Atos 18
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NAA
1 Chë soyënga tojanochnëngüents̈ana, Pablo Aténasents̈ana Corinto bëts puebloye tojána.
1 Depois disso, deixando Atenas, Paulo foi a Corinto.
2 Chocna, canÿe judío Ponto luaroca onÿnanáftaca tbojáneninÿena, Aquila ca uabainá. Cha y chabe shema Priscila, cabá chora cuenta Italia luarocana tbojánabo, nÿetsca judiënga Romocana chamuáisebocanama choca bëts mandado Claudio tojanmandá causa. Pablo tojána chata jautsëtsayama,
2 Lá, encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, recentemente chegado da Itália, com Priscila, sua mulher, porque o imperador Cláudio havia decretado que todos os judeus deviam sair de Roma. Paulo aproximou-se deles.
3 y nts̈amo chata jamama Páblënaca jamama inatáts̈ëmboyecna, chátaftaca yojtsoquedañe y cánÿiñe chënga imnatrabájaye; chënga imnatáts̈ëmbo mo tambotemëngcá ents̈ë́juaca japórmana.
3 E, como tinham o mesmo ofício, passou a morar com eles e ali trabalhava. O ofício deles era fazer tendas.
4 Y nÿetsca ochnayté, Pablo yojanamana chents̈a judío ents̈angbe enefjuana yebnoye jana, Bëngbe Bëtsabe soyëngama jóyebuambayama, y puerte yojtsents̈ena judiënga y ndoñe judiënga chamotsos̈buáchema, nts̈amo cha yojtsanëtsëtsnacá ndegombre bétsemnama.
4 E todos os sábados Paulo falava na sinagoga, persuadindo tanto judeus como gregos.
5 Silas y Timoteo Macedoniocana choye tbojánashjango ora, Pablo nÿets tempo Bëngbe Bëtsabe soyëngama ents̈anga yojtsabuayiynaye y puerte ts̈abá chë judiënga yojaninÿanÿná, Jesús ndegombre Bëngbe Bëtsabe Uámana Uabuayaná bétsemnama.
5 Quando Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se entregou totalmente à palavra, testemunhando aos judeus que Jesus é o Cristo.
6 Pero chë judiënga Páblëbe contra imojtsemna y tmojanonts̈é podesca chabiama ichámuana. Asna, Pablo chabe uichëtjoniyangá yojtsenánts̈asjajaye, chënga jinÿanÿiyama chënga ndoñe ts̈abá tmonjánchjanguama, y tojanë́yana: “Ts̈ëngaftanga ndatsebácanënga chas̈mojóbanëse, cach ts̈ëngaftanga s̈mochtsótats̈ëmbñe; ats̈na ndoñe. Mëntescana chë ndoñe judiënga jábuayenama chantsoñe ca.”
6 Como eles se opuseram e blasfemaram, Paulo sacudiu as roupas e disse-lhes: — Que o sangue de vocês caia sobre a cabeça de vocês! Eu estou limpo dele e, a partir de agora, vou para os gentios.
7 Chorna, chë judiëngbe enefjuana yebnents̈ana tojë́ftsanbocna y canÿe boyabása, Ticio Justo ca uabainábioye tojtsanoñe. Cha Bëngbe Bëtsábioye ibojánadorana y chë enefjuana yebnents̈a juachaca inoyena.
7 Saindo dali, entrou na casa de um homem chamado Tício Justo, que era temente a Deus; a casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Y Crispo, canÿe chë enefjuana yebnents̈a mandayá, Bëngbe Utabná Jesucrístbeñe yojtsos̈buáchiye y nÿetsca chabe pamíllangnaca; y banga chë Corintents̈ë́ngnaca Jesucrístbeñe imojtsos̈buáchiye, Pablo yojtsoyebuambná ora; y chënga tmojánenabaye.
8 Crispo, o chefe da sinagoga, creu no Senhor, com toda a sua casa; também muitos dos coríntios, ouvindo, creram e foram batizados.
9 Canÿe ibeta, Bëngbe Bëtsá Páblëbioye mo canÿe otjenayoquëcá tbojaniyana: “Ndoñe matauatjana; nÿe cochtsana ats̈be soyëngama oyebuambnaye y ndoñe iytëca cattsemana.
9 Certa noite Paulo teve uma visão em que o Senhor lhe disse:
10 Er ats̈e ácaftaca së́ntsemna y ndocná quecmochátsbojajo nts̈ámnaca jáborlama; ats̈e bëtscá ents̈anga quem pueblents̈e sëndábamna ca.”
10 porque eu estou com você, e ninguém ousará lhe fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Chcasna, Pablo Corintents̈e canÿe uata y chnë́nguana shinÿe tojanototoná, Bëngbe Bëtsabe palabra ents̈anga abuátambaye.
11 Assim, Paulo permaneceu em Corinto um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Pero, Galión chë Acaya luarents̈a mandado inamna orna, chë judiënga imojenóyeunaye Páblëbe contra; cha tmojánishache y chë tribunaloye tmojanánatse.
12 Quando Gálio era procônsul da Acaia, os judeus, de comum acordo, se levantaram contra Paulo e o levaram ao tribunal,
13 Chocna, chë mandado tmojaniyana: —Mua ents̈anga entsëtsëtsná y entsama chënga Bëngbe Bëtsá chamotsadorana, pero ndoñe nts̈amo bëngbe leyënguiñe endayancá ca.
13 dizendo: — Este homem quer persuadir as pessoas a adorar a Deus de um modo contrário à lei.
14 Pablo jóyebuambayama uatajanónts̈a orna, Galión chë judiënga tojanë́yana: —Quem ents̈á nderado ínÿabioye matbënjóba o ndayánaca chca matënjobuachjanguá, as cocayé ats̈e matijótbema ts̈ëngaftanga judiënga yejuana joyaunayama;
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Se fosse, de fato, alguma injustiça ou crime de maior gravidade, ó judeus, eu teria motivo para acolher a queixa que vocês estão trazendo.
15 pero nts̈amo s̈montsichamcá entsemna nÿe buatëmbana soyëngama, nÿe ts̈ëngaftanga s̈mëbuatma ents̈angbiama y cach ts̈ëngaftangbe leyëngama; chcasna, cach ts̈ëngaftanga cmontsamna jenóyeunayana y jamana nts̈amo chas̈mojenoyeunacá. Ats̈e quem base soyëngama ndoñe quetsátsbos̈e ngoberna jtsemnana ca.
15 Mas como é uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam isso vocês mesmos; eu não quero ser juiz dessas coisas!
16 As Galión tojanamëndá chë tribunal luarents̈ana chë judiënga jtëbuacnama.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Chorna, chë ents̈anga tmojánishache chë judiëngbe enefjuana yebnents̈a mandayá, Sóstenes ca uabainá, y Galionbe delante imojtsejants̈etaye. Pero Galión chë soye tondayana ibontsents̈amna.
17 Então todos agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e começaram a espancá-lo diante do tribunal; Gálio, todavia, não se incomodava com estas coisas.
18 Pablo cabá bayté Corintents̈e tbojántotona. Chents̈ana, Jesucrístbeñe os̈buachiyë́ngbents̈ana tojesanodios̈oftá y bejaycá Siria luaroye tojána, Priscila y Aquílaftaca. Cabá Sirioye nda ora, Cencrea puebloca nÿets stjënashe yojtsenátsbotje, Bëngbe Bëtsábioye jinÿinÿiyama canÿe soye tbojans̈buáchenama.
18 Paulo ficou ainda muitos dias em Corinto. Por fim, despedindo-se dos irmãos, navegou para a Síria, levando em sua companhia Priscila e Áquila. Antes de embarcar, rapou a cabeça em Cencreia, porque tinha feito um voto.
19 Efeso puebloye tmojánashjajna ora, Páblëna Priscila y Aquila tojésanabashejuana. Chents̈ana, cha tojána chë chents̈a judiëngbe enefjuana yebnoye y chents̈e chë judië́ngaftaca yojanoyebuambná y imojánenatsëtsnaye.
19 Quando chegaram a Éfeso, Paulo deixou ali Priscila e Áquila. Ele, porém, entrando na sinagoga, pregava aos judeus.
20 Báseftanga Pablo tmojanimpadá inÿe baseftayté chents̈e chauesomñama, pero chana ndoñe tonjanoyauná;
20 Pediram-lhe que ficasse mais algum tempo, mas Paulo não quis.
21 chents̈ana, chë́ngbents̈ana tojesanodios̈oftá, mënts̈á jëftsë́yanëse: “Nderádose cachiñe chantésabo ts̈ëngaftanga jabábuachama, Bëngbe Bëtsá s̈ojalesenciase ca.”
21 Ao se despedir, disse: — Se Deus quiser, virei visitá-los outra vez. E, embarcando, partiu de Éfeso.
22 Cesarea puebloye tojánashjango ora, tojána jacheuayama Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga Jerusalenoca; y chents̈ana Antioquioye tojána.
22 Chegando a Cesareia, foi logo para Jerusalém. E, tendo saudado a igreja, seguiu para Antioquia.
23 Chents̈e baseftayté yojë́ftsemna; y chents̈ana, Pablo tojesaná Galacia y Frigia luarënguenache, Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga añemo ats̈atnaye.
23 Havendo passado ali algum tempo, saiu, atravessando sucessivamente a região da Galácia e Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
24 Cach tempo, Efesoye tojánashjango canÿe judío, Apolos ca uabainá, Alejandría bëts pueblocá; cha puerte obená inamna jonguamiyama y corente inatáts̈ëmbo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrëngama.
24 Nesse meio-tempo, chegou a Éfeso um judeu, natural de Alexandria, chamado Apolo, homem eloquente e poderoso nas Escrituras.
25 Bëtscá tojánatsjinÿe chë Bëngbe Utabná tojaninÿanÿé benachama; añémoca yojanoyebuambná y Jesusbe soyëngama botamana yojanabuatambá, masque cha nÿe nts̈amo Juan ents̈anga tojánabuatambama y tojanëbáyama inatáts̈ëmbo.
25 Ele era instruído no caminho do Senhor; e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão a respeito de Jesus, conhecendo apenas o batismo de João.
26 Ndauatjcá Apolos tojanonts̈é jóyebuambayama chë judiëngbe enefjuana yebnents̈e. Pero Priscila y Aquila cha imojóyeunaye ora, barie tmojanchembo y más botamana tmojanbuayená, nts̈amo Bëngbe Bëtsabe inÿinÿena benache bétsemnama.
26 Apolo começou a falar ousadamente na sinagoga. Quando Priscila e Áquila o ouviram falar, levaram-no consigo e, com mais exatidão, lhe expuseram o caminho de Deus.
27 Apolos Acaya luaroye jama yojtsebos̈e orna, Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga bëtscá tmojanañemó y choca Jesucrístbeñe os̈buáchiyëngbiama canÿe tsbuanácha tmojanichmó, chca, Apolos choca ts̈abá chamofjama. Acaya luaroye tojánashjango ora, Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga bëtscá tojanë́jabuache. Bëngbe Bëtsá chëngbe ts̈abiama yojanjuabnáyeca, chënga Jesucrístbeñe corente imojtsos̈buáchiye.
27 Quando ele resolveu percorrer a Acaia, os irmãos o animaram e escreveram aos discípulos para que o recebessem bem. Tendo chegado, Apolo auxiliou muito aqueles que, mediante a graça, haviam crido;
28 Ents̈angbe delante chë judië́ngaftaca jabuachana imojánenatsëtsnaye y nÿetscanga tojaninÿanÿé, nts̈amo ndoñe ts̈abá inamncá chë judiënga imnatats̈ëmbuama; y Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrë́ngaca chënga tojaninÿanÿé, Jesús Bëngbe Bëtsabe Uámana Uabuayaná bétsemnama.
28 porque, com grande poder, convencia publicamente os judeus, provando, por meio das Escrituras, que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.