Atos 28

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ya nÿetscanga fshantsoca ts̈abá fsënjétsemna ora; fsënjántats̈ëmbona chë luare Malta ca yojanabaina.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Chë luarents̈a ents̈anga bë́ngaftaca corente ts̈abá mándbomnënga monjétsemna; canÿe íñeshe tmonjanangbotjó y s̈onjanë́buaja choca bënga jatós̈boniyama, er ts̈a enjétsaftena y yapa enjétsesësna.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Pablo tojanatbaná básefta buashana chamesëfjënga y chë íñeshoye enjétseshacjnaye ora, canÿe mëts̈cuaye tojánbocna y enjetsachaye, chents̈e yapa obonÿaye causa, y Páblëbe cucuats̈iñe tontsanojonÿá.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Chë luarents̈a ents̈anga, chë mëts̈cuaye Páblëbe cucuats̈iñe yojtsajonÿanama tmonjáninÿe ora, monjétsenatsëtsnaye: “Quem boyabása ndegombre inÿa obanayá cuanmëna; mar béjayoca jobanáments̈ana tojotsbocá, pero chca uamana causa, diosá Justicia ndoñe quebnatsleséncia cha vida chaotsebomnama ca.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Pero Pablo tontsanenacuestëtoná y íñeshoye chë mëts̈cuaye tbontsantsats̈e y Pablo ndocá chenatanpasá.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Chë ents̈anga imojétsejuabnaye chábioye bochtsacuefshachá y nÿe ndeolpe obaná yochjashajaye ca. Pero bën tonjanochnëngo y ndocá chenátanopasama chënga tmonjáninÿe ora, ya ndoñe cachcá quemëntétsanjuabnaye y tmonjanonts̈é ichámuana Pablo canÿe dios inamna ca.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Chents̈a béconana inamna chë luarents̈a mandayabe fshantsënga. Cha s̈onjanë́buaja y corente ts̈abá s̈onjanacuedá, unga tentscuana. Chë taitana Publio ca inauabaina.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Chë tempo, Públiëbe taitá s̈ocá jutsnë́shañe inajájona, calentóraca y buíñeca buamachnëjuanánaca. Pablo tonjána cha jinÿama y tonjánamashëngo; Bëngbe Bëtsábioye tbonjanimpadá y chë s̈ocábeñe chabe cucuats̈ënga tonjanjajó, y chca, cha shnaná enjétsatsmëna.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Chca tonjanopasá chents̈ana, chë luarents̈a inÿe s̈oquënga Páblëbioye monjánajna y cha enjánashnaye.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Bëtscá ts̈abe soyënga chents̈e bëngbiama tmonjanma, y cachiñe játama ya chë barcuiñe fsëntanenojayenga orna, lempe nts̈amo bejaycá jama s̈onjanëjabotcá chënga s̈onjanats̈atá.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Chë fshantsents̈e mar béjayoca unga ishinÿe fsënjë́ftsemna, y chents̈ana canÿe Alejandriocana yojanabá barcuiñe fsënjanenojayé; chë barco nÿets uaftena tempo chë luarents̈e yojëftsamna y enjanabaina Cástor y Pólux ca, mo chë romanëngbe uta diosata cats̈atcá.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Chents̈ana, Siracusa bëts puebloye fsënjánashjajna y chents̈e unga te fsënjë́ftsemna;
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 y chents̈ana fshantse béconana bejaycá fsënjána, Regio puebloye jashjanguëntscuana. Yëfsana, tsmanoicana tsjuanoye enjétsebinÿiaye, y chca, chë inÿe yëfsana Puteoli puebloye fsënjánashjajna.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Chents̈e básefta Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga fsënjánanÿena, y s̈onjanë́buaja chë́ngaftaca canÿe semana chents̈e jëftsajë́tanama; y chents̈ana Romoye fsënjë́ftsanbocna.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Romoca Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga ya imojétsetats̈ëmbo bënga choye fchjanashjajnama; chcasna, chënga tmonjánbocna bënga jajébenguama canÿe luare Foro del Apio y Unga Tabernënga ca uabainóntscoñe. Pablo chënga tonjánanÿe ora, Bëngbe Bëtsá tbontanchuá y puerte añémoca enjétsemna.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Romoye fsënjánashjajna ora, soldadëngbe amëndayá Páblëbioye tbonjalesenciá cánÿabe yebnents̈e chaotsiyenama, y tonjanmandá canÿe soldado chabotsebojanÿama.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Choye fsënjánashjajnents̈ana unga tianoye, Pablo tonjanmandá chents̈e imnoyena judiënga más uámanënga chamobéconama; y nÿetscanga ya tmojánenefjna ora, cha tojanë́yana: —Cats̈átanga judiënga, masque ats̈e tondaye chiyatsma bënga judiënga mondbétsama soyëngama contra, ni bëngbe bëts taitanga imojanamana soyëngama contra, judiënga Jerusalenoca s̈monjanishache y romanëngbe cucuats̈iñe s̈monjánboshjona.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Chë romanënga lempe s̈monjantjá chents̈ana, monjétsebos̈e ats̈e jëtsboshjonana, er ndocna bacna soye chemátaninÿena ats̈e jóbanama chas̈otsemnama.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Pero chë judiënga ndoñe quemtétsebos̈e ats̈e chas̈muatsboshjonama; chíyeca, s̈onjanotocá jáimpadana cach Romoca bëts uámana mandado cháuayana ats̈e ts̈abá o ndoñe tijanmama, masque ats̈e tondaye quetsátsbomna, cach ats̈be luarents̈a ents̈anga, judiëngbe contra jayanama.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Chíyeca, ats̈e tcbonjúbuaja jánÿama y jáuyanama, er ndayama chë Israeloca ents̈anga puerte jtsos̈buáchiyëse mondobátmanama, chë obanënga mochtayenama, ats̈e mora utamená së́ntsemna ca —tojanë́yana.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Chora chënga tmojaniyana: —Bënga ni mo canÿe tsbuanácha Judeocana fchiyatáyëngaca acbiama noticië́ngaca, y ni canÿe cats̈ata judío, chocana moye ashjajnënguents̈á, ndocna bacna soye acbiama ches̈natacuntá.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Bënga fsë́ntsebos̈e jouenana nts̈amo aca cojuabnama, er nts̈amo Jesucristbe ustonëngbiama fstsëtats̈ëmbcá, entsemna ana nÿets luarenache chëngbe contra ents̈anga imojtsichamo ca.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Asna, canÿe tescama Pablo tmojaniyana chca chaotsemnama; y chë tena, ba ents̈anga chë Pablo posada inabomnoye tmojanobeconá. Y cachëscana tojanjétanëntscuana, Pablo ents̈anga yojanëtsëtsná Bëngbe Bëtsabe amë́ndayama, ndayama cha ininÿe y inatáts̈ëmbo; y yojtsents̈ena chënga jáyënjanama Jesúsbeñe chamotsos̈buáchema, Moisesbe leyënguents̈a soyë́ngaca y Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayëngbe uabemana librë́s̈angañe soyë́ngaca.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Báseftanga aíñe imojtsos̈buáchiye nts̈amo Pablo yojtsanëtsëtsnacá ndegombre bétsemnama, pero ínÿengna ndoñe.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Nÿetscanga ndoñe cachcá montsanjuabnaye causa, tmojanonts̈é chents̈ana jésebocanana. As Pablo tojanë́yana: “Nÿets razónaca chë Uámana Espíritu ts̈ëngaftangbe taitanga tojanë́yana, Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá Isaíasbiajana, mënts̈á:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 Motsa chë ents̈anga jauyanama:
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Muents̈a ents̈anga ainánaca josértama ndoñe quemátsbos̈e causa,
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Pablo chora mënts̈á tojanë́yana: “Ndegombre s̈mochtsetáts̈ëmbo, cach quem Bëngbe Bëtsabe buayenana soyënga ents̈anga bacna soyënguents̈ana játsebacama, chë ndoñe judië́ngbioye mochanjábuayenaye, y ndegombre chënga cocayé aíñe mochanjóyeunaye ca.”
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 (Pablo chca tojánayana ora, chë judiënga chents̈ana imojésebocana y ts̈a imojtsenatsëtsnaye.)
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Pablo uta uata chents̈e tonjanoquedá canÿe uánts̈amena yebnents̈e; y nÿetscanga cha jauatsëtsayama monjánajnënga cha enjanëbuájajana.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Nÿetscangbe delante puerte añémoca ents̈anga enjanabuayiyná Bëngbe Bëtsabe amë́ndayama, y enjanabuatambá soyënga Bëngbe Utabná Jesucristbiama, y ndocna Romoca mandayá quebënjatanauyá chca jtsamama.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.