Atos 4

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pedro y Juan cabá ents̈anga imojtsë́tsëtsnaye; chorna chë chata ibojtsemnoye tmojánashjajna judiëngbe bachnanga, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈a soldadëngbe amëndayá y saduceo ca uabaina judiëngbe amë́ndayënga.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Chatna ents̈ángbioye imojtsabuátambaye Jesús tojtanayenama y chë soye yojánayana obanënga ndegombre mochtayena ca. Chë causa, chë tmojánashjajna amë́ndayënga tojánetëna.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 As, Pedro y Juan tmojánishëche y ya jetiñe yojtsemna causa, cárceloye tojanëtame yëfsanëntscuana.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Masque chca, banga ents̈anguents̈ana, nts̈amo Pedro y Juan tbojanayancá tmojanuenënga, aíñe Jesucrístbeñe imojtsos̈buáchiye. Chë tentscuana shachna uaranga Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga imojtsemna, nÿe boyabásenga jacuéntase.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Yëfsana, chë judiëngbe amë́ndayënga, judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá amë́ndayënga y ley abuátambayënga Jerusalenents̈e tmojánenefjna.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Chénts̈naca imojtsemna, chë bachnangbe más uámana amëndayá Anás ca uabainá, Caifás, Juan, Alejandro y chë bachnangbe más uámana amë́ndayëngbe nÿetsca pamíllangnaca.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Chora chënga tmojanmandá Pedro y Juan junatsama, y chëngbe tsëntsaca tojanatsá y mënts̈á tmojanatjá: —¿Ndabe obenánaca chë soyënga s̈ojtsama, o, nda derecho tcmënjats̈atá chë soyënga chas̈otsamama ca?
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 As Pedro, chë Uámana Espíritu chabe ainaniñe corente jtsemándayëse, mënts̈á tojanë́jua: —Israeloca mándayënga y bëtsëjémënga,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 mënté s̈conjatjá chë jama ndobenáftaca ts̈abe soye tifjamama y nts̈amo cha mora jama yojtsatobenama.
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 Chcasna, nts̈amo tojopasama cbochanjabuayená, chca, ts̈ëngaftanga y nÿetsca Israeloca ents̈anga chë soyënga chas̈motsetats̈ëmbuama. Quem boyabása, chë ts̈ëngaftangbe tsëntsaca entsemná, Jesucristo chë Nazaretocabe bëts obenánaca chca ts̈abá entsatsmëna. Y Jesús endmëna nda ts̈ëngaftanga s̈monjancrucificá y ndabiama Bëngbe Bëtsá tojanma cháuatayenama.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Jesusbiama Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe mënts̈á endayana: “Chë yebna jebuanënga tmontsanaboté ndëts̈bé, mora chë más bëts uashacuanës̈ents̈e entsejájona ca”. Ts̈ëngaftanga s̈mondmëna mo chë yebna jebuanëngcá, er Jesúsbioye s̈montsanaboté y mora cha chë más uamaná entsemna.
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Nÿe cha yobena ts̈ëngaftanga játsebacama. Bëngbe Bëtsá ndocna inÿe ents̈ábioye tbonjats̈etá chabe obenana chca jamama; chíyeca quem luarents̈e ndocná más quenátobena bënga játsebacama. Nÿe Jesucristbe obenánaca aíñe ca —Pedro tojánayana.
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Chënga imojenjnaná Pedro y Juan ts̈a añémoca ibojtsóyebuambnama tmojáninÿe ora, y chata tempo nduatsjínÿenata y librë́s̈a nduabuatmata bétsemnama tmojántats̈ëmbona ora. Chca chë mándayënga tmojántats̈ëmbona chata Jesúseftaca bayté ibojamnama.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Y ents̈anga imojtsonÿaye chë tmojanshná cha chents̈e chátaftaca yojtsemnama; chë causa, chënga ndocá más tmonjanobená chatbe contra jatichámuana.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 As chora tmojanamëndá chents̈ana chábuaisebocnama y chents̈e tmojanoquedangna chë soyama imojtsenatsëtsnaye.
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 Chënga imojtsentjanaye: “¿Ndayá chátaftaca mochjama ca? Jerusalenents̈e oyenënga montsetáts̈ëmbo chata chë bëts soye Bëngbe Bëtsabe obenánaca tbojamama; chë causa, bënga ndoñe quemuátobena jayanana chata chca ndoñe tbonjama ca.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Pero ents̈anga chama ndoñe más chamondëtsencuéntamna, chata mochjáuyana: ‘Ndoñe más ents̈ángbeñe Jesús s̈mattsebáyana; y ndoñe chas̈monjouenëse, jabuache castigo s̈ochántsebomna ca.’ ”
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 As chë mándayënga cachiñe chata tmojánachembo y tmojanamëndá ndoñe más Jesús jtsebáyanana, ni chabiama ents̈ángbeñe jtsabuátambayana.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Pero Pedro y Juan tbojánayana: “¿Nts̈amo ts̈ëngaftanga s̈matjayana nts̈amo fchanjayanama ca? Ndegombre, Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ndoñe ts̈abá quenátsmëna ts̈ëngaftangbioye aíñe joyaunayana y chábioye ndoñe.
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Er bënga queftsátobena jtsajbanana oyebuambnayana chë tifjinÿe y tifjouena soyëngama ca.”
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Chë mandayëngna chátbioye tojtsanautatjá, pero chents̈ana tmojtanabáshejuana. Nÿetsca ents̈anga Bëngbe Bëtsá imojtsatschuanaye nts̈amo tojanopasama; chíyeca, chë mándayënga ndoñe tmonjanobená tondaye ntjinÿenana nts̈amo chata jácastigama.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Chë boyabása, ndáftaca chata chë bëts soye Bëngbe Bëtsabe obenánaca tbojanma, inabomna canta bnë́tsana uatama más.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Pedro y Juan ya tmojtanabáshejuana ora, tbojánata chë inÿe os̈buáchiyëngaftaca jateninÿenama y lempe nts̈amo chë bachnangbe amë́ndayënga y bëtsëjemëngcá mándayënga chátbioye tmojanëyancá, chë́ngbioye tmojanacuntá.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Chënga chca tmojanuenents̈ana, nÿetscanga cánÿiñe tmojanonts̈é Bëngbe Bëtsáftaca mënts̈á jencuéntama: “Bëngbe Utabná, aca chë nda tojama celoca, fshantse, nÿetsca béjayënga y lempe nts̈amo chenache yomncá,
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 chë Uámana Espíritbiajana tcojánayana y acbe oservená David, nts̈amo tcojanayancá tojanábema, mënts̈á:
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Quem luarents̈a reyënga y amë́ndayënga imoprontánënga,
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 “Ndegombre chca tonjopasá. Rey Herodes y Poncio Pilato, quem bëts pueblents̈e, ndoñe judië́ngaftaca y israelitë́ngaftaca tmonjánenefjna, jenóyeunayama nts̈amo jamana, Jesús chë acbe uámana oservená y chë Uámana Uabuayaná tcojabemábioye jóbama.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Tempo, Bëngbe Bëtsá, acbe obenánaca y nts̈amo icnabos̈cá tcojanmandá nts̈amo mora chaotsemnama, y chënga chca Jesúseftaca tmonjama.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Morna Bëngbe Bëtsá, mouena nts̈amo chënga montsichamo, bënga jasúfriama cas̈ojtsamna ca; chcasna, cochjama bënga fchayobená Jesusbe ts̈abe noticiënga bëts añémoca ents̈ángbeñe jtsóyebuambnayama,
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 y cochjama acbe obenánaca s̈oquënga ts̈abá chamotsatsmënama y cochjama bënga fchayobená bëts soyënga jamama, Jesús chë uámana oservenabe obenánaca y cha jóts̈ëmbonëse ca” —chënga tmojánayana.
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama tmojanpochocá orna, chë tmojánenefjnents̈e tojanangmë́mana; y nÿetscangbe ainaniñe chë Uámana Espíritu tojanonts̈é más jtsemándayana, y chënga tmojanonts̈é más añémoca Bëngbe Bëtsabe soyëngama ents̈anga jábuayenama.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga, nÿetscanga canÿe juabna imojtsebomna y ainaniñe cach canÿe ebionana. Ndocná ntjatichamuana chabe soyënga nÿe chabiama yojtsemna ca, pero aíñe imojtsichamo, “ats̈e së́ndbomna soyënga nÿetscangbiama entsemna ca”.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Chë Jesusbe ichmónëngna puerte obenánaca mënts̈á imojtsichamo: “Fsënjinÿe y fsë́ntsetats̈ëmbo Bëngbe Utabná Jesús obanënguents̈ana tojtayenama ca.” Y Bëngbe Bëtsá yojtsama chë ichmónënga bëtscá ts̈abe bendicionënga chamotsebomnama.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 Jesucrístbeñe os̈buachiyë́ngbeñe ndocná yonjamna ndayánaca uajabotá, er nÿetscanga fshantse o yebna bomnënga imojanamana jtsatobuíyana, y chë crocénana
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 chë ichmónëngbioye jayents̈buáchiyana, nts̈amo tojtsëjabotcá nÿetscanga jujátayama.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Chca tojanma canÿa Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca trabajayá, José ca uabainá; cha chë ichmónënga imojanábobuatma Bernabé ca (y chca iuayana “Añemuayá ca”). Bernabé yojamna Chipre luarocá.
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 Chana, fshantse yojtsatobuiye, y chë crocénana Jesusbe ichmónëngbioye yojáyents̈buachiye, chë uajabótëngbiama chaoservema.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.