Atos 20

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Chë enbouenanana tojanochnëngo ora, Pablo chë Jesucrístbeñe os̈buachiyë́ngbioye tojanë́buaja jábuayenama, añemo chamotsatsbomnama; tojesanodios̈oftá y Macedonioye tojë́ftsanbocna.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Chë luarënguëjana cha tojánachnëngo Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga becá añemo atats̈atnaye, ba chabe palabrë́ngaca; chents̈ana, Grecia luaroye tojánashjango,
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 y chents̈e unga ishinÿe tojanoquedá. Barquë́shañe Sirioye játama Pablo yojtseprontana orna, tojántats̈ëmbona chë judiënga cha jtsóbama tmojanenóyeunama. Asna, tojanenojuabó jesshë́conama, cach Macedonia luarëjana jésachnënguse.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Pablo quem boyabásenga tmojantjëmbambá: Sópater, chë Bereocá, Pirrbe uaquiñá; Aristarco y Segundo, Tesalónicocata; Gayo, Derbe pueblocá; Timoteo; y Tíquico y Trófimnaca, Asia luarocata.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Chënga tmonjanonatsé y s̈onjanëbatma Troasoca.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Chë levadúraca ndëpormana tandës̈e saye fiestents̈ana, Filíposents̈ana barquë́shañe fsënjë́ftsanbocna y shachna tianoye, Troasoca chë tmonjanonatsenga fsëntanishëche, y chents̈e canÿe semana fsënjanoquedanga.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Chë inÿe semana jobojáts̈ama te, fsënjánenefjna Jesucrístbeñe os̈buachiyëngcá tandës̈e jajátayama, cánÿiñe jasama; y Pablo ents̈anga enjétsëtsëtsnaye. Cha bonjamna yëfsana chents̈ana jë́ftsebocnana; chë causa, más bën chë́ngaftaca tonjanoyebuambá, tsëntsetëntscuana.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Fsënjamna canÿe tsoye tsbanana tsañoca y chents̈e ba uajuinÿanëshangá enjanamna;
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 y canÿe bobontse, Eutico ca uabainá, ventanents̈e enjántbemana. Pablo bën enjanoyebuambná causa, chë bobontse ocnayana tbojanábuache. Cabana, corente tojtsanomaná ora, chë unga tsañocana tontsanótsats̈e y obaná chora tmontanatsbaná.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 As, Pablo tonjánastjango, chë bobóntsbioye tbonjanotsbuajó y tbonjanotsejcjuá. Y chë ents̈anga tonjanë́yana: “Ndoñe nÿets̈á matauatjëngana; ainá cha entsatsmëna ca.”
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Chents̈ana Pablo cach tsbanánoye tonjesaná y tandës̈e tonjanjatá, jtenójuaboyama ndayá Jesús jóbanëse tojanmama. Chora Pablo chë ents̈ángaftaca tonjanse y tontëtanonts̈é oyebuambnayana, jabinÿnëntscuana. Chora Pablo chents̈ana tontsanoñe.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Y chë otsats̈ena bobontsna ainá imojtsatánatseñe, y chama chë ents̈anga corente oyejuayënga imojtsemna.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Bëngna fsënjanonatsé y barquë́shañe fsënjána Aso pueblóntscoñe, chents̈ana Pablo jtesbets̈ama, nts̈amo fsënjanenoyeunacá, er Pablo tonjánbos̈ena fshantscá choye jana.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Asoca Pábloftaca fsë́ntaneninÿena ora, bë́ngaftaca barquë́shañe cha tonjána Mitilene puebloye.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Chents̈ana fsënjë́ftsanbocna y yëfsana Quío luarëjana fsënjánachnëngo, y chë inÿe yëfsana Samos luaroye fsënjánashjajna. Chents̈ana fsënjána y yëfsana Mileto puebloye fsënjánashjajna.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Chca tonjanochnëngo er Pablo ndoñe chenátanbos̈ena Efesoye jama, Asia luariñe ndoñe yapa ndétsemnama. Chca tojánbos̈ena er cha enjétsebos̈e betsco Jerusalenoca jtsatsmënana, tojopodesna chë judiëngbe fiesta, Pentecostés ca uabaina fiestama.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Miletocana Pablo tonjanmandá chë Efesoca os̈buachiyë́ngbeñe bëtsëjemëngcá mándayënga jobiats̈ana.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Chënga tmonjánashjajna ora, Pablo tonjanë́yana: “Ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo nts̈amo ats̈e quem Asia luaroye sënjabánashjango orscana ts̈ëngaftangbeñe snetsamana.
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Nÿets tempo Bëngbe Utabná sëndëservena y cach ats̈e uamaná ndoñe quetsatenobiamná. Corente shëchbuiye tijëftsoperdé y ba soyënguiñe tijasufrí, chë judiënga ats̈e jóbama mondbos̈e causa.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Y lempe nts̈amo ts̈ëngaftangbe ts̈abiama yomncá tcbonjabuayená; tondaye ntjatsbuetamencá. Nÿetscangbe delante sënjabuatambá y ts̈ëngaftangbe yebnënguenáchnaca.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Judiënga y ndoñe judiënga Bëngbe Bëtsabe soyëngama sënjabuayená, bacna soyënga amama ngménaca chamuenójuaboma y chca amana chamotsajbanama, Bëngbe Bëtsabe benache chamuishachama y Bëngbe Utabná Jesúsbeñe chamotsos̈buáchema.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Y mora Jerusalenoye chanjá; Uámana Espíritu chca s̈ontsemánda y ndayá choca chjapásamna ndoñe quetsátstats̈ëmbo.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Nÿe mënts̈á aíñe sëndë́tats̈ëmbo: Nÿetsca bëts pueblënguenache ndayëjana ats̈e chandbétsana, Uámana Espíritu s̈ondbétsebuayiynaye ents̈anga cas̈mochjutame y puerte chaisufrima camochjama ca.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Ats̈be vida cach ats̈biama ndoñe yapa quenatámana, chaitsaina o chayóbana. Pero ats̈biama iuámanana endmëna ndayá ats̈e jobenayana ats̈be trabajo jëftsepochócana, ndayá Bëngbe Utabná Jesús s̈ojanmandá jamama, chë ts̈abe noticiënga Bëngbe Bëtsá ents̈ángaftaca ts̈abia yomnama jábuayenama.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 “Y mora ats̈e ndegombre së́ntsetats̈ëmbo, ts̈ëngaftangbents̈ana, chë ndëmuanÿengbents̈e Bëngbe Bëtsabe amë́ndayama sënjabuayená, ndocná ats̈e más ques̈mochátinÿe.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Chíyeca, ats̈e ndegombre mënté cbetsë́yana: Ats̈e tondaye quetsátstats̈ëmbo nderado nda ndatsbocaná chaojóbanabiama,
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 er ats̈e nts̈amo Bëngbe Bëtsá jamama yojuabnacá lempe tcbonjabuayená, tondaye ntsebuetamencá.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Chcasna, cach ts̈ëngaftangbiama s̈mochtsantjes̈na y nÿetscanga muents̈e Jesucrístbeñe os̈buachiyëngbiámnaca. Chë́ngbeñe mo chëngbe abuajënÿangcá Uámana Espíritu tcmonjajayé, Bëngbe Bëtsabe ents̈anga chas̈motsanÿenama, chënga Bëngbe Bëtsá chábenga tojábiama, chabe Uaquiñabe buiñe juabuáshanëse y jóbanëse, mo bëtscá cuafjopagacá.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Ats̈e së́ntsetats̈ëmbo, ats̈e chaitsoñe orna, banga mochanjabo y chënga mochántsemna mo corente ts̈átjaye tjañe ques̈ëngcá, Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga chábeñe os̈buáchiyana chamotsajbanama chënga jamama.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Y ts̈ëngaftangbents̈ánënaca báseftanga mochanjábocana y ents̈ángbioye uayátsenaye soyënga mochanjabuatambá, chca, báseftanga Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga chë ínÿengbents̈ana chamotsoluarema y nÿe chë abuátambayëngbioye chamotsë́setonama.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Chcasna, sempre s̈mochtsantjes̈na; ndoñe chacmondébnëtjomba, ats̈e unga uatëntscuana, bnëté y ibeta, ts̈ëngaftanga cada ona cbondétsabuayiynama y chama ats̈e puerte tijasufrí.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 “Y morna, Jesucrístbeyeca cats̈átanga, Bëngbe Bëtsabe cucuats̈iñe cbétsabashejuana y nts̈amo ts̈ëngaftangbiama chabe ts̈abe juabna yomnama palabrë́ngaca, ts̈abá chas̈muesomñe. Cha endobena jamama ts̈ëngaftangbe ainaniñe más chas̈motsos̈buáchema, y endobena ts̈abe soyënga ts̈ëngaftanga jats̈atayama, ndayá jats̈atayama tojanas̈ebuachenacá mo ts̈ëngaftangcá ents̈ángbioye, ndëmuanÿenga cha tojáchembo chabe ents̈anga chamotsemnama.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Ats̈e ndocnabe crocénana, o castellano o ents̈ayá ats̈biama quetsatánts̈abos̈e;
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 más inÿets̈á, y ts̈ëngaftanga lempe s̈mondë́tats̈ëmbo, ats̈e cach ats̈be cucuáts̈eca tijë́ftsetrabajama, ats̈biama y áts̈eftaca imojamnëngbiama opresido enjamna soyënga janguanguama.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Ats̈e nÿets tempo sëndinÿanÿná ents̈á chca ibomnama, chë jabuache jatrabájana y chë ujabótënga jujabuáchana, quem Bëngbe Utabná Jesusbe palabrëngama sempre jtsejuabnayëse: ‘Canÿe ents̈á más oyejuayá jtsemnana ndayánaca ínÿabioye tbojtsats̈etná ora, y ínÿabioye tbojtseyëngacá ora ndoñe nÿa nÿets̈á ca’ ” —Pablo tonjanoyebuambá.
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Pablo chë soyënga tonjánayanents̈ana, tonjanoshaments̈é y nÿetscanga chents̈e monjétsemnëngaftaca Bëngbe Bëtsá tmonjanóts̈ëmbona.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Nÿetscanga tmonjánenobos̈achna y Pablo tmontanotsejcjuá y tmontanámocho.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Y ents̈anga corente ngménaca monjétsemna, chënga ndocna te más cha mochántinÿe ca Pablo tojanë́yana causa. Chents̈ana, chënga chë barquë́sha enjetsamnë́ntscoñe cha tmonjantjëmbambá.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.