Atos 17

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pablo y Silas inÿe luaroye ibojtsaye ora, Anfípolis y Apolonia bëts pueblënguëjana tbojánachnëngo y canÿe bëts pueblo, Tesalónica ca uabáinoye tbojánashjango. Chents̈e, chë judiënga canÿe yebna imnabomna chënga jénefjnama.
1 Então Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga judaica.
2 Páblëna, nts̈amo enjanamancá, cada ochnayté chë jénefjnama yebnoye yojánaye, unga semanëntscuana, y chents̈e chë judië́ngaftaca yojanoyebuambná y imojánëtsëtsnaye. Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe iuayana soyë́ngaca,
2 Como era seu costume, Paulo foi à sinagoga e, durante três sábados seguidos, discutiu as Escrituras com o povo.
3 chënga yojanabuayiyná y ndegombre yojaninÿanÿná, Bëngbe Bëtsabe Uámana Uabuayaná jóbanama y chents̈ana jtayenama ibojamnama. Y mënts̈á yojanëtsëtsná: “Chë Cristo, Jesús endmëna, ndabiama ats̈e cbontsabuayiyná ca.”
3 Explicou as profecias e provou que era necessário o Cristo sofrer e ressuscitar dos mortos. “Esse Jesus de que lhes falo é o Cristo”, disse ele.
4 Judiënguents̈ana báseftanga chiñe imojtsos̈buáchiye y Pablo y Silas tmojanë́seto más jouenama. Ba grieguënga, Bëngbe Bëtsá adórayënga, Jesucrístbeñe imojtsos̈buáchiye y ba uámana shembásengnaca.
4 Alguns dos judeus que o ouviam foram convencidos e se uniram a Paulo e Silas, bem como muitos gregos tementes a Deus e várias mulheres de alta posição.
5 Pero chë judiënga ndos̈buáchiyënga chca tmojáninÿe ora, puerte envidia imojtsebomna. Asna, chënga tmojánachembo banga, tondaye amënga y bacna ents̈anga, y chënga tmojanenutaná jamama nÿetsca chë pueblents̈a ents̈anga chamotsenbouénanama; y canÿe ents̈á, Jasón ca uabainabe yebna chënga tmojtsanabuache, Pablo y Silas jtsanguanguama, chents̈ana jesëbuacnama y ents̈angbe cucuats̈iñe jabáshejuanama.
5 Alguns judeus, porém, ficaram com inveja, reuniram alguns desordeiros e desocupados e, com a multidão, começaram um tumulto. Invadiram a casa de Jasom em busca de Paulo e Silas para entregá-los ao conselho da cidade,
6 Pero chents̈e ndocná tmonjáninÿena; as chë ents̈anga Jasón imojtsesjojoye y chents̈a mándayënga imojétsemnoye tmojanánatse y Jesucrístbeñe inÿe os̈buachiyë́ngnaca choye tmojanënatse, y mënts̈á imojtsáyebuache: “¡Chë boyabásata, chë ndëmuanÿata ibojtsama nÿetsca luarents̈a ents̈anga chamuenbouénanama, quem luaróynaca tbojabo,
6 mas, como não os encontraram, arrastaram para fora Jasom e alguns outros irmãos e os levaram diante do conselho. Gritavam: “Aqueles que têm causado transtornos no mundo todo agora estão aqui, perturbando nossa cidade,
7 y Jasón chabe yebnents̈e chata tojúbuaja ca! ¡Chënga montsama nts̈amo chë Romoca bëts mandadbe mandënguiñe ndoñe quenatslesenciancá, er chënga montsichamo inÿe rey canmëna, Jesús ca, y cha, César chë Romoca mandadbe cuenta nÿetscángbeñe yojtsemánda ca!” —chënga imojtsáyebuache.
7 e Jasom os recebeu em sua casa! São todos culpados de traição contra César, pois afirmam que existe um outro rei, um tal de Jesus”.
8 Chë ents̈anga y chë pueblents̈a mándayënga chca tmojanuena ora, corente imojenbouénana.
8 Ao ouvir isso, o povo da cidade e o conselho se agitaram.
9 Pero Jasón y chë ínÿenga, cháftaca imojtsemnënga, crocénana tmojtanjajó, y as tmojtanabáshejuana.
9 Então os oficiais obrigaram Jasom e os outros irmãos a pagarem fiança, e depois os soltaram.
10 Ya ibeta yojtsemna orna, chë Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga tmojanma cachora Pablo y Silas Berea bëts puebloye chabuétsebocnama. Y chata choye tbojánashjango ora, chë judiëngbe enefjuana luaroye tbojánata.
10 Ao anoitecer, os irmãos enviaram Paulo e Silas a Bereia. Quando lá chegaram, foram à sinagoga judaica.
11 Chents̈a judiënga imojamna más ts̈abe ainana bomnënga chë Tesalonicoca judiëngbiama; chcasna, oyejuayënga chë buayenana soye Jesucristbiama tmojanóyëngacñe, y cada te Bëngbe Bëtsabe uabemana palabra imojanalía, jtsetats̈ëmbuama, nts̈amo Pablo y Silas ibojtsëtsëtsnacá aíñe o ndoñe ndegombre yojtsemnama.
11 Os judeus que moravam em Bereia tinham a mente mais aberta que os de Tessalônica e ouviram a mensagem de Paulo com grande interesse. Todos os dias, examinavam as Escrituras para ver se Paulo e Silas ensinavam a verdade.
12 Y chca, ba chents̈a judiënga chatbe palábraca Jesucrístbeñe imojtsos̈buáchiye, y Grecia luaroca ba uámana shembásenga y boyabásengnaca.
12 Como resultado, muitos judeus creram, assim como vários gregos de alta posição, tanto homens como mulheres.
13 Pero, Pablo Bereoca chë Bëngbe Bëtsabe buayenana soyama ents̈anga yojtsabuayiynama chë Tesalonicoca judiënga tmojántats̈ëmbona ora, chënga choye tmojána y tmojanma chents̈a ents̈anga chamuenbouénanama.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo estava pregando a palavra de Deus em Bereia, foram até lá e criaram um alvoroço.
14 Chcasna, banga Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga tmojanma cachora Pablo chents̈ana chauétsebocnama y béjaye tsachoye chaotsoñama; chëntscuana, Silas y Timoteo Bereoca tbojanoquedá.
14 Os irmãos agiram de imediato e enviaram Paulo para o litoral, enquanto Silas e Timóteo permaneceram na cidade.
15 Pablo tmojantjëmbambá ents̈angna, Atenas ca uabaina bëts pueblóntscoñe cháftaca tmojána. Chents̈ana, Pablo chënga tojanabuayená chamuaisshë́conama Silas y Timoteo jaúnayama betsco jtsayana, Pábloftaca jateninÿenama.
15 Os que acompanharam Paulo o levaram até Atenas e, depois, voltaram a Bereia com instruções para Silas e Timóteo irem ao encontro dele o mais depressa possível.
16 Pablo Atenas bëts puebloca Silas y Timoteo yojtsëbatmanëntscuana, puerte tbojanongmé, er cha tojáninÿe chents̈a ents̈anga imojtsadorana bëtscá cachëngbe pormana soyënga, ndayama chënga imojanjuabná diosënga yojamna ca.
16 Enquanto Paulo esperava por eles em Atenas, ficou muito indignado ao ver ídolos por toda a cidade.
17 Chíyeca, chë judiëngbe enefjuana yebnents̈e, judiënga y ndoñe judiënga Bëngbe Bëtsá adorayë́ngaftaca imojánenatsëtsnaye, y cada te chents̈a plazoca chë ndëmuanÿenga chents̈e imojanashjajuanëngaftácnaca.
17 Por isso, ia à sinagoga debater com os judeus e com os gentios tementes a Deus e falava diariamente na praça pública a todos que ali estavam.
18 Y báseftanga, nts̈amo jtsejuabnayama ents̈anga abuátambayënga, epicureunga y estoiquënga ca uabainë́ngnaca Pábloftaca imojánenatsëtsnaye. Inÿenga imojtsichamo: “¿Ndayama quem bostero yojtsoyebuambná ca?” Y ínÿengna: “Chana inÿe luarëngoca ents̈angbe diosëngbiama muents̈e entsabóyebuambnaye ca.”
18 Paulo também debateu com alguns dos filósofos epicureus e estoicos. Quando lhes falou de Jesus e da ressurreição, eles perguntaram: “O que esse tagarela está querendo dizer?”. Outros disseram: “Parece estar falando de deuses estrangeiros”.
19 Asna, chents̈a ents̈anga cha tmojanánatse canÿe luaroye, ents̈anga jénefjnama y oyebuambnayënga joyaunayama luare, Areópago ca uabáinoye. Chents̈e imojanamana uámanënga jénefjnana, nderado ndabiama jayanama ts̈abá o ndoñe ts̈abá tonjamama. Chora Pablo tmojantjá: —¿Chë aca contsabuatambá soyënga ndayá bétsayanana bënga quefstsobena jtsetats̈ëmbuama ca?
19 Então levaram Paulo ao conselho da cidade e disseram: “Pode nos dizer que novo ensino é esse?
20 Aca tsëm soyënga s̈contsëtsëtsná y bënga fsë́ntsebos̈e jtsetats̈ëmbuana ndayá chë soyënga bétsayanana.
20 Você diz coisas um tanto estranhas, e queremos saber o que significam”.
21 Er nÿetscanga Atenasents̈a oyenënga y inÿe luarëngocana áshjajnëngna, corente yojanogúsetana chë tojtsopasana tsëm soyëngama jtsuenanana y jtsencuéntayana.
21 (Convém explicar que os atenienses, bem como os estrangeiros que viviam em Atenas, pareciam não fazer outra coisa senão discutir as últimas novidades.)
22 As Pablo tojantsá chëngbe tsëntsaca chë Areópago ca uabáinents̈e y tojánayana: —Atenasents̈a ents̈anga: nts̈amo bominÿe sënjajajcá, ats̈e së́ntsetats̈ëmbo ts̈ëngaftanga ba diosënga puerte s̈mayaunana y s̈madoránama.
22 Então Paulo se levantou diante do conselho e assim se dirigiu a seus membros: “Homens de Atenas, vejo que em todos os aspectos vocês são muito religiosos,
23 Ats̈e sëndánrreparana ts̈ëngaftangbe diosënga s̈métsadorana luarënguenache y sënjínÿena canÿe altar y chents̈e mënts̈á iuábemana: “Chë Bëtsá nduabuatmabiama ca”. Y morna, chë Bëtsá chë nda ntsabuatmcá s̈madoránabiama, ats̈e cbontsabuayiyná.
23 pois, enquanto andava pela cidade, reparei em seus diversos altares. Um deles trazia a seguinte inscrição: ‘Ao Deus Desconhecido’. Esse Deus que vocês adoram sem conhecer é exatamente aquele de que lhes falo.
24 “Chë Bëtsá quem luare y lempe nts̈amo chents̈e yomncá tojanma; cha endmëna quem luarents̈e y celoca Utabná, y cha ndoñe quenatiyena cha jadórama ents̈angbe jebna yebnënguiñe,
24 “Ele é o Deus que fez o mundo e tudo que nele há. Uma vez que é Senhor dos céus e da terra, não habita em templos feitos por homens
25 ni quebnatájaboto ndocná chabiama tondaye chaondë́tsama, er cha endmëna nda inétsama bënga vida chamotsebomnama y jtseshachnayama chamotsobenama, y cha nÿetsca soyënga s̈netsats̈atnaye.
25 e não é servido por mãos humanas, pois não necessita de coisa alguma. Ele mesmo dá vida e fôlego a tudo, e supre cada necessidade.
26 “Cha nÿe canÿe boyabásabents̈ana nÿets luarënguents̈a ents̈anga tojánabiama, nÿets quem luarents̈e chamotsiyenama; y cha quem soyënga cabá ndëma ora, tojanjuabó mocna ora y ndayents̈e ents̈anga chamuetsiyenama;
26 De um só homem ele criou todas as nações da terra, tendo decidido de antemão onde se estabeleceriam e por quanto tempo.
27 chca, Bëngbe Bëtsá chamonguanguama, masque chabiama ndoñe corente tmontsetáts̈ëmbo, y chamuinÿena y chábeñe chamotsos̈buáchema; pero ndegombre, Bëngbe Bëtsá bë́ngbents̈e cada cánÿabents̈ana ndoñe bënoca quenátsmëna.
27 “Seu propósito era que as nações buscassem a Deus e, tateando, talvez viessem a encontrá-lo, embora ele não esteja longe de nenhum de nós.
28 Nts̈amo canÿa tojanayancá: ‘Bënga Bëngbe Bëtsáftaca cánÿiñe mo canÿacá mondmëna; chábeyeca bënga vida mondbomna, jobónjuama mondobena y ainënga mondmëna ca’. Nts̈amo ts̈ëngaftanguents̈a báseftanga bëts soyëngama uabiamnayë́ngnaca tmojanayancá: ‘Bënga nÿetscanga Bëngbe Bëtsabe básenga mondmëna ca’.
28 Pois nele vivemos, nos movemos e existimos. Como disseram alguns de seus próprios poetas: ‘Somos descendência dele’.
29 Y chcasna, Bëngbe Bëtsabe pamíllanga bënga tmomnëse, ndoñe ques̈nátamna jtsejuabnayana Bëngbe Bëtsá yomna mo cach ents̈angbe castellano, midio o chë ndëts̈beca pormana soyëngcá ca, er chë soyëngna nÿe nts̈amo ents̈anga tmojajuabocá y tmojtsobencá japórmana.
29 E, por ser isso verdade, não devemos imaginar Deus como um ídolo de ouro, prata ou pedra, projetado por artesãos.
30 Pero Bëngbe Bëtsá tojanjuabó ndoñe ntjatonÿayana chë ents̈angbe tempsca ndosertánana, y morna, nÿetsca luarënguents̈a ents̈anga entsamë́nda, ndaye bacna soyënga tmojtsamama ngménaca chamuenojuabó, chca amama chamotsajbaná y Bëngbe Bëtsabe benache chamuatishache ca.
30 “No passado, Deus não levou em conta a ignorância das pessoas acerca dessas coisas, mas agora ele ordena que todos, em todo lugar, se arrependam.
31 Bëngbe Bëtsá canÿe te tojuinÿnaná, y chë tena, ndocnábioye ínÿabiama más ts̈abá ntjatonÿaycá, cha echanjayana ents̈anga ts̈abá o ndoñe ts̈abá tmonjamama; lempe chca cha echanjama canÿa cachá tbojabocacá ents̈áftaca, Jesús; y chca yochtsemnamna, Bëngbe Bëtsá ents̈anga tojinÿanÿé, chë bocacaná Jesús cháuatayenama cachá tojánmayeca ca” —Pablo tojánayana.
31 Pois ele estabeleceu um dia para julgar o mundo com justiça, por meio do homem que ele designou, e mostrou a todos quem é esse homem ao ressuscitá-lo dos mortos”.
32 Chë obanënga mochtayenama ichámuana chë ents̈anga tmojanuena ora, báseftanga Pablo imojtsáboyejuana, y ínÿengna mënts̈á imojtsichamo: —Bënga fsë́ntsebos̈e chë contsichamo soyënga más chcoye cachiñe jatuenama ca.
32 Quando ouviram Paulo falar da ressurreição dos mortos, alguns riram com desprezo. Outros, porém, disseram: “Queremos ouvir mais sobre isso em outra ocasião”.
33 As Pablo chë́ngbents̈ana tojésanbocna.
33 Então Paulo se retirou do conselho,
34 Pero báseftanga aíñe Jesucrístbeñe imojtsos̈buáchiye y Pablo tmojanasto más jatuenama; chënguents̈e imojamna Dionisio, canÿa chë Areopagoca tbiamanënguents̈á; canÿe shembásanaca, Dámaris ca uabaina, y ínÿenga.
34 mas alguns se juntaram a ele e creram. Entre eles estavam Dionísio, membro do conselho, uma mulher chamada Dâmaris, e alguns outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.