Lucas 1
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT
1 Ba ents̈anga Jesusbe historia tmojuábema, nts̈amo bë́ngbeñe ndegombre tojopasacá.
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 Chë historia juabemamna, chënga tmojanuena nts̈amo Jesusbe uatsjéndayënga y inÿe ents̈anga chabiama imnencuentaycá. Chë ents̈angna tmojáninÿe y tmojanuena ndayá Jesús tojanmama y nts̈amo tojanayancá, y chents̈ana chabe ts̈abe noticiënga ents̈ángbioye tmojanabuayená.
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 As, áts̈naca sënjonts̈é cuedádoca juanotíciana lempe nts̈amo Jesusbiama imojtsichamcá, tojanobojats̈ents̈ana më́ntscoñe. Mora s̈ontsinÿana ts̈abá yojtsemna acbiama juabemana nts̈amo ndegombre yomncá, uámana taitá Teófilo, chë tijuanoticiá soyëngama, nts̈amo ndegombre bë́ngbeñe tojopasacá.
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 Ba soyënga Jesusbiama tcmojabuátëmbanga, y ats̈e së́ntsebos̈e aca chacotsetáts̈ëmbo, nts̈amo tcojouencá ndegombre yomnama.
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 Herodes Judea luaroca rey inamna ora, yojamna canÿe judiëngbe bachna, Zacarías ca uabainá. Cha yojamna Abíasbe bachnanguents̈a pamillo. Chabe shemna, Isabel ca yojanabaina, y chana Aarónbents̈ana ents̈á inamna (Aarón, chë más uámana bachnangbe natsana amëndayá).
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 Chatna ts̈abá amata ibnamna Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe, y nts̈amo Bëngbe Bëtsá yomandacá ibojoyena; y chca, ndocná yonjanobena jayanana chata ndoñe ts̈abá ibonjánama ca.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 Básenga tondaye ibonjánabamna, Isabel s̈es̈ona jtsebomnama ndobena causa, y chatna ya bëtsanánata ibojtsemna.
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 — ausente —
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 — ausente —
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 Zacarías, incienso yojtsejuinÿnantscuana, ba ents̈anga shjoca imojtsemna, Bëngbe Bëtsáftaca encuéntaye.
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 Nÿe ndeolpe, Bëngbe Utabnabe canÿe ángel tojanonÿná chë incienso jajuinÿiyama altarents̈a cats̈bioica.
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 Zacarías chábioye tbojáninÿe ora, tojanenjnaná y corente uatjana tbojanábuache.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 Chora chë ángel tbojaniyana: —Zacarías, ndoñe matauatjana. Bëngbe Bëtsá tonjouena nts̈amo tconjaimpadacá. Acbe shema Isabel canÿe s̈es̈ona bochántsebomna, boyabásetema, y chana Juan ca cochjuabaye.
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 Chama aca corente oyejuayá cochántsemna, y bëtscá ents̈anga mochanjóyejuaye acbe uaquiñá tojonÿnama.
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 Er cha, Bëngbe Bëtsabiama canÿe uámana ents̈á echántsemna. Ndocna te queochaisofs̈iye vínoye, ni jabuáchiye. Chë Uámana Espíritu chabe ainaniñe echantsemándaye, cha cabá ndonÿna orscana.
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 Banga Israeloca ents̈anga, nts̈amo cha chaojayanama mochanjonts̈é joyeunayana Bëngbe Bëtsá, chëngbe Utabná.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 Cha echanjáshjango chë Bëngbe Bëtsabe Uámana Uabuayanabe natsana, y echántsebomna obenana y canÿe espíritu nts̈amo chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá Elías inabomncá. Chabe natsana echanjáshjango, bëtsë́tsanga chëngbe básengaftaca ndoñe chamondë́tsentsjanama, y chë nduauenanënga cachiñe chamotsatsjuabnama nts̈amo chë Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ts̈abá amënga mondbetsejuabnaycá. Y chca, ents̈anga cha echantsapróntaye Bëngbe Utabná jabama orscama ca —chë ángel tbojaniyana.
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 As Zacarías chë ángelbioye tbojantjá: —¿Nts̈amo ats̈e stjobenaye jtsetats̈ëmbuana chë s̈contsatsá soye ndegombre bétsemnama? Er ats̈e ya bëtsëjema së́ntsemna y ats̈be shémnaca cachcá ca.
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 Chora chë ángel tbojanjuá: —Zacarías, ats̈e ángel Gabriel sëndmëna; ats̈e Bëngbe Bëtsábioca sëndoservena. Cha s̈onjichmó chë ts̈abe noticiënga aca jauyanama y juenayama.
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 Morna, chë cbontsatsá soyiñe ndoñe quecatos̈buaché causa, ndëbiá cochanjoquéda, y nts̈amo cbontsatsacá chaojopasá ora, chama tempo chaojtsemna ora, chora jóyebuambayama cochantobenaye ca.
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 Chë ángel Zacaríaseftaca yojtsóyebuambnantscuana, ents̈anga shjoca Zacaríasbiama imojtsobátmana, y mënts̈á imojtsejuabnaye: “¿Ndáyeca ts̈a bën Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e ibojtsobiamná ca?”
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 Zacarías tojtanbocna ora, ndoñe yontsobena chë ents̈ángaftaca jóyebuambayana. Chënga tmojántats̈ëmbona, chë Bëngbe Bëtsábioye atschuanayents̈e Zacarías mo otjenayoquëcá Bëngbe Bëtsábiocana canÿe soye tojáninÿama, er chë́ngbioye jats̈ëmbombonana yojáuyana, ndëbiá yojoquéda causa.
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 Chabe tempo, chë Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e jtsetrabájayama tojanpochocá ora, Zacarías cachabe yebnoye tojtaná.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 Chents̈ana baseftaytese, chabe shema Isabel ngomamaná yojoquéda, y chë causa, chë shema shachna ishinÿe cach tsoca yebnents̈e totanoquedá.
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 Cha mënts̈á yojtsichamo: “Bëngbe Utabná mora ats̈biama tojtenojuabó, ents̈ángbents̈e ats̈be ngménana jtsebojuánama, básenga tondaye béntsabamna causa ca.”
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 Isabel chnë́nguana ishinÿe ngomamaná yojtsemna ora, Bëngbe Bëtsá, ángel Gabriel tbojanichmó Galilea luaroye, Nazaret ca uabaina puebloye,
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 canÿe shembása María ca uabainá jauatsëtsayama. Mariyna cabá boyabása nduabuatmá inamna, pero Joséftaca jobouamayama tbojans̈buachená. Y Josena, rey Davídbents̈ana ents̈á inamna.
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 Chë ángel Maríybioye tojána y mënts̈á tbojanchuá: —¡Mouena. Bëngbe Bëtsá ts̈abe bendición acbiama tonjama! ¡Bëngbe Utabná ácaftaca entsemna ca!
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 Chca tojanuena ora, María yojenjnaná chë soyama, y yojtsejuabnaye ndáyeca chë ángel chca tbojanchuama.
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 Chora chë ángel tbojaniyana: —María, ndoñe matauatjana, Bëngbe Bëtsá entsama ts̈abe bendicionënga chacotsebomnama.
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 Aca ngomamaná cochanjoquéda y canÿe s̈es̈ona boyabásetema cochántsebomna, y chana Jesús ca cochjuabaye.
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 Cha puerte echantsámana, y ents̈angna Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá ca chábioye mochantsábobuatma. Y Bëngbe Bëtsá chë Utabná, chábioye canÿe rey bochanjábema, nts̈amo David yojamncá,
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 y Jacóbëbents̈ana ents̈anga nÿetsca tescama echántsamëndaye, y chabe mándayana ndocna te queochaisopochóca ca —chë ángel tbojaniyana.
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 Chents̈ana María chë ángelbioye tbojantjá: —¿Nts̈amo chca yochjopása, cabá ndoñe boyá sëntsebomnëse ca?
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Y chë ángel tbojanjuá: —Chë Uámana Espíritu echanjabo nÿets ácbeñe, y Bëngbe Bëtsabe obenánaca ngomamaná cochanjoquéda. Chabe obenana mo jants̈etëshcá cmochanjaboútsbotse; chíyeca chë echanjónÿna s̈es̈ona Uamaná echántsemna, y chábioye Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá ca mochantsábobuatma.
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 Mouena, Isabel, acbe primá, canÿe s̈es̈ona bochántsebomna, masque ya bëtsananá cha entsemna; chë “s̈es̈ona ndbomná ca” monjanabobuatmá, mora ya chnë́nguana ishinÿe ngomamaná entsemna,
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 er Bëngbe Bëtsá lempe jamama endobena ca —cha tojánayana.
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 Chora María chë ángelbioye tbojaniyana: —Bëngbe Bëtsabe oservená ats̈e së́ntsemna. Bëngbe Bëtsá áts̈eftaca chaoma nts̈amo s̈cojauyancá ca.
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 Chents̈ana, María tojanoprontá y tojanochëmo canÿe puebloye, Judeoca tjañenache luariñe.
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 Chocna cha, Zacaríasbe yebnents̈e tojánamashëngo y Isabélbioye tbojanchuá.
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 Isabel nts̈amo María tbojanchuama tojanuena ora, Isabelbe s̈es̈ona chabe uafsbioye tojanobonjó, y chë Uámana Espíritu Isabélbeñe tojánamashëngo chabe ainaniñe jtsemándayama.
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Chcasna, Isabel jabuache tojánayana: —¡Bëngbe Bëtsá acbiama más ts̈abe bendicionënga entsama nÿetsca shembásengbiama, y chë cochántsebomna s̈es̈onbiámnaca cachcá!
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 Ats̈e merecido taitsatobuajoñe, ats̈be Utabnabe mamá chas̈uabobuáchama;
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 er ats̈e sënjouena nts̈amo s̈conjachuá, y cachora ats̈be s̈es̈ona oyejuayá ats̈be uafsbioye tonjobonjó.
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 ¡Aca Bëngbe Bëtsábeñe tcojos̈buaché; cojtsetáts̈ëmbo Bëngbe Bëtsá nts̈amo tcmojas̈buachenacá yochjamama; chíyeca puerte oyejuayá cochántsemna ca!
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 Chora María tojánayana:
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 y Bëngbe Bëtsá, ats̈be Atsbocayabiama corente chanjóyejuaye.
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 Bëngbe Bëtsá ats̈biama tojtenojuabó, ats̈e chabe oservénëjema.
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 Bëngbe Bëtsá, chë nÿets obenana bomná, chabe obenánaca bëts soyënga ats̈biama tonjama.
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 ¡Morsca ents̈anga y más chcoyënga, chábioye yeunanëngbiama, cha sempre bochántsengmena!
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 Cha, chabe obenánaca bëts soyënga tojama,
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 reyë́ngbioye chëngbe mándayents̈ana tojtsatsats̈e;
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 Chë shë́ntseca imomnë́ngbioye, chamosama bëtscá cha tojats̈atá,
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Cha tojanë́jabuache chabe ents̈anga Israeloca, chabe oservénënga,
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 nÿetsca tescama chë Abraham y chábents̈ana ents̈ángbioye,
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 Mariyna unga ishinÿe Isabélaftaca tojanoquedá, y chents̈ana cachabe yebnoye tojtaná.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 Isabel jtses̈ócanama tojanónts̈abuache ora, canÿe s̈es̈ona boyabásetema tojanonÿná.
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 Isabelbe juachañe oyenënga y chabe pamíllanga tmojántats̈ëmbona nts̈amo Bëngbe Bëtsá chábioye ibojalastemama, y chama corente Isabélaftaca tmojanoyejuanga.
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 Chë s̈es̈ona posuftayté yojtsebomna ora, tmojánashjango y chëtémbioye chë más delicadents̈e base bobachtema tmojantëts̈e, nts̈amo chë judiënga imojanamancá. Chënga imojétsebos̈e chë s̈es̈ónbioye Zacarías ca juabáyana, cach beftcá;
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 pero chabe mamá tojanë́yana: —Ndoñe. Quem s̈es̈ona echantsabaina Juan ca.
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 As chënga Isabélbioye tmojaniyana: —Acbe pamíllangbeñe ndocná chca quenatabaina ca.
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 Chora chënga jats̈ëmbombonana Zacaríasbioye tmojantjá, nts̈amo chë s̈es̈ona chaotsabainama cha yojtsebos̈e ca.
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 Zacaríasna jats̈ëmbombonana canÿe tablëbé tojanëyá y chiñe tojanábema: “Cha entsabaina Juan ca”. Y chë causa, nÿetscanga ojnanánënga imojtsemna.
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 Y cachora Zacarías jóyebuambayama yojtobenaye, y yojonts̈é Bëngbe Bëtsábioye jëtschuayana.
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 Chë juachañe oyenënga nÿetscanga tmojanëuatjaná, y Judeoca nÿetsca chë tjañenache luariñe ents̈anga chë soyëngama imojtsencuéntaye.
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Nÿetscanga chë soyëngama tmojántats̈ëmbona ora, chë́ngnaca corente chama imojtsejuabnaye y mënts̈á imojtsichamo: “¿Chë básetema, bëtsá ora nda yochtsemna ca?” Y ndegombre, Bëngbe Bëtsabe obenana cháftaca yojtsemna.
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 Chë Uámana Espíritu tbojanmandá ora, Zacarías, chë basetembe taitá, Bëngbe Bëtsabe mándoca jtsóyebuambnayëse, mënts̈á tojánayana:
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 “¡Chë Utabná, chë Israeloca ents̈angbe Bëtsá matschuanga,
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 Cha bochanjíchmua canÿe atsebacayá puerte obenana bomná,
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 nts̈amo Bëngbe Bëtsá bayté entsemna, chë chabe juabna oyebuambnayëngbiajana,
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 Cha canÿa bochjanichmuá bëngbe uayayënga y nÿetsca uaboyënjëngbiama bënga jabátsebacama;
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 bëngbe bëtsë́tsangbioye jálastemama,
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 nts̈amo Bëngbe Bëtsá, bëts taitá Abrahámbioye tbojans̈buachenacá.
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 Cha tbojans̈buachená bëngbe uayayëngbiama bënga jabátsebacama,
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 y chabe ents̈angcá, nÿetsca soyënguiñe ts̈abá amënga, Bëngbe Bëtsabe delante nÿetsca te bëngbe vidënguiñe jëftsiyenama.
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 — ausente —
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 — ausente —
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 — ausente —
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 — ausente —
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 Chë básetema yojonts̈é jobóchana y chabe espíritnaca puerte. Bayté, ents̈anga ndoyena luarënguenache cha yojëftsiyena, Bëngbe Bëtsá Israeloca ents̈ángbioye cha tojáninÿanÿentscuana. Chents̈ana, chamuábuatmanamna tojanonts̈é Israeloca ents̈ángbeñe jóyebuambayana.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.