Hebreus 6
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NTLH
1 Chcasna, bënga s̈ontsamna jtsajbanana nÿe jésebos̈ana jtsatsjéndayana Cristbe buatëmbana soyënga, chë bënga chábeñe jtsos̈buáchiyama tmojanonts̈é ora tmojanatsjinÿe soyënga, y s̈ontsamna jtsatsjéndayana chabiama nÿetsca soyënga, más totcá josértama yomna soyënga. Chca, bënga mochántsemna mo chë bëtsëtsangcá, ndayánaca jtsesayana. Ndoñe más nÿe chë natsana buatëmbana soyëngama mattsatsjéndaye, mo chë ndayá yomna bacna soyënga jtsamana y chë bënga ndoñe vida ntsebomnama junatsana soyënga amana jtsajbanana, y chë ts̈abe benache jtishachana; o nts̈amo Bëngbe Bëtsábeñe jtsos̈buáchiyana;
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 chë juabáyana ndayá yomna; chë ínÿabe bests̈as̈iñe cucuats̈ënga jacjayana Bëngbe Bëtsábioye chabiama jaimpádama; chë obanënga jtayenama Bëngbe Bëtsá yochjamama; y mocna ora nts̈amo ents̈anga tmojamama Bëngbe Bëtsá yochjayanama, chënga chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida chamotsebomnama o nÿetsca tescama castigánënga chamotsemnama.
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Y bënga chca fchanjama, chë más totcá yomna josértama soyënga jtsabuátambayana, Bëngbe Bëtsá chca chas̈ojálesenciase.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 Ndëmuanÿenga, canÿe ya chë Bëngbe Bëtsabe ndegombre soyënga tmojanóyëngacñe, y chë Bëngbe Bëtsabe ba ts̈abe soyë́ngnaca, chábenga bétsemnama, y chë Uámana Espíritu chëngbe ainaniñe chaotsemándama imobomna,
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 y chë Bëngbe Bëtsá nts̈amo tojas̈ebuachenacá sempre inétsamama tmojinÿe, y ndëmuanÿenga tmojáninÿe Cristo jtsamana bëts soyënga chabe bëts obenánaca, chë ndaye obenánaca cha puerte bëts soyënga yochjama cha quem luaroye yochjésabo ora,
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 chënga Jesucrístbeñe os̈buáchiyana lempe tmojtsajbanase, tondaye quenátsmëna ndayá jamama cachiñe Bëngbe Bëtsábioye jtobéconama; er Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá chca stëts̈oye jaquédana, y jtsemnana mo Bëngbe Bëtsabe Uaquiñábioye cachiñe chënga tmojtsecrucificacá, y ents̈anga cachiñe cha chamotsáboyejuanama chënga cuafjamcá.
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 S̈mochjinÿe: fshantse jamana chë ba uafténënga chiñe chaómashënguama, y chë chiñe trabájayëngbiama bëtscá jaja sananga tojóbocnëse, Bëngbe Bëtsá jamana, chë fshantsents̈ana bëtscá ts̈abe soyënga ents̈angbiama chaotsebínÿnama.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 Pero nÿe uchmas̈ëshangá y matënga uchmë́fjangaca chiñe tojuábocnëse, chë fshantse tondaye ntsámanana; y nderado Bëngbe Bëtsá nanjama chiñe ndocna ts̈abe mata chaonduábocnama, y cabana, ents̈anga chiñe mochantsashaniñá. Cachcá, chë os̈buáchiyana tmojtsajbananga castigánënga mochántsemna.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Pero masque chca montsoyebuambná, ats̈be bonshánënga, bënga ts̈abá fsëndë́tats̈ëmbo ts̈ëngaftangbeñe chë más ts̈abe soyënga echántsemna, chë atsbocaná jtsemnama tojtsá cha yobomna soyënga.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Er Bëngbe Bëtsá sempre nts̈amo ts̈abá yomncá nÿetsca soyënguiñe jtsamana, cha ndegombre echántsejuabnaye ndayá ts̈ëngaftanga s̈mojamama, y chë chabiama s̈mojinÿinÿé bonshánama, chabe ents̈ángbioye jtsëjabuáchanëse, nts̈amo mórnaca s̈mojtsama.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Pero bënga fsë́ntsebos̈e, cada ona ts̈ëngaftanguents̈á, nÿets tempo y Jesús chaojésabëntscuana chaotsinÿanÿná corente yobos̈e chca jtsamama, Bëngbe Bëtsábeñe chca jtsos̈buáchiyëse, chábeñe sempre chas̈motsobátmanama, ts̈ëngaftangbe ts̈abiama cha chaomama.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Ndoñe queftsátsbos̈e ts̈ëngaftanga oyënjayënga chas̈motsobiama chë Bëngbe Bëtsá tcmojabanÿé trabajo jtsamama, ndayá Jesucrístbeñe os̈buáchiyana bomnëngcá y padecena soyënguiñe uantado mënëngcá s̈mochtsama. Chca, chënga mochanjóyëngacñe ndayá Bëngbe Bëtsá jats̈atayama tojas̈ebuachenacá, chabe ents̈anga bétsemnama.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye tbojans̈buachená ora, chca tbojaniyana cachabe uabaina jayanëse, er inÿa chabiama más uamaná ndoñe yontsemna ndabiama jajúrama, nts̈amo tbojans̈buachenacá ndegombre chaotsemnama;
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 cha mënts̈á tbojans̈buachená: “Aíñe, ats̈e chanjama aca bëtscá ts̈abe bendicionënga chacotsebomnama, y chanjama acbents̈a pamillents̈ana mallajta ents̈anga chamotsemnama ca.”
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Y chca, Abraham Bëngbe Bëtsábeñe jtsos̈buáchiyëse, puerte uantadiñe yojanobátmana nts̈amo tbojans̈buachenacá Bëngbe Bëtsá yochjanmama, y pronto chca tojanóyëngacñe.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 Ents̈anga tmojajurá ora, chca jamana chëngbiama canÿe puerte más uámanabe uabaina jayanëse, y chca chëngbiama más uamanabiama tmojajurá ora, jtsayanana nts̈amo tmojas̈buachenacá pronto mochjamama, y chcasna, chama ya ndoñe más ntjatenátsëtsnayana.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Y chca, Bëngbe Bëtsá tojánbos̈ena botamana jinÿanÿiyana, nts̈amo cha tojanas̈ebuachenacá mochjanoyëngacñë́ngbioye, nts̈amo tojanas̈ebuachenacá cha ndegombre yochjanmama, y ndocna te chë nts̈amo jamama yojanjuabnacá yochjantrócama. Chíyeca, botamana tojaninÿanÿé cha chca yochjanmana, cachabiama jajúrase, chë nts̈amo tojanas̈ebuachenacá yochjanmama ndegombre bétsemnama.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 Bëngbe Bëtsabe s̈buachenana soye y chama jinÿanÿiyama nts̈amo tojanayancá, nts̈amo tojanas̈ebuachenacá ndegombre yochjamnama, chë uta soye ndocná ntsobenana jatrócama; y chca tojayana ora, ndoñe ntsopodénana Bëngbe Bëtsá chaobená jobostérama. Y chca, chë uta soyama, bënga bëtscá añemo ainaniñe jóyëngacñana, bënga chë Bëngbe Bëtsábioye tmojobéconanga, cha chás̈uatsebacama y chas̈otsanÿenama, mo canÿe bëts resjuents̈ana tmojtsachetëngcá, nts̈amo chents̈ana atsebácanënga jtsemnama cuaftsenguacá. Bëngbe Bëtsá s̈ojáuyana bënga imojtsobena chábeñe jtsobátmanama ca, y bëts añémoca chábeñe jtsos̈buáchiyëse, cha yejuana s̈ochtsanÿenama mondobátmana.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 Mo nts̈amo chë béjaye asentoca cuedádoca tcojajajo anclama, chë barcuiñe enjaquenënga ts̈abá jtsetats̈ëmbuana chë barco ndoñe yochántsashatiyiynama, cachcá bë́ngnaca, Bëngbe Bëtsábeñe imobátmanama, montsobena ainanoca jtsetats̈ëmbuana lempe ts̈abá yotsomñama. Bënga Jesucrístbeñe mondobátmana, y Bëngbe Bëtsá yojtsemnoye celoca cha tojámashëngo y chabe delante entsemna mo chë bachnangbe más uámana amëndayacá. Chana jamashënguana chë Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca, “chë más uámana ca” uabaina luaroye, ents̈ë́jua ujonÿana stëts̈oica, Bëngbe Bëtsabe delante jtsemnama,
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 ndayents̈e Jesús celoca, Bëngbe Bëtsabe delante tojámashëngo bëngbe ts̈abiama soyënga jamama, bë́ngnaca chamobenama chabe delante jamashënguama; chca, Jesús tojanóbema chë bachnangbe más uámana amëndayá nÿetsca tescama, canÿe bëts bachna nts̈amo Melquisedec yojamncá.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.