Lucas 2
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NAA
1 Chë tempo yojamna canÿe Romoca bëts mandado, Augusto ca uabainá; y cha, chë natsanama tojanmandá nÿetsca ents̈anga chamuenábemama.
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do Império para recensear-se.
2 Chë soye tojanochnëngo Cirenio ca uabainá Sirioca mandado yojamna ora.
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Chamna, nÿetscanga tojanotocá jtangana jenábemëngama, cada ona ndë́moca chëngbe bëts taitanga imojëftsiyena puebloye.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 As, Josénaca Galilea luarents̈ana Nazaretocana yojë́ftsebocna y Judeoye, Belén puebloye, tojtaná. Tempo, Josebe bëts taitá rey David, Belenoca inoyena. Y José, Davídbents̈ana ents̈á inámnayecna, choye jenábemama tojtaná.
4 José também saiu da Galileia, da cidade de Nazaré, e foi para a Judeia, até a cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 Maríaftaca tojána jenábemama, y muana tbojans̈buachená Joséftaca jobouamayama. María ngomamaná yojtsemna,
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 y Belenoca ibojtsemnëntscuana, chë ora tbojanónts̈abuache jtses̈ócanama.
6 E aconteceu que, estando eles ali, chegou o tempo de ela ter a criança.
7 Y chents̈e María ibojtsebomna chabe natsana s̈es̈ona, canÿe boyabásetema. Posadoca tondaye luare yontsemna causna, chata nÿe uacnëngbe átana tambuents̈e tbojanoquedá. Y Jesús tojanonÿná orna, María tbojtanëntsacjuá y canÿe bachetémiñe tbojanjajó.
7 Então Maria deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou o menino e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Belén béconana, chë ibeta, oveshënga abuajë́nÿanga shëntsjoca cachëngbe oveshë́ngaftaca imojtsemna.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam os seus rebanhos durante as vigílias da noite.
9 Nÿe ndeolpe, Bëngbe Bëtsábiocana canÿe ángel tojánebëbuacna, y Bëngbe Bëtsábents̈ana corente yojtsebuashinÿinÿana chëngbe shëconániñe. Chama chënga puerte imojocochauatjaná.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 Chora chë ángel tojanë́yana: “Ndoñe matauatjëngana. Sënjabo ts̈abe soyënga tonjopasama jábuayenama, nÿetscanga chamóyejuama.
10 O anjo, porém, lhes disse: — Não tenham medo! Estou aqui para lhes trazer boa-nova de grande alegria, que será para todo o povo:
11 Mora chë David tonjanonÿná pueblents̈e canÿe s̈es̈ona tonjonÿná. Cha ts̈ëngaftangbe atsebacayá echántsemna y ts̈ëngaftangbe ents̈angbiámnaca. Cha endmëna chë Bëngbe Bëtsabe Uámana Uabuayaná, Cristo ca uabainá, y Bëngbe Utabná.
11 é que hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Ndegombre chca entsemnama mënts̈á s̈mochanjátats̈ëmbona: canÿe s̈es̈ona ntsacjuaná y uacnëngbe bachetémiñe jajoná s̈mochanjínÿena ca” —cha tojanë́yana.
12 E isto servirá a vocês de sinal: vocês encontrarão uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 Cachora, celocana mallajta angelënga chë natsana ángelbents̈e tmojánbocana y Bëngbe Bëtsábioye mënts̈á imojtsatschuanaye:
13 E, de repente, apareceu com o anjo uma multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 “¡Bëngbe Bëtsá, celoca entsemná matschuanga!
14 “Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.”
15 Chents̈ana chë angelënga celoye tmojésanshëcuana. Y chora chë oveshënga abuajë́nÿanga tmojanonts̈é jeniyanana: “Belenoye cuajna, chë quem tojopasá soye jinÿama. Ndegombre, Bëngbe Bëtsá chë soye s̈ojanÿanÿé ca.”
15 Quando os anjos se afastaram deles e voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 As betsco tmojána y tmojánanÿena María, José y chë s̈es̈onatema bachetémiñe jajoná.
16 Foram depressa e encontraram Maria e José, e a criança deitada na manjedoura.
17 Chë s̈es̈ona tmojáninÿe ora, chënga tmojanacuntá Jesusbe bëtsë́tsata y chë ínÿengbioye, nts̈amo chë s̈es̈onbiama chë ángel tojanëyancá.
17 E, vendo isso, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 Nÿetscanga chë tmojanuenënga tmojanenjnaná ndayá chë oveshënga abuajë́nÿanga imojtsacúntama.
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas relatadas pelos pastores.
19 Pero Mariyna nÿe cachabe ainanoca quem soyëngama más bën inétsenojuabnañe.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 Chents̈ana, chë oveshënga abuajë́nÿanga tmojtaná Bëngbe Bëtsá atschuanaye, ndayá tmojáninÿama y tmojanuenama. Nÿets̈á tojanopasá lempe nts̈amo chë ángel tojanëyancá.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes tinha sido anunciado.
21 Posufta te tojánashjache ora, chë basetémbioye chë más delicadents̈e base bobachtema tmojantëts̈e, Bëngbe Bëtsabe ents̈á bétsemnama chaotsinÿnama, nts̈amo judiënga imojanamancá; y Jesús ca tmojanabaye, nts̈amo chë ángel tbojaniyancá, María cabá ndoñe ngomamaná yontsemna ora.
21 E ao se completarem oito dias, quando o menino foi circuncidado, deram-lhe o nome de Jesus . Esse nome tinha sido dado pelo anjo, antes de o menino ser concebido.
22 Y chë tempo tojanóshjango, ndaye ora José y María yojtsamna jamana nts̈amo Moisesbe leyiñe iuayancá, ndayá jamama yojanmëncá, canÿe shembása Bëngbe Bëtsabe delante ts̈abia jtsatsmënama, canÿe s̈es̈ona tbojtsebomnents̈ana. Asna, Jerusalenoye tbojánata y chë básetema tmojanamba, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca jinÿinÿiyama,
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram o menino a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 nts̈amo chë Bëngbe Utabná Moisésbioye tbojaniyé leyënguiñe iuayancá, mënts̈á: “Canÿe yebnents̈e chë natsana s̈es̈ona boyabása tojtsemnësna, Bëngbe Bëtsábioye cha jinÿinÿiyana chábioye chabotseservénama ca.” Chcasna, chë básetema Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye tmojanamba.
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: “Todo primogênito será consagrado ao Senhor.”
24 Y tmojanamba janshana uta shlofts̈e, Bëngbe Bëtsá jëtschuayama, nts̈amo Bëngbe Utabnabe leyiñe yomandancá. Chiñe mënts̈á endayana: “Chë natsana s̈es̈ona chaojonÿná ora, boyabásetema tojtsemnëse, janshana s̈mochjuamba uta fchetnatémata o uta s̈es̈ona palomatémata, Bëngbe Bëtsá jëtschuayama ca.”
24 E também foram para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: “Um par de rolinhas ou dois pombinhos.”
25 Jerusalenoca inamna canÿe bacó, Simeón ca uabainá; cha inamna nÿetsca soyënguiñe ts̈abá amá, y yojaniyena nts̈amo Bëngbe Bëtsá yomandacá. Cha yojanobátmana chë tempo ndaye ora, Bëngbe Bëtsá bochjanichmuá canÿa Israeloca ents̈anga cháuatsebacama. Y chë Uámana Espíritu chabe ainaniñe yojtsemna;
25 Em Jerusalém havia um homem chamado Simeão. Este homem era justo e piedoso e esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 chíyeca, cabá lempe chca ndopása ora, cha yojtsetáts̈ëmbo cha ndoñe yochjanóbanama, chë Bëngbe Bëtsabe Uámana Uabuayaná ntjëftsinÿcá.
26 Ele tinha recebido uma revelação do Espírito Santo de que não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Chë Uámana Espíritu tbojanmandáyeca, Simeón Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye tojána; y Jesusbe bëtsë́tsata chë básetema tmojanamba ora, nts̈amo Moisesbe leyiñe iuayancá chabiama jamama ora,
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 Simeón tbojanocutsá y Bëngbe Bëtsábioye tbojtanchuá. Cha mënts̈á tojánayana:
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 “Bëngbe Utabná, mora s̈molesenciá, ats̈e acbe oservená natjë́mbana jóbanana,
29 “Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 ats̈e chë ents̈angbe Atsebacayá sënjinÿe.
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 Aca cha tcojichmó nÿets luarenache ents̈angbiama.
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 Cha chë ndoñe judiëngbe juabnënga binÿnayá echántsemna;
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.”
33 José y María ibojenjnanata nts̈amo Simeón Jesusbiama yojtsichámuama.
33 E o pai e a mãe do menino estavam admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 — ausente —
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: — Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para elevação de muitos em Israel e para ser alvo de contradição,
35 — ausente —
35 para que se manifestem os pensamentos de muitos corações. Quanto a você, Maria, uma espada atravessará a sua alma.
36 Chénts̈naca yojtsemna canÿe shembása Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá, Ana ca uabainá; cha yojamna Fanuelbe bembe y Aserbe pamillents̈á; ya bëtsananá cha inamna. Nÿe canÿsëfta uata cha yojë́ftsebouamna;
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Ela era bem idosa, tendo vivido com o marido sete anos desde que tinha se casado.
37 y chabe boyá tojanóbanents̈ana, cha posufta bnë́tsana y canta uata viudá inamna. Ndocna te Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈ana yonjábocana, y chents̈e tojanoquedá bnëté y ibeta, Bëngbe Bëtsáftaca encuéntaye y cha atschuanaye; y chama, ba soye yojanamana tondaye ntjascá jtsemnana.
37 Agora era viúva de oitenta e quatro anos. Ela não deixava o templo, mas adorava noite e dia, com jejuns e orações.
38 Simeón, María y Josébioye yojtsëtsëtsnaye ora, Ana chë́ngbioye yojobeconá, y chë Atsebacayá tojanonÿnama Bëngbe Bëtsábioye tbojtanchuá chents̈ana, Jerusalenoca ents̈ángbioye, chë canÿe atsebacayá Israeloca ents̈angbiama imojanobatmanë́ngbioye tojanë́yana, chana Jesús yojétsemna ca.
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 José y María lempe nts̈amo chë Utabnabe leyënguiñe iuayancá tbojanma ora, Galilea luaroye tbojtanata, cachëngbe puebloye, Nazaretoye.
39 Depois de terem cumprido tudo conforme a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Y chë básetema yojtsobóchaye, y más añemo yojtsejacana y más osertánana yojtsebomna. Y Bëngbe Bëtsá yojánama cha bëtscá ts̈abe bendicionënga chaotsebomnama.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Chabe bëtsë́tsata ibojanamana cada uata Jerusalenoye jana Bashco fiestama, chë Bëngbe Bëtsá chë judiëngbe bëts taitángbioye Egiptocana tojánatsebacama jtenójuaboyama fiesta.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 Jesús bnë́tsana uta uata tojánashjache ora, Jerusalenoye tmojána, nts̈amo imojanamancá.
42 Quando ele atingiu os doze anos, foram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Chë fiesta tojanopochocá chents̈ana, chabe bëtsë́tsata yebnoye ibojtsataye, y chata ntsetats̈ëmbcá, Jesusna Jerusalenoca yojtsoquedañe.
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que os pais dele o soubessem.
44 Chata ibojétsejuabnaye Jesús chë inÿe ents̈ángaftaca yojtsataboye ca; chcasna, canÿe te nÿets̈á benachëjana tbojánata ora, tbojanonts̈é chabe pamíllangbeñe y ubuatmë́ngbeñe jtsenguanguana,
44 Pensando, porém, que ele estava entre os companheiros de viagem, andaram um dia inteiro e, então, começaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos.
45 pero ndoñe ibonjobenaye jtsinÿenana. As, chata chora Jerusalenoye tbojésanshëcona choca cha jetsenguanguama.
45 E, como não o encontraram, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 Unga tianoye chata tbojanobená Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e cha jetsinÿenana. Chana chë Moisesbe ley abuátambayëngbe tsëntsaca inétsotbemañe, chë́ngbioye inayaunana, inatjanaye.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 Nÿetsca ouenanënga imojtsenjnanaye Jesús ts̈a osertaná inamnama, y ts̈a ts̈abá jojuama cha yojtsobenama.
47 E todos os que ouviam o menino se admiravam muito da sua inteligência e das suas respostas.
48 Chabe bëtsë́tsata chca tbojáninÿe ora, chátnaca ibojenjnaná. Chora, chabe mamá tbojaniyana: —Uaquiñá, ¿ndáyeca chca bëndátaftaca tcojama? Taitá y ats̈e corente enócochinÿenata cbondënguá ca.
48 Logo que os pais o viram, ficaram maravilhados. E a sua mãe lhe disse: — Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos à sua procura.
49 As Jesús tojanë́yana: —¿Ndáyeca ats̈e s̈monguá? ¿Ndoñe s̈ondë́tats̈ëmbo ats̈e s̈omna ats̈be Taitabe yebnents̈e jtsemnana ca?
49 Ele respondeu:
50 Pero chë bëtsë́tsata ndoñe tonjanësertá nts̈amo cha tojanëyancá.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes disse.
51 Chents̈ana Jesús chë bëtsë́tsataftaca Nazaretoye tojtaná y chata yojtsayaunana. Y chabe mamana nÿe cachabe ainanoca chë soyëngama más bën inétsenojuabnañe.
51 E voltou com eles para Nazaré e era submisso a eles. E a mãe dele guardava todas estas coisas no coração.
52 Jesús yojtsobóchaye y más juabna yojtsebomna; y Bëngbe Bëtsá y nÿetsca ents̈anga corente oyejuayënga chabiama imojtsemna.
52 E Jesus crescia em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.