Lucas 24
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT
1 Y tmengo, chë inÿe semana bojats̈éntena, cabá cachëse, Jesús tmojanatbontsá cuevëshoye chë shembásenga tmojána, y tmojanamba chë tmojanprontá botamana uanguëts̈e soyënga.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Pero choye tmojánashjajna orna, tmojáninÿena chë cuevëshoye amashjuanents̈a ndëts̈bé chents̈ana juanániñe,
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 y choye tmojánamashjna ora, Bëngbe Utabná Jesusbe cuerpo ndoñe tmonjáninÿena.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Chë shembásengna ndoñe imontsetáts̈ëmbo nts̈amo jajuaboyana chë soyama; chora, uta boyabásata, uabuashinÿinÿana ents̈ayá uichë́tjonata chents̈e tbojabántsaye.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Y chë shembásenga tmojanëuatjanama y fshantsoye imojtsatsejbénama, chata tbojanë́yana: “¿Ndáyeca obanë́ngbents̈e chë vida totsobomñá s̈mojtsenguá ca?
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 Muents̈e cha ndocná quenátsmëna, er cha ya tontayena. Menójuabonga ndayá cha tcmojanë́yanama, cha cabá Galileoca enjamna ora. Cha tonjánayana:
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 ‘Chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá bontsemna bacna soye amëngbe cucuats̈iñe chamoboshjonama, chamocrucificama y unga tianoye cháuatayenama ca’ ” —chata tbojánayana.
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Chora chë shembásenga Jesusbe palabrëngama imojtenójuaboye,
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 y chë cuevëshents̈ana tmojtaná ora, chë ts̈abe noticiënga chë bnë́tsana canÿe uatsjéndayënga y inÿe ents̈ángbioye tmojanacuntá.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Chë uatsjéndayëngbioye chca cuentayëngna imojamna María Magdalena, Juana, y María, chë Santiagbe mamá, y chë inÿe shembásenga chë́ngaftaca imojamnënga.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Pero chë uatsjéndayëngna mënts̈á chë shembásengbiama imojétsejuabnaye: “Chënga montsoyebuambná mo corente juabna ndbomnëngcá ca.” Y chca, chënga chë soyiñe ndoñe montsanos̈buaché.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Pero chents̈ana, Pedro tojëftsantsbaná y ochamanana chë Jesús tmojanjajó cuevëshoye tojána. Y choca yojtsemna ora, yojotsejbéna tsoye jontjes̈iyama, pero nÿe ena ents̈ëjuangá yojuinÿe, chë Jesús tmojanbochmëjuangá. As Pedro ojnananá yebnoye yojtá, chca tojanopasama.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Cach te, uta uatsjéndayata Emaús puebloye ibojtsaye. Emaús yojamna Jerusalenocana bnë́tsana canÿe kilómetroca.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Chata ibojtsayencuéntaye lempe nts̈amo tojanopasama.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Y tojanopasá, ibojtsencuéntaye y ibojtsenatsëtsnayëntscuana, cach Jesús tojanobeconá y chátaftaca cánÿiñe yojtsaye;
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 masque imojtsonÿaye, ndoñe ibontsobena cha jótëmbana.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Jesús tojanë́yana: —¿Ndayama benachiñe s̈uabanencuéntaye ca?
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 y canÿa, Cleofás ca uabainá, tbojaniyana: —¿Nÿe aca cojtsemna, inÿe luarocana ashjangoná Jerusalenents̈e oyená, ndayá chents̈e quem diënga yopasánama ndëtats̈ëmbuá ca?
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Chora cha tojanë́yana: —¿Ndaye soyënga ca?
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 Y nts̈amo, chë bachnangbe amë́ndayënga y chents̈a mandadënga ínÿengbe cucuats̈iñe tmonjáboshjona, jóbanama ibojtsemna ca ents̈anga chamuayanama y chamocrucificama.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Bënga chabiama fsënjanobátmana, Césarbe cucuats̈ents̈ana Israeloca ents̈angbe atsebacayá chaotsemnama; pero morna ya unga te entsemna chca tonjopasá.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 Y mora ndayá, básefta shembásenga bëngbe enutënga ójnanana soyënga s̈onjáuyana. Chënga cabá cachëse chë Jesusbe cuerpo tmonjanjajó cuevëshoye tmonjá,
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 y chabe cuerpo ndoñe tmonjínÿena; as chora chënga bë́ngbioye tmontabo y montsabíchamo angelënga tmojë́ftsanÿe y chënga catmënjayana cha ainá yojtsatsmëna ca.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Bë́ngbents̈ana baseftángnaca chents̈ana chë cuevëshoye tmonjá, y tmojínÿena nts̈amo chë shembásenga tmonjayancá, pero Jesús ndoñe tmonjë́ftsinÿe ca —chata ibojtsichamo.
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 As Jesús chata tojanë́yana: —¡Ts̈a juabna ndbomnënga y ts̈a uenana jos̈buáchiyama, chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga tmojánayana soyëngama!
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 ¿Mo ndoñe yonjamna chë Uámana Uabuayaná chë soyënga chaosufrima, y chents̈ana nÿetsca ents̈anga corente cha chamuatschuama ca?
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Chents̈ana Jesús tojanonts̈é chata jábuayenana, lempe nts̈amo chabiama yojanoyebuambnacá chë Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe; yojonts̈é Moisesbe librë́s̈angañe y chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayëngbe librës̈angáñnaca.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Chë ibojétsaye puebloye imojtsebeconá ora, Jesús tojanma mo más chcoye cuaftsacá.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 Pero chatna tmojanatarié chents̈e chaotsoquedáñama, mënts̈á jauyanëse: —Bëndátaftaca motsoquedañe; ya jetiñe entsemna y ya echanjaibétata ca.
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Chents̈ana tojanopasá, juasama mesë́shents̈e imojtsetbiámana ora, Jesús chë tandës̈e tojanca, Bëngbe Bëtsábioye tbojtanchuá, chë tandës̈e tojanjatá, y chata tojanats̈atá.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 As, chora chë uatsjéndayata ibojobenaye Jesús jótëmbana; pero chana nÿe ndeolpe yojuenatjëmba.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Chora chata ibojtsenatsëtsnaye: “Chë benachiñe Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrëngama s̈ondabuayiyná ora, ndegombre bëngbe ainaniñe más bontsebos̈e cha más chas̈otsabuayiynama, ¿ndoñe chca ca?”
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 As, cachora tbojëftsantsbanata y Jerusalenoye tbojtanata; choca tmojáninÿena chë bnë́tsana canÿe uatsjéndayënga cánÿents̈e imojtsemna y chëngbe enutë́ngnaca;
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 y mënts̈á imojtsichamo: —¡Ndegombre Bëngbe Utabná tojtayena; Simónbioye tbojébëbocna ca!
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 As chata tbojanonts̈é jacúntana, nts̈amo benachiñe tbojanpasacá, y nts̈amo Jesúsbioye imojótëmba, chë tandës̈e tojanjatá ora.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Chë uatsjéndayënga chë soyëngama cabá imojtsencuéntantscuana, Jesús chëngbe tsëntsaca tojabántsaye y mënts̈á tojanë́yana: “Chë ats̈be ainaniñe ts̈abe ebionana ts̈ëngaftangaftaca chaotsemna ca.”
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Pero chënga ts̈a auatjanánënga imojtsemna, y canÿe añemëse imojétsonÿaye ca imojtsejuabnaye.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 Pero Jesús tojanë́yana: “¿Ndáyeca auatjanánënga s̈mojtsemna? y ¿ndáyeca ts̈ëngaftangbe ainaniñe chca s̈mojtsejuabná ca?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Ats̈be cucuats̈ënga y ats̈be shecuats̈ënga minÿënga; s̈mobojajo y s̈mochanjinÿe. Cach ats̈e së́ntsemna. Canÿe añemësna, ni mënts̈ena ni betas̈ënga ntsebomnana; pero ts̈ëngaftanga s̈montsonÿá, ats̈na aíñe ca” —tojanë́yana.
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 Chca yojtsichámëse, chabe cucuats̈ënga y chabe shecuats̈ënga tojaninÿanÿé.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Y chënga cabá ndoñe montsanos̈buaché, chca noticiama corente imojtsóyejuama y ts̈a ojnanánënga imojtsemna causa; as Jesús tojanatjá: “¿Muents̈e ndayá jasama ques̈mëbomna ca?”
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 As canÿe tabena buana beonbiana tmojanoyé;
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Jesús tojanocñe y chë́ngbents̈e tojanse.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Chents̈ana Jesús tojanë́yana: “Quem palabrënga entsemna nts̈amo cabá ts̈ëngaftangaftaca sënjamna ora tcbonjanëyancá: Entsemna, lempe chaopasá nts̈amo ats̈biama iuabemancá, Moisesbe leyënguiñe, chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayëngbe uabemana librë́s̈angañe y Salmos librë́s̈añnaca ca.”
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Y chora chë uatsjéndayënga, Jesúsbeyeca tmojanobená chë Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrëngama josértana.
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 Chents̈ana Jesús tojanë́yana: “Nts̈amo ats̈biama iuabemancana yomna, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá chaosufrí y unga tianoye chauatayena ca.
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 Y morna ats̈be uabaina jayanëse, áts̈beñe betsos̈buáchema, nÿets quem luarents̈e s̈mochjónts̈a ents̈anga ats̈biama jábuayenama, bacna soyënga amana chamuajbanama, as chca, Bëngbe Bëtsá chëngbe bacna soyëngama cháuaperdonama; chë soyënga Jerusalenents̈e chaobojats̈é.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ts̈ëngaftanga ats̈biama soyënga s̈monjinÿe y s̈mondë́tats̈ëmbo.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Ats̈be Taitabe s̈buachenaná, ts̈ëngaftangbiama chanjíchmua. Pero morna camuents̈e Jerusalenents̈e moquedanga, Bëngbe Bëtsabe obenana chas̈móyëngacñëntscuana ca” —cha tojanë́yana.
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Chents̈ana, Jesús chabe uatsjéndayënga ínÿoye tojanënatse, Betania pueblo béconana. Y chabe buacuats̈ënga játsbanase, Bëngbe Bëtsá tbojanimpadá chë uatsjéndayënga ts̈abe bendicionënga chamóyëngacñama.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Chca yojtsamëntscuana, cha chë́ngbents̈ana tojanoluaré y tojanonts̈é celoye játsjuana.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Chë uatsjéndayëngna, Jesús tmojtanadorá chents̈ana, Jerusalenoye oyejuayënga tmojtaná;
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 y cada te, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye imojánajna, Bëngbe Bëtsá jëtschuayama.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.