Atos 4

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pedro y Juan cabá ents̈anga imojtsë́tsëtsnaye; chorna chë chata ibojtsemnoye tmojánashjajna judiëngbe bachnanga, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈a soldadëngbe amëndayá y saduceo ca uabaina judiëngbe amë́ndayënga.
1 Enquanto eles estavam falando ao povo, sobrevieram-lhes os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Chatna ents̈ángbioye imojtsabuátambaye Jesús tojtanayenama y chë soye yojánayana obanënga ndegombre mochtayena ca. Chë causa, chë tmojánashjajna amë́ndayënga tojánetëna.
2 doendo-se muito de que eles ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos,
3 As, Pedro y Juan tmojánishëche y ya jetiñe yojtsemna causa, cárceloye tojanëtame yëfsanëntscuana.
3 deitaram mão neles, e os encerraram na prisão até o dia seguinte; pois era já tarde.
4 Masque chca, banga ents̈anguents̈ana, nts̈amo Pedro y Juan tbojanayancá tmojanuenënga, aíñe Jesucrístbeñe imojtsos̈buáchiye. Chë tentscuana shachna uaranga Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga imojtsemna, nÿe boyabásenga jacuéntase.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra, creram, e se elevou o número dos homens a quase cinco mil.
5 Yëfsana, chë judiëngbe amë́ndayënga, judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá amë́ndayënga y ley abuátambayënga Jerusalenents̈e tmojánenefjna.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos, os escribas,
6 Chénts̈naca imojtsemna, chë bachnangbe más uámana amëndayá Anás ca uabainá, Caifás, Juan, Alejandro y chë bachnangbe más uámana amë́ndayëngbe nÿetsca pamíllangnaca.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, João, Alexandre, e todos quantos eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Chora chënga tmojanmandá Pedro y Juan junatsama, y chëngbe tsëntsaca tojanatsá y mënts̈á tmojanatjá: —¿Ndabe obenánaca chë soyënga s̈ojtsama, o, nda derecho tcmënjats̈atá chë soyënga chas̈otsamama ca?
7 E, pondo-os no meio deles, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes vós isto?
8 As Pedro, chë Uámana Espíritu chabe ainaniñe corente jtsemándayëse, mënts̈á tojanë́jua: —Israeloca mándayënga y bëtsëjémënga,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e vós, anciãos,
9 mënté s̈conjatjá chë jama ndobenáftaca ts̈abe soye tifjamama y nts̈amo cha mora jama yojtsatobenama.
9 se nós hoje somos inquiridos acerca do benefício feito a um enfermo, e do modo como foi curado,
10 Chcasna, nts̈amo tojopasama cbochanjabuayená, chca, ts̈ëngaftanga y nÿetsca Israeloca ents̈anga chë soyënga chas̈motsetats̈ëmbuama. Quem boyabása, chë ts̈ëngaftangbe tsëntsaca entsemná, Jesucristo chë Nazaretocabe bëts obenánaca chca ts̈abá entsatsmëna. Y Jesús endmëna nda ts̈ëngaftanga s̈monjancrucificá y ndabiama Bëngbe Bëtsá tojanma cháuatayenama.
10 seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, nesse nome está este aqui, são diante de vós.
11 Jesusbiama Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe mënts̈á endayana: “Chë yebna jebuanënga tmontsanaboté ndëts̈bé, mora chë más bëts uashacuanës̈ents̈e entsejájona ca”. Ts̈ëngaftanga s̈mondmëna mo chë yebna jebuanëngcá, er Jesúsbioye s̈montsanaboté y mora cha chë más uamaná entsemna.
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta como pedra angular.
12 Nÿe cha yobena ts̈ëngaftanga játsebacama. Bëngbe Bëtsá ndocna inÿe ents̈ábioye tbonjats̈etá chabe obenana chca jamama; chíyeca quem luarents̈e ndocná más quenátobena bënga játsebacama. Nÿe Jesucristbe obenánaca aíñe ca —Pedro tojánayana.
12 E em nenhum outro há salvação; porque debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, em que devamos ser salvos.
13 Chënga imojenjnaná Pedro y Juan ts̈a añémoca ibojtsóyebuambnama tmojáninÿe ora, y chata tempo nduatsjínÿenata y librë́s̈a nduabuatmata bétsemnama tmojántats̈ëmbona ora. Chca chë mándayënga tmojántats̈ëmbona chata Jesúseftaca bayté ibojamnama.
13 Então eles, vendo a intrepidez de Pedro e João, e tendo percebido que eram homens iletrados e indoutos, se admiravam; e reconheciam que haviam estado com Jesus.
14 Y ents̈anga imojtsonÿaye chë tmojanshná cha chents̈e chátaftaca yojtsemnama; chë causa, chënga ndocá más tmonjanobená chatbe contra jatichámuana.
14 E vendo em pé com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 As chora tmojanamëndá chents̈ana chábuaisebocnama y chents̈e tmojanoquedangna chë soyama imojtsenatsëtsnaye.
15 Todavia, mandando-os sair do sinédrio, conferenciaram entre si,
16 Chënga imojtsentjanaye: “¿Ndayá chátaftaca mochjama ca? Jerusalenents̈e oyenënga montsetáts̈ëmbo chata chë bëts soye Bëngbe Bëtsabe obenánaca tbojamama; chë causa, bënga ndoñe quemuátobena jayanana chata chca ndoñe tbonjama ca.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar.
17 Pero ents̈anga chama ndoñe más chamondëtsencuéntamna, chata mochjáuyana: ‘Ndoñe más ents̈ángbeñe Jesús s̈mattsebáyana; y ndoñe chas̈monjouenëse, jabuache castigo s̈ochántsebomna ca.’ ”
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que de ora em diante não falem neste nome a homem algum.
18 As chë mándayënga cachiñe chata tmojánachembo y tmojanamëndá ndoñe más Jesús jtsebáyanana, ni chabiama ents̈ángbeñe jtsabuátambayana.
18 E, chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Pero Pedro y Juan tbojánayana: “¿Nts̈amo ts̈ëngaftanga s̈matjayana nts̈amo fchanjayanama ca? Ndegombre, Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ndoñe ts̈abá quenátsmëna ts̈ëngaftangbioye aíñe joyaunayana y chábioye ndoñe.
19 Mas Pedro e João, respondendo, lhes disseram: Julgai vós se é justo diante de Deus ouvir-nos antes a vós do que a Deus;
20 Er bënga queftsátobena jtsajbanana oyebuambnayana chë tifjinÿe y tifjouena soyëngama ca.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Chë mandayëngna chátbioye tojtsanautatjá, pero chents̈ana tmojtanabáshejuana. Nÿetsca ents̈anga Bëngbe Bëtsá imojtsatschuanaye nts̈amo tojanopasama; chíyeca, chë mándayënga ndoñe tmonjanobená tondaye ntjinÿenana nts̈amo chata jácastigama.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais, e, não achando motivo para os castigar, soltaram-nos, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Chë boyabása, ndáftaca chata chë bëts soye Bëngbe Bëtsabe obenánaca tbojanma, inabomna canta bnë́tsana uatama más.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara esta cura milagrosa.
23 Pedro y Juan ya tmojtanabáshejuana ora, tbojánata chë inÿe os̈buáchiyëngaftaca jateninÿenama y lempe nts̈amo chë bachnangbe amë́ndayënga y bëtsëjemëngcá mándayënga chátbioye tmojanëyancá, chë́ngbioye tmojanacuntá.
23 E soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Chënga chca tmojanuenents̈ana, nÿetscanga cánÿiñe tmojanonts̈é Bëngbe Bëtsáftaca mënts̈á jencuéntama: “Bëngbe Utabná, aca chë nda tojama celoca, fshantse, nÿetsca béjayënga y lempe nts̈amo chenache yomncá,
24 Ao ouvirem isto, levantaram unanimemente a voz a Deus e disseram: Senhor, tu que fizeste o céu, a terra, o mar, e tudo o que neles há;
25 chë Uámana Espíritbiajana tcojánayana y acbe oservená David, nts̈amo tcojanayancá tojanábema, mënts̈á:
25 que pelo Espírito Santo, por boca de nosso pai Davi, teu servo, disseste: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Quem luarents̈a reyënga y amë́ndayënga imoprontánënga,
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma, contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 “Ndegombre chca tonjopasá. Rey Herodes y Poncio Pilato, quem bëts pueblents̈e, ndoñe judië́ngaftaca y israelitë́ngaftaca tmonjánenefjna, jenóyeunayama nts̈amo jamana, Jesús chë acbe uámana oservená y chë Uámana Uabuayaná tcojabemábioye jóbama.
27 Porque verdadeiramente se ajuntaram, nesta cidade, contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, não só Herodes, mas também Pôncio Pilatos com os gentios e os povos de Israel;
28 Tempo, Bëngbe Bëtsá, acbe obenánaca y nts̈amo icnabos̈cá tcojanmandá nts̈amo mora chaotsemnama, y chënga chca Jesúseftaca tmonjama.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Morna Bëngbe Bëtsá, mouena nts̈amo chënga montsichamo, bënga jasúfriama cas̈ojtsamna ca; chcasna, cochjama bënga fchayobená Jesusbe ts̈abe noticiënga bëts añémoca ents̈ángbeñe jtsóyebuambnayama,
29 Agora pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 y cochjama acbe obenánaca s̈oquënga ts̈abá chamotsatsmënama y cochjama bënga fchayobená bëts soyënga jamama, Jesús chë uámana oservenabe obenánaca y cha jóts̈ëmbonëse ca” —chënga tmojánayana.
30 enquanto estendes a mão para curar e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Servo Jesus.
31 Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama tmojanpochocá orna, chë tmojánenefjnents̈e tojanangmë́mana; y nÿetscangbe ainaniñe chë Uámana Espíritu tojanonts̈é más jtsemándayana, y chënga tmojanonts̈é más añémoca Bëngbe Bëtsabe soyëngama ents̈anga jábuayenama.
31 E, tendo eles orado, tremeu o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com intrepidez a palavra de Deus.
32 Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga, nÿetscanga canÿe juabna imojtsebomna y ainaniñe cach canÿe ebionana. Ndocná ntjatichamuana chabe soyënga nÿe chabiama yojtsemna ca, pero aíñe imojtsichamo, “ats̈e së́ndbomna soyënga nÿetscangbiama entsemna ca”.
32 Da multidão dos que criam, era um só o coração e uma só a alma, e ninguém dizia que coisa alguma das que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Chë Jesusbe ichmónëngna puerte obenánaca mënts̈á imojtsichamo: “Fsënjinÿe y fsë́ntsetats̈ëmbo Bëngbe Utabná Jesús obanënguents̈ana tojtayenama ca.” Y Bëngbe Bëtsá yojtsama chë ichmónënga bëtscá ts̈abe bendicionënga chamotsebomnama.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Jesucrístbeñe os̈buachiyë́ngbeñe ndocná yonjamna ndayánaca uajabotá, er nÿetscanga fshantse o yebna bomnënga imojanamana jtsatobuíyana, y chë crocénana
34 Pois não havia entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que vendiam e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 chë ichmónëngbioye jayents̈buáchiyana, nts̈amo tojtsëjabotcá nÿetscanga jujátayama.
35 E se repartia a qualquer um que tivesse necessidade.
36 Chca tojanma canÿa Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca trabajayá, José ca uabainá; cha chë ichmónënga imojanábobuatma Bernabé ca (y chca iuayana “Añemuayá ca”). Bernabé yojamna Chipre luarocá.
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé {que quer dizer, filho de consolação}, levita, natural de Chipre,
37 Chana, fshantse yojtsatobuiye, y chë crocénana Jesusbe ichmónëngbioye yojáyents̈buachiye, chë uajabótëngbiama chaoservema.
37 possuindo um campo, vendeu-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.