Lucas 1
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC
1 Ba ents̈anga Jesusbe historia tmojuábema, nts̈amo bë́ngbeñe ndegombre tojopasacá.
1 Muitos empreenderam compor uma história dos acontecimentos que se realizaram entre nós,
2 Chë historia juabemamna, chënga tmojanuena nts̈amo Jesusbe uatsjéndayënga y inÿe ents̈anga chabiama imnencuentaycá. Chë ents̈angna tmojáninÿe y tmojanuena ndayá Jesús tojanmama y nts̈amo tojanayancá, y chents̈ana chabe ts̈abe noticiënga ents̈ángbioye tmojanabuayená.
2 como no-los transmitiram aqueles que foram desde o princípio testemunhas oculares e que se tornaram ministros da palavra.
3 As, áts̈naca sënjonts̈é cuedádoca juanotíciana lempe nts̈amo Jesusbiama imojtsichamcá, tojanobojats̈ents̈ana më́ntscoñe. Mora s̈ontsinÿana ts̈abá yojtsemna acbiama juabemana nts̈amo ndegombre yomncá, uámana taitá Teófilo, chë tijuanoticiá soyëngama, nts̈amo ndegombre bë́ngbeñe tojopasacá.
3 Também a mim me pareceu bem, depois de haver diligentemente investigado tudo desde o princípio, escrevê-los para ti segundo a ordem, excelentíssimo Teófilo,
4 Ba soyënga Jesusbiama tcmojabuátëmbanga, y ats̈e së́ntsebos̈e aca chacotsetáts̈ëmbo, nts̈amo tcojouencá ndegombre yomnama.
4 para que conheças a solidez daqueles ensinamentos que tens recebido.
5 Herodes Judea luaroca rey inamna ora, yojamna canÿe judiëngbe bachna, Zacarías ca uabainá. Cha yojamna Abíasbe bachnanguents̈a pamillo. Chabe shemna, Isabel ca yojanabaina, y chana Aarónbents̈ana ents̈á inamna (Aarón, chë más uámana bachnangbe natsana amëndayá).
5 Nos tempos de Herodes, rei da Judéia, houve um sacerdote por nome Zacarias, da classe de Abias; sua mulher, descendente de Aarão, chamava-se Isabel.
6 Chatna ts̈abá amata ibnamna Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe, y nts̈amo Bëngbe Bëtsá yomandacá ibojoyena; y chca, ndocná yonjanobena jayanana chata ndoñe ts̈abá ibonjánama ca.
6 Ambos eram justos diante de Deus e observavam irrepreensivelmente todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Básenga tondaye ibonjánabamna, Isabel s̈es̈ona jtsebomnama ndobena causa, y chatna ya bëtsanánata ibojtsemna.
7 Mas não tinham filho, porque Isabel era estéril e ambos de idade avançada.
8 — ausente —
8 Ora, exercendo Zacarias diante de Deus as funções de sacerdote, na ordem da sua classe,
9 — ausente —
9 coube-lhe por sorte, segundo o costume em uso entre os sacerdotes, entrar no santuário do Senhor e aí oferecer o perfume.
10 Zacarías, incienso yojtsejuinÿnantscuana, ba ents̈anga shjoca imojtsemna, Bëngbe Bëtsáftaca encuéntaye.
10 Todo o povo estava de fora, à hora da oferenda do perfume.
11 Nÿe ndeolpe, Bëngbe Utabnabe canÿe ángel tojanonÿná chë incienso jajuinÿiyama altarents̈a cats̈bioica.
11 Apareceu-lhe então um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do perfume.
12 Zacarías chábioye tbojáninÿe ora, tojanenjnaná y corente uatjana tbojanábuache.
12 Vendo-o, Zacarias ficou perturbado, e o temor assaltou-o.
13 Chora chë ángel tbojaniyana: —Zacarías, ndoñe matauatjana. Bëngbe Bëtsá tonjouena nts̈amo tconjaimpadacá. Acbe shema Isabel canÿe s̈es̈ona bochántsebomna, boyabásetema, y chana Juan ca cochjuabaye.
13 Mas o anjo disse-lhe: Não temas, Zacarias, porque foi ouvida a tua oração: Isabel, tua mulher, dar-te-á um filho, e chamá-lo-ás João.
14 Chama aca corente oyejuayá cochántsemna, y bëtscá ents̈anga mochanjóyejuaye acbe uaquiñá tojonÿnama.
14 Ele será para ti motivo de gozo e alegria, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Er cha, Bëngbe Bëtsabiama canÿe uámana ents̈á echántsemna. Ndocna te queochaisofs̈iye vínoye, ni jabuáchiye. Chë Uámana Espíritu chabe ainaniñe echantsemándaye, cha cabá ndonÿna orscana.
15 porque será grande diante do Senhor e não beberá vinho nem cerveja, e desde o ventre de sua mãe será cheio do Espírito Santo;
16 Banga Israeloca ents̈anga, nts̈amo cha chaojayanama mochanjonts̈é joyeunayana Bëngbe Bëtsá, chëngbe Utabná.
16 ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Cha echanjáshjango chë Bëngbe Bëtsabe Uámana Uabuayanabe natsana, y echántsebomna obenana y canÿe espíritu nts̈amo chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá Elías inabomncá. Chabe natsana echanjáshjango, bëtsë́tsanga chëngbe básengaftaca ndoñe chamondë́tsentsjanama, y chë nduauenanënga cachiñe chamotsatsjuabnama nts̈amo chë Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ts̈abá amënga mondbetsejuabnaycá. Y chca, ents̈anga cha echantsapróntaye Bëngbe Utabná jabama orscama ca —chë ángel tbojaniyana.
17 e irá adiante de Deus com o espírito e poder de Elias para reconduzir os corações dos pais aos filhos e os rebeldes à sabedoria dos justos, para preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 As Zacarías chë ángelbioye tbojantjá: —¿Nts̈amo ats̈e stjobenaye jtsetats̈ëmbuana chë s̈contsatsá soye ndegombre bétsemnama? Er ats̈e ya bëtsëjema së́ntsemna y ats̈be shémnaca cachcá ca.
18 Zacarias perguntou ao anjo: Donde terei certeza disto? Pois sou velho e minha mulher é de idade avançada.
19 Chora chë ángel tbojanjuá: —Zacarías, ats̈e ángel Gabriel sëndmëna; ats̈e Bëngbe Bëtsábioca sëndoservena. Cha s̈onjichmó chë ts̈abe noticiënga aca jauyanama y juenayama.
19 O anjo respondeu-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te trazer esta feliz nova.
20 Morna, chë cbontsatsá soyiñe ndoñe quecatos̈buaché causa, ndëbiá cochanjoquéda, y nts̈amo cbontsatsacá chaojopasá ora, chama tempo chaojtsemna ora, chora jóyebuambayama cochantobenaye ca.
20 Eis que ficarás mudo e não poderás falar até o dia em que estas coisas acontecerem, visto que não deste crédito às minhas palavras, que se hão de cumprir a seu tempo.
21 Chë ángel Zacaríaseftaca yojtsóyebuambnantscuana, ents̈anga shjoca Zacaríasbiama imojtsobátmana, y mënts̈á imojtsejuabnaye: “¿Ndáyeca ts̈a bën Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e ibojtsobiamná ca?”
21 No entanto, o povo estava esperando Zacarias; e admirava-se de ele se demorar tanto tempo no santuário.
22 Zacarías tojtanbocna ora, ndoñe yontsobena chë ents̈ángaftaca jóyebuambayana. Chënga tmojántats̈ëmbona, chë Bëngbe Bëtsábioye atschuanayents̈e Zacarías mo otjenayoquëcá Bëngbe Bëtsábiocana canÿe soye tojáninÿama, er chë́ngbioye jats̈ëmbombonana yojáuyana, ndëbiá yojoquéda causa.
22 Ao sair, não lhes podia falar, e compreenderam que tivera no santuário uma visão. Ele lhes explicava isto por acenos; e permaneceu mudo.
23 Chabe tempo, chë Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e jtsetrabájayama tojanpochocá ora, Zacarías cachabe yebnoye tojtaná.
23 Decorridos os dias do seu ministério, retirou-se para sua casa.
24 Chents̈ana baseftaytese, chabe shema Isabel ngomamaná yojoquéda, y chë causa, chë shema shachna ishinÿe cach tsoca yebnents̈e totanoquedá.
24 Algum tempo depois Isabel, sua mulher, concebeu; e por cinco meses se ocultava, dizendo:
25 Cha mënts̈á yojtsichamo: “Bëngbe Utabná mora ats̈biama tojtenojuabó, ents̈ángbents̈e ats̈be ngménana jtsebojuánama, básenga tondaye béntsabamna causa ca.”
25 Eis a graça que o Senhor me fez, quando lançou os olhos sobre mim para tirar o meu opróbrio dentre os homens.
26 Isabel chnë́nguana ishinÿe ngomamaná yojtsemna ora, Bëngbe Bëtsá, ángel Gabriel tbojanichmó Galilea luaroye, Nazaret ca uabaina puebloye,
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 canÿe shembása María ca uabainá jauatsëtsayama. Mariyna cabá boyabása nduabuatmá inamna, pero Joséftaca jobouamayama tbojans̈buachená. Y Josena, rey Davídbents̈ana ents̈á inamna.
27 a uma virgem desposada com um homem que se chamava José, da casa de Davi e o nome da virgem era Maria.
28 Chë ángel Maríybioye tojána y mënts̈á tbojanchuá: —¡Mouena. Bëngbe Bëtsá ts̈abe bendición acbiama tonjama! ¡Bëngbe Utabná ácaftaca entsemna ca!
28 Entrando, o anjo disse-lhe: Ave, cheia de graça, o Senhor é contigo.
29 Chca tojanuena ora, María yojenjnaná chë soyama, y yojtsejuabnaye ndáyeca chë ángel chca tbojanchuama.
29 Perturbou-se ela com estas palavras e pôs-se a pensar no que significaria semelhante saudação.
30 Chora chë ángel tbojaniyana: —María, ndoñe matauatjana, Bëngbe Bëtsá entsama ts̈abe bendicionënga chacotsebomnama.
30 O anjo disse-lhe: Não temas, Maria, pois encontraste graça diante de Deus.
31 Aca ngomamaná cochanjoquéda y canÿe s̈es̈ona boyabásetema cochántsebomna, y chana Jesús ca cochjuabaye.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, e lhe porás o nome de Jesus.
32 Cha puerte echantsámana, y ents̈angna Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá ca chábioye mochantsábobuatma. Y Bëngbe Bëtsá chë Utabná, chábioye canÿe rey bochanjábema, nts̈amo David yojamncá,
32 Ele será grande e chamar-se-á Filho do Altíssimo, e o Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi; e reinará eternamente na casa de Jacó,
33 y Jacóbëbents̈ana ents̈anga nÿetsca tescama echántsamëndaye, y chabe mándayana ndocna te queochaisopochóca ca —chë ángel tbojaniyana.
33 e o seu reino não terá fim.
34 Chents̈ana María chë ángelbioye tbojantjá: —¿Nts̈amo chca yochjopása, cabá ndoñe boyá sëntsebomnëse ca?
34 Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, pois não conheço homem?
35 Y chë ángel tbojanjuá: —Chë Uámana Espíritu echanjabo nÿets ácbeñe, y Bëngbe Bëtsabe obenánaca ngomamaná cochanjoquéda. Chabe obenana mo jants̈etëshcá cmochanjaboútsbotse; chíyeca chë echanjónÿna s̈es̈ona Uamaná echántsemna, y chábioye Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá ca mochantsábobuatma.
35 Respondeu-lhe o anjo: O Espírito Santo descerá sobre ti, e a força do Altíssimo te envolverá com a sua sombra. Por isso o ente santo que nascer de ti será chamado Filho de Deus.
36 Mouena, Isabel, acbe primá, canÿe s̈es̈ona bochántsebomna, masque ya bëtsananá cha entsemna; chë “s̈es̈ona ndbomná ca” monjanabobuatmá, mora ya chnë́nguana ishinÿe ngomamaná entsemna,
36 Também Isabel, tua parenta, até ela concebeu um filho na sua velhice; e já está no sexto mês aquela que é tida por estéril,
37 er Bëngbe Bëtsá lempe jamama endobena ca —cha tojánayana.
37 porque a Deus nenhuma coisa é impossível.
38 Chora María chë ángelbioye tbojaniyana: —Bëngbe Bëtsabe oservená ats̈e së́ntsemna. Bëngbe Bëtsá áts̈eftaca chaoma nts̈amo s̈cojauyancá ca.
38 Então disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor. Faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo afastou-se dela.
39 Chents̈ana, María tojanoprontá y tojanochëmo canÿe puebloye, Judeoca tjañenache luariñe.
39 Naqueles dias, Maria se levantou e foi às pressas às montanhas, a uma cidade de Judá.
40 Chocna cha, Zacaríasbe yebnents̈e tojánamashëngo y Isabélbioye tbojanchuá.
40 Entrou em casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Isabel nts̈amo María tbojanchuama tojanuena ora, Isabelbe s̈es̈ona chabe uafsbioye tojanobonjó, y chë Uámana Espíritu Isabélbeñe tojánamashëngo chabe ainaniñe jtsemándayama.
41 Ora, apenas Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança estremeceu no seu seio; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Chcasna, Isabel jabuache tojánayana: —¡Bëngbe Bëtsá acbiama más ts̈abe bendicionënga entsama nÿetsca shembásengbiama, y chë cochántsebomna s̈es̈onbiámnaca cachcá!
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres e bendito é o fruto do teu ventre.
43 Ats̈e merecido taitsatobuajoñe, ats̈be Utabnabe mamá chas̈uabobuáchama;
43 Donde me vem esta honra de vir a mim a mãe de meu Senhor?
44 er ats̈e sënjouena nts̈amo s̈conjachuá, y cachora ats̈be s̈es̈ona oyejuayá ats̈be uafsbioye tonjobonjó.
44 Pois assim que a voz de tua saudação chegou aos meus ouvidos, a criança estremeceu de alegria no meu seio.
45 ¡Aca Bëngbe Bëtsábeñe tcojos̈buaché; cojtsetáts̈ëmbo Bëngbe Bëtsá nts̈amo tcmojas̈buachenacá yochjamama; chíyeca puerte oyejuayá cochántsemna ca!
45 Bem-aventurada és tu que creste, pois se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor te foram ditas!
46 Chora María tojánayana:
46 E Maria disse: Minha alma glorifica ao Senhor,
47 y Bëngbe Bëtsá, ats̈be Atsbocayabiama corente chanjóyejuaye.
47 meu espírito exulta de alegria em Deus, meu Salvador,
48 Bëngbe Bëtsá ats̈biama tojtenojuabó, ats̈e chabe oservénëjema.
48 porque olhou para sua pobre serva. Por isto, desde agora, me proclamarão bem-aventurada todas as gerações,
49 Bëngbe Bëtsá, chë nÿets obenana bomná, chabe obenánaca bëts soyënga ats̈biama tonjama.
49 porque realizou em mim maravilhas aquele que é poderoso e cujo nome é Santo.
50 ¡Morsca ents̈anga y más chcoyënga, chábioye yeunanëngbiama, cha sempre bochántsengmena!
50 Sua misericórdia se estende, de geração em geração, sobre os que o temem.
51 Cha, chabe obenánaca bëts soyënga tojama,
51 Manifestou o poder do seu braço: desconcertou os corações dos soberbos.
52 reyë́ngbioye chëngbe mándayents̈ana tojtsatsats̈e;
52 Derrubou do trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Chë shë́ntseca imomnë́ngbioye, chamosama bëtscá cha tojats̈atá,
53 Saciou de bens os indigentes e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Cha tojanë́jabuache chabe ents̈anga Israeloca, chabe oservénënga,
54 Acolheu a Israel, seu servo, lembrado da sua misericórdia,
55 nÿetsca tescama chë Abraham y chábents̈ana ents̈ángbioye,
55 conforme prometera a nossos pais, em favor de Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Mariyna unga ishinÿe Isabélaftaca tojanoquedá, y chents̈ana cachabe yebnoye tojtaná.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses. Depois voltou para casa.
57 Isabel jtses̈ócanama tojanónts̈abuache ora, canÿe s̈es̈ona boyabásetema tojanonÿná.
57 Completando-se para Isabel o tempo de dar à luz, teve um filho.
58 Isabelbe juachañe oyenënga y chabe pamíllanga tmojántats̈ëmbona nts̈amo Bëngbe Bëtsá chábioye ibojalastemama, y chama corente Isabélaftaca tmojanoyejuanga.
58 Os seus vizinhos e parentes souberam que o Senhor lhe manifestara a sua misericórdia, e congratulavam-se com ela.
59 Chë s̈es̈ona posuftayté yojtsebomna ora, tmojánashjango y chëtémbioye chë más delicadents̈e base bobachtema tmojantëts̈e, nts̈amo chë judiënga imojanamancá. Chënga imojétsebos̈e chë s̈es̈ónbioye Zacarías ca juabáyana, cach beftcá;
59 No oitavo dia, foram circuncidar o menino e o queriam chamar pelo nome de seu pai, Zacarias.
60 pero chabe mamá tojanë́yana: —Ndoñe. Quem s̈es̈ona echantsabaina Juan ca.
60 Mas sua mãe interveio: Não, disse ela, ele se chamará João.
61 As chënga Isabélbioye tmojaniyana: —Acbe pamíllangbeñe ndocná chca quenatabaina ca.
61 Replicaram-lhe: Não há ninguém na tua família que se chame por este nome.
62 Chora chënga jats̈ëmbombonana Zacaríasbioye tmojantjá, nts̈amo chë s̈es̈ona chaotsabainama cha yojtsebos̈e ca.
62 E perguntavam por acenos ao seu pai como queria que se chamasse.
63 Zacaríasna jats̈ëmbombonana canÿe tablëbé tojanëyá y chiñe tojanábema: “Cha entsabaina Juan ca”. Y chë causa, nÿetscanga ojnanánënga imojtsemna.
63 Ele, pedindo uma tabuinha, escreveu nela as palavras: João é o seu nome. Todos ficaram pasmados.
64 Y cachora Zacarías jóyebuambayama yojtobenaye, y yojonts̈é Bëngbe Bëtsábioye jëtschuayana.
64 E logo se lhe abriu a boca e soltou-se-lhe a língua e ele falou, bendizendo a Deus.
65 Chë juachañe oyenënga nÿetscanga tmojanëuatjaná, y Judeoca nÿetsca chë tjañenache luariñe ents̈anga chë soyëngama imojtsencuéntaye.
65 O temor apoderou-se de todos os seus vizinhos; o fato divulgou-se por todas as montanhas da Judéia.
66 Nÿetscanga chë soyëngama tmojántats̈ëmbona ora, chë́ngnaca corente chama imojtsejuabnaye y mënts̈á imojtsichamo: “¿Chë básetema, bëtsá ora nda yochtsemna ca?” Y ndegombre, Bëngbe Bëtsabe obenana cháftaca yojtsemna.
66 Todos os que o ouviam conservavam-no no coração, dizendo: Que será este menino? Porque a mão do Senhor estava com ele.
67 Chë Uámana Espíritu tbojanmandá ora, Zacarías, chë basetembe taitá, Bëngbe Bëtsabe mándoca jtsóyebuambnayëse, mënts̈á tojánayana:
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, nestes termos:
68 “¡Chë Utabná, chë Israeloca ents̈angbe Bëtsá matschuanga,
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e resgatou o seu povo,
69 Cha bochanjíchmua canÿe atsebacayá puerte obenana bomná,
69 e suscitou-nos um poderoso Salvador, na casa de Davi, seu servo
70 nts̈amo Bëngbe Bëtsá bayté entsemna, chë chabe juabna oyebuambnayëngbiajana,
70 {como havia anunciado, desde os primeiros tempos, mediante os seus santos profetas},
71 Cha canÿa bochjanichmuá bëngbe uayayënga y nÿetsca uaboyënjëngbiama bënga jabátsebacama;
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam.
72 bëngbe bëtsë́tsangbioye jálastemama,
72 Assim exerce a sua misericórdia com nossos pais, e se recorda de sua santa aliança,
73 nts̈amo Bëngbe Bëtsá, bëts taitá Abrahámbioye tbojans̈buachenacá.
73 segundo o juramento que fez a nosso pai Abraão: de nos conceder que, sem temor,
74 Cha tbojans̈buachená bëngbe uayayëngbiama bënga jabátsebacama,
74 libertados de mãos inimigas, possamos servi-lo
75 y chabe ents̈angcá, nÿetsca soyënguiñe ts̈abá amënga, Bëngbe Bëtsabe delante nÿetsca te bëngbe vidënguiñe jëftsiyenama.
75 em santidade e justiça, em sua presença, todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor e lhe prepararás o caminho,
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecer a salvação, pelo perdão dos pecados.
78 — ausente —
78 Graças à ternura e misericórdia de nosso Deus, que nos vai trazer do alto a visita do Sol nascente,
79 — ausente —
79 que há de iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte e dirigir os nossos passos no caminho da paz.
80 Chë básetema yojonts̈é jobóchana y chabe espíritnaca puerte. Bayté, ents̈anga ndoyena luarënguenache cha yojëftsiyena, Bëngbe Bëtsá Israeloca ents̈ángbioye cha tojáninÿanÿentscuana. Chents̈ana, chamuábuatmanamna tojanonts̈é Israeloca ents̈ángbeñe jóyebuambayana.
80 O menino foi crescendo e fortificava-se em espírito, e viveu nos desertos até o dia em que se apresentou diante de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.