Atos 28
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC
1 Ya nÿetscanga fshantsoca ts̈abá fsënjétsemna ora; fsënjántats̈ëmbona chë luare Malta ca yojanabaina.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Chë luarents̈a ents̈anga bë́ngaftaca corente ts̈abá mándbomnënga monjétsemna; canÿe íñeshe tmonjanangbotjó y s̈onjanë́buaja choca bënga jatós̈boniyama, er ts̈a enjétsaftena y yapa enjétsesësna.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Pablo tojanatbaná básefta buashana chamesëfjënga y chë íñeshoye enjétseshacjnaye ora, canÿe mëts̈cuaye tojánbocna y enjetsachaye, chents̈e yapa obonÿaye causa, y Páblëbe cucuats̈iñe tontsanojonÿá.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Chë luarents̈a ents̈anga, chë mëts̈cuaye Páblëbe cucuats̈iñe yojtsajonÿanama tmonjáninÿe ora, monjétsenatsëtsnaye: “Quem boyabása ndegombre inÿa obanayá cuanmëna; mar béjayoca jobanáments̈ana tojotsbocá, pero chca uamana causa, diosá Justicia ndoñe quebnatsleséncia cha vida chaotsebomnama ca.”
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Pero Pablo tontsanenacuestëtoná y íñeshoye chë mëts̈cuaye tbontsantsats̈e y Pablo ndocá chenatanpasá.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Chë ents̈anga imojétsejuabnaye chábioye bochtsacuefshachá y nÿe ndeolpe obaná yochjashajaye ca. Pero bën tonjanochnëngo y ndocá chenátanopasama chënga tmonjáninÿe ora, ya ndoñe cachcá quemëntétsanjuabnaye y tmonjanonts̈é ichámuana Pablo canÿe dios inamna ca.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Chents̈a béconana inamna chë luarents̈a mandayabe fshantsënga. Cha s̈onjanë́buaja y corente ts̈abá s̈onjanacuedá, unga tentscuana. Chë taitana Publio ca inauabaina.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Chë tempo, Públiëbe taitá s̈ocá jutsnë́shañe inajájona, calentóraca y buíñeca buamachnëjuanánaca. Pablo tonjána cha jinÿama y tonjánamashëngo; Bëngbe Bëtsábioye tbonjanimpadá y chë s̈ocábeñe chabe cucuats̈ënga tonjanjajó, y chca, cha shnaná enjétsatsmëna.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Chca tonjanopasá chents̈ana, chë luarents̈a inÿe s̈oquënga Páblëbioye monjánajna y cha enjánashnaye.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Bëtscá ts̈abe soyënga chents̈e bëngbiama tmonjanma, y cachiñe játama ya chë barcuiñe fsëntanenojayenga orna, lempe nts̈amo bejaycá jama s̈onjanëjabotcá chënga s̈onjanats̈atá.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Chë fshantsents̈e mar béjayoca unga ishinÿe fsënjë́ftsemna, y chents̈ana canÿe Alejandriocana yojanabá barcuiñe fsënjanenojayé; chë barco nÿets uaftena tempo chë luarents̈e yojëftsamna y enjanabaina Cástor y Pólux ca, mo chë romanëngbe uta diosata cats̈atcá.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Chents̈ana, Siracusa bëts puebloye fsënjánashjajna y chents̈e unga te fsënjë́ftsemna;
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 y chents̈ana fshantse béconana bejaycá fsënjána, Regio puebloye jashjanguëntscuana. Yëfsana, tsmanoicana tsjuanoye enjétsebinÿiaye, y chca, chë inÿe yëfsana Puteoli puebloye fsënjánashjajna.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Chents̈e básefta Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga fsënjánanÿena, y s̈onjanë́buaja chë́ngaftaca canÿe semana chents̈e jëftsajë́tanama; y chents̈ana Romoye fsënjë́ftsanbocna.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Romoca Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga ya imojétsetats̈ëmbo bënga choye fchjanashjajnama; chcasna, chënga tmonjánbocna bënga jajébenguama canÿe luare Foro del Apio y Unga Tabernënga ca uabainóntscoñe. Pablo chënga tonjánanÿe ora, Bëngbe Bëtsá tbontanchuá y puerte añémoca enjétsemna.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Romoye fsënjánashjajna ora, soldadëngbe amëndayá Páblëbioye tbonjalesenciá cánÿabe yebnents̈e chaotsiyenama, y tonjanmandá canÿe soldado chabotsebojanÿama.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Choye fsënjánashjajnents̈ana unga tianoye, Pablo tonjanmandá chents̈e imnoyena judiënga más uámanënga chamobéconama; y nÿetscanga ya tmojánenefjna ora, cha tojanë́yana: —Cats̈átanga judiënga, masque ats̈e tondaye chiyatsma bënga judiënga mondbétsama soyëngama contra, ni bëngbe bëts taitanga imojanamana soyëngama contra, judiënga Jerusalenoca s̈monjanishache y romanëngbe cucuats̈iñe s̈monjánboshjona.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Chë romanënga lempe s̈monjantjá chents̈ana, monjétsebos̈e ats̈e jëtsboshjonana, er ndocna bacna soye chemátaninÿena ats̈e jóbanama chas̈otsemnama.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Pero chë judiënga ndoñe quemtétsebos̈e ats̈e chas̈muatsboshjonama; chíyeca, s̈onjanotocá jáimpadana cach Romoca bëts uámana mandado cháuayana ats̈e ts̈abá o ndoñe tijanmama, masque ats̈e tondaye quetsátsbomna, cach ats̈be luarents̈a ents̈anga, judiëngbe contra jayanama.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Chíyeca, ats̈e tcbonjúbuaja jánÿama y jáuyanama, er ndayama chë Israeloca ents̈anga puerte jtsos̈buáchiyëse mondobátmanama, chë obanënga mochtayenama, ats̈e mora utamená së́ntsemna ca —tojanë́yana.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Chora chënga tmojaniyana: —Bënga ni mo canÿe tsbuanácha Judeocana fchiyatáyëngaca acbiama noticië́ngaca, y ni canÿe cats̈ata judío, chocana moye ashjajnënguents̈á, ndocna bacna soye acbiama ches̈natacuntá.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Bënga fsë́ntsebos̈e jouenana nts̈amo aca cojuabnama, er nts̈amo Jesucristbe ustonëngbiama fstsëtats̈ëmbcá, entsemna ana nÿets luarenache chëngbe contra ents̈anga imojtsichamo ca.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Asna, canÿe tescama Pablo tmojaniyana chca chaotsemnama; y chë tena, ba ents̈anga chë Pablo posada inabomnoye tmojanobeconá. Y cachëscana tojanjétanëntscuana, Pablo ents̈anga yojanëtsëtsná Bëngbe Bëtsabe amë́ndayama, ndayama cha ininÿe y inatáts̈ëmbo; y yojtsents̈ena chënga jáyënjanama Jesúsbeñe chamotsos̈buáchema, Moisesbe leyënguents̈a soyë́ngaca y Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayëngbe uabemana librë́s̈angañe soyë́ngaca.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Báseftanga aíñe imojtsos̈buáchiye nts̈amo Pablo yojtsanëtsëtsnacá ndegombre bétsemnama, pero ínÿengna ndoñe.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Nÿetscanga ndoñe cachcá montsanjuabnaye causa, tmojanonts̈é chents̈ana jésebocanana. As Pablo tojanë́yana: “Nÿets razónaca chë Uámana Espíritu ts̈ëngaftangbe taitanga tojanë́yana, Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá Isaíasbiajana, mënts̈á:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 Motsa chë ents̈anga jauyanama:
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Muents̈a ents̈anga ainánaca josértama ndoñe quemátsbos̈e causa,
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Pablo chora mënts̈á tojanë́yana: “Ndegombre s̈mochtsetáts̈ëmbo, cach quem Bëngbe Bëtsabe buayenana soyënga ents̈anga bacna soyënguents̈ana játsebacama, chë ndoñe judië́ngbioye mochanjábuayenaye, y ndegombre chënga cocayé aíñe mochanjóyeunaye ca.”
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 (Pablo chca tojánayana ora, chë judiënga chents̈ana imojésebocana y ts̈a imojtsenatsëtsnaye.)
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Pablo uta uata chents̈e tonjanoquedá canÿe uánts̈amena yebnents̈e; y nÿetscanga cha jauatsëtsayama monjánajnënga cha enjanëbuájajana.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Nÿetscangbe delante puerte añémoca ents̈anga enjanabuayiyná Bëngbe Bëtsabe amë́ndayama, y enjanabuatambá soyënga Bëngbe Utabná Jesucristbiama, y ndocna Romoca mandayá quebënjatanauyá chca jtsamama.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.