents̈ana tmojë́ftsanbocna atarraiëshangá jetsáboshabiama.
2 Vendo duas barcas estacionadas à beira do lago, - pois os pescadores haviam descido delas para consertar as redes -,
3 Jesús canÿe barquë́shañe tojánamashëngo; chësha Simónbesha inauamna. Chora Simónbioye mënts̈á tbojaniyana: “Quem tsacháñents̈ana chcoye mëyamba ca.”
3 subiu a uma das barcas que era de Simão e pediu-lhe que a afastasse um pouco da terra; e sentado, ensinava da barca o povo.
4 Tojanótbema ora, Jesús chë barquë́shoicana tojanonts̈é ents̈anga jabuátambama. Jabuátambama tojanpochocá orna, Simónbioye tbojaniyana: —Shbuatsëntsoye barquë́sha mëyamba y ts̈ëngaftangbe atarraiëshangá s̈mochjushbuets̈e, beonga jashebuáyama ca.
4 Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo, e lançai as vossas redes para pescar.
5 Pero Simón tbojanjuá: —Buatëmbayá, nÿets ibeta fsëndanguá y tondaye chibiátashebuaye. Pero aca chca tcjayánayecna, cachiñe atarraië́sha chantëtëshbuets̈e ca.
5 Simão respondeu-lhe: Mestre, trabalhamos a noite inteira e nada apanhamos; mas por causa de tua palavra, lançarei a rede.
6 Tmojanëshbuets̈e orna, bëtscá beonga tmojánishëche y chëngbe atarraiëshangá tojanonts̈é jtsatanë́canana.
6 Feito isto, apanharam peixes em tanta quantidade, que a rede se lhes rompia.
7 As, chë inÿe barquë́shañe imojtsemna enutë́ngbioye tmojánefjats̈ëmbo, jabújabuachama chamuábama. Chora chënga tmojánabo, y nÿets uta barquë́sha beóngaca tmojanajutjé. Ts̈a chë́ftanga causa, tojanonts̈é chë uta barquë́sha jtsenatjë́mbambana.
7 Acenaram aos companheiros, que estavam na outra barca, para que viessem ajudar. Eles vieram e encheram ambas as barcas, de modo que quase iam ao fundo.
8 Simón Pedro chca tojáninÿe ora, Jesúsbents̈e tojanoshëntsaments̈é y tbojaniyana: —¡Bëngbe Utabná, ats̈e bacna soye amá sëndmëna, chíyeca áts̈bents̈ana mojuaná ca!
8 Vendo isso, Simão Pedro caiu aos pés de Jesus e exclamou: Retira-te de mim, Senhor, porque sou um homem pecador.
9 Chë ts̈a beonga jashebuáyama Jesús tojanmama, Simón y chë cháftaca imojtsemnënga imojouatjaná.
9 É que tanto ele como seus companheiros estavam assombrados por causa da pesca que haviam feito.
10 Santiago y Juan, chë Zebedeobe uaquiñata y Simonbe enutata, chátnaca auatjanánata ibojtsemna. Chora Jesús Simónbioye tbojaniyana: —Ndoñe matauatjana. Morscana, ents̈anga Bëngbe Bëtsabiama cochántsanguaye, y nÿe beonga ashebuanayá ndoñe quecochátsmëna ca.
10 O mesmo acontecera a Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus companheiros. Então Jesus disse a Simão: Não temas; doravante serás pescador de homens.
11 As chora chë barquëshangá tsachoye tmojtanëyamba y lempe jéseboshjonëse, Jesús tmojanasto.
11 E atracando as barcas à terra, deixaram tudo e o seguiram.
12 Jesús canÿe pueblents̈e yojtsemna ora, chents̈e tojánashjango canÿe ents̈á bacna nguayanánaca s̈ocá. Chë s̈ocá Jesúsbioye tbojáninÿe ora, tojanoshëntsaments̈é y jubiaca fshantsóntscoñe yojotsejbéna y tbojanimpadá: —Bëngbe Utabná, aca tcojtsebos̈ëse, aca catjobenaye ats̈be s̈ocana jtsebojuánana ca.
12 Estando ele numa cidade, apareceu um homem cheio de lepra. Vendo Jesus, lançou-se com o rosto por terra e lhe suplicou: Senhor, se queres, podes limpar-me.
13 As Jesús cucuáts̈eca tbojánbojajo y tbojaniyana: —Aíñe, së́ntsebos̈e. ¡S̈ocana cbotsebojuaná ca!
13 Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero; sê purificado! No mesmo instante desapareceu dele a lepra.
14 Chora Jesús tbojanmandá: —Ndocnábeñe chë soye cattsecuéntaye; nÿe Jerusalenoca báchnëbioye motsa, y cha cochjinÿinÿiye aca mora ya ts̈abá cojtsatsmënama; y chora cochjuáts̈ëmbona nts̈amo Moisés chabe leyiñe tojanmandacá, Bëngbe Bëtsábioye chama jëtschuayama, chca, nÿetsca ents̈anga chamotats̈ëmbona mora ya ts̈abá cojtsatsmënama ca.
14 Ordenou-lhe Jesus que o não contasse a ninguém, dizendo-lhe, porém: Vai e mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação o que Moisés prescreveu, para lhes servir de testemunho.
15 Pero ndayá Jesús yojtsamama más ents̈anga imojátats̈ëmbona, y ba ents̈anga imojtsójotoye chábioye joyeunayama y chëngbe s̈ocanëngama chauashnama.
15 Entretanto, espalhava-se mais e mais a sua fama e concorriam grandes multidões para o ouvir e ser curadas das suas enfermidades.
16 Pero Jesús yojanamana jtsoñana ents̈anga ndoyena luarëngoye y choca Bëngbe Bëtsáftaca ibnéncuentaye.
16 Mas ele costumava retirar-se a lugares solitários para orar.
17 Canÿe te, Jesús yojtsabuatambá ora, chents̈e básefta fariseunga y ley abuátambayënga imojtsetbiámana, Galileoca nÿetsca pueblënguents̈ana áshjajnënga, Judeoquënga y Jerusalenoquënga. Y chora Jesús s̈oquënga yojtsashnaye, Bëngbe Bëtsabe obenánaca.
17 Um dia estava ele ensinando. Ao seu derredor estavam sentados fariseus e doutores da lei, vindos de todas as localidades da Galiléia, da Judéia e de Jerusalém. E o poder do Senhor fazia-o realizar várias curas.
18 Chora tojanopasá, básefta boyabásenga canÿe s̈ocá, jama ndobená, tjuashiñe choye imojuamba. Chënga imojétsebos̈e tsoye cha juambana, Jesús yojtsemnoye,
18 Apareceram algumas pessoas trazendo num leito um homem paralítico; e procuravam introduzi-lo na casa e pô-lo diante dele.
19 pero jamashjnama ndoñe tmonjanobená, ts̈a ents̈anga causa. Chcasna, gradasës̈ënguëjana chë yebnents̈a tsbanánoye tmojánas̈ëngo y bats̈á tejëshe tmojtsanjuaná. Chorna, chë atëfjnëjana chë s̈ocá tjuashiñe tmojanë́stjango, ents̈angbe tsëntsaca, Jesusbe natsanoica.
19 Mas não achando por onde o introduzir, por causa da multidão, subiram ao telhado e por entre as telhas o arriaram com o leito ao meio da assembléia, diante de Jesus.
20 Jesús tojáninÿe cha chë s̈ocá jáshnama bétsobenama chënga puerte imojtsos̈buáchema. As, chë jama ndobenábioye tbojaniyana: “Bacó, acbe bacna soyënga tcbontseboperdoná ca.”
20 Vendo a fé que tinham, disse Jesus: Meu amigo, os teus pecados te são perdoados.
21 Chora chë ley abuátambayënga y chë fariseunga mënts̈á tmojanonts̈é juabnayana: “Quem boyabása ndoñe ts̈abá Bëngbe Bëtsabiama quenátichamo; mo chábioye cuafjoyenguangcá entsemna. Ndocna ents̈á quenátobena bacna soyëngama inÿa japerdónana; nÿe Bëngbe Bëtsá aíñe ca.”
21 Então os escribas e os fariseus começaram a pensar e a dizer consigo mesmos: Quem é este homem que profere blasfêmias? Quem pode perdoar pecados senão unicamente Deus?
22 Pero Jesús yojtsetáts̈ëmbo nts̈amo chënga imojtsejuabnayama; as tojanë́yana: “¿Ndáyeca ts̈ëngaftangbe ainaniñe chca s̈mojtsejuabná?
22 Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, replicou-lhes: Que pensais nos vossos corações?
23 ¿Ts̈ëngaftangbiama ndayá más paselo nántsemna ts̈ëngaftangbe delante jayanama: ‘Acbe bacna soyënga tcbontseperdoná’, o jayanana: ‘Matëtsbaná y motsa ca’?
23 Que é mais fácil dizer: Perdoados te são os pecados; ou dizer: Levanta-te e anda?
24 Y chca, morna ats̈e cbochanjínÿanÿiye, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá quem luariñe obenana yobomnama, ents̈anga bacna soyëngama jáperdonama ca” —Jesús tojánayana.
24 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra poder de perdoar pecados {disse ele ao paralítico}, eu te ordeno: levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
25 Cachora chë jama ndobená tojtantsbaná ents̈angbe delante, chë cha inajájona tjuashe yojesocñe y Bëngbe Bëtsábioye atschuanaye chents̈ana yojtsatoñe.
25 No mesmo instante, levantou-se ele à vista deles, tomou o leito e partiu para casa, glorificando a Deus.
26 Chama nÿetsca ents̈anga imojénjnanaye y Bëngbe Bëtsá imojtsatschuanaye. Y corente auatjanánënga imojtsichamo: “Mënté bëts soyënga tmonjinÿe ca.”
26 Todos ficaram transportados de entusiasmo e glorificavam a Deus; e tomados de temor, diziam: Hoje vimos coisas maravilhosas.
27 Chca yojochnëngüents̈ana, Jesús chents̈ana tojë́ftsanbocna y canÿe ents̈ábioye tbojáninÿe, Leví ca uabainá, chë ents̈ángbioye impuesto Romocama atjanayents̈e inétsotbemañe. Chora Jesús tbojaniyana: “S̈masto ca.”
27 Depois disso, ele saiu e viu sentado ao balcão um coletor de impostos, por nome Levi, e disse-lhe: Segue-me.
28 Y Leví lempe tojésanboshjona, tojantsbaná y Jesús tbojanasto.
28 Deixando ele tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Chents̈ana, Levina bëts fiesta chabe yebnents̈e Jesusbiama yojama. Y chë fiestents̈e imojtsemna banga impuesto atjanayënga; y inÿe ents̈ángnaca mesë́shents̈e imojtsetbiámana.
29 Levi deu-lhe um grande banquete em sua casa; vários desses fiscais e outras pessoas estavam sentados à mesa com eles.
30 Chora, chë fariseunga y chë ley abuátambayënga tmojanonts̈é chë Jesusbe uatsjéndayëngbiama podesca oyebuambnayana; y chë́ngbioye mënts̈á tmojanë́yana: —¿Ndáyeca ts̈ëngaftanga impuesto atjanayë́ngaftaca y bacna soye amë́ngaftaca s̈mojtsesá y s̈mojtsofs̈ës̈ná ca?
30 Os fariseus e os seus escribas puseram-se a criticar e a perguntar aos discípulos: Por que comeis e bebeis com os publicanos e pessoas de má vida?
31 Y Jesús tojanë́jua: —Salud bomnënga ashnayá ndoñe ntsëjabótana, pero s̈oquëngna aíñe.
31 Respondeu-lhes Jesus: Não são os homens de boa saúde que necessitam de médico, mas sim os enfermos.
32 Y ats̈e ndoñe chiyátabo chë Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ts̈abá amënga jabáchembuama, sinó chë bacna soye amënga imomna ca juabnayënga Bëngbe Bëtsábioye jabáchembuama ca.
32 Não vim chamar à conversão os justos, mas sim os pecadores.
33 Chora chënga Jesúsbioye tmojaniyana: —Juan chë Ubayanabe uatsjéndayënga y chë fariseungbe usetonënga monduamana ba soye Bëngbe Bëtsáftaca jtsencuéntayana, y chama ba soye tondaye ntjascá jtsemnana; pero acbe uatsjéndayënga nÿe nÿets tempo jesosañana y jesofs̈ës̈nañana ca.
33 Eles então lhe disseram: Os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam com freqüência e fazem longas orações, mas os teus comem e bebem...
34 — ausente —
34 Jesus respondeu-lhes: Porventura podeis vós obrigar a jejuar os amigos do esposo, enquanto o esposo está com eles?
35 — ausente —
35 Virão dias em que o esposo lhes será tirado; então jejuarão.
36 Jesús mënts̈ánaca tojanacuntá jabuátambama: “Ndocná queonÿbatatëts̈e basájua tsëm ents̈ayañe, tanguá ents̈ayá jtarméndama. Chca tcojamëse, chë tsëm ents̈ayá jtsandbemana, y chë tcojuatëts̈e ents̈ë́jua chë tanguájuañe ndoñe ts̈abá ntsinÿnana.
36 Propôs-lhes também esta comparação: Ninguém rasga um pedaço de roupa nova para remendar uma roupa velha, porque assim estragaria uma roupa nova. Além disso, o remendo novo não assentaria bem na roupa velha.
37 Y cach ndoñe, chë tojtseshayana vínoye tanguá jasabenguiñe ntjataftsuámayana. Tcojuaftsuamasna, chë jasabenga jtseshébëfjuana y chë vínoye jtsabuáshanana; y chca, chë vínoye y chë jasabenga tondayama ntjatoservénana.
37 Também ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo arrebentará os odres e entornar-se-á, e perder-se-ão os odres;
38 Chíyeca co, chë tojtseshayana vínoyna tsëm jasabenguiñe juaftsuámana.
38 mas o vinho novo deve-se pôr em odres novos, e assim ambos se conservam.
39 Ndocná, chë bóchena vínoye tojatëmo y chents̈ana játsbos̈ana chë tojtseshayana vínoye jatofs̈iyana; cha jayanana: ‘Chë bóchena vínoye ts̈a ts̈abeye ca’.”
39 Demais, ninguém que bebeu do vinho velho quer já do novo, porque diz: O vinho velho é melhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.