Atos 24

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Shachna tianoye, Ananías, chë bachnangbe más uámana amëndayá, Cesareoye tojána báseftangaftaca chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá mándayënguents̈ana y canÿa ents̈anga obuauyayáftaca, Tértulo ca uabainá; y chë mandádbioye chënga tmojána Páblëbe contra jayanama.
1 E, cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias desceu com os anciãos, e um certo Tértulo, orador, os quais compareceram perante o presidente contra Paulo.
2 Pablo tmojanábocna ora, Tértulo tojanonts̈é chabe contra jayanama y Félixbioye tbojaniyana: “Aslëpaye, taita mandado, ácbeyeca bënga natjë́mbana fsëndoyena y aca puerte obiashjachá cómnayeca ba ts̈abe soyënga quem luarents̈a ents̈angbiama yojtsebinÿna.
2 E, sendo chamado, Tértulo começou a acusá-lo, dizendo: Visto como por ti temos tanta paz e por tua prudência se fazem a este povo muitos e louváveis serviços,
3 Nÿets tempo y nÿetsquénache chë soyënga fsëndóyëngacañe, bëts uámana mandado, y bënga chama corente cbondetsechuaná.
3 Sempre e em todo o lugar, ó potentíssimo Félix, com todo o agradecimento o queremos reconhecer.
4 Pero ndoñe yapa bën jatenbiamnayamna, Diosmanda ratotema s̈motsoyauná.
4 Mas, para que não te detenha muito, rogo-te que, conforme a tua eqüidade, nos ouças por pouco tempo.
5 Bënga fsë́ntsetats̈ëmbo quem boyabása ents̈anguents̈e entsemna mo bacna shacuancá, nÿets luarënguenache yojtsana y yojtsama chë judiënga nÿetscanga cachca soye ndoñe chamondë́tsejuabnama, y cha yojtsemna chë Nazaretocabe ustonëngbe uanatsaná.
5 Temos achado que este homem é uma peste, e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo; e o principal defensor da seita dos nazarenos;
6 Y tonjábos̈ena jamama Bëngbe Bëtsabe bëts yebna, Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ndoñe ts̈abá chaondë́tsemnama; chíyeca bënga cha fsënjotbá. Bënga fsënjábos̈ena chabiama jayanana ts̈abá o ndoñe ts̈abá tonjamama, nts̈amo bëngbe leyënguiñe endayancá;
6 O qual intentou também profanar o templo; e nós o prendemos, e conforme a nossa lei o quisemos julgar.
7 pero chë soldadëngbe amëndayá Lisias tonjontremeté y jabuachana bëngbe cucuats̈ents̈ana tbojtsánatseñe,
7 Mas, sobrevindo o tribuno Lísias, no-lo tirou de entre as mãos com grande violência,
8 y tonjayana chë chabe contra ichámëngna caojtsamna ácbioye chama jabana ca. Cach taitá chacojatjá ora, ndegombre soyënga cochántsetats̈ëmbo ndáyeca bënga muabe contra fstsichámuama ca” —cha tojánayana.
8 Mandando aos seus acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás entender tudo o de que o acusamos.
9 Y chë judiënga chents̈e imojétsemnëngna imojtsanichamo aíñe chca tojanopasá y lempe ndegombre yojtsemna ca.
9 E também os judeus consentiam, dizendo serem estas coisas assim.
10 Chents̈ana, chë mandado Páblëbioye tbojánefjats̈ëmbo chaóyebuambama; as Pablo tojánayana: “Ats̈e sëndë́tats̈ëmbo aca ba uatama comna muents̈a ents̈angbiama ts̈abá o ndoñe ts̈abá tmonjamama ichamuá; chcasna, tondayama ntsauatjcá y puerte oyejuayá acbe delante s̈cuenëuyaná.
10 Paulo, porém, fazendo-lhe o presidente sinal que falasse, respondeu: Porque sei que já vai para muitos anos que desta nação és juiz, com tanto melhor ânimo respondo por mim.
11 Nts̈amo cach aca jtsetats̈ëmbuama contsobencá, cabá bnë́tsana uta te entsemna ats̈e Jerusalenoye sënjá, Bëngbe Bëtsá jadórama.
11 Pois bem podes saber que não há mais de doze dias que subi a Jerusalém a adorar;
12 Y quemënga ndoñe ches̈mátinÿena nderado ndáftaca jabuachana enatsëtsnayiñe, ni ents̈anga chamuenbouénanama amiñe, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca, ni chëngbe enefjuana yebnënguenache, ni inÿe luarënguenache chë bëts pueblents̈e.
12 E não me acharam no templo falando com alguém, nem amotinando o povo nas sinagogas, nem na cidade.
13 Quem ents̈anga tondaye quemátsbomna nts̈amo jayanama, ats̈be contra montsichamo soyënga ndegombre yojtsemna ca.
13 Nem tampouco podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Pero ndegombre endmëna y chanjayana, ats̈e bëngbe taitangbe Bëtsá sëndëservena, jtsiyenëse nts̈amo Bëngbe Bëtsá s̈onjaninÿanÿé benache yomncá; y quem ents̈anga montsichamo, básefta soyënga nts̈amo bënga quem Tsëm Benache ústonënga fstsos̈buachecá, ndoñe ndegombre yondmëna ca. Pero ats̈na nÿetsca chë Moisesbe leyiñe y Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayëngbe uabemana librës̈anguents̈a soyënguiñe sëndos̈buaché;
14 Mas confesso-te isto que, conforme aquele caminho que chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na lei e nos profetas.
15 y ats̈e cach chëngcá, puerte jtsos̈buáchiyëse Bëngbe Bëtsábeñe sëndobátmana cha yochjama chë mochjóbanënga chámuatayenama, nÿetsca ents̈anga, lempe ts̈abá amënga y chë ndoñe ts̈abá amë́ngnaca.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição de mortos, assim dos justos como dos injustos.
16 Chíyeca, ats̈e nÿets tempo puerte ts̈abá sëndama, tondayama ntjatenócochinÿenama y ats̈be ainana natjë́mbana chaotsomñama, Bëngbe Bëtsabe delante y ents̈angbe delántnaca.
16 E por isso procuro sempre ter uma consciência sem ofensa, tanto para com Deus como para com os homens.
17 “Básefta uatama inÿe luarënguenache ats̈e sëndánana; ndoñe bayté quenátsmëna cach ats̈be luaroye sëntashjango, chents̈a ndbomnëjémënga jujabuáchama ndayánaca jats̈atayama y bayënga jobáyama, Bëngbe Bëtsá jëtschuayama.
17 Ora, muitos anos depois, vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 Ats̈e sënjama soyënga Bëngbe Bëtsabe delante ts̈abá jtsatsmënama; chents̈ana, básefta Asioca judiënga Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e s̈monjínÿena, pero ndoñe ches̈mátinÿena ni ba ents̈ángaftaca, ni enbouenaniñe.
18 Nisto me acharam já santificado no templo, não em ajuntamentos, nem com alvoroços, uns certos judeus da Ásia,
19 Chë s̈monjinÿenënga entsamna ácbioye jabana y acbe delante ats̈be contra chamuayana, nderado ndayá tmojtsebomnëse.
19 Os quais convinha que estivessem presentes perante ti, e me acusassem, se alguma coisa contra mim tivessem.
20 O ndóñesna, cach quemënga, muents̈e montsemnënga chamuayana, chë judiëngbe amë́ndayëngbioye ats̈e s̈monjuánatse ora, ats̈e ndayá tijobuáchjanguama ches̈mënjínÿena, ats̈e castiganá jtsemnama s̈ojtsemna ca chënga chamuayanama;
20 Ou digam estes mesmos, se acharam em mim alguma iniqüidade, quando compareci perante o conselho,
21 o nderado nántsemna chë ats̈e chë́ngbents̈e së́ntsemna ora, mënts̈á tijuáyebuachenama: ‘Ats̈e chë obanënga mochtayenama puerte jtsos̈buáchiyëse sëndobátmana causa, ts̈ëngaftanga ats̈be contra s̈mochjayana ca.’ ”
21 A não ser estas palavras que, estando entre eles, clamei: Hoje sou julgado por vós acerca da ressurreição dos mortos.
22 Félix bëtscá inatáts̈ëmbo Bëngbe Utabná tojaninÿinÿé Benache ústonënga imojanos̈buaché soyëngama; as, Pablo chca yojtsoyebuambná ora, cha tojanmandá ndoñe más chë soyama chë te jatóyebuambnayana, y chë ents̈anga tojanë́yana: “Chë soldadëngbe amëndayá Lisias chaojáshjango ora, chanjayana nts̈amo quem ts̈ëngaftangbe sóyeca jamama ca.”
22 Então Félix, havendo ouvido estas coisas, lhes pôs dilação, dizendo: Havendo-me informado melhor deste Caminho, quando o tribuno Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento dos vossos negócios.
23 Y chents̈a soldadëngbe amëndayábioye tbojanmandá Pablo jtsebojanÿama, pero nÿe utamená ndoñe chaondë́tsemna ca; y tojanmandá, Páblëbe amiguënga jalesénciayana nts̈amo tmojtsebos̈cá cha chamuauájabuachama.
23 E mandou ao centurião que o guardasse em prisão, tratando-o com brandura, e que a ninguém dos seus proibisse servi-lo ou vir ter com ele.
24 Chents̈ana baseftaytese, chë mandado Félix Cesareoye tojtanashjango, chabe shema Drusílaftaca, canÿe judiá. Chorna, cha tojanmandá Pablo jachembuana y tojanuena nts̈amo Pablo yojtsichamo, nts̈amo canÿa nanjobenaye Jesucrístbeñe os̈buachiyá jtsemnama.
24 E alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo, e ouviu-o acerca da fé em Cristo.
25 Pero, nÿetsca soyënguiñe ts̈abá jtsamama, cachá jenomándama jtsobenama y nts̈amo tmojamama nÿetsca ents̈angbiama Bëngbe Bëtsá yochjayanama Pablo tojanoyebuambá ora, Félix tojanëuatjaná y Páblëbioye tbojaniyana: “Mora, mata; luare quétstsebomna ora, cbochjachembo ca.”
25 E, tratando ele da justiça, e da temperança, e do juízo vindouro, Félix, espavorido, respondeu: Por agora vai-te, e em tendo oportunidade te chamarei.
26 Jëtsboshjonama Pablo crocénana chabuatabuenámnaca Félix inobátmana; y chca, ba soye ibojanófjajana cháftaca jencuéntama.
26 Esperando ao mesmo tempo que Paulo lhe desse dinheiro, para que o soltasse; pelo que também muitas vezes o mandava chamar, e falava com ele.
27 Y chca uta uata tojanochnëngo; chents̈ana, Félix ya ndoñe más chë mandado yontsemna y chabe cuentna Porcio Festo mandadcá tmojántbema. Félix yojtsebos̈e chë judiëngbe delante ts̈abá joquédama, chíyeca utamená Pablo tbojë́ftsanboshjona.
27 Mas, passados dois anos, Félix teve por sucessor a Pórcio Festo; e, querendo Félix comprazer aos judeus, deixou a Paulo preso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.