Atos 12

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Chë tempo, rey Herodes básefta Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga tojánishëche jutámiama y játsets̈enama.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Tojanmandá espadë́jaca chamóbama Santiago, Juanbe cats̈ata;
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 y Herodes tojántats̈ëmbona judiënga chë soye tojanogúsetama; as, cha tojanmandá Pédrënaca chamutámiama. Chca tojanopasá chë levadúraca ndëpormana tandës̈e sayté, Bashco fiesta ora.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Pedro tmojánishache orna, Herodes tojanmandá chamutámiama, y chë cárceloca soldadënga cantátanga tmojanenojatá cántents̈e cha chamotsebojanÿama. Herodes yojétsejuabnaye, Bashco fiesta tojochnëngo ora Pedro juabocnama, ents̈angbe delante jayanama cha chaóbanama.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Chcasna, Pedro yojtsëtámena y chë soldadëngna corente imojtsebojanÿá. Pero Jesucrístbeñe os̈buáchiyëngna bëtscá Bëngbe Bëtsá imojtseimpadana Pédrëbiama.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Canÿe te yojtsájamna Herodes ents̈angbe delante Pedro juabocnama. Chë te ibetna, Pedro yojtsomañe y cátatoica canÿe soldado yojtsemna; uta cadenë́juaca yojtsabatsëcna y inÿe soldadëngna bës̈ócana chë utámeniñe imojtsebojanÿá.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Ndeolpe, Bëngbe Utabnabe canÿe ángel tojánbocna, y lempe chë utámeniñe yojtsebuashinÿinÿana. Chora chë ángel tëchañe Pédrëbioye tbojánbojajo, tbojanfs̈ená y tbojaniyana: “Betsco motsbaná ca.” Y cachora chë cadenëjuangá Pédrëbe buacuats̈ënguents̈ana tojanatquë́cjana,
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 y chë ángel tbojaniyana: “Matichëtjo y matóshecochëtjo ca.” Pedro tojanma nts̈amo chë ángel tbojaniyancá, y chora chë ángel tbojátaniyana: “Mataquëfsayé y s̈masto ca.”
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Pedro utámenocana chë ángel ibojtsë́stona, pero ndoñe yontsetáts̈ëmbo aíñe ndegombre o ndoñe bentsemna chë ángel yojtsama cha chocana cháuaisebocnama; masna, ibojtsinÿana mo canÿe otjénayoca cuaftsemncá ca.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Y útents̈e chë soldadënga imojtsebojanÿajana chata tbojánachnëngo y yerë́s̈a bës̈ás̈oye tbojánashjango, chë ndayë́s̈a yojanamna tsáshenoye jabocnama; y chë bës̈ás̈ana nÿe cachabe ponto yojotëfjo. Chents̈ana tbojë́ftsanbocna ora, canÿe tsáshenëjana ibojtsaye, y nÿe ndeolpe chë ángel Pédrëbents̈ana yojtsojuánañe.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Nÿa chora Pedro tbojanosertá y tojánayana: “Mora ts̈abá s̈josertá, ndegombre Bëngbe Utabná chabe ángel tbojichmó ats̈e jatsbocama Heródesbe cucuats̈ents̈ana y lempe nts̈amo judiënga áts̈eftaca jamama imojuabnámnaca ca.”
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Pedro chë soyama juicio tojanca ora, tojána María, Juanbe mamabe yebnoye; Juan, Marcos ca imojanábobaina. Y chë yebnents̈e banga cánÿiñe imojtsemna, Bëngbe Bëtsáftaca encuéntaye.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Pedro chë tsashenoica bës̈ás̈oca tojanchembo ora, canÿe oservená, Rode ca uabainá, tojánbocna jarrepárama.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Chë oservená Pédrëbioye tbojanoyatëmbá ora, corente oyejuayá yojtsemna y cha, jebiatëfjo cuentna, cach tsoye tojesaná chë ts̈abe noticia jaúnayama, Pedro bës̈oca yojtsemna ca.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Chë tsoca imojtsemnëngna chora tmojaniyana: “¿Opá chectsebocna ca?”
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Chëntscuana Pedro cabá yojtsechembuana; tmojánebiatëfjo y tmojáninÿe ora, chënga puerte imojenjnaná.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Pero Pedro tojánefjats̈ëmbo iytëca chamobiamama y tojanacuntá nts̈amo Bëngbe Utabná utámenocana tbojánatsbocama. Chents̈ana tojanë́yana: “Nts̈amo tonjopasama Santiago y chë Jesucrístbeñe inÿe os̈buáchiyënga s̈mochjaúnaye ca.”
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Tojanbinÿna ora, chë soldadënga puerte imojónts̈a enbouenanana, nts̈amo Pédroftaca tojanopasama ndoñe imontsetáts̈ëmbo causa.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 As Herodes tojanmandá Pedro chamotsenguanguama; pero jtsinÿenama ndoñe imonjobenaye orna, Herodes chë soldadënga tojanatjá ndayá Pédroftaca tojanopasana y chents̈ana tojanmandá chë cha imojanbojanÿá soldadënga jtsëbáyama. Chë soyënga tojanochnëngo chents̈ana, Herodes Judea luarents̈ana tojë́ftsanbocna y Cesarea luaroye tojtsanoñe, y choca tojtsanoquedañe.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Herodes corente yojtsets̈átjaye Tiro y Sidonoquë́ngaftaca; as chënga tmojanenoyeuná Heródesbioye jama. Canÿe uámana uajabuachaná, Blasto ca uabainábioye tmojanayeuamaná, y chana tojanas̈ebuachená Herodes jauyanama ndoñe más entjayánanënga chamondë́tsemnama, er Tiro y Sidonoca ents̈anga vida imnabomna Heródesbe luaroca sanángaca.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Chcasna, rey Herodes inÿe tescama tojánachembo. Chë tena, jóyebuambayama Herodes uámana ents̈ayaca yojtopórma y yojótbema chabe mándaye tbemanents̈e; chents̈ana tojanonguamé.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Chora ents̈anga tmojanonts̈é mënts̈á uayebuáchana: “¡Chë entsoyebuambná cha ents̈á ndoñe quenátsmëna! ¡Chana canÿe dios entsemna ca!”
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Cachora, Bëngbe Bëtsabe canÿe ángel tojanma Herodes s̈ocana chaboshachama, chabe cuenta Bëngbe Bëtsá chamuatschuama ents̈anga ndoñe yonjáuyana causa. Herodes tojanóbana mamángaca sasná.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Pero chë tempo más bëtscá ents̈anga Bëngbe Bëtsabe palabra imojtsuenana y Jesucrístbeñe imojtsos̈buáchiye.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Bernabé y Saulo chatbe trabajo tbojë́ftsanma ora, Jerusalenocana Antioquía luaroye tbojésanata y Juan, chë Marcos ca uabobuatmá, chátaftaca tmojë́ftsanbets̈e.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.