Atos 15
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NAA
1 Chë tempo, báseftanga Judeocana áshjajnënga tmojanonts̈é, Antioquía pueblents̈e, chents̈a Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga mënts̈á jabuátambana: “Base bobachtema chë más delicadents̈e ndoñe s̈monjenotëts̈ëse, nts̈amo Moisesbe leyiñe endayancá, ndoñe quenátopodena ts̈ëngaftanga atsebácanënga jtsemnama ca.”
1 Alguns indivíduos que foram da Judeia para Antioquia ensinavam aos irmãos: — Se vocês não forem circuncidados segundo o costume de Moisés, não podem ser salvos.
2 Chíyeca, Pablo y Bernabé jabuachana chca buatëmbayë́ngaftaca imojánenatsëtsnaye. Cabana, tmojanëbuáyana Pablo, Bernabé y ínÿenga Jerusalenoye chamotsama, choca chë Jesucristbe ichmónëngaftaca y chë chents̈e Jesucrístbeñe os̈buachiyë́ngbeñe bëtsëjemëngcá mandayë́ngaftaca chama chamencuentama.
2 Tendo surgido um conflito e grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, foi resolvido que esses dois e mais alguns fossem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, para tratar desta questão.
3 Chcasna, chë Antioquioca imojánenefjuana Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga Jerusalenoye chënga tmojanichamó. Fenicia y Samaria luarëjana imojtsachnëjuana ora, chënga tmojanacuntá nts̈amo chë ndoñe judiënga chëngbe tempsca soyënguiñe os̈buáchiyana tmojtsanajbanama y chora Bëngbe Bëtsábeñe imojtsos̈buáchema. Jesucrístbeñe chents̈a os̈buáchiyënga chca tmojanuena ora, puerte oyejuayënga imojtsemna.
3 Encaminhados, pois, pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Pablo y chë ínÿenga Jerusalenoye tmojánashjajna ora, chents̈a Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga, Jesucristbe ichmónënga y bëtsëjemëngcá mándayënga chë́ngbioye tmojanë́buaja. Chents̈ana, Pablo y Bernabé tbojanacuntá lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá chátaftaca yojamcá.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus havia feito com eles.
5 Pero básefta fariseunga, chora ya Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga, tmojantsá y mënts̈á tmojánayana: “Chë ndoñe judiënga entsamna chë más delicadents̈e base bobachtema të́ts̈enënga jtsemnana, bënga judiëngcá; y ts̈ëngaftanga cmontsamna chënga jáuyanana, nts̈amo Moisesbe leyënguiñe iuayancá chamotsamama ca.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que haviam crido se insurgiram, dizendo: — É necessário circuncidá-los e ordenar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 As, chë Jesucristbe ichmónënga y bëtsëjemëngcá mándayënga tmojánenefjna jencuéntama, chë ndoñe judiënga aíñe o ndoñe yonjánamnama chë más delicadents̈e base bobachtema të́ts̈enënga jtsemnama, nts̈amo chë judiënga imojanamancá.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para examinar a questão.
7 Bën y bëtscá chënga tmojanencuentá chents̈ana, Pedro tojantsbaná y mënts̈á tojanë́yana: “Jesucrístbeyeca cats̈átanga, ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo, ya bayté entsemna Bëngbe Bëtsá ts̈ëngaftangbents̈ana ats̈e s̈onjanábuayana, Jesucristbe ts̈abe noticiënga chë ndoñe judiënga jábuayenama, chca, chënga Bëngbe Utabnábeñe chamotsos̈buáchema.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e disse: — Irmãos, vocês sabem que, desde há muito, Deus me escolheu entre vocês para que da minha boca os gentios ouvissem a palavra do evangelho e cressem.
8 Bëngbe Bëtsá jtsetats̈ëmbuana lempe nts̈amo ents̈anga tmojtsejuabnacá. Y cha s̈onjaninÿanÿé, chë ndoñe judië́ngnaca imnobena chabe ents̈anga jtsemnama, chábeñe tmojtsos̈buáchese, chë Uámana Espíritu chëngbe ainaniñe cháuamashënguama cha tojanma ora, nts̈amo cha bëngbe ainaniñe tojanmcá.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também o havia concedido a nós.
9 Y chca, Bëngbe Bëtsabiama nÿetscanga cachcá monduámana, judiënga y ndoñe judië́ngnaca; y cha tojama chë ndoñe judië́ngnaca chëngbe bacna soyëngama perdonánënga chamotsemnama y ainaniñe ts̈abe juabna chamotsebomnama, Bëngbe Bëtsabe palabriñe jtsos̈buáchiyëse.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes o coração por meio da fé.
10 Y mora, ¿ndáyeca ts̈ëngaftanga ndoñe s̈montsebos̈e nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojamcá? Pero ts̈ëngaftanga s̈montsebos̈e, chë ndoñe judiënga Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga lempe chë leyents̈a mandënga chamotsocumplínama, mo nda ínÿabioye uauta uasmanë́sha cuaftsasmëmnacá; pero lempe chë mandënga, ni bëngbe bëts taitanga ni bënga ntsobenana jocúmpliana.
10 Agora, pois, por que vocês querem tentar a Deus, pondo sobre o pescoço dos discípulos um jugo que nem os nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Y chca ndoñe chaondë́tsemna. Bënga mondos̈buaché bënga atsebácanënga imomnama Bëngbe Utabná Jesús chabe ts̈abe juabna s̈ojaninÿanÿéyeca, y Bëngbe Bëtsá cachcá chë ndoñe judië́ngnaca tojatsebacá ca” —cha tojanë́yana.
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, assim como eles.
12 Chorna, chents̈e imojtsemna ents̈anga nÿetscanga iytëca tmojanobiama, y tmojanuena Bernabé y Pablo jtsóyebuambnayana, chë bëts soyëngama, Bëngbe Bëtsabe obenana ents̈anga jinÿanÿiyama, y inÿe soyëngama chabe obenánaca, nts̈amo chë ndoñe judië́ngbeñe Bëngbe Bëtsá chátaftaca tojanmcá.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir Barnabé e Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus tinha feito por meio deles entre os gentios.
13 Chë útata jóyebuambayama tbojanpochocá ora, Santiago mënts̈á tojánayana: “Jesucrístbeyeca cats̈átanga, s̈mochjouena:
13 Depois que eles terminaram, Tiago tomou a palavra e disse: — Irmãos, ouçam o que tenho a dizer.
14 Simón s̈onjabuayená nts̈amo Bëngbe Bëtsá natsana tojaninÿanÿé, chë ndoñe judië́ngnaca cha iuanÿenama, y chíyeca cha chënguents̈ana banga tojubuáyana chabe ents̈anga chamotsemnama.
14 Simão acaba de relatar como, primeiramente, Deus visitou os gentios, a fim de constituir entre eles um povo para o seu nome.
15 Nts̈amo Simón s̈onjabuayenacá entsemna cachcá nts̈amo chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga tmojanayancá, nts̈amo yochjanopásama y nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá, mënts̈á:
15 Com isso concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 Chents̈ana ats̈e chanjésabo
16 “Depois disso, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; reedificarei as suas ruínas e o restaurarei.
17 chca, chë inÿe ents̈anga chamonguango ndayá jamana ats̈e, ts̈ëngaftangbe Utabná, más chas̈motsábuatmama,
17 Para que o restante da humanidade busque o Senhor, juntamente com todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 Chca ats̈e, ts̈ëngaftangbe Utabná së́ntsichamo,
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde os tempos antigos.”
19 Chents̈ana Santiago mënts̈á tojanë́yana: “Chíyeca ats̈e sëntsejuabná, bënga ndoñe s̈ontsamna chë ndoñe judiëngbiama jamana más totcá chaotsemnama Jesucristo jtsë́stonama.
19 — Por isso, julgo que não devemos perturbar aqueles que, entre os gentios, se convertem a Deus,
20 Chamna, s̈ontsamna chënga juabuábiamana y jáuyanana ndoñe chamondëtsesá, sananga chë ndaye soyënga ents̈anga tmojuabná diosënga yomna ca jadórama tmojuiyëbana; bacna soyënga shembásenga o boyabásengaftaca ndoñe chamondë́tsama y ndoñe chamondëtsesá tses̈ana bayëngbe mënts̈ena, y buiñe cach ndoñe ca.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como da imoralidade sexual, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Er chë natsana tempënga orscana, nÿetsca pueblënguenache mondmëna chë Moisés tojë́ftsanayana soyënga ents̈ángbioye abuayiynayënga; y chabe leyënga, nÿetsca ochnayté mondbetsalíaye chë bënga judiëngbe enefjuana yebnënguenache ca” —cha tojanë́yana
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Chents̈ana, chë Jesucristbe ichmónënga y bëtsëjemëngcá mándayënga, nÿetsca chë Jesucrístbeñe os̈buáchiyëngaftaca tmojanenoyeuná chënguents̈ana báseftanga jabacacayama, Pablo y Bernabéftaca Antioquía puebloye jíchamuama. Chcasna, tmojanëbuáyana Judas, chë Barsabás ca uabobuatmá, y Silas; chata ibnamna uámanata chë Jesucrístbeñe os̈buáchiyënguents̈e.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, eleger alguns homens dentre eles e enviá-los a Antioquia, juntamente com Paulo e Barnabé. Foram eleitos Judas, chamado Barsabás, e Silas, que eram líderes entre os irmãos.
23 Y chë́ngaftaca canÿe tsbuanácha tmojanichmó, y chiñe mënts̈á yojétsayana:
23 Mandaram por eles a seguinte carta: “Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Bënga fsë́ntsetats̈ëmbo bë́ngbents̈ana báseftanga choye tmojángama, bënga ntjamëndacá, y fsë́ntsetats̈ëmbo mocna soyënga cmojtsabuátambama y chë causa, ts̈ëngaftanga ndoñe s̈montsetáts̈ëmbo nts̈amo jtsejuabnayana ndayá jamama yomnana, Jesucristbe canÿe ndegombre ustoná jtsemnama.
24 Visto sabermos que alguns que saíram de nosso meio, sem nenhuma autorização, perturbaram vocês com palavras, transtornando a mente de vocês,
25 Chcasna, bënga fsënjenoyeuná y s̈onjúnÿnana ts̈abá yojtsemna báseftanga bënguents̈ana jabacacayana ts̈ëngaftangbioye jontjes̈iyama chamotsama, y Pablo y Bernabé, chë Jesucrístbeyeca bëngbe bonshana cats̈átataftaca, choye chamotsama.
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vocês com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Chë útatna ba soye tbojotsbocá vida jáshbiama, Bëngbe Utabná Jesucristbiama oservéniñe.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Chátaftaca Judas y Silas fsënjichamó; y chatna cach ts̈ëngaftangaftaca bochanjóyebuambaye nts̈amo quem tsbuanáchañe yojtsábemanama.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas, os quais pessoalmente lhes dirão as mesmas coisas.
28 Chë Uámana Espíritu y bënga cachcá fsëntsejuabná, bënga ndoñe s̈ontsamna ts̈ëngaftanga jamë́ndana bëtscá jabuache mandënga Moisesbe leyënguiñe chas̈motsocumplínama. Nÿe quem uámana soyënga chiñe aíñe cmontsamna jtsobedecénana:
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês maior encargo além destas coisas essenciais:
29 Ndoñe s̈mattsesaye mënts̈ena, chë ndaye soyënga ents̈anga tmojuabná diosënga yomna ca jadórama tmojóba bayëngbiana; ndoñe s̈matjofs̈iye buiñe, ni s̈matjase tses̈ana bayëngbe mënts̈ena; y shembásenga y boyabásengaftaca bacna soyënga ndoñe s̈mattsama. Chë soyënga nts̈amcá, ts̈abá s̈mochanjama.
29 que vocês se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual; se evitarem essas coisas, farão bem. Passem bem.”
30 Chcasna, chë quem Jerusalenocana ichmónënga tmojésanodios̈oftanents̈ana, Antioquía puebloye tmojána; y chocna, nÿetsca chë Jesucrístbeñe os̈buachiyë́ngbioye tmojanë́buaja y chë tsbuanácha tmojanayents̈buaché
30 Os que foram enviados partiram para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a carta.
31 Chë Antioquía pueblents̈a Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga nts̈amo chë tsbuanáchañe yojtsabemancá tmojanalía ora, bëts añemo tmojtanca y corente imojtsóyejuaye.
31 Quando a leram, ficaram muito alegres pelo consolo recebido.
32 Judas y Silas Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayata ibnamna; as, chátnaca chë chents̈a Jesucrístbeñe os̈buachiyë́ngbioye ba soyënga tmojanë́yana, chënga añemo chamotsatsbomnama y Jesucrístbeñe corente chamotsos̈buáchema.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Chents̈ana baseftaytese, chents̈a Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga chë́ngbioye tmojtanadios̈oftá, chë ndëmuanÿenga tmojanichamóngbioye jtama.
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos deixaram que voltassem em paz aos que os enviaram.
34 Pero Sílasna ts̈abá ibojtsinÿana cachents̈e más jëftsajë́tanama.
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Pablo y Bernabé baseftayshinÿe Antioquía pueblents̈e tbojanototoná y ba ínÿengaftaca Bëngbe Utabná Jesucristbe ts̈abe noticiënga ents̈anga tmojanabuatambá y tmojanabuayená.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Chents̈ana baseftaytese, Pablo Bernabébioye tbojaniyana: “Bëngbe Utabnabe palabra tbonjanabuayená luarëngoye bochjésa, choca Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga jábuachama y jánÿama nts̈amo imojtsemnama ca.”
36 Alguns dias depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Bernabé yojtsebos̈e, Juan chë Marcos ca uabobuatmábioye chátaftaca jëftsbets̈ama.
37 Barnabé queria levar também João, chamado Marcos.
38 Pero Páblëna ndoñe ts̈abá ibontsinÿana cha jëftsbets̈ana, er Juan chátbents̈ana tojtsanojuánañe Panfilia luarocana, y ndoñe tonjanatjëmbambá, Bëngbe Bëtsabe trabajo japochócantscuana.
38 Mas Paulo não achava justo levar aquele que tinha se afastado deles desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Y chë palabrama tondaye tbonjanenóyeunata causna, Pablo y Bernabé cachcá tbojesanenonÿaye. Y chca, Bernabé, Marcos tbojë́ftsanbets̈e, y bejaycá Chipre luaroye tbojánata;
39 Houve tal desavença entre eles, que vieram a separar-se. Então Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 y Páblëna, Silas tbojanábuayana jëftsbets̈ama. Chë Antioquía pueblents̈a Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga Bëngbe Bëtsá tmojanimpadá Pablo y Silas Bëngbe Utabnabe cucuats̈iñe chabotsemnama, chatbe trabajuiñe chaotsanÿenama. Chents̈ana, Pablo Sílaseftaca tbojánbocna y
40 Mas Paulo, tendo escolhido Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Siria, Cilicia luarënguëjana tojánachnëngo ents̈anga añemo ats̈atnaye, chë luarenache enefjuana os̈buáchiyënga Jesucrístbeñe más chamotsos̈buáchema.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.