Atos 12
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NTLH
1 Chë tempo, rey Herodes básefta Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga tojánishëche jutámiama y játsets̈enama.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 Tojanmandá espadë́jaca chamóbama Santiago, Juanbe cats̈ata;
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 y Herodes tojántats̈ëmbona judiënga chë soye tojanogúsetama; as, cha tojanmandá Pédrënaca chamutámiama. Chca tojanopasá chë levadúraca ndëpormana tandës̈e sayté, Bashco fiesta ora.
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 Pedro tmojánishache orna, Herodes tojanmandá chamutámiama, y chë cárceloca soldadënga cantátanga tmojanenojatá cántents̈e cha chamotsebojanÿama. Herodes yojétsejuabnaye, Bashco fiesta tojochnëngo ora Pedro juabocnama, ents̈angbe delante jayanama cha chaóbanama.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Chcasna, Pedro yojtsëtámena y chë soldadëngna corente imojtsebojanÿá. Pero Jesucrístbeñe os̈buáchiyëngna bëtscá Bëngbe Bëtsá imojtseimpadana Pédrëbiama.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Canÿe te yojtsájamna Herodes ents̈angbe delante Pedro juabocnama. Chë te ibetna, Pedro yojtsomañe y cátatoica canÿe soldado yojtsemna; uta cadenë́juaca yojtsabatsëcna y inÿe soldadëngna bës̈ócana chë utámeniñe imojtsebojanÿá.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Ndeolpe, Bëngbe Utabnabe canÿe ángel tojánbocna, y lempe chë utámeniñe yojtsebuashinÿinÿana. Chora chë ángel tëchañe Pédrëbioye tbojánbojajo, tbojanfs̈ená y tbojaniyana: “Betsco motsbaná ca.” Y cachora chë cadenëjuangá Pédrëbe buacuats̈ënguents̈ana tojanatquë́cjana,
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 y chë ángel tbojaniyana: “Matichëtjo y matóshecochëtjo ca.” Pedro tojanma nts̈amo chë ángel tbojaniyancá, y chora chë ángel tbojátaniyana: “Mataquëfsayé y s̈masto ca.”
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Pedro utámenocana chë ángel ibojtsë́stona, pero ndoñe yontsetáts̈ëmbo aíñe ndegombre o ndoñe bentsemna chë ángel yojtsama cha chocana cháuaisebocnama; masna, ibojtsinÿana mo canÿe otjénayoca cuaftsemncá ca.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 Y útents̈e chë soldadënga imojtsebojanÿajana chata tbojánachnëngo y yerë́s̈a bës̈ás̈oye tbojánashjango, chë ndayë́s̈a yojanamna tsáshenoye jabocnama; y chë bës̈ás̈ana nÿe cachabe ponto yojotëfjo. Chents̈ana tbojë́ftsanbocna ora, canÿe tsáshenëjana ibojtsaye, y nÿe ndeolpe chë ángel Pédrëbents̈ana yojtsojuánañe.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Nÿa chora Pedro tbojanosertá y tojánayana: “Mora ts̈abá s̈josertá, ndegombre Bëngbe Utabná chabe ángel tbojichmó ats̈e jatsbocama Heródesbe cucuats̈ents̈ana y lempe nts̈amo judiënga áts̈eftaca jamama imojuabnámnaca ca.”
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Pedro chë soyama juicio tojanca ora, tojána María, Juanbe mamabe yebnoye; Juan, Marcos ca imojanábobaina. Y chë yebnents̈e banga cánÿiñe imojtsemna, Bëngbe Bëtsáftaca encuéntaye.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Pedro chë tsashenoica bës̈ás̈oca tojanchembo ora, canÿe oservená, Rode ca uabainá, tojánbocna jarrepárama.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Chë oservená Pédrëbioye tbojanoyatëmbá ora, corente oyejuayá yojtsemna y cha, jebiatëfjo cuentna, cach tsoye tojesaná chë ts̈abe noticia jaúnayama, Pedro bës̈oca yojtsemna ca.
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Chë tsoca imojtsemnëngna chora tmojaniyana: “¿Opá chectsebocna ca?”
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 Chëntscuana Pedro cabá yojtsechembuana; tmojánebiatëfjo y tmojáninÿe ora, chënga puerte imojenjnaná.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Pero Pedro tojánefjats̈ëmbo iytëca chamobiamama y tojanacuntá nts̈amo Bëngbe Utabná utámenocana tbojánatsbocama. Chents̈ana tojanë́yana: “Nts̈amo tonjopasama Santiago y chë Jesucrístbeñe inÿe os̈buáchiyënga s̈mochjaúnaye ca.”
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Tojanbinÿna ora, chë soldadënga puerte imojónts̈a enbouenanana, nts̈amo Pédroftaca tojanopasama ndoñe imontsetáts̈ëmbo causa.
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 As Herodes tojanmandá Pedro chamotsenguanguama; pero jtsinÿenama ndoñe imonjobenaye orna, Herodes chë soldadënga tojanatjá ndayá Pédroftaca tojanopasana y chents̈ana tojanmandá chë cha imojanbojanÿá soldadënga jtsëbáyama. Chë soyënga tojanochnëngo chents̈ana, Herodes Judea luarents̈ana tojë́ftsanbocna y Cesarea luaroye tojtsanoñe, y choca tojtsanoquedañe.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 Herodes corente yojtsets̈átjaye Tiro y Sidonoquë́ngaftaca; as chënga tmojanenoyeuná Heródesbioye jama. Canÿe uámana uajabuachaná, Blasto ca uabainábioye tmojanayeuamaná, y chana tojanas̈ebuachená Herodes jauyanama ndoñe más entjayánanënga chamondë́tsemnama, er Tiro y Sidonoca ents̈anga vida imnabomna Heródesbe luaroca sanángaca.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Chcasna, rey Herodes inÿe tescama tojánachembo. Chë tena, jóyebuambayama Herodes uámana ents̈ayaca yojtopórma y yojótbema chabe mándaye tbemanents̈e; chents̈ana tojanonguamé.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Chora ents̈anga tmojanonts̈é mënts̈á uayebuáchana: “¡Chë entsoyebuambná cha ents̈á ndoñe quenátsmëna! ¡Chana canÿe dios entsemna ca!”
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Cachora, Bëngbe Bëtsabe canÿe ángel tojanma Herodes s̈ocana chaboshachama, chabe cuenta Bëngbe Bëtsá chamuatschuama ents̈anga ndoñe yonjáuyana causa. Herodes tojanóbana mamángaca sasná.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Pero chë tempo más bëtscá ents̈anga Bëngbe Bëtsabe palabra imojtsuenana y Jesucrístbeñe imojtsos̈buáchiye.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Bernabé y Saulo chatbe trabajo tbojë́ftsanma ora, Jerusalenocana Antioquía luaroye tbojésanata y Juan, chë Marcos ca uabobuatmá, chátaftaca tmojë́ftsanbets̈e.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.