Lucas 5
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NAA
1 Canÿe te, Jesús, Genesaret ca uabaina uafjajónaye tsachañe yojtsemna ora, ba ents̈anga tmojánashjajna, y chënga ts̈a imojtsenajuatsënts̈naye Bëngbe Bëtsabe palabra jouenama.
1 Aconteceu que Jesus estava junto ao lago de Genesaré, e a multidão o apertava para ouvir a palavra de Deus.
2 Jesús, chë uafjajónaye tsachañe bécoñe tojáninÿe uta ena barquë́sha; chë beonga ashebuánayëngna barquë́shanguents̈ana tmojë́ftsanbocna atarraiëshangá jetsáboshabiama.
2 Então ele viu dois barcos junto à praia do lago. Os pescadores tinham desembarcado e estavam lavando as redes.
3 Jesús canÿe barquë́shañe tojánamashëngo; chësha Simónbesha inauamna. Chora Simónbioye mënts̈á tbojaniyana: “Quem tsacháñents̈ana chcoye mëyamba ca.”
3 Entrando num dos barcos, que era o de Simão, Jesus pediu-lhe que o afastasse um pouco da praia; e, assentando-se, do barco ensinava as multidões.
4 Tojanótbema ora, Jesús chë barquë́shoicana tojanonts̈é ents̈anga jabuátambama. Jabuátambama tojanpochocá orna, Simónbioye tbojaniyana: —Shbuatsëntsoye barquë́sha mëyamba y ts̈ëngaftangbe atarraiëshangá s̈mochjushbuets̈e, beonga jashebuáyama ca.
4 Quando acabou de falar, Jesus disse a Simão:
5 Pero Simón tbojanjuá: —Buatëmbayá, nÿets ibeta fsëndanguá y tondaye chibiátashebuaye. Pero aca chca tcjayánayecna, cachiñe atarraië́sha chantëtëshbuets̈e ca.
5 Em resposta, Simão disse: — Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos; mas, sob esta sua palavra, lançarei as redes.
6 Tmojanëshbuets̈e orna, bëtscá beonga tmojánishëche y chëngbe atarraiëshangá tojanonts̈é jtsatanë́canana.
6 Fazendo isso, apanharam grande quantidade de peixes; e as redes deles começaram a se romper.
7 As, chë inÿe barquë́shañe imojtsemna enutë́ngbioye tmojánefjats̈ëmbo, jabújabuachama chamuábama. Chora chënga tmojánabo, y nÿets uta barquë́sha beóngaca tmojanajutjé. Ts̈a chë́ftanga causa, tojanonts̈é chë uta barquë́sha jtsenatjë́mbambana.
7 Então fizeram sinais aos companheiros do outro barco, para que fossem ajudá-los. E foram e encheram ambos os barcos, a ponto de quase afundarem.
8 Simón Pedro chca tojáninÿe ora, Jesúsbents̈e tojanoshëntsaments̈é y tbojaniyana: —¡Bëngbe Utabná, ats̈e bacna soye amá sëndmëna, chíyeca áts̈bents̈ana mojuaná ca!
8 Vendo isto, Simão Pedro prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: — Senhor, afaste-se de mim, porque sou pecador.
9 Chë ts̈a beonga jashebuáyama Jesús tojanmama, Simón y chë cháftaca imojtsemnënga imojouatjaná.
9 Pois, à vista da pesca que fizeram, a admiração se apoderou dele e de todos os seus companheiros,
10 Santiago y Juan, chë Zebedeobe uaquiñata y Simonbe enutata, chátnaca auatjanánata ibojtsemna. Chora Jesús Simónbioye tbojaniyana: —Ndoñe matauatjana. Morscana, ents̈anga Bëngbe Bëtsabiama cochántsanguaye, y nÿe beonga ashebuanayá ndoñe quecochátsmëna ca.
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus sócios. Então Jesus disse a Simão:
11 As chora chë barquëshangá tsachoye tmojtanëyamba y lempe jéseboshjonëse, Jesús tmojanasto.
11 E, arrastando eles os barcos para a praia, deixando tudo, o seguiram.
12 Jesús canÿe pueblents̈e yojtsemna ora, chents̈e tojánashjango canÿe ents̈á bacna nguayanánaca s̈ocá. Chë s̈ocá Jesúsbioye tbojáninÿe ora, tojanoshëntsaments̈é y jubiaca fshantsóntscoñe yojotsejbéna y tbojanimpadá: —Bëngbe Utabná, aca tcojtsebos̈ëse, aca catjobenaye ats̈be s̈ocana jtsebojuánana ca.
12 Aconteceu que, estando Jesus numa das cidades, um homem coberto de lepra veio à sua presença. Quando ele viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e pediu: — Senhor, se quiser, pode purificar-me.
13 As Jesús cucuáts̈eca tbojánbojajo y tbojaniyana: —Aíñe, së́ntsebos̈e. ¡S̈ocana cbotsebojuaná ca!
13 E Jesus, estendendo a mão, tocou nele, dizendo: E, no mesmo instante, a lepra daquele homem desapareceu.
14 Chora Jesús tbojanmandá: —Ndocnábeñe chë soye cattsecuéntaye; nÿe Jerusalenoca báchnëbioye motsa, y cha cochjinÿinÿiye aca mora ya ts̈abá cojtsatsmënama; y chora cochjuáts̈ëmbona nts̈amo Moisés chabe leyiñe tojanmandacá, Bëngbe Bëtsábioye chama jëtschuayama, chca, nÿetsca ents̈anga chamotats̈ëmbona mora ya ts̈abá cojtsatsmënama ca.
14 Jesus ordenou-lhe que não contasse isso a ninguém. E acrescentou:
15 Pero ndayá Jesús yojtsamama más ents̈anga imojátats̈ëmbona, y ba ents̈anga imojtsójotoye chábioye joyeunayama y chëngbe s̈ocanëngama chauashnama.
15 Porém o que se dizia a respeito de Jesus se espalhava cada vez mais, e grandes multidões afluíam para o ouvir e para serem curadas de suas enfermidades.
16 Pero Jesús yojanamana jtsoñana ents̈anga ndoyena luarëngoye y choca Bëngbe Bëtsáftaca ibnéncuentaye.
16 Jesus, porém, se retirava para lugares solitários e orava.
17 Canÿe te, Jesús yojtsabuatambá ora, chents̈e básefta fariseunga y ley abuátambayënga imojtsetbiámana, Galileoca nÿetsca pueblënguents̈ana áshjajnënga, Judeoquënga y Jerusalenoquënga. Y chora Jesús s̈oquënga yojtsashnaye, Bëngbe Bëtsabe obenánaca.
17 E aconteceu que, num daqueles dias, Jesus estava ensinando, e achavam-se ali assentados fariseus e mestres da Lei, vindos de todas as aldeias da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 Chora tojanopasá, básefta boyabásenga canÿe s̈ocá, jama ndobená, tjuashiñe choye imojuamba. Chënga imojétsebos̈e tsoye cha juambana, Jesús yojtsemnoye,
18 Vieram, então, alguns homens trazendo um paralítico deitado num leito. Eles procuravam levá-lo para dentro e colocá-lo diante de Jesus.
19 pero jamashjnama ndoñe tmonjanobená, ts̈a ents̈anga causa. Chcasna, gradasës̈ënguëjana chë yebnents̈a tsbanánoye tmojánas̈ëngo y bats̈á tejëshe tmojtsanjuaná. Chorna, chë atëfjnëjana chë s̈ocá tjuashiñe tmojanë́stjango, ents̈angbe tsëntsaca, Jesusbe natsanoica.
19 E, não encontrando uma forma de fazer isso por causa da multidão, subiram ao telhado e, por entre as telhas, desceram o paralítico no seu leito, deixando-o no meio das pessoas, diante de Jesus.
20 Jesús tojáninÿe cha chë s̈ocá jáshnama bétsobenama chënga puerte imojtsos̈buáchema. As, chë jama ndobenábioye tbojaniyana: “Bacó, acbe bacna soyënga tcbontseboperdoná ca.”
20 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
21 Chora chë ley abuátambayënga y chë fariseunga mënts̈á tmojanonts̈é juabnayana: “Quem boyabása ndoñe ts̈abá Bëngbe Bëtsabiama quenátichamo; mo chábioye cuafjoyenguangcá entsemna. Ndocna ents̈á quenátobena bacna soyëngama inÿa japerdónana; nÿe Bëngbe Bëtsá aíñe ca.”
21 E os escribas e fariseus começaram a pensar: — Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
22 Pero Jesús yojtsetáts̈ëmbo nts̈amo chënga imojtsejuabnayama; as tojanë́yana: “¿Ndáyeca ts̈ëngaftangbe ainaniñe chca s̈mojtsejuabná?
22 Jesus, porém, conhecendo os pensamentos deles, disse-lhes:
23 ¿Ts̈ëngaftangbiama ndayá más paselo nántsemna ts̈ëngaftangbe delante jayanama: ‘Acbe bacna soyënga tcbontseperdoná’, o jayanana: ‘Matëtsbaná y motsa ca’?
23 O que é mais fácil? Dizer: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se e ande”?
24 Y chca, morna ats̈e cbochanjínÿanÿiye, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá quem luariñe obenana yobomnama, ents̈anga bacna soyëngama jáperdonama ca” —Jesús tojánayana.
24 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
25 Cachora chë jama ndobená tojtantsbaná ents̈angbe delante, chë cha inajájona tjuashe yojesocñe y Bëngbe Bëtsábioye atschuanaye chents̈ana yojtsatoñe.
25 E imediatamente ele se levantou diante de todos e, pegando o leito em que até então estava deitado, voltou para casa, glorificando a Deus.
26 Chama nÿetsca ents̈anga imojénjnanaye y Bëngbe Bëtsá imojtsatschuanaye. Y corente auatjanánënga imojtsichamo: “Mënté bëts soyënga tmonjinÿe ca.”
26 Todos ficaram muito admirados, davam glória a Deus e, cheios de temor, diziam: — Hoje vimos coisas extraordinárias!
27 Chca yojochnëngüents̈ana, Jesús chents̈ana tojë́ftsanbocna y canÿe ents̈ábioye tbojáninÿe, Leví ca uabainá, chë ents̈ángbioye impuesto Romocama atjanayents̈e inétsotbemañe. Chora Jesús tbojaniyana: “S̈masto ca.”
27 Depois disso, Jesus saiu e viu um publicano, chamado Levi, sentado na coletoria. E lhe disse:
28 Y Leví lempe tojésanboshjona, tojantsbaná y Jesús tbojanasto.
28 Ele se levantou e, deixando tudo, o seguiu.
29 Chents̈ana, Levina bëts fiesta chabe yebnents̈e Jesusbiama yojama. Y chë fiestents̈e imojtsemna banga impuesto atjanayënga; y inÿe ents̈ángnaca mesë́shents̈e imojtsetbiámana.
29 Então Levi lhe ofereceu um grande banquete em sua casa; e era grande o número de publicanos e outras pessoas que estavam com eles à mesa.
30 Chora, chë fariseunga y chë ley abuátambayënga tmojanonts̈é chë Jesusbe uatsjéndayëngbiama podesca oyebuambnayana; y chë́ngbioye mënts̈á tmojanë́yana: —¿Ndáyeca ts̈ëngaftanga impuesto atjanayë́ngaftaca y bacna soye amë́ngaftaca s̈mojtsesá y s̈mojtsofs̈ës̈ná ca?
30 Os fariseus e seus escribas murmuravam contra os discípulos de Jesus, perguntando: — Por que vocês comem e bebem com os publicanos e pecadores?
31 Y Jesús tojanë́jua: —Salud bomnënga ashnayá ndoñe ntsëjabótana, pero s̈oquëngna aíñe.
31 Jesus tomou a palavra e disse:
32 Y ats̈e ndoñe chiyátabo chë Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ts̈abá amënga jabáchembuama, sinó chë bacna soye amënga imomna ca juabnayënga Bëngbe Bëtsábioye jabáchembuama ca.
32 Não vim chamar justos, e sim pecadores, ao arrependimento.
33 Chora chënga Jesúsbioye tmojaniyana: —Juan chë Ubayanabe uatsjéndayënga y chë fariseungbe usetonënga monduamana ba soye Bëngbe Bëtsáftaca jtsencuéntayana, y chama ba soye tondaye ntjascá jtsemnana; pero acbe uatsjéndayënga nÿe nÿets tempo jesosañana y jesofs̈ës̈nañana ca.
33 Então eles disseram a Jesus: — Os discípulos de João frequentemente jejuam e fazem orações, e os discípulos dos fariseus fazem o mesmo; mas os seus discípulos comem e bebem.
34 — ausente —
34 Jesus, porém, lhes disse:
35 — ausente —
35 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naqueles dias, eles vão jejuar.
36 Jesús mënts̈ánaca tojanacuntá jabuátambama: “Ndocná queonÿbatatëts̈e basájua tsëm ents̈ayañe, tanguá ents̈ayá jtarméndama. Chca tcojamëse, chë tsëm ents̈ayá jtsandbemana, y chë tcojuatëts̈e ents̈ë́jua chë tanguájuañe ndoñe ts̈abá ntsinÿnana.
36 Também lhes contou uma parábola:
37 Y cach ndoñe, chë tojtseshayana vínoye tanguá jasabenguiñe ntjataftsuámayana. Tcojuaftsuamasna, chë jasabenga jtseshébëfjuana y chë vínoye jtsabuáshanana; y chca, chë vínoye y chë jasabenga tondayama ntjatoservénana.
37 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho novo romperá os odres, o vinho se derramará, e os odres se estragarão.
38 Chíyeca co, chë tojtseshayana vínoyna tsëm jasabenguiñe juaftsuámana.
38 Pelo contrário, vinho novo deve ser posto em odres novos.
39 Ndocná, chë bóchena vínoye tojatëmo y chents̈ana játsbos̈ana chë tojtseshayana vínoye jatofs̈iyana; cha jayanana: ‘Chë bóchena vínoye ts̈a ts̈abeye ca’.”
39 E ninguém, tendo bebido o vinho velho, prefere o novo, porque diz: “O velho é excelente.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.