Atos 15
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC
1 Chë tempo, báseftanga Judeocana áshjajnënga tmojanonts̈é, Antioquía pueblents̈e, chents̈a Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga mënts̈á jabuátambana: “Base bobachtema chë más delicadents̈e ndoñe s̈monjenotëts̈ëse, nts̈amo Moisesbe leyiñe endayancá, ndoñe quenátopodena ts̈ëngaftanga atsebácanënga jtsemnama ca.”
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Chíyeca, Pablo y Bernabé jabuachana chca buatëmbayë́ngaftaca imojánenatsëtsnaye. Cabana, tmojanëbuáyana Pablo, Bernabé y ínÿenga Jerusalenoye chamotsama, choca chë Jesucristbe ichmónëngaftaca y chë chents̈e Jesucrístbeñe os̈buachiyë́ngbeñe bëtsëjemëngcá mandayë́ngaftaca chama chamencuentama.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Chcasna, chë Antioquioca imojánenefjuana Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga Jerusalenoye chënga tmojanichamó. Fenicia y Samaria luarëjana imojtsachnëjuana ora, chënga tmojanacuntá nts̈amo chë ndoñe judiënga chëngbe tempsca soyënguiñe os̈buáchiyana tmojtsanajbanama y chora Bëngbe Bëtsábeñe imojtsos̈buáchema. Jesucrístbeñe chents̈a os̈buáchiyënga chca tmojanuena ora, puerte oyejuayënga imojtsemna.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Pablo y chë ínÿenga Jerusalenoye tmojánashjajna ora, chents̈a Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga, Jesucristbe ichmónënga y bëtsëjemëngcá mándayënga chë́ngbioye tmojanë́buaja. Chents̈ana, Pablo y Bernabé tbojanacuntá lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá chátaftaca yojamcá.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Pero básefta fariseunga, chora ya Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga, tmojantsá y mënts̈á tmojánayana: “Chë ndoñe judiënga entsamna chë más delicadents̈e base bobachtema të́ts̈enënga jtsemnana, bënga judiëngcá; y ts̈ëngaftanga cmontsamna chënga jáuyanana, nts̈amo Moisesbe leyënguiñe iuayancá chamotsamama ca.”
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 As, chë Jesucristbe ichmónënga y bëtsëjemëngcá mándayënga tmojánenefjna jencuéntama, chë ndoñe judiënga aíñe o ndoñe yonjánamnama chë más delicadents̈e base bobachtema të́ts̈enënga jtsemnama, nts̈amo chë judiënga imojanamancá.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Bën y bëtscá chënga tmojanencuentá chents̈ana, Pedro tojantsbaná y mënts̈á tojanë́yana: “Jesucrístbeyeca cats̈átanga, ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo, ya bayté entsemna Bëngbe Bëtsá ts̈ëngaftangbents̈ana ats̈e s̈onjanábuayana, Jesucristbe ts̈abe noticiënga chë ndoñe judiënga jábuayenama, chca, chënga Bëngbe Utabnábeñe chamotsos̈buáchema.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Bëngbe Bëtsá jtsetats̈ëmbuana lempe nts̈amo ents̈anga tmojtsejuabnacá. Y cha s̈onjaninÿanÿé, chë ndoñe judië́ngnaca imnobena chabe ents̈anga jtsemnama, chábeñe tmojtsos̈buáchese, chë Uámana Espíritu chëngbe ainaniñe cháuamashënguama cha tojanma ora, nts̈amo cha bëngbe ainaniñe tojanmcá.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Y chca, Bëngbe Bëtsabiama nÿetscanga cachcá monduámana, judiënga y ndoñe judië́ngnaca; y cha tojama chë ndoñe judië́ngnaca chëngbe bacna soyëngama perdonánënga chamotsemnama y ainaniñe ts̈abe juabna chamotsebomnama, Bëngbe Bëtsabe palabriñe jtsos̈buáchiyëse.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Y mora, ¿ndáyeca ts̈ëngaftanga ndoñe s̈montsebos̈e nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojamcá? Pero ts̈ëngaftanga s̈montsebos̈e, chë ndoñe judiënga Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga lempe chë leyents̈a mandënga chamotsocumplínama, mo nda ínÿabioye uauta uasmanë́sha cuaftsasmëmnacá; pero lempe chë mandënga, ni bëngbe bëts taitanga ni bënga ntsobenana jocúmpliana.
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Y chca ndoñe chaondë́tsemna. Bënga mondos̈buaché bënga atsebácanënga imomnama Bëngbe Utabná Jesús chabe ts̈abe juabna s̈ojaninÿanÿéyeca, y Bëngbe Bëtsá cachcá chë ndoñe judië́ngnaca tojatsebacá ca” —cha tojanë́yana.
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Chorna, chents̈e imojtsemna ents̈anga nÿetscanga iytëca tmojanobiama, y tmojanuena Bernabé y Pablo jtsóyebuambnayana, chë bëts soyëngama, Bëngbe Bëtsabe obenana ents̈anga jinÿanÿiyama, y inÿe soyëngama chabe obenánaca, nts̈amo chë ndoñe judië́ngbeñe Bëngbe Bëtsá chátaftaca tojanmcá.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Chë útata jóyebuambayama tbojanpochocá ora, Santiago mënts̈á tojánayana: “Jesucrístbeyeca cats̈átanga, s̈mochjouena:
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Simón s̈onjabuayená nts̈amo Bëngbe Bëtsá natsana tojaninÿanÿé, chë ndoñe judië́ngnaca cha iuanÿenama, y chíyeca cha chënguents̈ana banga tojubuáyana chabe ents̈anga chamotsemnama.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Nts̈amo Simón s̈onjabuayenacá entsemna cachcá nts̈amo chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga tmojanayancá, nts̈amo yochjanopásama y nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá, mënts̈á:
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 Chents̈ana ats̈e chanjésabo
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 chca, chë inÿe ents̈anga chamonguango ndayá jamana ats̈e, ts̈ëngaftangbe Utabná, más chas̈motsábuatmama,
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Chca ats̈e, ts̈ëngaftangbe Utabná së́ntsichamo,
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 Chents̈ana Santiago mënts̈á tojanë́yana: “Chíyeca ats̈e sëntsejuabná, bënga ndoñe s̈ontsamna chë ndoñe judiëngbiama jamana más totcá chaotsemnama Jesucristo jtsë́stonama.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Chamna, s̈ontsamna chënga juabuábiamana y jáuyanana ndoñe chamondëtsesá, sananga chë ndaye soyënga ents̈anga tmojuabná diosënga yomna ca jadórama tmojuiyëbana; bacna soyënga shembásenga o boyabásengaftaca ndoñe chamondë́tsama y ndoñe chamondëtsesá tses̈ana bayëngbe mënts̈ena, y buiñe cach ndoñe ca.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Er chë natsana tempënga orscana, nÿetsca pueblënguenache mondmëna chë Moisés tojë́ftsanayana soyënga ents̈ángbioye abuayiynayënga; y chabe leyënga, nÿetsca ochnayté mondbetsalíaye chë bënga judiëngbe enefjuana yebnënguenache ca” —cha tojanë́yana
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Chents̈ana, chë Jesucristbe ichmónënga y bëtsëjemëngcá mándayënga, nÿetsca chë Jesucrístbeñe os̈buáchiyëngaftaca tmojanenoyeuná chënguents̈ana báseftanga jabacacayama, Pablo y Bernabéftaca Antioquía puebloye jíchamuama. Chcasna, tmojanëbuáyana Judas, chë Barsabás ca uabobuatmá, y Silas; chata ibnamna uámanata chë Jesucrístbeñe os̈buáchiyënguents̈e.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Y chë́ngaftaca canÿe tsbuanácha tmojanichmó, y chiñe mënts̈á yojétsayana:
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Bënga fsë́ntsetats̈ëmbo bë́ngbents̈ana báseftanga choye tmojángama, bënga ntjamëndacá, y fsë́ntsetats̈ëmbo mocna soyënga cmojtsabuátambama y chë causa, ts̈ëngaftanga ndoñe s̈montsetáts̈ëmbo nts̈amo jtsejuabnayana ndayá jamama yomnana, Jesucristbe canÿe ndegombre ustoná jtsemnama.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Chcasna, bënga fsënjenoyeuná y s̈onjúnÿnana ts̈abá yojtsemna báseftanga bënguents̈ana jabacacayana ts̈ëngaftangbioye jontjes̈iyama chamotsama, y Pablo y Bernabé, chë Jesucrístbeyeca bëngbe bonshana cats̈átataftaca, choye chamotsama.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Chë útatna ba soye tbojotsbocá vida jáshbiama, Bëngbe Utabná Jesucristbiama oservéniñe.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Chátaftaca Judas y Silas fsënjichamó; y chatna cach ts̈ëngaftangaftaca bochanjóyebuambaye nts̈amo quem tsbuanáchañe yojtsábemanama.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Chë Uámana Espíritu y bënga cachcá fsëntsejuabná, bënga ndoñe s̈ontsamna ts̈ëngaftanga jamë́ndana bëtscá jabuache mandënga Moisesbe leyënguiñe chas̈motsocumplínama. Nÿe quem uámana soyënga chiñe aíñe cmontsamna jtsobedecénana:
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Ndoñe s̈mattsesaye mënts̈ena, chë ndaye soyënga ents̈anga tmojuabná diosënga yomna ca jadórama tmojóba bayëngbiana; ndoñe s̈matjofs̈iye buiñe, ni s̈matjase tses̈ana bayëngbe mënts̈ena; y shembásenga y boyabásengaftaca bacna soyënga ndoñe s̈mattsama. Chë soyënga nts̈amcá, ts̈abá s̈mochanjama.
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Chcasna, chë quem Jerusalenocana ichmónënga tmojésanodios̈oftanents̈ana, Antioquía puebloye tmojána; y chocna, nÿetsca chë Jesucrístbeñe os̈buachiyë́ngbioye tmojanë́buaja y chë tsbuanácha tmojanayents̈buaché
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Chë Antioquía pueblents̈a Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga nts̈amo chë tsbuanáchañe yojtsabemancá tmojanalía ora, bëts añemo tmojtanca y corente imojtsóyejuaye.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Judas y Silas Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayata ibnamna; as, chátnaca chë chents̈a Jesucrístbeñe os̈buachiyë́ngbioye ba soyënga tmojanë́yana, chënga añemo chamotsatsbomnama y Jesucrístbeñe corente chamotsos̈buáchema.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Chents̈ana baseftaytese, chents̈a Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga chë́ngbioye tmojtanadios̈oftá, chë ndëmuanÿenga tmojanichamóngbioye jtama.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 Pero Sílasna ts̈abá ibojtsinÿana cachents̈e más jëftsajë́tanama.
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Pablo y Bernabé baseftayshinÿe Antioquía pueblents̈e tbojanototoná y ba ínÿengaftaca Bëngbe Utabná Jesucristbe ts̈abe noticiënga ents̈anga tmojanabuatambá y tmojanabuayená.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Chents̈ana baseftaytese, Pablo Bernabébioye tbojaniyana: “Bëngbe Utabnabe palabra tbonjanabuayená luarëngoye bochjésa, choca Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga jábuachama y jánÿama nts̈amo imojtsemnama ca.”
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Bernabé yojtsebos̈e, Juan chë Marcos ca uabobuatmábioye chátaftaca jëftsbets̈ama.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Pero Páblëna ndoñe ts̈abá ibontsinÿana cha jëftsbets̈ana, er Juan chátbents̈ana tojtsanojuánañe Panfilia luarocana, y ndoñe tonjanatjëmbambá, Bëngbe Bëtsabe trabajo japochócantscuana.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Y chë palabrama tondaye tbonjanenóyeunata causna, Pablo y Bernabé cachcá tbojesanenonÿaye. Y chca, Bernabé, Marcos tbojë́ftsanbets̈e, y bejaycá Chipre luaroye tbojánata;
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 y Páblëna, Silas tbojanábuayana jëftsbets̈ama. Chë Antioquía pueblents̈a Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga Bëngbe Bëtsá tmojanimpadá Pablo y Silas Bëngbe Utabnabe cucuats̈iñe chabotsemnama, chatbe trabajuiñe chaotsanÿenama. Chents̈ana, Pablo Sílaseftaca tbojánbocna y
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Siria, Cilicia luarënguëjana tojánachnëngo ents̈anga añemo ats̈atnaye, chë luarenache enefjuana os̈buáchiyënga Jesucrístbeñe más chamotsos̈buáchema.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.