Hebreus 9
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT
1 Y morna, ndayá Bëngbe Bëtsá tojanas̈ebuachenama y tojanmandá soyama, mandënga yojamna nts̈amo cha jtsadoránama, y nÿa chabiama pormana yebnents̈e quem luarents̈e.
1 A primeira aliança tinha regras para a adoração, bem como um santuário terreno.
2 Chíyeca, Bëngbe Bëtsá tojanmandá chaotsemna canÿe jatsjacama opodena yebna chábioye jadórama, mënts̈á: Chë natsana tsañe quem Bëngbe Bëtsabiama yebnents̈e inauabaina “chë uámana luare ca”; chents̈e inamna chë canÿsëfta quinÿenëfjuangá castellano candelerës̈iñe, y canÿe mesë́sha ndayiñe yojacjana chë luarents̈e Bëngbe Bëtsá bétsemnama inÿinÿnaye tandës̈ënga.
2 Esse tabernáculo era dividido em duas partes. Na primeira, ficava o candelabro e a mesa com os pães da presença. Essa parte era chamada lugar santo.
3 Inÿe ujonÿana ents̈ë́jua chents̈ana, inÿe luare inamna; inauabaina “chë más uámana luare ca”.
3 Depois, havia uma cortina e, atrás dela, a segunda parte, chamada lugar santíssimo.
4 Chents̈e inamna chë castellano altar, incienso jajuinÿiyama, y chë cajontema nÿetsiñe castellánoca pormánëtema. Quem cajontema yojaninÿanÿná nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanas̈ebuachenacá, chë Israeloca ents̈anga chabe uámana ents̈anga yochjánabiamama, y inauabaina “Bëngbe Bëtsabe s̈buachenana soye inÿinÿnaye cajontema ca”; y chë tsoye quem soyënga inabomna: canÿe castellano jarrëtema, maná ca uabaina tandë́s̈eca, chë Bëngbe Bëtsá tojanma celocana chabe ents̈angbiama chaótsats̈ama saná; Aaronbe varëfja, chë tojanants̈éfjonëfja; y chë ndëts̈bé tablëbenga ndayiñe Bëngbe Bëtsá tojanábema chë bnë́tsana uámana mandënga.
4 Nessa parte ficava o altar de ouro para o incenso e a arca da aliança, inteiramente coberta de ouro. Dentro da arca havia um vaso de ouro contendo maná, a vara de Arão que floresceu e as tábuas de pedra da aliança.
5 Chë cajontema juatsboca imnamna chë juatëngmiásha uabomnënga, mo angelëngcá, “querubinënga ca” uabáinënga, y chënga imojaninÿanÿná chë Bëngbe Bëtsabe buashinÿinÿanana chénts̈naca bétsemnama. Chënga, chë juatëngmiáshangaca chë cajontéments̈a nÿets ústonëtema imojanë́tsbotsana; chë ústonëtema inauabaina “ents̈anga bacna soyënga tmojamama Bëngbe Bëtsá perdonaye luare ca”, er chents̈e, chë cajontema juatsboca chë bachnangbe más uámana amëndayá jtsamanana buiñe jabués̈cjana, chë Bëngbe Bëtsábioye cha ibnaimpadana te, ents̈anga cháuaperdonama. Pero mora ndoñe quenátsiyta chë soyëngama lempe jatóyebuambnayama.
5 Sobre a arca ficavam os querubins da glória divina, cuja sombra se estendia por cima do lugar de expiação. Mas agora não é o momento de explicar essas coisas em detalhes.
6 Lempe chca tmojanprontants̈ana, chë bachnanga sempre chë natsana luaroye imojánamashjuana, jamama nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanamëndacá, chábioye jadórama.
6 Quando tudo estava preparado, os sacerdotes entravam regularmente no lugar santo para cumprir seus deveres sagrados.
7 Pero nÿe chë bachnangbe más uámana amëndayá yojobena chë inÿe luaroye jamashënguana, y nÿe canÿe cada uata. Choye jamashënguama orna, cha ibojamna bayëngbe buiñe juabuyambana, Bëngbe Bëtsábioye juats̈ëmbonama, chca, chë bachnangbe más uámana amëndayá tojanma bacna soyënga Bëngbe Bëtsá chaboperdonama, y chë ntsetats̈ëmbcá ents̈anga tmojanma bacna soyë́ngnaca.
7 Mas apenas o sumo sacerdote, e só uma vez por ano, entrava no lugar santíssimo. Ele sempre apresentava o sangue do sacrifício pelos próprios pecados e pelos pecados que o povo havia cometido por ignorância.
8 Chca, chë Uámana Espíritu jamana bënga chas̈ósertama, chë natsana luare cabá tojtsemnëntscuana y chë bachnanga cabá chë soyënga chents̈e tmojtsamëntscuana, nÿetscanga cabá ndoñe tmonjanobená chë inÿe luaroye jamashjnama, chë “más uámana luaroye”.
8 Com essas regras, o Espírito Santo mostra que o caminho para o lugar santíssimo não havia sido aberto enquanto o primeiro tabernáculo continuava em uso.
9 Chë soyë́ngaca jtsopodénana bë́ngbioye jinÿanÿiyana, chë tempo, chë Bëngbe Bëtsábioye jadórama yebnents̈e ents̈anga uta luare imojábomna ora, ndoñe yonjopodena Bëngbe Bëtsabe delante nÿetscanga jatsmënana, mo chë bachnangbe más uámana amëndayacá. Y chë soyë́ngnaca jtsayanana, chë Bëngbe Bëtsabiama uáts̈ëmbona soyë́ngaca y bachnanga tmojanóba bayë́ngaca, ndoñe tonjanopodé jamana canÿa Bëngbe Bëtsábioye adorayá, Bëngbe Bëtsáftaca tempcá ts̈abá chaotsatsmënama y Bëngbe Bëtsá chabe bacna soyëngama tbojaperdonama ainaniñe corente chaotsetats̈ëmbuama.
9 Essa é uma ilustração que aponta para o tempo presente, pois as ofertas e os sacrifícios que os sacerdotes apresentam não podem criar no adorador uma consciência totalmente limpa.
10 Chënga, chë uáts̈ëmbona soyë́ngaca y tmojanóba bayë́ngaca tmojanma nÿe nts̈amo Moisesbe leyiñe yojanayancá, ndayá chiñe yojanlesenciancá, ndayá jasama o jofs̈iyama, y chë cuerpo jabebiana mo ts̈abe ents̈angcá Bëngbe Bëtsabe delante jtsatsmënama; nÿetsca mandënga nÿe cuerpama, pero ainanama tondaye ntjamana. Pero chë ents̈anga chca yojánamna jtsamana, nÿe Bëngbe Bëtsá inÿe soyënga, más ts̈abe soyënga jamama tojamandantscuana, chë tsëm trato tojábema ora.
10 Tratava-se apenas de alimentos e bebidas e várias cerimônias de purificação; eram regras externas, válidas apenas até que se estabelecesse um sistema melhor.
11 Pero Cristo ya tojánabo, y cha yomna chë Bëngbe Bëtsabe delante bëngbiama impadaná mo chë bëngbe bachnangbe más uámana amëndayacá, chca, bëngbiama chaotsemnama chë ts̈abe soyënga nts̈amo mochjoyëngacñëcá. Chë luare celoca ndayents̈e cha Bëngbe Bëtsabe delante mo bachnëcá yotrabája, puerte ts̈abe luare yomna, y chents̈e cha, ndoñe chë quem luarents̈e bachnanga imomnëngcá, cha yobena jamana lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá ents̈angbiama jamama inajuabnaycá. Chë luare ndoñe ents̈angbe cucuáts̈eca yondëpormana, y chca jtsayanana, quem luarents̈a soye ndoñe yondmëna ca.
11 Cristo se tornou o Sumo Sacerdote de todos os benefícios agora presentes. Ele entrou naquele tabernáculo maior e mais perfeito no céu, que não foi feito por mãos humanas nem faz parte deste mundo criado.
12 Cha, canÿe y nÿetsca tescama chë luaroye Bëngbe Bëtsabe delante tojánamashëngo ora, cha ndoñe chivo o ternerbe buiñe tonjanabuyamba, nts̈amo chë inÿe bachnanga imojuamancá; ndayá jóbanëse, chabe buiñe juabuáshanëse, cha tojanma ents̈anga atsebácanënga jtsemnama chamotsobenama; y chca tojanmëse, cha tojanobená chë luaroye Bëngbe Bëtsabe delante jamashënguama. Y Cristo chca choye tojanamashënguëse, tojanma bënga chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama chamotsobenama.
12 Com seu próprio sangue, e não com o sangue de bodes e bezerros, entrou no lugar santíssimo de uma vez por todas e garantiu redenção eterna.
13 Ndëmuanÿenga ndayámnaca chë leyama tmojanoquedá mo chë Bëngbe Bëtsabe delante ndoñe ts̈abengcá, chë bachnanga imojuamana chë́ngbioye toronga y chivëngbe buiñe jabués̈cacjana, y chë altaroca tcojajuinÿé ternerabe jatinÿá chë́ngbioye jatbótotana, chca, chënga jábiamama Bëngbe Bëtsabe delante mo ts̈abengcá. Chca tmojaments̈ana, chë bachnanga tmojánayana chënga imojtsobena chë ínÿengaftaca jabama, Bëngbe Bëtsá jadórama, y cachiñe mo ts̈abengcá Bëngbe Bëtsabe delante imojtsatsmëna ca.
13 Se, portanto, o sangue de bodes e bezerros e as cinzas de uma novilha purificavam o corpo de quem estava cerimonialmente impuro,
14 Ndayá bachnanga tmojanmcá yojanámana ents̈anga cachiñe mo ts̈abengcá Bëngbe Bëtsabe delante imojtsatsmëna ca jayanama; y chca, chë ínÿengaftaca Bëngbe Bëtsábioye jadórama tmojanobenase, ¡ntsachets̈á más yojtsámana Cristbe buiñe, ndë́muanÿeye tojanábuashana bëngbiama cha tojanóbana ora! Chë nÿets tempo vida bomná Espíritbe obenánaca, Cristo, chabe derecho vida jtsobomñama cachcá tojanonÿá y bëngbiama tojanóbana. Cha, chë ndocna bacna soye ndbomná, tojanóbana ora yojamna mo canÿe bayá tondaye ndbemaná chë bachnanga cuafjobacá juats̈ëmbonama, ents̈angbe bacna soyëngama; cachcá Cristo, chë ndocna bacna soye ndbomná, bëngbe bacna soyëngama jáperdonama tojanóbana. Bëngbiama tojanóbanayeca, Cristo yobena jamama bënga ainaniñe corente ts̈abá chamotsetáts̈ëmbo, bacna soyënga bënga tmojamama, chë ndoñe vida jtsebomnama bënga junatsana soyënga, chama bënga perdonánënga imojtsemnama, y chca, bënga montsobena jtsiyenana, Bëngbe Bëtsá, chë ndegombre ainá yomná, jtseservénëse.
14 imaginem como o sangue de Cristo purificará nossa consciência das obras mortas, para que adoremos o Deus vivo. Pois, pelo poder do Espírito eterno, Cristo ofereceu a si mesmo a Deus como sacrifício perfeito.
15 Chíyeca, Cristo jóbanëse tojama ents̈anga Bëngbe Bëtsáftaca cánÿiñe mo canÿacá chamotsemnama, nts̈amo Bëngbe Bëtsabe tsëm trato yomncá; y chca cha tojama, Bëngbe Bëtsá chabe ents̈anga chamotsemnama tojáchembënga perdonánënga chamotsemnama, chë Bëngbe Bëtsabe tempsca tratents̈a ley jtsocumplínama inamna ora imojoyenëntscuana bacna soyënga tmojanmama; y chë́ngnaca chamotsobenama chë nÿetsca tescama mochtsebomna soyënga jóyëngacñama, nts̈amo Bëngbe Bëtsá chabe ents̈anga tojanas̈ebuachenacá.
15 Por isso ele é o mediador da nova aliança, para que todos que são chamados recebam a herança eterna que foi prometida. Porque Cristo morreu para libertá-los do castigo dos pecados que haviam cometido sob a primeira aliança.
16 Nts̈amo canÿe testamentiñe tojtsayancá chaopasamna, jtseytana chaotsótats̈ëmbo chë chca jamama tojas̈buachená cha tojóbanama.
16 Quando alguém deixa um testamento, é necessário comprovar a morte daquele que o fez.
17 Canÿe testamento tondaye ntsámanana, chë chca jamama tojas̈buachená cha cabá ainá totsomñëntscuana; nÿa cha tojóbana orna aíñe.
17 O testamento só se torna válido após a morte da pessoa. Enquanto ela ainda estiver viva, o testamento não entra em vigor.
18 Chíyeca chë Bëngbe Bëtsabe natsana trato, ents̈ángbeñe tojanobojats̈é, chora tmojanóba bayëngbe buiñe jabués̈cjëse.
18 É por isso que até mesmo a primeira aliança foi sancionada com o sangue.
19 Moisés chë leyents̈a nÿetsca mandënga nÿetsca ents̈anga tojánabuayenants̈ana, tojanca buángana boboshëshe y hisopo betiyents̈a buacuafja, chë ternerënga y chivëngbe buiñe búyesheca enajuabnëyiñe tojanfchecuacuá, y chora chë leyënga librë́s̈añe tojanbués̈cacja, y nÿetsca ents̈ángbeñnaca.
19 Depois de ler todos os mandamentos da lei a todo o povo, Moisés pegou o sangue de novilhos e de bodes, e também água, e os aspergiu com ramos de hissopo e lã vermelha sobre o Livro da Lei e sobre todo o povo.
20 Y mënts̈á tojánayana: “Quem buiñe entsinÿinÿná, nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojamandacá ndegombre yochtsemnama, y ts̈ëngaftangbiama puerte yochtsámanama ca.”
20 Em seguida, disse: “Este sangue confirma a aliança que Deus fez com vocês”.
21 Moisésnaca buiñe tojanbués̈cacja chë jatsjacama opodena yebniñe, y lempe chents̈a soyënguiñe, chë ndaye soyënga Bëngbe Bëtsábioye jadórama yojanoservena.
21 Da mesma forma, aspergiu com sangue o tabernáculo e todos os utensílios usados nos serviços sagrados.
22 Er nts̈amo leyiñe iuayancá, yojtsemna nÿa mo nÿetsca soyënguiñe buiñe jabués̈cacjana, Bëngbe Bëtsábioye jadórama ts̈abá chaoservema; y buiñe ndoñe tonjuábuashanësna, ndoñe ntsopodénana ents̈anga bacna soyëngama perdonánënga chamotsemnama.
22 De fato, segundo a lei, quase tudo era purificado com sangue, pois sem derramamento de sangue não há perdão.
23 Chíyeca jtseytana chë Bëngbe Bëtsábioye quem luarents̈e jadórama soyënga, chë bachnanga chamoma, Bëngbe Bëtsábioye jadórama ts̈abá chaoservema, chë Bëngbe Bëtsábioye jëtschuayama tmojóba bayëngbe buíñeca. Chë soyënga bats̈atema jtsinÿanÿnayana nts̈amo chë celoca luare yomnana Bëngbe Bëtsabe delante, ndayents̈e Jesús yoservena. Lempe nts̈amo chë Bëngbe Bëtsábioye jadórama luarents̈e yomncá, chabe delante celoca, Jesucristo tojanma, chábioye jadórama ts̈abá chaoservema; pero chca tojanma más uámana soyënga jamëse, chë tmojóba bayë́ngaca bachnanga quem luarents̈e imnétsama soyëngama.
23 Assim, as representações das coisas no céu tiveram de ser purificadas com o sangue de animais. As verdadeiras coisas celestiais, porém, tiveram de ser purificadas com sacrifícios muitos superiores.
24 Er Cristo ndoñe tonjánamashëngo canÿe luarents̈e Bëngbe Bëtsá jadórama nÿe ents̈angbe pormánents̈e, ndaye luare nÿe bats̈atema jtsinÿanÿnayana nts̈amo chë celoca luare Bëngbe Bëtsabe delante chábioye jadórama yomnana; ndayá cach celoye tojánamashëngo, Bëngbe Bëtsabe delante luaroye, bëngbiama jtseimpadánama.
24 Pois Cristo não entrou num santuário feito por mãos humanas, mera representação do santuário verdadeiro no céu. Ele entrou no próprio céu, a fim de agora se apresentar diante de Deus em nosso favor.
25 Chë bachnangbe más uámana amë́ndayana chë “más uámana luaroye” jamashënguana canÿe cada uata, bayëngbe buíñeca, ndoñe cachabe buíñeca, chca, ndayánaca jamama ents̈anga bacna soyënga tmojamama perdonánënga chamotsemnama. Pero Cristo chë luaroye celoca ndoñe tonjánamashëngo, chents̈ana jtésebocnama, y chabe buiñe juabuáshanëse cachiñe jatóbanama, y ba soye cachcá chauétsemnama.
25 E ele não entrou no céu para oferecer a si mesmo repetidamente, como o sumo sacerdote aqui na terra, que todos os anos entra no lugar santíssimo com o sangue de um animal.
26 Chca tojtsemnëse, Cristbiama manjanmëna jasúfriana y jóbanana ba soye, chë Bëngbe Bëtsá quem luare tojanma orscana. Pero nts̈amo tojopasacá entsemna, mora chë quem luare jopochócama tempo yojtsobeco ora, Cristo canÿe y nÿetsca tescama tojenonÿinÿé quem luarents̈a ents̈anga bacna soyënga jabuajuánama, chëngbiama jóbanëse, mo ents̈angbe bacna soyëngama canÿe tmojóba bayá, Bëngbe Bëtsábioye uats̈ëmbonacá.
26 Se fosse assim, ele precisaria ter morrido muitas vezes, desde o princípio do mundo. Mas agora, no fim dos tempos, ele apareceu uma vez por todas para remover o pecado mediante sua própria morte em sacrifício.
27 Cachcá, nts̈amo nÿetsca ents̈anga jtsamnana nÿe canÿe jóbanama, y chents̈ana Bëngbe Bëtsá chëngbiama jayanana chë imojëftsiyenëntscuana nts̈amo tmojanmcá ts̈abá o ndoñe ts̈abá bétsemnama, y chë́ngaftaca jamana nts̈amo chora tojajuabocá,
27 E, assim como cada pessoa está destinada a morrer uma só vez, e depois disso vem o julgamento,
28 cachcá, Crístnaca, nÿe canÿe chabe derecho vida jtsobomñama cachcá tojanonÿá, chabe buiñe juabuáshanëse jóbanama, ba ents̈anga bacna soyëngama jáperdonama; y chents̈ana cachiñe yochjésabo, ndoñe bacna soyëngama ents̈anga jabáperdonama, ndayá chë cha cháuesabama ts̈a tmobátmanënga jabátsebacama.
28 também Cristo foi oferecido como sacrifício uma só vez para tirar os pecados de muitos. Ele voltará, não para tratar de nossos pecados, mas para trazer salvação a todos que o aguardam com grande expectativa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.