Lucas 2

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Chë tempo yojamna canÿe Romoca bëts mandado, Augusto ca uabainá; y cha, chë natsanama tojanmandá nÿetsca ents̈anga chamuenábemama.
1 Naqueles dias, o imperador Augusto decretou um recenseamento em todo o império romano.
2 Chë soye tojanochnëngo Cirenio ca uabainá Sirioca mandado yojamna ora.
2 (Esse foi o primeiro recenseamento realizado quando Quirino era governador da Síria.)
3 Chamna, nÿetscanga tojanotocá jtangana jenábemëngama, cada ona ndë́moca chëngbe bëts taitanga imojëftsiyena puebloye.
3 Todos voltaram à cidade de origem para se registrar.
4 As, Josénaca Galilea luarents̈ana Nazaretocana yojë́ftsebocna y Judeoye, Belén puebloye, tojtaná. Tempo, Josebe bëts taitá rey David, Belenoca inoyena. Y José, Davídbents̈ana ents̈á inámnayecna, choye jenábemama tojtaná.
4 Por ser descendente do rei Davi, José viajou da cidade de Nazaré da Galileia para Belém, na Judeia, terra natal de Davi,
5 Maríaftaca tojána jenábemama, y muana tbojans̈buachená Joséftaca jobouamayama. María ngomamaná yojtsemna,
5 levando consigo Maria, sua noiva, que estava grávida.
6 y Belenoca ibojtsemnëntscuana, chë ora tbojanónts̈abuache jtses̈ócanama.
6 E, estando eles ali, chegou a hora de nascer o bebê.
7 Y chents̈e María ibojtsebomna chabe natsana s̈es̈ona, canÿe boyabásetema. Posadoca tondaye luare yontsemna causna, chata nÿe uacnëngbe átana tambuents̈e tbojanoquedá. Y Jesús tojanonÿná orna, María tbojtanëntsacjuá y canÿe bachetémiñe tbojanjajó.
7 Ela deu à luz seu primeiro filho, um menino. Envolveu-o em faixas de pano e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Belén béconana, chë ibeta, oveshënga abuajë́nÿanga shëntsjoca cachëngbe oveshë́ngaftaca imojtsemna.
8 Naquela noite, havia alguns pastores nos campos próximos, vigiando rebanhos de ovelhas.
9 Nÿe ndeolpe, Bëngbe Bëtsábiocana canÿe ángel tojánebëbuacna, y Bëngbe Bëtsábents̈ana corente yojtsebuashinÿinÿana chëngbe shëconániñe. Chama chënga puerte imojocochauatjaná.
9 De repente, um anjo do Senhor apareceu entre eles, e o brilho da glória do Senhor os cercou. Ficaram aterrorizados,
10 Chora chë ángel tojanë́yana: “Ndoñe matauatjëngana. Sënjabo ts̈abe soyënga tonjopasama jábuayenama, nÿetscanga chamóyejuama.
10 mas o anjo lhes disse: “Não tenham medo! Trago boas notícias, que darão grande alegria a todo o povo.
11 Mora chë David tonjanonÿná pueblents̈e canÿe s̈es̈ona tonjonÿná. Cha ts̈ëngaftangbe atsebacayá echántsemna y ts̈ëngaftangbe ents̈angbiámnaca. Cha endmëna chë Bëngbe Bëtsabe Uámana Uabuayaná, Cristo ca uabainá, y Bëngbe Utabná.
11 Hoje em Belém, a cidade de Davi, nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor!
12 Ndegombre chca entsemnama mënts̈á s̈mochanjátats̈ëmbona: canÿe s̈es̈ona ntsacjuaná y uacnëngbe bachetémiñe jajoná s̈mochanjínÿena ca” —cha tojanë́yana.
12 Vocês o reconhecerão por este sinal: encontrarão o bebê enrolado em faixas de pano, deitado numa manjedoura”.
13 Cachora, celocana mallajta angelënga chë natsana ángelbents̈e tmojánbocana y Bëngbe Bëtsábioye mënts̈á imojtsatschuanaye:
13 De repente, juntou-se ao anjo uma grande multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 “¡Bëngbe Bëtsá, celoca entsemná matschuanga!
14 “Glória a Deus nos mais altos céus, e paz na terra àqueles de que Deus se agrada!”.
15 Chents̈ana chë angelënga celoye tmojésanshëcuana. Y chora chë oveshënga abuajë́nÿanga tmojanonts̈é jeniyanana: “Belenoye cuajna, chë quem tojopasá soye jinÿama. Ndegombre, Bëngbe Bëtsá chë soye s̈ojanÿanÿé ca.”
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: “Vamos a Belém para ver esse acontecimento que o Senhor nos anunciou”.
16 As betsco tmojána y tmojánanÿena María, José y chë s̈es̈onatema bachetémiñe jajoná.
16 Indo depressa ao povoado, encontraram Maria e José, e lá estava o bebê, deitado na manjedoura.
17 Chë s̈es̈ona tmojáninÿe ora, chënga tmojanacuntá Jesusbe bëtsë́tsata y chë ínÿengbioye, nts̈amo chë s̈es̈onbiama chë ángel tojanëyancá.
17 Depois de o verem, os pastores contaram a todos o que o anjo tinha dito a respeito da criança,
18 Nÿetscanga chë tmojanuenënga tmojanenjnaná ndayá chë oveshënga abuajë́nÿanga imojtsacúntama.
18 e todos que ouviam a história dos pastores ficavam admirados.
19 Pero Mariyna nÿe cachabe ainanoca quem soyëngama más bën inétsenojuabnañe.
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas no coração e refletia sobre elas.
20 Chents̈ana, chë oveshënga abuajë́nÿanga tmojtaná Bëngbe Bëtsá atschuanaye, ndayá tmojáninÿama y tmojanuenama. Nÿets̈á tojanopasá lempe nts̈amo chë ángel tojanëyancá.
20 Os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo que tinham visto e ouvido. Tudo aconteceu como o anjo lhes havia anunciado.
21 Posufta te tojánashjache ora, chë basetémbioye chë más delicadents̈e base bobachtema tmojantëts̈e, Bëngbe Bëtsabe ents̈á bétsemnama chaotsinÿnama, nts̈amo judiënga imojanamancá; y Jesús ca tmojanabaye, nts̈amo chë ángel tbojaniyancá, María cabá ndoñe ngomamaná yontsemna ora.
21 Oito dias depois, quando o bebê foi circuncidado, chamaram-no Jesus, o nome que o anjo lhe tinha dado antes mesmo de ele ser concebido.
22 Y chë tempo tojanóshjango, ndaye ora José y María yojtsamna jamana nts̈amo Moisesbe leyiñe iuayancá, ndayá jamama yojanmëncá, canÿe shembása Bëngbe Bëtsabe delante ts̈abia jtsatsmënama, canÿe s̈es̈ona tbojtsebomnents̈ana. Asna, Jerusalenoye tbojánata y chë básetema tmojanamba, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca jinÿinÿiyama,
22 Então chegou o tempo da oferta de purificação, como era a exigência da lei de Moisés. Seus pais o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor,
23 nts̈amo chë Bëngbe Utabná Moisésbioye tbojaniyé leyënguiñe iuayancá, mënts̈á: “Canÿe yebnents̈e chë natsana s̈es̈ona boyabása tojtsemnësna, Bëngbe Bëtsábioye cha jinÿinÿiyana chábioye chabotseservénama ca.” Chcasna, chë básetema Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye tmojanamba.
23 pois a lei do Senhor dizia: “Se o primeiro filho for menino, será consagrado ao Senhor”.
24 Y tmojanamba janshana uta shlofts̈e, Bëngbe Bëtsá jëtschuayama, nts̈amo Bëngbe Utabnabe leyiñe yomandancá. Chiñe mënts̈á endayana: “Chë natsana s̈es̈ona chaojonÿná ora, boyabásetema tojtsemnëse, janshana s̈mochjuamba uta fchetnatémata o uta s̈es̈ona palomatémata, Bëngbe Bëtsá jëtschuayama ca.”
24 Assim, ofereceram o sacrifício exigido pela lei do Senhor: “duas rolinhas ou dois pombinhos”.
25 Jerusalenoca inamna canÿe bacó, Simeón ca uabainá; cha inamna nÿetsca soyënguiñe ts̈abá amá, y yojaniyena nts̈amo Bëngbe Bëtsá yomandacá. Cha yojanobátmana chë tempo ndaye ora, Bëngbe Bëtsá bochjanichmuá canÿa Israeloca ents̈anga cháuatsebacama. Y chë Uámana Espíritu chabe ainaniñe yojtsemna;
25 Naquela época, vivia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Ele era justo e devoto, e esperava ansiosamente pela restauração de Israel. O Espírito Santo estava sobre ele
26 chíyeca, cabá lempe chca ndopása ora, cha yojtsetáts̈ëmbo cha ndoñe yochjanóbanama, chë Bëngbe Bëtsabe Uámana Uabuayaná ntjëftsinÿcá.
26 e lhe havia revelado que ele não morreria enquanto não visse o Cristo enviado pelo Senhor.
27 Chë Uámana Espíritu tbojanmandáyeca, Simeón Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye tojána; y Jesusbe bëtsë́tsata chë básetema tmojanamba ora, nts̈amo Moisesbe leyiñe iuayancá chabiama jamama ora,
27 Nesse dia, o Espírito o conduziu ao templo. Assim, quando Maria e José chegaram para apresentar o menino Jesus ao Senhor, como a lei exigia,
28 Simeón tbojanocutsá y Bëngbe Bëtsábioye tbojtanchuá. Cha mënts̈á tojánayana:
28 Simeão tomou a criança nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 “Bëngbe Utabná, mora s̈molesenciá, ats̈e acbe oservená natjë́mbana jóbanana,
29 “Soberano Deus, agora podes levar em paz o teu servo, como prometeste.
30 ats̈e chë ents̈angbe Atsebacayá sënjinÿe.
30 Vi a tua salvação,
31 Aca cha tcojichmó nÿets luarenache ents̈angbiama.
31 que preparaste para todos os povos.
32 Cha chë ndoñe judiëngbe juabnënga binÿnayá echántsemna;
32 Ele é uma luz de revelação às nações e é a glória do teu povo, Israel!”.
33 José y María ibojenjnanata nts̈amo Simeón Jesusbiama yojtsichámuama.
33 Os pais de Jesus ficaram admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 — ausente —
34 Então Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe do bebê: “Este menino está destinado a provocar a queda de muitos em Israel, mas também a ascensão de tantos outros. Foi enviado como sinal de Deus, mas muitos resistirão a ele.
35 — ausente —
35 Como resultado, serão revelados os pensamentos mais profundos de muitos corações, e você sentirá como se uma espada lhe atravessasse a alma”.
36 Chénts̈naca yojtsemna canÿe shembása Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá, Ana ca uabainá; cha yojamna Fanuelbe bembe y Aserbe pamillents̈á; ya bëtsananá cha inamna. Nÿe canÿsëfta uata cha yojë́ftsebouamna;
36 A profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, também estava no templo. Era muito idosa e havia perdido o marido depois de sete anos de casados
37 y chabe boyá tojanóbanents̈ana, cha posufta bnë́tsana y canta uata viudá inamna. Ndocna te Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈ana yonjábocana, y chents̈e tojanoquedá bnëté y ibeta, Bëngbe Bëtsáftaca encuéntaye y cha atschuanaye; y chama, ba soye yojanamana tondaye ntjascá jtsemnana.
37 e vivido como viúva até os 84 anos. Nunca deixava o templo, adorando a Deus dia e noite, em jejum e oração.
38 Simeón, María y Josébioye yojtsëtsëtsnaye ora, Ana chë́ngbioye yojobeconá, y chë Atsebacayá tojanonÿnama Bëngbe Bëtsábioye tbojtanchuá chents̈ana, Jerusalenoca ents̈ángbioye, chë canÿe atsebacayá Israeloca ents̈angbiama imojanobatmanë́ngbioye tojanë́yana, chana Jesús yojétsemna ca.
38 Chegou ali naquele momento e começou a louvar a Deus. Falava a respeito da criança a todos que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 José y María lempe nts̈amo chë Utabnabe leyënguiñe iuayancá tbojanma ora, Galilea luaroye tbojtanata, cachëngbe puebloye, Nazaretoye.
39 Após cumprirem todas as exigências da lei do Senhor, os pais de Jesus voltaram para casa em Nazaré, na Galileia.
40 Y chë básetema yojtsobóchaye, y más añemo yojtsejacana y más osertánana yojtsebomna. Y Bëngbe Bëtsá yojánama cha bëtscá ts̈abe bendicionënga chaotsebomnama.
40 Ali o menino foi crescendo, saudável e forte. Era cheio de sabedoria, e o favor de Deus estava sobre ele.
41 Chabe bëtsë́tsata ibojanamana cada uata Jerusalenoye jana Bashco fiestama, chë Bëngbe Bëtsá chë judiëngbe bëts taitángbioye Egiptocana tojánatsebacama jtenójuaboyama fiesta.
41 Todos os anos, os pais de Jesus iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Jesús bnë́tsana uta uata tojánashjache ora, Jerusalenoye tmojána, nts̈amo imojanamancá.
42 Quando Jesus completou doze anos, foram à festa, como de costume.
43 Chë fiesta tojanopochocá chents̈ana, chabe bëtsë́tsata yebnoye ibojtsataye, y chata ntsetats̈ëmbcá, Jesusna Jerusalenoca yojtsoquedañe.
43 Terminada a celebração, partiram de volta para Nazaré, mas Jesus ficou para trás, em Jerusalém, sem que seus pais notassem sua falta.
44 Chata ibojétsejuabnaye Jesús chë inÿe ents̈ángaftaca yojtsataboye ca; chcasna, canÿe te nÿets̈á benachëjana tbojánata ora, tbojanonts̈é chabe pamíllangbeñe y ubuatmë́ngbeñe jtsenguanguana,
44 Pensaram que ele estivesse entre os demais viajantes, mas depois de caminharem um dia inteiro começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 pero ndoñe ibonjobenaye jtsinÿenana. As, chata chora Jerusalenoye tbojésanshëcona choca cha jetsenguanguama.
45 Como não o encontravam, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Unga tianoye chata tbojanobená Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e cha jetsinÿenana. Chana chë Moisesbe ley abuátambayëngbe tsëntsaca inétsotbemañe, chë́ngbioye inayaunana, inatjanaye.
46 Por fim, depois de três dias, acharam Jesus no templo, sentado entre os mestres da lei, ouvindo-os e fazendo perguntas.
47 Nÿetsca ouenanënga imojtsenjnanaye Jesús ts̈a osertaná inamnama, y ts̈a ts̈abá jojuama cha yojtsobenama.
47 Todos que o ouviam se admiravam de seu entendimento e de suas respostas.
48 Chabe bëtsë́tsata chca tbojáninÿe ora, chátnaca ibojenjnaná. Chora, chabe mamá tbojaniyana: —Uaquiñá, ¿ndáyeca chca bëndátaftaca tcojama? Taitá y ats̈e corente enócochinÿenata cbondënguá ca.
48 Quando o viram, seus pais ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: “Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos, procurando você por toda parte”.
49 As Jesús tojanë́yana: —¿Ndáyeca ats̈e s̈monguá? ¿Ndoñe s̈ondë́tats̈ëmbo ats̈e s̈omna ats̈be Taitabe yebnents̈e jtsemnana ca?
49 “Mas por que me procuravam?”, perguntou ele. “Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai?”
50 Pero chë bëtsë́tsata ndoñe tonjanësertá nts̈amo cha tojanëyancá.
50 Não entenderam, porém, o que ele quis dizer.
51 Chents̈ana Jesús chë bëtsë́tsataftaca Nazaretoye tojtaná y chata yojtsayaunana. Y chabe mamana nÿe cachabe ainanoca chë soyëngama más bën inétsenojuabnañe.
51 Então voltou com os pais para Nazaré, e lhes era obediente. Sua mãe guardava todas essas coisas no coração.
52 Jesús yojtsobóchaye y más juabna yojtsebomna; y Bëngbe Bëtsá y nÿetsca ents̈anga corente oyejuayënga chabiama imojtsemna.
52 Jesus crescia em sabedoria, em estatura e no favor de Deus e das pessoas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.