João 13

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Bashco fiesta cabá ndobuache ora, Jesús yojtsetáts̈ëmbo chabe tempo tojanóshjanguama, quem luarents̈ana jëftsebocnama y chabe Taitábioye jtama. Nts̈amo Jesús chábenga yojanababuanÿeshancá, chë quem luare imojamnënga, chórnaca yojtsebos̈e chë bëts bonshánana puerte más jinÿanÿiyana.
1 Antes da festa da Páscoa, Jesus sabia que havia chegado sua hora de deixar este mundo e voltar para o Pai. Ele tinha amado seus discípulos durante seu ministério na terra, e os amou até o fim.
2 Pero Satanás, Júdasbe ainaniñe bacna juabnënga tojanjajó, uayayëngbe cucuats̈iñe Jesús jayents̈báshejuanama. Judas Iscariote, Simonbe uaquiñá.
2 Estava na hora do jantar, e o diabo já havia instigado Judas, filho de Simão Iscariotes, a trair Jesus.
3 Jesús yojtsetáts̈ëmbo chabe Taitá Bëngbe Bëtsá nÿets obenana tbojánats̈etama. Cachcá, Jesús yojtsetáts̈ëmbo, Bëngbe Bëtsábiocana cha tojánabama y cachábioye jtama ibojtsemnama.
3 Jesus sabia que o Pai lhe dera autoridade sobre todas as coisas e que viera de Deus e voltaria para Deus.
4 Chcasna, chë ibeta jasama tmojanpochocá ora, mesë́shents̈ana tojantsbaná, chabe juatsboye uichëtjoníya tojanenátsejca y canÿe tuallë́jua tojanenasná.
4 Assim, levantou-se da mesa, tirou a capa e enrolou uma toalha na cintura.
5 Chents̈ana, canÿe baches̈iñe búyeshe tojanbues̈cja y tojanonts̈é chabe uatsjéndayënga jushecjabebiyana y jtë́shecbojuana cha yojtsasnana tuallë́juaca.
5 Depois, derramou água numa bacia e começou a lavar os pés de seus discípulos, enxugando-os com a toalha que estava em sua cintura.
6 Pero, Simón Pedro tbojanobuache ora, Jesúsbioye tbojaniyana: —Ats̈be Utabná, ¿aca s̈cochjuashecjabiá ca?
6 Quando Jesus chegou a Simão Pedro, este lhe disse: “O Senhor vai lavar os meus pés?”.
7 Chora Jesús tbojanjuá: —Ats̈e së́ntsama soye mora ndoñe quecmátësertana; pero más chcoye aíñe cmochanjosérta ca.
7 Jesus respondeu: “Você não entende agora o que estou fazendo, mas algum dia entenderá”.
8 As Pedro tbojaniyana: —¡Ndocna te s̈catjuashecjabiá ca!
8 “Lavar os meus pés? De jeito nenhum!”, protestou Pedro. Jesus respondeu: “Se eu não os lavar, você não terá comunhão comigo”.
9 Y Simón Pedro tbojaniyana: —¡Ats̈be Utabná, as nÿe ats̈be shecuats̈ënga ndoñe, ndayá ats̈be cucuats̈ënga y bests̈ás̈naca ca!
9 Simão Pedro exclamou: “Senhor, então lave também minhas mãos e minha cabeça, e não somente os pés!”.
10 Pero Jesús tbojanjuá: —Nda bebená tojtsemna, nÿe shecuats̈e jtsashecjabiama jtsajabótana, ndoñe nÿets̈á cachiñe. Nda tojtsobebé, ndoñe tsengá ntsemnana. Cachcá, mo bebénënga cuenta ts̈ëngaftanga s̈montsemna; pero canÿa muents̈e entsemna, y cha mo bebenacá ndoñe quenátsmëna.
10 Jesus respondeu: “A pessoa que tomou banho completo só precisa lavar os pés para ficar totalmente limpa. E vocês estão limpos, mas nem todos”.
11 Jesús yojtsetáts̈ëmbo nda chë uayayëngbe cucuats̈iñe boshjuaná yochtsanmënama, chíyeca tojánayana: “Ts̈ëngaftanguents̈á canÿa entsemna, cha mo bebenacá ndoñe quenátsmëna ca”.
11 Pois Jesus sabia quem o trairia. Foi a isso que se referiu quando disse: “Nem todos vocês estão limpos”.
12 Jushecjabebiyama tojanpochocá ora, chabe juatsboye uichëtjoníya tojtaníchëtjo, y mesë́shents̈e tojtanótbema. Chora tojanë́yana: —¿Chë tcbonjábiama soyama quecmojtsë́sertana ca?
12 Depois de lavar os pés deles, Jesus vestiu a capa novamente, retornou a seu lugar e perguntou: “Vocês entendem o que fiz?
13 Ts̈ëngaftanga ats̈e s̈mondbauyana Buatëmbayá y Bëngbe Utabná ca; ts̈abá chca s̈montsichamo, er ats̈e ndegombre chca sëndmëna.
13 Vocês me chamam ‘Mestre’ e ‘Senhor’, e têm razão, porque eu sou.
14 Ats̈e, ts̈ëngaftangbe Buatëmbayá y Utabná, tcbonjushecjabebé; chcasna, ts̈ëngaftángnaca cmontsamna jenáshecjabebiyana.
14 E uma vez que eu, seu Senhor e Mestre, lavei seus pés, vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Nts̈amo quem sóyeca tcbonjanÿanÿecá, ts̈ëngaftanga cachcá s̈mochtsama.
15 Eu lhes dei um exemplo a ser seguido. Façam como eu fiz a vocês.
16 Ndegombre s̈cuayana, chë oservená chabe nduiñbiama ndoñe más uamaná ntsemnana. Cachcá, chë ichmoná chë tbojichmobiama ndoñe más uamaná quenátsmëna.
16 Eu lhes digo a verdade: o escravo não é maior que o seu senhor, nem o mensageiro é mais importante que aquele que o envia.
17 Quem soyënga chas̈mojuatsjinÿe y chca chas̈mojamëse, ts̈ëngaftanga puerte oyejuayënga vida s̈mochanjë́ftsebomna.
17 Agora que vocês sabem estas coisas, serão felizes se as praticarem.”
18 “Ats̈e sëndë́tats̈ëmbo chë tijábacacangbiama, chíyeca ats̈e nÿetscangbiama ndoñe chca quetsatoyebuambná. Y nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá cachcá chaotsemnama, chë ‘canÿa áts̈eftaca tandës̈e tonjasá, ats̈be contra echántsemna ca’, cachcá echanjopása.
18 “Não digo estas coisas a todos vocês; conheço os que escolhi. Mas isto cumpre as Escrituras que dizem: ‘Aquele que come do meu alimento voltou-se contra mim’.
19 Mora, cabá ndoñe chca tonjopasá ora, lempe chë soyënga së́ntsichamo. As, chca chaojopasá ora, áts̈beñe s̈mochantsos̈buáchiye, y as s̈mochántsetats̈ëmbo ats̈e tsmëna chë nda sëndmëná.
19 Eu lhes digo isso de antemão, para que, quando acontecer, vocês creiam que eu sou aquele de quem falam as Escrituras.
20 Ndegombre s̈cuayana: Nda ats̈e tijichmóbioye tbojofja, cha ats̈e s̈ochanjofja; y nda ats̈e s̈ojofja, cha chë nda s̈ojichmóbioye bochanjofja ca” —Jesús tojánayana.
20 Eu lhes digo a verdade: quem recebe aquele que envio recebe a mim, e quem recebe a mim recebe o Pai, que me enviou”.
21 Chë soyënga tojánayanents̈ana, Jesús corente cochtsets̈enaná yojtsemna, y tojánayana: —Ndegombre s̈cuayana, canÿa ts̈ëngaftanguents̈á uayayëngbe cucuats̈iñe s̈ochanjáboshjona ca.
21 Então Jesus sentiu profunda angústia e exclamou: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair!”.
22 Chora, chabe uatsjéndayënga tmojanonts̈é enonÿinÿnayana, y ndoñe montsetáts̈ëmbo ndabiama Jesús chca tojánayanama.
22 Os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Canÿe uatsjendayá, chë Jesús puerte ibnabobonshaná, Jesusbe juachaca inatbemana.
23 O discípulo a quem Jesus amava ocupava o lugar ao lado dele à mesa.
24 As, Simón Pedro chábioye tbojánefjats̈ëmbo, ndabiama Jesús chca tojánayanama Jesúsbioye chabotjama.
24 Simão Pedro lhe fez um sinal para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Chë puerte bonshana uatsjendayá, Jesúsbioye bats̈atema más tojanosjoná y tbojantjá: —Bëngbe Utabná, ¿nda cha yojtsemna ca?
25 Então o discípulo se inclinou para Jesus e perguntou: “Senhor, quem é?”.
26 Chora Jesús tbojanjuá: —Ats̈e canÿe base tandëtema chanjafchécuacuaye y ndábioye chajoyé, cha entsemna ca.
26 Jesus respondeu: “É aquele a quem eu der o pedaço de pão que molhei na tigela”. E, depois de molhar o pedaço de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Tandës̈e tojanóyëngacñe y cach ora, Satanás Júdasbe ainaniñe bacna juabnënga tbojáncochëngo. As Jesús tbojaniyana: “Chë cochanjama soye, cam ora moma ca.”
27 Quando Judas comeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus lhe disse: “O que você vai fazer, faça logo”.
28 Pero ni canÿa chë jasama imojtsetbiamanënguents̈á tbojanësertá, ndayama Júdasbioye chca tbojaniyanama.
28 Nenhum dos outros à mesa entendeu o que Jesus quis dizer.
29 Judas inamna chëngbe crocénana shecnës̈iñe uambayá; chíyeca ínÿenga tmojanjuabó Jesús chca ibojtsatsaye, ana ndayá yojtseita soye chë fiestama chauabuámiyama, o ndbomnëjémënga ndayánaca chauats̈atama ca.
29 Como Judas era o tesoureiro, alguns imaginaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse o necessário para a festa ou desse algum dinheiro aos pobres.
30 Júdasna chë base tandëtema tojanóyëngacñe, y cachora chents̈ana tojë́ftsanbocna. Chora ya ibeta yojtsemna.
30 Judas saiu depressa, e era noite.
31 Judas tojë́ftsanbocnents̈ana, Jesús tojánayana: —Ora tocjobuache, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá corente bëtsá y obená yomnama jinÿanÿiyama; y mua echanjínÿanÿiye Bëngbe Bëtsá corente bëtsá y obená yomnama.
31 Assim que Judas saiu, Jesus disse: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado e, por causa dele, Deus será glorificado.
32 Cha echanjínÿanÿiye Bëngbe Bëtsá chca yomnama, chíyeca Bëngbe Bëtsánaca echanjínÿanÿiye corente bëtsá y obená yomnama, y mora entsemna chë ndaye ora Bëngbe Bëtsá chca chabiama yochjínÿanÿiye.
32 Uma vez que Deus recebe glória por causa do Filho, ele dará ao Filho sua glória, de uma vez por todas.
33 Ats̈be básenga, baseftatescama ts̈ëngaftangaftaca së́ntsemna. Chora s̈mochántsenguaye, pero nts̈amo judiënga sënjauyancá, mora cachcá ts̈ëngaftanga cbë́yana: Chë chanjá luaroye, ts̈ëngaftanga ndoñe ques̈mátobena jama ca.
33 Meus filhos, estarei com vocês apenas mais um pouco. E, como eu disse aos líderes judeus, vocês me procurarão, mas não poderão ir para onde eu vou.
34 Canÿe tsëm soye cbetsamëndá: Nÿetscanga s̈mochtsenbobonshana. Nts̈amo ats̈e ts̈ëngaftanga cbondábabuanÿeshana, cachcá ts̈ëngaftanga s̈mochtsenbobonshana.
34 Por isso, agora eu lhes dou um novo mandamento: Amem uns aos outros. Assim como eu os amei, vocês devem amar uns aos outros.
35 Ts̈ëngaftanga s̈mojtsenbobonshánëse, nÿetsca ents̈anga mochántsetats̈ëmbo, ts̈ëngaftanga ats̈be uatsjéndayënga s̈momnama ca —Jesús tojanë́yana.
35 Seu amor uns pelos outros provará ao mundo que são meus discípulos”.
36 Chora Simón Pedro tbonjantjá: —Bëngbe Utabná, ¿ndë́moye cochjá ca?
36 Simão Pedro perguntou: “Para onde o Senhor vai?”. Jesus respondeu: “Para onde vou vocês não podem ir agora, mas me seguirão mais tarde”.
37 As Pedro tbojaniyana: —Ats̈be Utabná, ¿ndáyeca ndoñe sëntsobena mora aca juastama? ¡Ats̈e së́ntseprontana acbiama jóbanama ca!
37 “Senhor, por que não posso ir agora?”, perguntou ele. “Estou disposto a morrer pelo senhor.”
38 Chora Jesús tbojaniyana: —¿Ndegombre cojtseprontana ats̈biama jóbanama? Ndegombre cbëyana, cabá ngallo ndëcánta ora, aca unga soye ats̈biama cochanjayana: “Cha ndoñe quetsatabuatma ca”.
38 “Morrer por mim?”, disse Jesus. “Eu lhe digo a verdade, Pedro: antes que o galo cante, você me negará três vezes.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.