Atos 24

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Shachna tianoye, Ananías, chë bachnangbe más uámana amëndayá, Cesareoye tojána báseftangaftaca chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá mándayënguents̈ana y canÿa ents̈anga obuauyayáftaca, Tértulo ca uabainá; y chë mandádbioye chënga tmojána Páblëbe contra jayanama.
1 Cinco dias depois o sumo sacerdote Ananias desceu com alguns anciãos e um certo Tertulo, orador, os quais fizeram, perante o governador, queixa contra Paulo.
2 Pablo tmojanábocna ora, Tértulo tojanonts̈é chabe contra jayanama y Félixbioye tbojaniyana: “Aslëpaye, taita mandado, ácbeyeca bënga natjë́mbana fsëndoyena y aca puerte obiashjachá cómnayeca ba ts̈abe soyënga quem luarents̈a ents̈angbiama yojtsebinÿna.
2 Sendo este chamado, Tertulo começou a acusá-lo, dizendo:
3 Nÿets tempo y nÿetsquénache chë soyënga fsëndóyëngacañe, bëts uámana mandado, y bënga chama corente cbondetsechuaná.
3 Visto que por ti gozamos de muita paz e por tua providência são continuamente feitas reformas nesta nação, em tudo e em todo lugar reconhecemo-lo com toda a gratidão, ó excelentíssimo Félix.
4 Pero ndoñe yapa bën jatenbiamnayamna, Diosmanda ratotema s̈motsoyauná.
4 Mas, para que não te detenha muito rogo-te que, conforme a tua eqüidade, nos ouças por um momento.
5 Bënga fsë́ntsetats̈ëmbo quem boyabása ents̈anguents̈e entsemna mo bacna shacuancá, nÿets luarënguenache yojtsana y yojtsama chë judiënga nÿetscanga cachca soye ndoñe chamondë́tsejuabnama, y cha yojtsemna chë Nazaretocabe ustonëngbe uanatsaná.
5 Temos achado que este homem é uma peste, e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo, e chefe da seita dos nazarenos;
6 Y tonjábos̈ena jamama Bëngbe Bëtsabe bëts yebna, Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ndoñe ts̈abá chaondë́tsemnama; chíyeca bënga cha fsënjotbá. Bënga fsënjábos̈ena chabiama jayanana ts̈abá o ndoñe ts̈abá tonjamama, nts̈amo bëngbe leyënguiñe endayancá;
6 o qual tentou profanar o templo; e nós o prendemos, e conforme a nossa lei o quisemos julgar.
7 pero chë soldadëngbe amëndayá Lisias tonjontremeté y jabuachana bëngbe cucuats̈ents̈ana tbojtsánatseñe,
7 Mas sobrevindo o comandante Lísias no-lo tirou dentre as mãos com grande violência,
8 y tonjayana chë chabe contra ichámëngna caojtsamna ácbioye chama jabana ca. Cach taitá chacojatjá ora, ndegombre soyënga cochántsetats̈ëmbo ndáyeca bënga muabe contra fstsichámuama ca” —cha tojánayana.
8 mandando aos acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás certificar-te de tudo aquilo de que o acusamos.
9 Y chë judiënga chents̈e imojétsemnëngna imojtsanichamo aíñe chca tojanopasá y lempe ndegombre yojtsemna ca.
9 Os judeus também concordam na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 Chents̈ana, chë mandado Páblëbioye tbojánefjats̈ëmbo chaóyebuambama; as Pablo tojánayana: “Ats̈e sëndë́tats̈ëmbo aca ba uatama comna muents̈a ents̈angbiama ts̈abá o ndoñe ts̈abá tmonjamama ichamuá; chcasna, tondayama ntsauatjcá y puerte oyejuayá acbe delante s̈cuenëuyaná.
10 Paulo, tendo-lhe o governador feito sinal que falasse, respondeu: Porquanto sei que há muitos anos és juiz sobre esta nação, com bom ânimo faço a minha defesa,
11 Nts̈amo cach aca jtsetats̈ëmbuama contsobencá, cabá bnë́tsana uta te entsemna ats̈e Jerusalenoye sënjá, Bëngbe Bëtsá jadórama.
11 pois bem podes verificar que não há mais de doze dias subi a Jerusalém para adorar,
12 Y quemënga ndoñe ches̈mátinÿena nderado ndáftaca jabuachana enatsëtsnayiñe, ni ents̈anga chamuenbouénanama amiñe, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca, ni chëngbe enefjuana yebnënguenache, ni inÿe luarënguenache chë bëts pueblents̈e.
12 e que não me acharam no templo discutindo com alguém nem amotinando o povo, quer nas sinagogas quer na cidade.
13 Quem ents̈anga tondaye quemátsbomna nts̈amo jayanama, ats̈be contra montsichamo soyënga ndegombre yojtsemna ca.
13 Nem te podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Pero ndegombre endmëna y chanjayana, ats̈e bëngbe taitangbe Bëtsá sëndëservena, jtsiyenëse nts̈amo Bëngbe Bëtsá s̈onjaninÿanÿé benache yomncá; y quem ents̈anga montsichamo, básefta soyënga nts̈amo bënga quem Tsëm Benache ústonënga fstsos̈buachecá, ndoñe ndegombre yondmëna ca. Pero ats̈na nÿetsca chë Moisesbe leyiñe y Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayëngbe uabemana librës̈anguents̈a soyënguiñe sëndos̈buaché;
14 Mas confesso-te isto: que, seguindo o caminho a que eles chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na lei e nos profetas.
15 y ats̈e cach chëngcá, puerte jtsos̈buáchiyëse Bëngbe Bëtsábeñe sëndobátmana cha yochjama chë mochjóbanënga chámuatayenama, nÿetsca ents̈anga, lempe ts̈abá amënga y chë ndoñe ts̈abá amë́ngnaca.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição tanto dos justos como dos injustos.
16 Chíyeca, ats̈e nÿets tempo puerte ts̈abá sëndama, tondayama ntjatenócochinÿenama y ats̈be ainana natjë́mbana chaotsomñama, Bëngbe Bëtsabe delante y ents̈angbe delántnaca.
16 Por isso procuro sempre ter uma consciência sem ofensas diante de Deus e dos homens.
17 “Básefta uatama inÿe luarënguenache ats̈e sëndánana; ndoñe bayté quenátsmëna cach ats̈be luaroye sëntashjango, chents̈a ndbomnëjémënga jujabuáchama ndayánaca jats̈atayama y bayënga jobáyama, Bëngbe Bëtsá jëtschuayama.
17 Vários anos depois vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 Ats̈e sënjama soyënga Bëngbe Bëtsabe delante ts̈abá jtsatsmënama; chents̈ana, básefta Asioca judiënga Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e s̈monjínÿena, pero ndoñe ches̈mátinÿena ni ba ents̈ángaftaca, ni enbouenaniñe.
18 Ocupado nestas coisas, me acharam já santificado no templo não em ajuntamento, nem com tumulto, alguns judeus da Ásia,
19 Chë s̈monjinÿenënga entsamna ácbioye jabana y acbe delante ats̈be contra chamuayana, nderado ndayá tmojtsebomnëse.
19 os quais deviam comparecer diante de ti e acusar-me se tivessem alguma coisa contra mim;
20 O ndóñesna, cach quemënga, muents̈e montsemnënga chamuayana, chë judiëngbe amë́ndayëngbioye ats̈e s̈monjuánatse ora, ats̈e ndayá tijobuáchjanguama ches̈mënjínÿena, ats̈e castiganá jtsemnama s̈ojtsemna ca chënga chamuayanama;
20 ou estes mesmos digam que iniqüidade acharam, quando compareci perante o sinédrio,
21 o nderado nántsemna chë ats̈e chë́ngbents̈e së́ntsemna ora, mënts̈á tijuáyebuachenama: ‘Ats̈e chë obanënga mochtayenama puerte jtsos̈buáchiyëse sëndobátmana causa, ts̈ëngaftanga ats̈be contra s̈mochjayana ca.’ ”
21 a não ser acerca desta única palavra que, estando no meio deles, bradei: Por causa da ressurreição dos mortos é que hoje estou sendo julgado por vós.
22 Félix bëtscá inatáts̈ëmbo Bëngbe Utabná tojaninÿinÿé Benache ústonënga imojanos̈buaché soyëngama; as, Pablo chca yojtsoyebuambná ora, cha tojanmandá ndoñe más chë soyama chë te jatóyebuambnayana, y chë ents̈anga tojanë́yana: “Chë soldadëngbe amëndayá Lisias chaojáshjango ora, chanjayana nts̈amo quem ts̈ëngaftangbe sóyeca jamama ca.”
22 Félix, porém, que era bem informado a respeito do Caminho, adiou a questão, dizendo: Quando o comandante Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento da vossa causa.
23 Y chents̈a soldadëngbe amëndayábioye tbojanmandá Pablo jtsebojanÿama, pero nÿe utamená ndoñe chaondë́tsemna ca; y tojanmandá, Páblëbe amiguënga jalesénciayana nts̈amo tmojtsebos̈cá cha chamuauájabuachama.
23 E ordenou ao centurião que Paulo ficasse detido, mas fosse tratado com brandura e que a nenhum dos seus proibisse servi-lo.
24 Chents̈ana baseftaytese, chë mandado Félix Cesareoye tojtanashjango, chabe shema Drusílaftaca, canÿe judiá. Chorna, cha tojanmandá Pablo jachembuana y tojanuena nts̈amo Pablo yojtsichamo, nts̈amo canÿa nanjobenaye Jesucrístbeñe os̈buachiyá jtsemnama.
24 Alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo, e ouviu-o acerca da fé em Cristo Jesus.
25 Pero, nÿetsca soyënguiñe ts̈abá jtsamama, cachá jenomándama jtsobenama y nts̈amo tmojamama nÿetsca ents̈angbiama Bëngbe Bëtsá yochjayanama Pablo tojanoyebuambá ora, Félix tojanëuatjaná y Páblëbioye tbojaniyana: “Mora, mata; luare quétstsebomna ora, cbochjachembo ca.”
25 E discorrendo ele sobre a justiça, o domínio próprio e o juízo vindouro, Félix ficou atemorizado e respondeu: Por ora vai-te, e quando tiver ocasião favorável, eu te chamarei.
26 Jëtsboshjonama Pablo crocénana chabuatabuenámnaca Félix inobátmana; y chca, ba soye ibojanófjajana cháftaca jencuéntama.
26 Esperava ao mesmo tempo que Paulo lhe desse dinheiro, pelo que o mandava chamar mais freqüentemente e conversava com ele.
27 Y chca uta uata tojanochnëngo; chents̈ana, Félix ya ndoñe más chë mandado yontsemna y chabe cuentna Porcio Festo mandadcá tmojántbema. Félix yojtsebos̈e chë judiëngbe delante ts̈abá joquédama, chíyeca utamená Pablo tbojë́ftsanboshjona.
27 Mas passados dois anos, teve Félix por sucessor a Pórcio Festo; e querendo Félix agradar aos judeus, deixou a Paulo preso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.