João 13

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Bashco fiesta cabá ndobuache ora, Jesús yojtsetáts̈ëmbo chabe tempo tojanóshjanguama, quem luarents̈ana jëftsebocnama y chabe Taitábioye jtama. Nts̈amo Jesús chábenga yojanababuanÿeshancá, chë quem luare imojamnënga, chórnaca yojtsebos̈e chë bëts bonshánana puerte más jinÿanÿiyana.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Pero Satanás, Júdasbe ainaniñe bacna juabnënga tojanjajó, uayayëngbe cucuats̈iñe Jesús jayents̈báshejuanama. Judas Iscariote, Simonbe uaquiñá.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Jesús yojtsetáts̈ëmbo chabe Taitá Bëngbe Bëtsá nÿets obenana tbojánats̈etama. Cachcá, Jesús yojtsetáts̈ëmbo, Bëngbe Bëtsábiocana cha tojánabama y cachábioye jtama ibojtsemnama.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Chcasna, chë ibeta jasama tmojanpochocá ora, mesë́shents̈ana tojantsbaná, chabe juatsboye uichëtjoníya tojanenátsejca y canÿe tuallë́jua tojanenasná.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Chents̈ana, canÿe baches̈iñe búyeshe tojanbues̈cja y tojanonts̈é chabe uatsjéndayënga jushecjabebiyana y jtë́shecbojuana cha yojtsasnana tuallë́juaca.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Pero, Simón Pedro tbojanobuache ora, Jesúsbioye tbojaniyana: —Ats̈be Utabná, ¿aca s̈cochjuashecjabiá ca?
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Chora Jesús tbojanjuá: —Ats̈e së́ntsama soye mora ndoñe quecmátësertana; pero más chcoye aíñe cmochanjosérta ca.
7 Jesus respondeu:
8 As Pedro tbojaniyana: —¡Ndocna te s̈catjuashecjabiá ca!
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Y Simón Pedro tbojaniyana: —¡Ats̈be Utabná, as nÿe ats̈be shecuats̈ënga ndoñe, ndayá ats̈be cucuats̈ënga y bests̈ás̈naca ca!
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Pero Jesús tbojanjuá: —Nda bebená tojtsemna, nÿe shecuats̈e jtsashecjabiama jtsajabótana, ndoñe nÿets̈á cachiñe. Nda tojtsobebé, ndoñe tsengá ntsemnana. Cachcá, mo bebénënga cuenta ts̈ëngaftanga s̈montsemna; pero canÿa muents̈e entsemna, y cha mo bebenacá ndoñe quenátsmëna.
10 Aí Jesus disse:
11 Jesús yojtsetáts̈ëmbo nda chë uayayëngbe cucuats̈iñe boshjuaná yochtsanmënama, chíyeca tojánayana: “Ts̈ëngaftanguents̈á canÿa entsemna, cha mo bebenacá ndoñe quenátsmëna ca”.
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Jushecjabebiyama tojanpochocá ora, chabe juatsboye uichëtjoníya tojtaníchëtjo, y mesë́shents̈e tojtanótbema. Chora tojanë́yana: —¿Chë tcbonjábiama soyama quecmojtsë́sertana ca?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Ts̈ëngaftanga ats̈e s̈mondbauyana Buatëmbayá y Bëngbe Utabná ca; ts̈abá chca s̈montsichamo, er ats̈e ndegombre chca sëndmëna.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Ats̈e, ts̈ëngaftangbe Buatëmbayá y Utabná, tcbonjushecjabebé; chcasna, ts̈ëngaftángnaca cmontsamna jenáshecjabebiyana.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Nts̈amo quem sóyeca tcbonjanÿanÿecá, ts̈ëngaftanga cachcá s̈mochtsama.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Ndegombre s̈cuayana, chë oservená chabe nduiñbiama ndoñe más uamaná ntsemnana. Cachcá, chë ichmoná chë tbojichmobiama ndoñe más uamaná quenátsmëna.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Quem soyënga chas̈mojuatsjinÿe y chca chas̈mojamëse, ts̈ëngaftanga puerte oyejuayënga vida s̈mochanjë́ftsebomna.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 “Ats̈e sëndë́tats̈ëmbo chë tijábacacangbiama, chíyeca ats̈e nÿetscangbiama ndoñe chca quetsatoyebuambná. Y nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá cachcá chaotsemnama, chë ‘canÿa áts̈eftaca tandës̈e tonjasá, ats̈be contra echántsemna ca’, cachcá echanjopása.
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Mora, cabá ndoñe chca tonjopasá ora, lempe chë soyënga së́ntsichamo. As, chca chaojopasá ora, áts̈beñe s̈mochantsos̈buáchiye, y as s̈mochántsetats̈ëmbo ats̈e tsmëna chë nda sëndmëná.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Ndegombre s̈cuayana: Nda ats̈e tijichmóbioye tbojofja, cha ats̈e s̈ochanjofja; y nda ats̈e s̈ojofja, cha chë nda s̈ojichmóbioye bochanjofja ca” —Jesús tojánayana.
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Chë soyënga tojánayanents̈ana, Jesús corente cochtsets̈enaná yojtsemna, y tojánayana: —Ndegombre s̈cuayana, canÿa ts̈ëngaftanguents̈á uayayëngbe cucuats̈iñe s̈ochanjáboshjona ca.
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Chora, chabe uatsjéndayënga tmojanonts̈é enonÿinÿnayana, y ndoñe montsetáts̈ëmbo ndabiama Jesús chca tojánayanama.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Canÿe uatsjendayá, chë Jesús puerte ibnabobonshaná, Jesusbe juachaca inatbemana.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 As, Simón Pedro chábioye tbojánefjats̈ëmbo, ndabiama Jesús chca tojánayanama Jesúsbioye chabotjama.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Chë puerte bonshana uatsjendayá, Jesúsbioye bats̈atema más tojanosjoná y tbojantjá: —Bëngbe Utabná, ¿nda cha yojtsemna ca?
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Chora Jesús tbojanjuá: —Ats̈e canÿe base tandëtema chanjafchécuacuaye y ndábioye chajoyé, cha entsemna ca.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Tandës̈e tojanóyëngacñe y cach ora, Satanás Júdasbe ainaniñe bacna juabnënga tbojáncochëngo. As Jesús tbojaniyana: “Chë cochanjama soye, cam ora moma ca.”
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Pero ni canÿa chë jasama imojtsetbiamanënguents̈á tbojanësertá, ndayama Júdasbioye chca tbojaniyanama.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Judas inamna chëngbe crocénana shecnës̈iñe uambayá; chíyeca ínÿenga tmojanjuabó Jesús chca ibojtsatsaye, ana ndayá yojtseita soye chë fiestama chauabuámiyama, o ndbomnëjémënga ndayánaca chauats̈atama ca.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Júdasna chë base tandëtema tojanóyëngacñe, y cachora chents̈ana tojë́ftsanbocna. Chora ya ibeta yojtsemna.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Judas tojë́ftsanbocnents̈ana, Jesús tojánayana: —Ora tocjobuache, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá corente bëtsá y obená yomnama jinÿanÿiyama; y mua echanjínÿanÿiye Bëngbe Bëtsá corente bëtsá y obená yomnama.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Cha echanjínÿanÿiye Bëngbe Bëtsá chca yomnama, chíyeca Bëngbe Bëtsánaca echanjínÿanÿiye corente bëtsá y obená yomnama, y mora entsemna chë ndaye ora Bëngbe Bëtsá chca chabiama yochjínÿanÿiye.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Ats̈be básenga, baseftatescama ts̈ëngaftangaftaca së́ntsemna. Chora s̈mochántsenguaye, pero nts̈amo judiënga sënjauyancá, mora cachcá ts̈ëngaftanga cbë́yana: Chë chanjá luaroye, ts̈ëngaftanga ndoñe ques̈mátobena jama ca.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Canÿe tsëm soye cbetsamëndá: Nÿetscanga s̈mochtsenbobonshana. Nts̈amo ats̈e ts̈ëngaftanga cbondábabuanÿeshana, cachcá ts̈ëngaftanga s̈mochtsenbobonshana.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Ts̈ëngaftanga s̈mojtsenbobonshánëse, nÿetsca ents̈anga mochántsetats̈ëmbo, ts̈ëngaftanga ats̈be uatsjéndayënga s̈momnama ca —Jesús tojanë́yana.
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Chora Simón Pedro tbonjantjá: —Bëngbe Utabná, ¿ndë́moye cochjá ca?
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 As Pedro tbojaniyana: —Ats̈be Utabná, ¿ndáyeca ndoñe sëntsobena mora aca juastama? ¡Ats̈e së́ntseprontana acbiama jóbanama ca!
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Chora Jesús tbojaniyana: —¿Ndegombre cojtseprontana ats̈biama jóbanama? Ndegombre cbëyana, cabá ngallo ndëcánta ora, aca unga soye ats̈biama cochanjayana: “Cha ndoñe quetsatabuatma ca”.
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.