Atos 18
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT
1 Chë soyënga tojanochnëngüents̈ana, Pablo Aténasents̈ana Corinto bëts puebloye tojána.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Chocna, canÿe judío Ponto luaroca onÿnanáftaca tbojáneninÿena, Aquila ca uabainá. Cha y chabe shema Priscila, cabá chora cuenta Italia luarocana tbojánabo, nÿetsca judiënga Romocana chamuáisebocanama choca bëts mandado Claudio tojanmandá causa. Pablo tojána chata jautsëtsayama,
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 y nts̈amo chata jamama Páblënaca jamama inatáts̈ëmboyecna, chátaftaca yojtsoquedañe y cánÿiñe chënga imnatrabájaye; chënga imnatáts̈ëmbo mo tambotemëngcá ents̈ë́juaca japórmana.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Y nÿetsca ochnayté, Pablo yojanamana chents̈a judío ents̈angbe enefjuana yebnoye jana, Bëngbe Bëtsabe soyëngama jóyebuambayama, y puerte yojtsents̈ena judiënga y ndoñe judiënga chamotsos̈buáchema, nts̈amo cha yojtsanëtsëtsnacá ndegombre bétsemnama.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Silas y Timoteo Macedoniocana choye tbojánashjango ora, Pablo nÿets tempo Bëngbe Bëtsabe soyëngama ents̈anga yojtsabuayiynaye y puerte ts̈abá chë judiënga yojaninÿanÿná, Jesús ndegombre Bëngbe Bëtsabe Uámana Uabuayaná bétsemnama.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Pero chë judiënga Páblëbe contra imojtsemna y tmojanonts̈é podesca chabiama ichámuana. Asna, Pablo chabe uichëtjoniyangá yojtsenánts̈asjajaye, chënga jinÿanÿiyama chënga ndoñe ts̈abá tmonjánchjanguama, y tojanë́yana: “Ts̈ëngaftanga ndatsebácanënga chas̈mojóbanëse, cach ts̈ëngaftanga s̈mochtsótats̈ëmbñe; ats̈na ndoñe. Mëntescana chë ndoñe judiënga jábuayenama chantsoñe ca.”
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Chorna, chë judiëngbe enefjuana yebnents̈ana tojë́ftsanbocna y canÿe boyabása, Ticio Justo ca uabainábioye tojtsanoñe. Cha Bëngbe Bëtsábioye ibojánadorana y chë enefjuana yebnents̈a juachaca inoyena.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Y Crispo, canÿe chë enefjuana yebnents̈a mandayá, Bëngbe Utabná Jesucrístbeñe yojtsos̈buáchiye y nÿetsca chabe pamíllangnaca; y banga chë Corintents̈ë́ngnaca Jesucrístbeñe imojtsos̈buáchiye, Pablo yojtsoyebuambná ora; y chënga tmojánenabaye.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Canÿe ibeta, Bëngbe Bëtsá Páblëbioye mo canÿe otjenayoquëcá tbojaniyana: “Ndoñe matauatjana; nÿe cochtsana ats̈be soyëngama oyebuambnaye y ndoñe iytëca cattsemana.
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 Er ats̈e ácaftaca së́ntsemna y ndocná quecmochátsbojajo nts̈ámnaca jáborlama; ats̈e bëtscá ents̈anga quem pueblents̈e sëndábamna ca.”
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Chcasna, Pablo Corintents̈e canÿe uata y chnë́nguana shinÿe tojanototoná, Bëngbe Bëtsabe palabra ents̈anga abuátambaye.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Pero, Galión chë Acaya luarents̈a mandado inamna orna, chë judiënga imojenóyeunaye Páblëbe contra; cha tmojánishache y chë tribunaloye tmojanánatse.
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 Chocna, chë mandado tmojaniyana: —Mua ents̈anga entsëtsëtsná y entsama chënga Bëngbe Bëtsá chamotsadorana, pero ndoñe nts̈amo bëngbe leyënguiñe endayancá ca.
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Pablo jóyebuambayama uatajanónts̈a orna, Galión chë judiënga tojanë́yana: —Quem ents̈á nderado ínÿabioye matbënjóba o ndayánaca chca matënjobuachjanguá, as cocayé ats̈e matijótbema ts̈ëngaftanga judiënga yejuana joyaunayama;
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 pero nts̈amo s̈montsichamcá entsemna nÿe buatëmbana soyëngama, nÿe ts̈ëngaftanga s̈mëbuatma ents̈angbiama y cach ts̈ëngaftangbe leyëngama; chcasna, cach ts̈ëngaftanga cmontsamna jenóyeunayana y jamana nts̈amo chas̈mojenoyeunacá. Ats̈e quem base soyëngama ndoñe quetsátsbos̈e ngoberna jtsemnana ca.
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 As Galión tojanamëndá chë tribunal luarents̈ana chë judiënga jtëbuacnama.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Chorna, chë ents̈anga tmojánishache chë judiëngbe enefjuana yebnents̈a mandayá, Sóstenes ca uabainá, y Galionbe delante imojtsejants̈etaye. Pero Galión chë soye tondayana ibontsents̈amna.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Pablo cabá bayté Corintents̈e tbojántotona. Chents̈ana, Jesucrístbeñe os̈buachiyë́ngbents̈ana tojesanodios̈oftá y bejaycá Siria luaroye tojána, Priscila y Aquílaftaca. Cabá Sirioye nda ora, Cencrea puebloca nÿets stjënashe yojtsenátsbotje, Bëngbe Bëtsábioye jinÿinÿiyama canÿe soye tbojans̈buáchenama.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 Efeso puebloye tmojánashjajna ora, Páblëna Priscila y Aquila tojésanabashejuana. Chents̈ana, cha tojána chë chents̈a judiëngbe enefjuana yebnoye y chents̈e chë judië́ngaftaca yojanoyebuambná y imojánenatsëtsnaye.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Báseftanga Pablo tmojanimpadá inÿe baseftayté chents̈e chauesomñama, pero chana ndoñe tonjanoyauná;
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 chents̈ana, chë́ngbents̈ana tojesanodios̈oftá, mënts̈á jëftsë́yanëse: “Nderádose cachiñe chantésabo ts̈ëngaftanga jabábuachama, Bëngbe Bëtsá s̈ojalesenciase ca.”
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 Cesarea puebloye tojánashjango ora, tojána jacheuayama Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga Jerusalenoca; y chents̈ana Antioquioye tojána.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Chents̈e baseftayté yojë́ftsemna; y chents̈ana, Pablo tojesaná Galacia y Frigia luarënguenache, Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga añemo ats̈atnaye.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Cach tempo, Efesoye tojánashjango canÿe judío, Apolos ca uabainá, Alejandría bëts pueblocá; cha puerte obená inamna jonguamiyama y corente inatáts̈ëmbo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrëngama.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Bëtscá tojánatsjinÿe chë Bëngbe Utabná tojaninÿanÿé benachama; añémoca yojanoyebuambná y Jesusbe soyëngama botamana yojanabuatambá, masque cha nÿe nts̈amo Juan ents̈anga tojánabuatambama y tojanëbáyama inatáts̈ëmbo.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Ndauatjcá Apolos tojanonts̈é jóyebuambayama chë judiëngbe enefjuana yebnents̈e. Pero Priscila y Aquila cha imojóyeunaye ora, barie tmojanchembo y más botamana tmojanbuayená, nts̈amo Bëngbe Bëtsabe inÿinÿena benache bétsemnama.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Apolos Acaya luaroye jama yojtsebos̈e orna, Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga bëtscá tmojanañemó y choca Jesucrístbeñe os̈buáchiyëngbiama canÿe tsbuanácha tmojanichmó, chca, Apolos choca ts̈abá chamofjama. Acaya luaroye tojánashjango ora, Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga bëtscá tojanë́jabuache. Bëngbe Bëtsá chëngbe ts̈abiama yojanjuabnáyeca, chënga Jesucrístbeñe corente imojtsos̈buáchiye.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Ents̈angbe delante chë judië́ngaftaca jabuachana imojánenatsëtsnaye y nÿetscanga tojaninÿanÿé, nts̈amo ndoñe ts̈abá inamncá chë judiënga imnatats̈ëmbuama; y Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrë́ngaca chënga tojaninÿanÿé, Jesús Bëngbe Bëtsabe Uámana Uabuayaná bétsemnama.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.