Atos 20
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARIB
1 Chë enbouenanana tojanochnëngo ora, Pablo chë Jesucrístbeñe os̈buachiyë́ngbioye tojanë́buaja jábuayenama, añemo chamotsatsbomnama; tojesanodios̈oftá y Macedonioye tojë́ftsanbocna.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Chë luarënguëjana cha tojánachnëngo Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga becá añemo atats̈atnaye, ba chabe palabrë́ngaca; chents̈ana, Grecia luaroye tojánashjango,
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 y chents̈e unga ishinÿe tojanoquedá. Barquë́shañe Sirioye játama Pablo yojtseprontana orna, tojántats̈ëmbona chë judiënga cha jtsóbama tmojanenóyeunama. Asna, tojanenojuabó jesshë́conama, cach Macedonia luarëjana jésachnënguse.
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Pablo quem boyabásenga tmojantjëmbambá: Sópater, chë Bereocá, Pirrbe uaquiñá; Aristarco y Segundo, Tesalónicocata; Gayo, Derbe pueblocá; Timoteo; y Tíquico y Trófimnaca, Asia luarocata.
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Chënga tmonjanonatsé y s̈onjanëbatma Troasoca.
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 Chë levadúraca ndëpormana tandës̈e saye fiestents̈ana, Filíposents̈ana barquë́shañe fsënjë́ftsanbocna y shachna tianoye, Troasoca chë tmonjanonatsenga fsëntanishëche, y chents̈e canÿe semana fsënjanoquedanga.
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 Chë inÿe semana jobojáts̈ama te, fsënjánenefjna Jesucrístbeñe os̈buachiyëngcá tandës̈e jajátayama, cánÿiñe jasama; y Pablo ents̈anga enjétsëtsëtsnaye. Cha bonjamna yëfsana chents̈ana jë́ftsebocnana; chë causa, más bën chë́ngaftaca tonjanoyebuambá, tsëntsetëntscuana.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 Fsënjamna canÿe tsoye tsbanana tsañoca y chents̈e ba uajuinÿanëshangá enjanamna;
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 y canÿe bobontse, Eutico ca uabainá, ventanents̈e enjántbemana. Pablo bën enjanoyebuambná causa, chë bobontse ocnayana tbojanábuache. Cabana, corente tojtsanomaná ora, chë unga tsañocana tontsanótsats̈e y obaná chora tmontanatsbaná.
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 As, Pablo tonjánastjango, chë bobóntsbioye tbonjanotsbuajó y tbonjanotsejcjuá. Y chë ents̈anga tonjanë́yana: “Ndoñe nÿets̈á matauatjëngana; ainá cha entsatsmëna ca.”
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 Chents̈ana Pablo cach tsbanánoye tonjesaná y tandës̈e tonjanjatá, jtenójuaboyama ndayá Jesús jóbanëse tojanmama. Chora Pablo chë ents̈ángaftaca tonjanse y tontëtanonts̈é oyebuambnayana, jabinÿnëntscuana. Chora Pablo chents̈ana tontsanoñe.
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 Y chë otsats̈ena bobontsna ainá imojtsatánatseñe, y chama chë ents̈anga corente oyejuayënga imojtsemna.
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Bëngna fsënjanonatsé y barquë́shañe fsënjána Aso pueblóntscoñe, chents̈ana Pablo jtesbets̈ama, nts̈amo fsënjanenoyeunacá, er Pablo tonjánbos̈ena fshantscá choye jana.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 Asoca Pábloftaca fsë́ntaneninÿena ora, bë́ngaftaca barquë́shañe cha tonjána Mitilene puebloye.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Chents̈ana fsënjë́ftsanbocna y yëfsana Quío luarëjana fsënjánachnëngo, y chë inÿe yëfsana Samos luaroye fsënjánashjajna. Chents̈ana fsënjána y yëfsana Mileto puebloye fsënjánashjajna.
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 Chca tonjanochnëngo er Pablo ndoñe chenátanbos̈ena Efesoye jama, Asia luariñe ndoñe yapa ndétsemnama. Chca tojánbos̈ena er cha enjétsebos̈e betsco Jerusalenoca jtsatsmënana, tojopodesna chë judiëngbe fiesta, Pentecostés ca uabaina fiestama.
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 Miletocana Pablo tonjanmandá chë Efesoca os̈buachiyë́ngbeñe bëtsëjemëngcá mándayënga jobiats̈ana.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Chënga tmonjánashjajna ora, Pablo tonjanë́yana: “Ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo nts̈amo ats̈e quem Asia luaroye sënjabánashjango orscana ts̈ëngaftangbeñe snetsamana.
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Nÿets tempo Bëngbe Utabná sëndëservena y cach ats̈e uamaná ndoñe quetsatenobiamná. Corente shëchbuiye tijëftsoperdé y ba soyënguiñe tijasufrí, chë judiënga ats̈e jóbama mondbos̈e causa.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Y lempe nts̈amo ts̈ëngaftangbe ts̈abiama yomncá tcbonjabuayená; tondaye ntjatsbuetamencá. Nÿetscangbe delante sënjabuatambá y ts̈ëngaftangbe yebnënguenáchnaca.
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 Judiënga y ndoñe judiënga Bëngbe Bëtsabe soyëngama sënjabuayená, bacna soyënga amama ngménaca chamuenójuaboma y chca amana chamotsajbanama, Bëngbe Bëtsabe benache chamuishachama y Bëngbe Utabná Jesúsbeñe chamotsos̈buáchema.
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Y mora Jerusalenoye chanjá; Uámana Espíritu chca s̈ontsemánda y ndayá choca chjapásamna ndoñe quetsátstats̈ëmbo.
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 Nÿe mënts̈á aíñe sëndë́tats̈ëmbo: Nÿetsca bëts pueblënguenache ndayëjana ats̈e chandbétsana, Uámana Espíritu s̈ondbétsebuayiynaye ents̈anga cas̈mochjutame y puerte chaisufrima camochjama ca.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Ats̈be vida cach ats̈biama ndoñe yapa quenatámana, chaitsaina o chayóbana. Pero ats̈biama iuámanana endmëna ndayá ats̈e jobenayana ats̈be trabajo jëftsepochócana, ndayá Bëngbe Utabná Jesús s̈ojanmandá jamama, chë ts̈abe noticiënga Bëngbe Bëtsá ents̈ángaftaca ts̈abia yomnama jábuayenama.
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 “Y mora ats̈e ndegombre së́ntsetats̈ëmbo, ts̈ëngaftangbents̈ana, chë ndëmuanÿengbents̈e Bëngbe Bëtsabe amë́ndayama sënjabuayená, ndocná ats̈e más ques̈mochátinÿe.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 Chíyeca, ats̈e ndegombre mënté cbetsë́yana: Ats̈e tondaye quetsátstats̈ëmbo nderado nda ndatsbocaná chaojóbanabiama,
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 er ats̈e nts̈amo Bëngbe Bëtsá jamama yojuabnacá lempe tcbonjabuayená, tondaye ntsebuetamencá.
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Chcasna, cach ts̈ëngaftangbiama s̈mochtsantjes̈na y nÿetscanga muents̈e Jesucrístbeñe os̈buachiyëngbiámnaca. Chë́ngbeñe mo chëngbe abuajënÿangcá Uámana Espíritu tcmonjajayé, Bëngbe Bëtsabe ents̈anga chas̈motsanÿenama, chënga Bëngbe Bëtsá chábenga tojábiama, chabe Uaquiñabe buiñe juabuáshanëse y jóbanëse, mo bëtscá cuafjopagacá.
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 Ats̈e së́ntsetats̈ëmbo, ats̈e chaitsoñe orna, banga mochanjabo y chënga mochántsemna mo corente ts̈átjaye tjañe ques̈ëngcá, Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga chábeñe os̈buáchiyana chamotsajbanama chënga jamama.
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 Y ts̈ëngaftangbents̈ánënaca báseftanga mochanjábocana y ents̈ángbioye uayátsenaye soyënga mochanjabuatambá, chca, báseftanga Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga chë ínÿengbents̈ana chamotsoluarema y nÿe chë abuátambayëngbioye chamotsë́setonama.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 Chcasna, sempre s̈mochtsantjes̈na; ndoñe chacmondébnëtjomba, ats̈e unga uatëntscuana, bnëté y ibeta, ts̈ëngaftanga cada ona cbondétsabuayiynama y chama ats̈e puerte tijasufrí.
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 “Y morna, Jesucrístbeyeca cats̈átanga, Bëngbe Bëtsabe cucuats̈iñe cbétsabashejuana y nts̈amo ts̈ëngaftangbiama chabe ts̈abe juabna yomnama palabrë́ngaca, ts̈abá chas̈muesomñe. Cha endobena jamama ts̈ëngaftangbe ainaniñe más chas̈motsos̈buáchema, y endobena ts̈abe soyënga ts̈ëngaftanga jats̈atayama, ndayá jats̈atayama tojanas̈ebuachenacá mo ts̈ëngaftangcá ents̈ángbioye, ndëmuanÿenga cha tojáchembo chabe ents̈anga chamotsemnama.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Ats̈e ndocnabe crocénana, o castellano o ents̈ayá ats̈biama quetsatánts̈abos̈e;
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 más inÿets̈á, y ts̈ëngaftanga lempe s̈mondë́tats̈ëmbo, ats̈e cach ats̈be cucuáts̈eca tijë́ftsetrabajama, ats̈biama y áts̈eftaca imojamnëngbiama opresido enjamna soyënga janguanguama.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Ats̈e nÿets tempo sëndinÿanÿná ents̈á chca ibomnama, chë jabuache jatrabájana y chë ujabótënga jujabuáchana, quem Bëngbe Utabná Jesusbe palabrëngama sempre jtsejuabnayëse: ‘Canÿe ents̈á más oyejuayá jtsemnana ndayánaca ínÿabioye tbojtsats̈etná ora, y ínÿabioye tbojtseyëngacá ora ndoñe nÿa nÿets̈á ca’ ” —Pablo tonjanoyebuambá.
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 Pablo chë soyënga tonjánayanents̈ana, tonjanoshaments̈é y nÿetscanga chents̈e monjétsemnëngaftaca Bëngbe Bëtsá tmonjanóts̈ëmbona.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Nÿetscanga tmonjánenobos̈achna y Pablo tmontanotsejcjuá y tmontanámocho.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 Y ents̈anga corente ngménaca monjétsemna, chënga ndocna te más cha mochántinÿe ca Pablo tojanë́yana causa. Chents̈ana, chënga chë barquë́sha enjetsamnë́ntscoñe cha tmonjantjëmbambá.
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.