Atos 17

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Pablo y Silas inÿe luaroye ibojtsaye ora, Anfípolis y Apolonia bëts pueblënguëjana tbojánachnëngo y canÿe bëts pueblo, Tesalónica ca uabáinoye tbojánashjango. Chents̈e, chë judiënga canÿe yebna imnabomna chënga jénefjnama.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga judaica.
2 Páblëna, nts̈amo enjanamancá, cada ochnayté chë jénefjnama yebnoye yojánaye, unga semanëntscuana, y chents̈e chë judië́ngaftaca yojanoyebuambná y imojánëtsëtsnaye. Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe iuayana soyë́ngaca,
2 Segundo o seu costume, Paulo foi à sinagoga e por três sábados discutiu com eles com base nas Escrituras,
3 chënga yojanabuayiyná y ndegombre yojaninÿanÿná, Bëngbe Bëtsabe Uámana Uabuayaná jóbanama y chents̈ana jtayenama ibojamnama. Y mënts̈á yojanëtsëtsná: “Chë Cristo, Jesús endmëna, ndabiama ats̈e cbontsabuayiyná ca.”
3 explicando e provando que o Cristo deveria sofrer e ressuscitar dentre os mortos. E dizia: "Este Jesus que lhes proclamo é o Cristo".
4 Judiënguents̈ana báseftanga chiñe imojtsos̈buáchiye y Pablo y Silas tmojanë́seto más jouenama. Ba grieguënga, Bëngbe Bëtsá adórayënga, Jesucrístbeñe imojtsos̈buáchiye y ba uámana shembásengnaca.
4 Alguns dos judeus foram persuadidos e se uniram a Paulo e Silas, bem como muitos gregos tementes a Deus, e não poucas mulheres de alta posição.
5 Pero chë judiënga ndos̈buáchiyënga chca tmojáninÿe ora, puerte envidia imojtsebomna. Asna, chënga tmojánachembo banga, tondaye amënga y bacna ents̈anga, y chënga tmojanenutaná jamama nÿetsca chë pueblents̈a ents̈anga chamotsenbouénanama; y canÿe ents̈á, Jasón ca uabainabe yebna chënga tmojtsanabuache, Pablo y Silas jtsanguanguama, chents̈ana jesëbuacnama y ents̈angbe cucuats̈iñe jabáshejuanama.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Reuniram alguns homens perversos dentre os desocupados e, com a multidão, iniciaram um tumulto na cidade. Invadiram a casa de Jasom, em busca de Paulo e Silas, a fim de trazê-los para o meio da multidão.
6 Pero chents̈e ndocná tmonjáninÿena; as chë ents̈anga Jasón imojtsesjojoye y chents̈a mándayënga imojétsemnoye tmojanánatse y Jesucrístbeñe inÿe os̈buachiyë́ngnaca choye tmojanënatse, y mënts̈á imojtsáyebuache: “¡Chë boyabásata, chë ndëmuanÿata ibojtsama nÿetsca luarents̈a ents̈anga chamuenbouénanama, quem luaróynaca tbojabo,
6 Contudo, não os achando, arrastaram Jasom e alguns outros irmãos para diante dos oficiais da cidade, gritando: "Esses homens que têm causado alvoroço por todo o mundo, agora chegaram aqui,
7 y Jasón chabe yebnents̈e chata tojúbuaja ca! ¡Chënga montsama nts̈amo chë Romoca bëts mandadbe mandënguiñe ndoñe quenatslesenciancá, er chënga montsichamo inÿe rey canmëna, Jesús ca, y cha, César chë Romoca mandadbe cuenta nÿetscángbeñe yojtsemánda ca!” —chënga imojtsáyebuache.
7 e Jasom os recebeu em sua casa. Todos eles estão agindo contra os decretos de César, dizendo que existe um outro rei, chamado Jesus".
8 Chë ents̈anga y chë pueblents̈a mándayënga chca tmojanuena ora, corente imojenbouénana.
8 Ouvindo isso, a multidão e os oficiais da cidade ficaram agitados.
9 Pero Jasón y chë ínÿenga, cháftaca imojtsemnënga, crocénana tmojtanjajó, y as tmojtanabáshejuana.
9 Então receberam de Jasom e dos outros a fiança estipulada e os soltaram.
10 Ya ibeta yojtsemna orna, chë Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga tmojanma cachora Pablo y Silas Berea bëts puebloye chabuétsebocnama. Y chata choye tbojánashjango ora, chë judiëngbe enefjuana luaroye tbojánata.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Chegando ali, eles foram à sinagoga judaica.
11 Chents̈a judiënga imojamna más ts̈abe ainana bomnënga chë Tesalonicoca judiëngbiama; chcasna, oyejuayënga chë buayenana soye Jesucristbiama tmojanóyëngacñe, y cada te Bëngbe Bëtsabe uabemana palabra imojanalía, jtsetats̈ëmbuama, nts̈amo Pablo y Silas ibojtsëtsëtsnacá aíñe o ndoñe ndegombre yojtsemnama.
11 Os bereanos eram mais nobres do que os tessalonicenses, pois receberam a mensagem com grande interesse, examinando todos os dias as Escrituras, para ver se tudo era assim mesmo.
12 Y chca, ba chents̈a judiënga chatbe palábraca Jesucrístbeñe imojtsos̈buáchiye, y Grecia luaroca ba uámana shembásenga y boyabásengnaca.
12 E creram muitos dentre os judeus, bem como dentre os gregos, um bom número de mulheres de elevada posição e não poucos homens.
13 Pero, Pablo Bereoca chë Bëngbe Bëtsabe buayenana soyama ents̈anga yojtsabuayiynama chë Tesalonicoca judiënga tmojántats̈ëmbona ora, chënga choye tmojána y tmojanma chents̈a ents̈anga chamuenbouénanama.
13 Quando os judeus de Tessalônica ficaram sabendo que Paulo estava pregando a palavra de Deus em Beréia, dirigiram-se também para lá, agitando e alvoroçando as multidões.
14 Chcasna, banga Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga tmojanma cachora Pablo chents̈ana chauétsebocnama y béjaye tsachoye chaotsoñama; chëntscuana, Silas y Timoteo Bereoca tbojanoquedá.
14 Imediatamente os irmãos enviaram Paulo para o litoral, mas Silas e Timóteo permaneceram em Beréia.
15 Pablo tmojantjëmbambá ents̈angna, Atenas ca uabaina bëts pueblóntscoñe cháftaca tmojána. Chents̈ana, Pablo chënga tojanabuayená chamuaisshë́conama Silas y Timoteo jaúnayama betsco jtsayana, Pábloftaca jateninÿenama.
15 Os homens que foram com Paulo o levaram até Atenas, partindo depois com instruções para que Silas e Timóteo se juntassem a ele, tão logo fosse possível.
16 Pablo Atenas bëts puebloca Silas y Timoteo yojtsëbatmanëntscuana, puerte tbojanongmé, er cha tojáninÿe chents̈a ents̈anga imojtsadorana bëtscá cachëngbe pormana soyënga, ndayama chënga imojanjuabná diosënga yojamna ca.
16 Enquanto esperava por eles em Atenas, Paulo ficou profundamente indignado ao ver que a cidade estava cheia de ídolos.
17 Chíyeca, chë judiëngbe enefjuana yebnents̈e, judiënga y ndoñe judiënga Bëngbe Bëtsá adorayë́ngaftaca imojánenatsëtsnaye, y cada te chents̈a plazoca chë ndëmuanÿenga chents̈e imojanashjajuanëngaftácnaca.
17 Por isso, discutia na sinagoga com judeus e com gregos tementes a Deus, bem como na praça principal, todos os dias, com aqueles que por ali se encontravam.
18 Y báseftanga, nts̈amo jtsejuabnayama ents̈anga abuátambayënga, epicureunga y estoiquënga ca uabainë́ngnaca Pábloftaca imojánenatsëtsnaye. Inÿenga imojtsichamo: “¿Ndayama quem bostero yojtsoyebuambná ca?” Y ínÿengna: “Chana inÿe luarëngoca ents̈angbe diosëngbiama muents̈e entsabóyebuambnaye ca.”
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos começaram a discutir com ele. Alguns perguntavam: "O que está tentando dizer esse tagarela? " Outros diziam: "Parece que ele está anunciando deuses estrangeiros", pois Paulo estava pregando as boas novas a respeito de Jesus e da ressurreição.
19 Asna, chents̈a ents̈anga cha tmojanánatse canÿe luaroye, ents̈anga jénefjnama y oyebuambnayënga joyaunayama luare, Areópago ca uabáinoye. Chents̈e imojanamana uámanënga jénefjnana, nderado ndabiama jayanama ts̈abá o ndoñe ts̈abá tonjamama. Chora Pablo tmojantjá: —¿Chë aca contsabuatambá soyënga ndayá bétsayanana bënga quefstsobena jtsetats̈ëmbuama ca?
19 Então o levaram a uma reunião do Areópago, onde lhe perguntaram: "Podemos saber que novo ensino é esse que você está anunciando?
20 Aca tsëm soyënga s̈contsëtsëtsná y bënga fsë́ntsebos̈e jtsetats̈ëmbuana ndayá chë soyënga bétsayanana.
20 Você está nos apresentando algumas idéias estranhas, e queremos saber o que elas significam".
21 Er nÿetscanga Atenasents̈a oyenënga y inÿe luarëngocana áshjajnëngna, corente yojanogúsetana chë tojtsopasana tsëm soyëngama jtsuenanana y jtsencuéntayana.
21 Todos os atenienses e estrangeiros que ali viviam não cuidavam de outra coisa senão falar ou ouvir as últimas novidades.
22 As Pablo tojantsá chëngbe tsëntsaca chë Areópago ca uabáinents̈e y tojánayana: —Atenasents̈a ents̈anga: nts̈amo bominÿe sënjajajcá, ats̈e së́ntsetats̈ëmbo ts̈ëngaftanga ba diosënga puerte s̈mayaunana y s̈madoránama.
22 Então Paulo levantou-se na reunião do Areópago e disse: "Atenienses! Vejo que em todos os aspectos vocês são muito religiosos,
23 Ats̈e sëndánrreparana ts̈ëngaftangbe diosënga s̈métsadorana luarënguenache y sënjínÿena canÿe altar y chents̈e mënts̈á iuábemana: “Chë Bëtsá nduabuatmabiama ca”. Y morna, chë Bëtsá chë nda ntsabuatmcá s̈madoránabiama, ats̈e cbontsabuayiyná.
23 pois, andando pela cidade, observei cuidadosamente seus objetos de culto e encontrei até um altar com esta inscrição: AO DEUS DESCONHECIDO. Ora, o que vocês adoram, apesar de não conhecerem, eu lhes anuncio.
24 “Chë Bëtsá quem luare y lempe nts̈amo chents̈e yomncá tojanma; cha endmëna quem luarents̈e y celoca Utabná, y cha ndoñe quenatiyena cha jadórama ents̈angbe jebna yebnënguiñe,
24 "O Deus que fez o mundo e tudo o que nele há é o Senhor do céu e da terra, e não habita em santuários feitos por mãos humanas.
25 ni quebnatájaboto ndocná chabiama tondaye chaondë́tsama, er cha endmëna nda inétsama bënga vida chamotsebomnama y jtseshachnayama chamotsobenama, y cha nÿetsca soyënga s̈netsats̈atnaye.
25 Ele não é servido por mãos de homens, como se necessitasse de algo, porque ele mesmo dá a todos a vida, o fôlego e as demais coisas.
26 “Cha nÿe canÿe boyabásabents̈ana nÿets luarënguents̈a ents̈anga tojánabiama, nÿets quem luarents̈e chamotsiyenama; y cha quem soyënga cabá ndëma ora, tojanjuabó mocna ora y ndayents̈e ents̈anga chamuetsiyenama;
26 De um só fez ele todos os povos, para que povoassem toda a terra, tendo determinado os tempos anteriormente estabelecidos e os lugares exatos em que deveriam habitar.
27 chca, Bëngbe Bëtsá chamonguanguama, masque chabiama ndoñe corente tmontsetáts̈ëmbo, y chamuinÿena y chábeñe chamotsos̈buáchema; pero ndegombre, Bëngbe Bëtsá bë́ngbents̈e cada cánÿabents̈ana ndoñe bënoca quenátsmëna.
27 Deus fez isso para que os homens o buscassem e talvez, tateando, pudessem encontrá-lo, embora não esteja longe de cada um de nós.
28 Nts̈amo canÿa tojanayancá: ‘Bënga Bëngbe Bëtsáftaca cánÿiñe mo canÿacá mondmëna; chábeyeca bënga vida mondbomna, jobónjuama mondobena y ainënga mondmëna ca’. Nts̈amo ts̈ëngaftanguents̈a báseftanga bëts soyëngama uabiamnayë́ngnaca tmojanayancá: ‘Bënga nÿetscanga Bëngbe Bëtsabe básenga mondmëna ca’.
28 ‘Pois nele vivemos, nos movemos e existimos’, como disseram alguns dos poetas de vocês: ‘Também somos descendência dele’.
29 Y chcasna, Bëngbe Bëtsabe pamíllanga bënga tmomnëse, ndoñe ques̈nátamna jtsejuabnayana Bëngbe Bëtsá yomna mo cach ents̈angbe castellano, midio o chë ndëts̈beca pormana soyëngcá ca, er chë soyëngna nÿe nts̈amo ents̈anga tmojajuabocá y tmojtsobencá japórmana.
29 "Assim, visto que somos descendência de Deus, não devemos pensar que a Divindade é semelhante a uma escultura de ouro, prata ou pedra, feita pela arte e imaginação do homem.
30 Pero Bëngbe Bëtsá tojanjuabó ndoñe ntjatonÿayana chë ents̈angbe tempsca ndosertánana, y morna, nÿetsca luarënguents̈a ents̈anga entsamë́nda, ndaye bacna soyënga tmojtsamama ngménaca chamuenojuabó, chca amama chamotsajbaná y Bëngbe Bëtsabe benache chamuatishache ca.
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância, mas agora ordena que todos, em todo lugar, se arrependam.
31 Bëngbe Bëtsá canÿe te tojuinÿnaná, y chë tena, ndocnábioye ínÿabiama más ts̈abá ntjatonÿaycá, cha echanjayana ents̈anga ts̈abá o ndoñe ts̈abá tmonjamama; lempe chca cha echanjama canÿa cachá tbojabocacá ents̈áftaca, Jesús; y chca yochtsemnamna, Bëngbe Bëtsá ents̈anga tojinÿanÿé, chë bocacaná Jesús cháuatayenama cachá tojánmayeca ca” —Pablo tojánayana.
31 Pois estabeleceu um dia em que há de julgar o mundo com justiça, por meio do homem que designou. E deu provas disso a todos, ressuscitando-o dentre os mortos".
32 Chë obanënga mochtayenama ichámuana chë ents̈anga tmojanuena ora, báseftanga Pablo imojtsáboyejuana, y ínÿengna mënts̈á imojtsichamo: —Bënga fsë́ntsebos̈e chë contsichamo soyënga más chcoye cachiñe jatuenama ca.
32 Quando ouviram sobre a ressurreição dos mortos, alguns deles zombaram, e outros disseram: "A esse respeito nós o ouviremos outra vez".
33 As Pablo chë́ngbents̈ana tojésanbocna.
33 Com isso, Paulo retirou-se do meio deles.
34 Pero báseftanga aíñe Jesucrístbeñe imojtsos̈buáchiye y Pablo tmojanasto más jatuenama; chënguents̈e imojamna Dionisio, canÿa chë Areopagoca tbiamanënguents̈á; canÿe shembásanaca, Dámaris ca uabaina, y ínÿenga.
34 Alguns homens juntaram-se a ele e creram. Entre eles estava Dionísio, membro do Areópago, e também uma mulher chamada Dâmaris, e outros com eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.