Gálatas 3

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 ¡Ts̈ëngaftanga Galacients̈a ents̈anga, yapa ndenójuabnayënga! Entsemna mo nda tcmojtsabocjuanacá, ts̈ëngaftangbe juabna tojtsetrocá. Ndoñe ques̈nátësertana nts̈amo chca nanjopása, er cach ats̈e botamana cbonjanabuayiyná, Jesucristo cruciñe tojanóbanama.
1 Ó gálatas insensatos! Quem os enfeitiçou? Jesus Cristo não lhes foi explicado tão claramente como se tivessem visto com os próprios olhos a morte dele na cruz?
2 Ats̈e së́ntsebos̈e nÿe canÿe soye ats̈e chas̈mëyana: ¿Uámana Espíritu ts̈ëngaftangbe ainaniñe tojánamashëngo jtsemándayama, ts̈ëngaftanga nts̈amo chë leyiñe jamama yomna ca iuayancá s̈mojamama, o ts̈ëngaftanga chë ts̈abe noticiënga s̈mojanuena y chiñe s̈mojtsos̈buáchema?
2 Deixem-me perguntar apenas uma coisa: vocês receberam o Espírito porque obedeceram à lei ou porque creram na mensagem que ouviram?
3 ¿Ndáyeca ts̈a ndenójuabnayënga s̈momna? Bëngbe Bëtsabe Espíritbeyeca ts̈ëngaftanga s̈monjanonts̈é mo tsmëma ents̈angcá jtsemnana. ¿Y mora s̈mojtsebos̈e ts̈ëngaftangbe vidënga jachnënguama nÿe ents̈angbe juabnë́ngaca jtsiyenëse?
3 Será que perderam o juízo? Tendo começado no Espírito, por que agora procuram tornar-se perfeitos por seus próprios esforços?
4 ¿Nÿetsca soyënga ndayëjana ts̈ëngaftanga s̈mojachnëjna, tondayama tonjoservé? Ndegombre chca ndoñe taiuatsmëna.
4 Será que foi à toa que passaram por tantos sofrimentos? É claro que não foi à toa!
5 Bëngbe Bëtsá, chë Uámana Espíritu ts̈ëngaftangbe ainaniñe cháuamashënguama tojanma ora, y ts̈ëngaftangbeñe bëts soyënga chaopasama tojama ora, ¿ndáyeca chca nanjama? ¿Ts̈ëngaftanga nts̈amo chë leyiñe jamama yomna ca iuayancá s̈mojtsamama, o ts̈ëngaftanga Jesucristbe ts̈abe noticiënga s̈mojanuena y chiñe s̈mojtsos̈buáchema?
5 Volto a perguntar: acaso aquele que lhes deu o Espírito e realizou milagres entre vocês agiu assim porque vocês obedeceram à lei ou porque creram na mensagem que ouviram?
6 Menójuabonga nts̈amo Abraham tojanpasama. Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe mënts̈á endayana: “Cha Bëngbe Bëtsábeñe yojtsos̈buáchiye, y chíyeca Bëngbe Bëtsá tonjánayana cha chabe bominÿiñe ts̈abia yojamna ca.”
6 Da mesma forma, “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
7 Chíyeca ts̈ëngaftanga cmontsamna jtsetats̈ëmbuana, Bëngbe Bëtsábeñe os̈buáchiyënga mondmëna mo Abrahámbents̈ana ents̈angcá, cachcá os̈buáchiyana bétsebomnama, chë chábents̈ana ndegombre ents̈angbiama más.
7 Logo, os verdadeiros filhos de Abraão são aqueles que creem.
8 Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endopodena jualíama, Bëngbe Bëtsá yochjanma chë ndoñe judiënga chabe bominÿiñe ts̈ábenga chamotsemnama, chábeñe tmojtsos̈buáchema ca. Y Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe, cabá chca ndëma ora, Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye quem ts̈abe noticiënga tbojanbuayená: “Acbeyeca, ats̈e chanjama nÿetsca quem luarents̈a ents̈anga ts̈abe bendicionënga chamotsebomnama ca.”
8 As Escrituras previram esse tempo em que Deus declararia os gentios justos por meio da fé. Ele anunciou essas boas-novas a Abraão há muito tempo, quando disse: “Todas as nações da terra serão abençoadas por seu intermédio”.
9 Bëngbe Bëtsá tojanma Abraham ba ts̈abe bendicionënga chaotsebomnama, cha chábeñe yojtsos̈buáchema. Chca, Bëngbe Bëtsá, chábeñe os̈buachiyëngbiámnaca ba ts̈abe soyënga jamana, cachcá nts̈amo Abrahambiama ts̈abe soyënga tojanmcá.
9 Portanto, todos os que creem participam da mesma bênção que Abraão recebeu por crer.
10 Chë Bëngbe Bëtsá chabe bominÿiñe ts̈ábenga yochjábiama ca juabnayënga, nts̈amo leyiñe jamama yomna ca iuayancá lempe tmojtsobedecénama, chënga nÿets tempo jtsiyenana jtsetats̈ëmbëse Bëngbe Bëtsá nÿetsca tescama chënga yochjácastigayama. Er Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe mënts̈á endayana: “Bëngbe Bëtsá jayanana nÿetsca tescama castigo chaotsebomna ca, nda nÿets tempo ndoñe tontsama nÿetsca mandënga nts̈amo chë leyënguiñe iuabemancá ca.”
10 Contudo, os que confiam na lei para serem declarados justos estão sob maldição, pois as Escrituras dizem: “Maldito quem não se mantiver obediente a tudo que está escrito no Livro da Lei”.
11 Ndegombre, puerte ts̈abá entsinÿinÿena, Bëngbe Bëtsá ndoñe yochanjama ndocná chabe bominÿiñe ts̈abia chaotsemnama, nts̈amo chë leyiñe jamama ibomna ca iuayancá tojtsobedecénëse. Chca ndegombre endmëna, er Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe mënts̈á endayana: “Nÿe ndabiama Bëngbe Bëtsá tojama chabe bominÿiñe ts̈abia chaotsemnama, cha Bëngbe Bëtsábeñe betsos̈buáchema, cha ndegombre chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida echántsebomna ca.”
11 É evidente, portanto, que ninguém pode ser declarado justo diante de Deus pela lei. Pois as Escrituras dizem: “O justo viverá pela fé”.
12 Jtsamana nts̈amo chë leyënguiñe jamama yomna ca iuayancá, ndoñe quenátsmëna mo Bëngbe Bëtsábeñe cuaftsos̈buachecá. Nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá: “Nda tojtsama nÿetsca mandënga nts̈amo chë leyënguiñe endayancá, ts̈abe vida echántsebomna, nÿets tempo chë leyë́ngaca mandaná ca.”
12 A lei, porém, não é baseada na fé, pois diz: “Quem obedece à lei viverá por ela”.
13 Pero, Cristo jóbanama ibojamna ca tmojánayanama, y cha bëngbe causa chca chamomama chënga tojanalesénciayeyeca, Cristo tojama bënga nÿetsca tescama castigánënga ndoñe chamondë́tsemnama, nts̈amo chë leyiñe iuayancá ndoñe tmontsama causa. Nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá: “Nÿetsca tescama castigo chaotsebomna, nda canÿe niñës̈iñe tmojajonÿá chaóbanama cha ca.”
13 Mas Cristo nos resgatou da maldição pronunciada pela lei tomando sobre si a maldição por nossas ofensas. Pois as Escrituras dizem: “Maldito todo aquele que é pendurado num madeiro”.
14 Chca tojopasá, Bëngbe Bëtsá chaomama, chë ts̈abe bendicionënga nts̈amo cha Abrahámbioye tbojans̈buachenacá, ndoñe judië́ngnaca chamotsebomnama, Cristo Jesúsbeyeca; y Jesucrístbeñe os̈buachiyánaca, Bëngbe Bëtsá chaomama chë Uámana Espíritu bëngbe ainaniñe cháuamashëngo jtsemándayama, nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanas̈ebuachenacá.
14 Por meio de Cristo Jesus, os gentios foram abençoados com a mesma bênção de Abraão, para que recebêssemos, pela fé, o Espírito prometido.
15 Jesucrístbeyeca cats̈átanga, chë ndayá sëntsichamcá endmëna nts̈amo nÿets tempo ents̈ángbeñe endbetsopasancá. Uta ents̈ata tbojenoyeuná canÿe trato jénbemama, y nts̈amo tbojens̈buachenacá chaotsinÿnama chatbe uabaina tsbuanáchañe tbojuábemëse, ndocná inÿa más ntsobenana jayanana nts̈amo tbojentratacá ndoñe yontsoservena ca; y inÿe soyënga chiñe jacjayama cach ndoñe.
15 Irmãos, apresento-lhes um exemplo da vida diária. Ninguém pode anular ou fazer acréscimos a uma aliança irrevogável.
16 Chcasna, Bëngbe Bëtsá ba soye Abrahámbioye tbojans̈buachená puerte ts̈abe bendicionënga chabiama jamama, y chabe ents̈anguents̈ana canÿabiámnaca. Y Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe ndoñe quenátayana: “chabe ents̈anguents̈ëngbiámnaca ca”, mo Bëngbe Bëtsá ba ents̈angbiama cuaftsichamcá; sinó mënts̈á endayana: “acbe ents̈anguents̈ana cánÿabiama ca”. Y chca entsayana, nÿe canÿe ents̈á ca; y cha endmëna Cristo.
16 Pois bem, Deus fez a promessa a Abraão e a seu descendente. Observem que as Escrituras não dizem “a seus descendentes”, como se fosse uma referência a muitos, mas sim “a seu descendente”, isto é, Cristo.
17 Ats̈e ndayá mënts̈á cbontsëtsëtsná: Natsana, Bëngbe Bëtsá Abrahánoftaca canÿe trato tojánbema, y tbojaniyana “aíñe ca”, nts̈amo tbojans̈buachenacá jamama. Chents̈ana canta patse y unga bnë́tsana uatëse, Bëngbe Bëtsá Moisesbe cucuats̈iñe chë leyënga tbojanánts̈aboshjona; chíyeca, chë leyënga ndoñe ntsobenana jamana chë Bëngbe Bëtsá Abrahánoftaca tojánbema trato ndoñe chaondëtsoservénama, ni jamana ndayá Bëngbe Bëtsá tojans̈buachenacá ndoñe chaondëtsoservénama.
17 É isto que quero dizer: a lei, que veio 430 anos depois, não pode anular a aliança que Deus estabeleceu com Abraão, pois nesse caso a promessa seria quebrada.
18 Er ndayá Bëngbe Bëtsá chabe ents̈anga tojats̈atacá, tojtsemna chënga nts̈amo chë leyiñe jamama yomna ca iuayancá tmojtsamama, chca, chë ts̈etana soyënga ya ndoñe nantsóbocana ndayá Bëngbe Bëtsá jamama tojanas̈ebuáchenants̈ana. Pero ba ts̈abe bendicionënga Abrahambiama jamama, Bëngbe Bëtsá tbojans̈buachenáyeca, Bëngbe Bëtsá chë soyënga Abrahambiama tojanma.
18 Portanto, se a herança pudesse ser recebida pela obediência à lei, ela não viria pela aceitação da promessa. No entanto, Deus, em sua bondade, a concedeu a Abraão como promessa.
19 Asna, ¿ndayama chë Moisesbe ley nantsoservena? Bëngbe Bëtsá chë leyënga tojanáboshjona, ba ts̈abe soyënga jamama Abrahámbioye tbojans̈buáchenants̈ana baytese. Bëngbe Bëtsá yojanjuabná chë ley chaoservé ents̈anga jinÿanÿiyama ndayá ts̈abá o ndoñe ts̈abá jamama bétsemnama, chë Abrahámbents̈ana Uámana Ents̈á jashjanguëntscuana, ndabiama Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye tbojans̈buachená ba ts̈abe bendicionënga jamama. Bëngbe Bëtsá angelë́ngaftaca chë ley Moisesbe cucuats̈iñe tbojanánts̈aboshjona, y chë ents̈á Moisés enjamna chë oyebuambnayá Bëngbe Bëtsáftaca y ents̈ángaftaca.
19 Qual era, então, o propósito da lei? Ela foi acrescentada à promessa para mostrar às pessoas seus pecados. Mas a lei deveria durar apenas até a vinda do descendente prometido. Por meio de anjos, a lei foi entregue a um mediador.
20 Uta ents̈ata canÿe trato jénbemamna, jtseytana inÿe ents̈á chë uta ents̈átaftaca chaóyebuambama; pero Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye ba ts̈abe soyënga jamama tbojans̈buachená ora, nÿe canÿa chca tojanma, y ndoñe bonjanájaboto inÿa chabiama Abrahánoftaca chaóyebuambama.
20 O mediador, porém, só é necessário quando dois ou mais precisam chegar a um acordo, e Deus é um só.
21 ¿Chca nántsayana, nts̈amo Moisesbe leyiñe iuayancá, chë Bëngbe Bëtsá tojans̈buachená soyëngama contra yomna ca? ¡Ndoñe, ndegombre ndoñe! Bëngbe Bëtsá ents̈angbe cucuats̈iñe canÿe ley tojanáboshjona, y chë ley tojtsobena jamana ents̈anga ndegombre ts̈abe vida chamotsebomnama, as Bëngbe Bëtsá nanjama ents̈anga chabe bominÿiñe ts̈ábenga chamotsemnama, nts̈amo chë leyiñe jamama yomna ca iuayancá tmojtsamama.
21 Existe, portanto, algum conflito entre a lei e as promessas de Deus? De maneira nenhuma! Se a lei fosse capaz de nos conceder nova vida, seríamos declarados justos pela obediência a ela.
22 Pero Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayana, nÿetsca quem luarents̈a ents̈anga cachëngbe bacna soyënga jamama juabnë́ngaca mandánënga imomna ca, chca, Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga chamobenama ndayá Bëngbe Bëtsá tojas̈buachenacá jóyëngacñama. Y chënga, Jesucrístbeñe imojtsos̈buáchema imojtsebomna ndayá Bëngbe Bëtsá tojanas̈ebuachenacá.
22 Mas as Escrituras afirmam que somos todos prisioneiros do pecado, de modo que nós, os que cremos, recebemos a promessa de libertação apenas pela fé em Jesus Cristo.
23 Jesucrístbeñe jtsos̈buáchiyama ents̈anga chamobenama tempo joshjanguëntscuana, bënga monjamna corente mandánënga chë léyeca, y chca enjamna mo presënga cuaftsemncá, cárceloca utámenënga. Chë ley chca enjamna, nts̈amo ents̈anga Jesucrístbeñe muanjobenaye jtsos̈buáchiyama Bëngbe Bëtsá jinÿanÿiyama tempo joshjanguëntscuana.
23 Antes que o caminho da fé se tornasse disponível, fomos colocados sob a custódia da lei e mantidos sob a sua guarda, até que essa fé fosse revelada.
24 Cristo jabama tempo tonjanoshjanguëntscuana, chë ley bëngbiama enjamna mo canÿe pamillents̈a oservenacá, cha jtsamana chents̈a básenga chamotsamama nts̈amo ts̈abá tojtsemncá. Chë ley chca yojamna, bënga Crístbeñe jtsos̈buáchiyama chamobenama, y chca, Bëngbe Bëtsá chaoma bënga chabe bominÿiñe ts̈ábenga chamotsemnama.
24 Em outras palavras, a lei foi nosso guardião até a vinda de Cristo; ela nos protegeu até que, por meio da fé, pudéssemos ser declarados justos.
25 Pero Jesucrístbeñe jtsos̈buáchiyama bënga chamotsobenama mora ya tonjóshjangoyeca, chë ley ya ndoñe más quenátsmëna mo canÿe ents̈acá, ndayá ts̈abá yomncá bënga chamotsamama cuaftsamcá.
25 Agora que veio o caminho da fé, não precisamos mais da lei como guardião.
26 Cristo Jesúsbeñe s̈mojtsos̈buáchema, nÿetsca ts̈ëngaftanga s̈mojobená Bëngbe Bëtsabe básenga jtsemnama, Cristo Jesúseftaca cánÿiñe mo canÿacá jtsemnëse.
26 Pois todos vocês são filhos de Deus por meio da fé em Cristo Jesus.
27 Ts̈ëngaftanga tcmonjanëbaye, y chca, Crístoftaca cánÿiñe mo canÿacá s̈montsemna. Y mora s̈mojobená mo cach Cristcá jtsemnama.
27 Todos que foram unidos com Cristo no batismo se revestiram de Cristo.
28 Chíyeca, ndayá Bëngbe Bëtsá tojamama, judiënga y ndoñe judiënga cachcanga mondmëna; nÿets tempo nÿe ínÿabiama oservénënga y chë nÿe cachëngbiama trabájayënga cachcanga, y boyabásenga y shembásengnaca. Nÿetsca ts̈ëngaftanga mo canÿacá s̈mondmëna, Cristo Jesúseftaca cánÿiñe mo canÿacá jtsemnëse.
28 Não há mais judeu nem gentio, escravo nem livre, homem nem mulher, pois todos vocês são um em Cristo Jesus.
29 Ts̈ëngaftanga Cristbe ents̈anga s̈mondmë́nayeca, s̈montsemna mo Abrahámbents̈ana ents̈anga cuaftsemncá; y chca, nts̈amo Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye tbojas̈buachenacá, ts̈ëngaftanga s̈mochanjóyëngacñe.
29 E agora que pertencem a Cristo, são verdadeiros filhos de Abraão, herdeiros dele segundo a promessa de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.