Lucas 24
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARA
1 Y tmengo, chë inÿe semana bojats̈éntena, cabá cachëse, Jesús tmojanatbontsá cuevëshoye chë shembásenga tmojána, y tmojanamba chë tmojanprontá botamana uanguëts̈e soyënga.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, foram elas ao túmulo, levando os aromas que haviam preparado.
2 Pero choye tmojánashjajna orna, tmojáninÿena chë cuevëshoye amashjuanents̈a ndëts̈bé chents̈ana juanániñe,
2 E encontraram a pedra removida do sepulcro;
3 y choye tmojánamashjna ora, Bëngbe Utabná Jesusbe cuerpo ndoñe tmonjáninÿena.
3 mas, ao entrarem, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Chë shembásengna ndoñe imontsetáts̈ëmbo nts̈amo jajuaboyana chë soyama; chora, uta boyabásata, uabuashinÿinÿana ents̈ayá uichë́tjonata chents̈e tbojabántsaye.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois varões com vestes resplandecentes.
5 Y chë shembásenga tmojanëuatjanama y fshantsoye imojtsatsejbénama, chata tbojanë́yana: “¿Ndáyeca obanë́ngbents̈e chë vida totsobomñá s̈mojtsenguá ca?
5 Estando elas possuídas de temor, baixando os olhos para o chão, eles lhes falaram: Por que buscais entre os mortos ao que vive?
6 Muents̈e cha ndocná quenátsmëna, er cha ya tontayena. Menójuabonga ndayá cha tcmojanë́yanama, cha cabá Galileoca enjamna ora. Cha tonjánayana:
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como vos preveniu, estando ainda na Galileia,
7 ‘Chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá bontsemna bacna soye amëngbe cucuats̈iñe chamoboshjonama, chamocrucificama y unga tianoye cháuatayenama ca’ ” —chata tbojánayana.
7 quando disse: Importa que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, e seja crucificado, e ressuscite no terceiro dia.
8 Chora chë shembásenga Jesusbe palabrëngama imojtenójuaboye,
8 Então, se lembraram das suas palavras.
9 y chë cuevëshents̈ana tmojtaná ora, chë ts̈abe noticiënga chë bnë́tsana canÿe uatsjéndayënga y inÿe ents̈ángbioye tmojanacuntá.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os mais que com eles estavam.
10 Chë uatsjéndayëngbioye chca cuentayëngna imojamna María Magdalena, Juana, y María, chë Santiagbe mamá, y chë inÿe shembásenga chë́ngaftaca imojamnënga.
10 Eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Pero chë uatsjéndayëngna mënts̈á chë shembásengbiama imojétsejuabnaye: “Chënga montsoyebuambná mo corente juabna ndbomnëngcá ca.” Y chca, chënga chë soyiñe ndoñe montsanos̈buaché.
11 Tais palavras lhes pareciam um como delírio, e não acreditaram nelas.
12 Pero chents̈ana, Pedro tojëftsantsbaná y ochamanana chë Jesús tmojanjajó cuevëshoye tojána. Y choca yojtsemna ora, yojotsejbéna tsoye jontjes̈iyama, pero nÿe ena ents̈ëjuangá yojuinÿe, chë Jesús tmojanbochmëjuangá. As Pedro ojnananá yebnoye yojtá, chca tojanopasama.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro. E, abaixando-se, nada mais viu, senão os lençóis de linho; e retirou-se para casa, maravilhado do que havia acontecido.
13 Cach te, uta uatsjéndayata Emaús puebloye ibojtsaye. Emaús yojamna Jerusalenocana bnë́tsana canÿe kilómetroca.
13 Naquele mesmo dia, dois deles estavam de caminho para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Chata ibojtsayencuéntaye lempe nts̈amo tojanopasama.
14 E iam conversando a respeito de todas as coisas sucedidas.
15 Y tojanopasá, ibojtsencuéntaye y ibojtsenatsëtsnayëntscuana, cach Jesús tojanobeconá y chátaftaca cánÿiñe yojtsaye;
15 Aconteceu que, enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 masque imojtsonÿaye, ndoñe ibontsobena cha jótëmbana.
16 Os seus olhos, porém, estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Jesús tojanë́yana: —¿Ndayama benachiñe s̈uabanencuéntaye ca?
17 Então, lhes perguntou Jesus: Que é isso que vos preocupa e de que ides tratando à medida que caminhais? E eles pararam entristecidos.
18 y canÿa, Cleofás ca uabainá, tbojaniyana: —¿Nÿe aca cojtsemna, inÿe luarocana ashjangoná Jerusalenents̈e oyená, ndayá chents̈e quem diënga yopasánama ndëtats̈ëmbuá ca?
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu, dizendo: És o único, porventura, que, tendo estado em Jerusalém, ignoras as ocorrências destes últimos dias?
19 Chora cha tojanë́yana: —¿Ndaye soyënga ca?
19 Ele lhes perguntou: Quais? E explicaram: O que aconteceu a Jesus, o Nazareno, que era varão profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Y nts̈amo, chë bachnangbe amë́ndayënga y chents̈a mandadënga ínÿengbe cucuats̈iñe tmonjáboshjona, jóbanama ibojtsemna ca ents̈anga chamuayanama y chamocrucificama.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Bënga chabiama fsënjanobátmana, Césarbe cucuats̈ents̈ana Israeloca ents̈angbe atsebacayá chaotsemnama; pero morna ya unga te entsemna chca tonjopasá.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir a Israel; mas, depois de tudo isto, é já este o terceiro dia desde que tais coisas sucederam.
22 Y mora ndayá, básefta shembásenga bëngbe enutënga ójnanana soyënga s̈onjáuyana. Chënga cabá cachëse chë Jesusbe cuerpo tmonjanjajó cuevëshoye tmonjá,
22 É verdade também que algumas mulheres, das que conosco estavam, nos surpreenderam, tendo ido de madrugada ao túmulo;
23 y chabe cuerpo ndoñe tmonjínÿena; as chora chënga bë́ngbioye tmontabo y montsabíchamo angelënga tmojë́ftsanÿe y chënga catmënjayana cha ainá yojtsatsmëna ca.
23 e, não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo terem tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Bë́ngbents̈ana baseftángnaca chents̈ana chë cuevëshoye tmonjá, y tmojínÿena nts̈amo chë shembásenga tmonjayancá, pero Jesús ndoñe tmonjë́ftsinÿe ca —chata ibojtsichamo.
24 De fato, alguns dos nossos foram ao sepulcro e verificaram a exatidão do que disseram as mulheres; mas não o viram.
25 As Jesús chata tojanë́yana: —¡Ts̈a juabna ndbomnënga y ts̈a uenana jos̈buáchiyama, chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga tmojánayana soyëngama!
25 Então, lhes disse Jesus: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 ¿Mo ndoñe yonjamna chë Uámana Uabuayaná chë soyënga chaosufrima, y chents̈ana nÿetsca ents̈anga corente cha chamuatschuama ca?
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse e entrasse na sua glória?
27 Chents̈ana Jesús tojanonts̈é chata jábuayenana, lempe nts̈amo chabiama yojanoyebuambnacá chë Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe; yojonts̈é Moisesbe librë́s̈angañe y chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayëngbe librës̈angáñnaca.
27 E, começando por Moisés, discorrendo por todos os Profetas, expunha-lhes o que a seu respeito constava em todas as Escrituras.
28 Chë ibojétsaye puebloye imojtsebeconá ora, Jesús tojanma mo más chcoye cuaftsacá.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, fez ele menção de passar adiante.
29 Pero chatna tmojanatarié chents̈e chaotsoquedáñama, mënts̈á jauyanëse: —Bëndátaftaca motsoquedañe; ya jetiñe entsemna y ya echanjaibétata ca.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque é tarde, e o dia já declina. E entrou para ficar com eles.
30 Chents̈ana tojanopasá, juasama mesë́shents̈e imojtsetbiámana ora, Jesús chë tandës̈e tojanca, Bëngbe Bëtsábioye tbojtanchuá, chë tandës̈e tojanjatá, y chata tojanats̈atá.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, tomando ele o pão, abençoou-o e, tendo-o partido, lhes deu;
31 As, chora chë uatsjéndayata ibojobenaye Jesús jótëmbana; pero chana nÿe ndeolpe yojuenatjëmba.
31 então, se lhes abriram os olhos, e o reconheceram; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Chora chata ibojtsenatsëtsnaye: “Chë benachiñe Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrëngama s̈ondabuayiyná ora, ndegombre bëngbe ainaniñe más bontsebos̈e cha más chas̈otsabuayiynama, ¿ndoñe chca ca?”
32 E disseram um ao outro: Porventura, não nos ardia o coração, quando ele, pelo caminho, nos falava, quando nos expunha as Escrituras?
33 As, cachora tbojëftsantsbanata y Jerusalenoye tbojtanata; choca tmojáninÿena chë bnë́tsana canÿe uatsjéndayënga cánÿents̈e imojtsemna y chëngbe enutë́ngnaca;
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 y mënts̈á imojtsichamo: —¡Ndegombre Bëngbe Utabná tojtayena; Simónbioye tbojébëbocna ca!
34 os quais diziam: O Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 As chata tbojanonts̈é jacúntana, nts̈amo benachiñe tbojanpasacá, y nts̈amo Jesúsbioye imojótëmba, chë tandës̈e tojanjatá ora.
35 Então, os dois contaram o que lhes acontecera no caminho e como fora por eles reconhecido no partir do pão.
36 Chë uatsjéndayënga chë soyëngama cabá imojtsencuéntantscuana, Jesús chëngbe tsëntsaca tojabántsaye y mënts̈á tojanë́yana: “Chë ats̈be ainaniñe ts̈abe ebionana ts̈ëngaftangaftaca chaotsemna ca.”
36 Falavam ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse: Paz seja convosco!
37 Pero chënga ts̈a auatjanánënga imojtsemna, y canÿe añemëse imojétsonÿaye ca imojtsejuabnaye.
37 Eles, porém, surpresos e atemorizados, acreditavam estarem vendo um espírito.
38 Pero Jesús tojanë́yana: “¿Ndáyeca auatjanánënga s̈mojtsemna? y ¿ndáyeca ts̈ëngaftangbe ainaniñe chca s̈mojtsejuabná ca?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que sobem dúvidas ao vosso coração?
39 Ats̈be cucuats̈ënga y ats̈be shecuats̈ënga minÿënga; s̈mobojajo y s̈mochanjinÿe. Cach ats̈e së́ntsemna. Canÿe añemësna, ni mënts̈ena ni betas̈ënga ntsebomnana; pero ts̈ëngaftanga s̈montsonÿá, ats̈na aíñe ca” —tojanë́yana.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e verificai, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Chca yojtsichámëse, chabe cucuats̈ënga y chabe shecuats̈ënga tojaninÿanÿé.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Y chënga cabá ndoñe montsanos̈buaché, chca noticiama corente imojtsóyejuama y ts̈a ojnanánënga imojtsemna causa; as Jesús tojanatjá: “¿Muents̈e ndayá jasama ques̈mëbomna ca?”
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e estando admirados, Jesus lhes disse: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 As canÿe tabena buana beonbiana tmojanoyé;
42 Então, lhe apresentaram um pedaço de peixe assado [e um favo de mel].
43 Jesús tojanocñe y chë́ngbents̈e tojanse.
43 E ele comeu na presença deles.
44 Chents̈ana Jesús tojanë́yana: “Quem palabrënga entsemna nts̈amo cabá ts̈ëngaftangaftaca sënjamna ora tcbonjanëyancá: Entsemna, lempe chaopasá nts̈amo ats̈biama iuabemancá, Moisesbe leyënguiñe, chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayëngbe uabemana librë́s̈angañe y Salmos librë́s̈añnaca ca.”
44 A seguir, Jesus lhes disse: São estas as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco: importava se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Y chora chë uatsjéndayënga, Jesúsbeyeca tmojanobená chë Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrëngama josértana.
45 Então, lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Chents̈ana Jesús tojanë́yana: “Nts̈amo ats̈biama iuabemancana yomna, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá chaosufrí y unga tianoye chauatayena ca.
46 e lhes disse: Assim está escrito que o Cristo havia de padecer e ressuscitar dentre os mortos no terceiro dia
47 Y morna ats̈be uabaina jayanëse, áts̈beñe betsos̈buáchema, nÿets quem luarents̈e s̈mochjónts̈a ents̈anga ats̈biama jábuayenama, bacna soyënga amana chamuajbanama, as chca, Bëngbe Bëtsá chëngbe bacna soyëngama cháuaperdonama; chë soyënga Jerusalenents̈e chaobojats̈é.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando de Jerusalém.
48 Ts̈ëngaftanga ats̈biama soyënga s̈monjinÿe y s̈mondë́tats̈ëmbo.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Ats̈be Taitabe s̈buachenaná, ts̈ëngaftangbiama chanjíchmua. Pero morna camuents̈e Jerusalenents̈e moquedanga, Bëngbe Bëtsabe obenana chas̈móyëngacñëntscuana ca” —cha tojanë́yana.
49 Eis que envio sobre vós a promessa de meu Pai; permanecei, pois, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Chents̈ana, Jesús chabe uatsjéndayënga ínÿoye tojanënatse, Betania pueblo béconana. Y chabe buacuats̈ënga játsbanase, Bëngbe Bëtsá tbojanimpadá chë uatsjéndayënga ts̈abe bendicionënga chamóyëngacñama.
50 Então, os levou para Betânia e, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Chca yojtsamëntscuana, cha chë́ngbents̈ana tojanoluaré y tojanonts̈é celoye játsjuana.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Chë uatsjéndayëngna, Jesús tmojtanadorá chents̈ana, Jerusalenoye oyejuayënga tmojtaná;
52 Então, eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém, tomados de grande júbilo;
53 y cada te, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye imojánajna, Bëngbe Bëtsá jëtschuayama.
53 e estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.