Atos 11

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jesucristbe ichmónënga y chë Judeoca Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga tmojántats̈ëmbona, chë ndoñe judië́ngnaca Bëngbe Bëtsabe palabriñe imojtsos̈buáchema.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Pero Pedro Jerusalenoye tojesaná ora, báseftanga chabiama ndoñe ts̈abá tmonjánayana. Chënga imojamna chë juabnayënga, chë ndoñe judiënga os̈buáchiyënga boyabásenga canjánamna chë más delicadents̈e base bobachtema të́ts̈enënga jtsemnama ca, nts̈amo chë judiënga imojanamancá, as chënga jobenayama chë judiënga os̈buáchiyëngaftaca jenútanama ca.
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 As Pedro tmojantjá: —¿Ndáyeca tcojá chë ndoñe judiënga jábuachama y chë́ngaftaca tcojase ca?
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Chora Pedro lempe chënga tojanacuntá nts̈amo chë ndoñe judië́ngbioye cha tojána orscana tojanopasama. Cha tojanë́yana:
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 —Ats̈e Jope puebloca sënjamna y Bëngbe Bëtsáftaca sënjencuénta ora, mo otjenayoquëcá sënjáninÿe celocana mo canÿe bëts ents̈ëjuacá áts̈bioye enjétsabeconaye y nÿets canta sibiocana enjétsëjonÿana.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Y botamana sënjanrrepará ndayá chë tsoye bétsemnama y sënjáninÿe choye monjétsemna uamna y tjoca bayënga, ósjojnaye bayënga y nÿetscna shlofts̈ë́ngnaca.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Y sënjanuena canÿe oyebuambnayana mënts̈á: “Motsbaná, Pedro; mobaye y quem bayënga mose ca.”
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 Chora ats̈e sënjánayana: “Bëngbe Utabná, ndoñe; ats̈e ndocna te chiyáisese chë Moisesbe leyiñe ndoñe yondëlesenciana jasama bayënga y jasama ndoñe ts̈abá imomnënga ca.”
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 Chents̈ana cachiñe sëntëtanuena chë celocana oyebuambnayana mënts̈á: “Bëngbe Bëtsá tojalesenciá y canÿe bayá ts̈abá jasama yomna ca tojayanëse, ndoñe matsjuabnana chë bayá jasama ndoñe ts̈abá yontsemna ca.”
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Chë soye unga soyama chca tonjanopasá y chents̈ana chë ents̈ë́jua celoye tontanátsjua.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 Y cachora unga boyabásenga Cesarea pueblocana ichmónënga, chë posada së́ndbomnents̈e tmonjánashjajna, ats̈e janguanguama.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Y chë Uámana Espíritu s̈onjanmandá ats̈e yapa ntjatenojuabnaycá chë́ngaftaca jama; y quem chnë́nguana Jesucrístbeñe os̈buachiyë́ngnaca áts̈eftaca tmonjána. Nÿetscanga canÿe ents̈á Cornelio ca uabainabe yebnoye fsënjánamashjna;
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 y chana bënga s̈onjanacuntá nts̈amo tojáninÿe, cachabe yebnents̈e canÿe ángel ibojtsebiatsana y mënts̈á tbojaniyana: “Básefta boyabásenga Jope bëts puebloye michamó y moye chamuánatse Simón, chë Pedro ca monduabobuatmá,
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 y cha cmochanjabuayená nts̈amo aca y acbe yebnents̈a oyenënga s̈mochjotsbocá ca.”
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 As, ats̈e jóyebuambayama sënjanbojats̈é orna, chë Uámana Espíritu tonjánamashëngo chëngbe ainaniñe jtsemándayama, nts̈amo bë́ngbeñe natsana tonjanamashëngcá.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 “Chora sënjanenojuabó nts̈amo Bëngbe Utabná tonjánayanama: ‘Ndegombre, Juan ents̈anga béjayeca tonjanëbaye; pero Bëngbe Bëtsá chë Uámana Espíritu bochanjíchmua, ts̈ëngaftangbe ainaniñe jtsemándayama cháuamashënguama ca.’
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Chcasna, chë́ngnaca Bëngbe Bëtsá chë Uámana Espíritu tonjats̈atá, nts̈amo bënga, chë Utabná Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga, s̈onjanats̈atacá. Y chca, ats̈e ndoñe quetsátsmëna canÿe ts̈a uamaná, Bëngbe Bëtsá jauyanama nts̈amo cha yobos̈cá ndoñe chaondë́tsemna ca.”
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Jerusalenoca Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga chë soyënga tmojanuena ora, ndocá más tmonjantjá y Bëngbe Bëtsá tmojtanchuá, mënts̈á: —¡Asna, Bëngbe Bëtsá chë ndoñe judië́ngnaca tojalesenciá chëngbe bacna soyëngama ngménaca chamuatenójuaboma y chca amana chamotsajbanama, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida chamotsebomnama ca!
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Esteban tmojanóba chents̈ana, tmojanonts̈é chë Jesucrístbeñe inÿe os̈buachiyë́ngnaca jatëcamiyama. As chents̈ana báseftanga yojtsamna bën luarëngoye jtsachetëngana Fenicioye, Chipre y Antioquía luarëngoye, y chenache chënga Jesucristbe soyëngama imojanoyebuambná, pero nÿe judiëngbiama.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Pero báseftanga imojamna Chipre y Cirene luaroquënga, y chënga Antioquía bëts puebloye tmojánashjajna orna, chë ndoñe judië́ngbeñnaca tmojanoyebuambá, Jesús, chë Utabnabe soyëngama jabuayenase.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Bëngbe Utabnabe obenana chë́ngaftaca yojtsemna, y chca, ba ents̈anga tmojanajbaná bacna soyënga amana y tmojanonts̈é Bëngbe Utabnábeñe jtsos̈buáchiyana.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Jerusalenoca Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga chë soye tmojántats̈ëmbona ora, Antioquía luaroye Bernabé tmojanichmó.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Bernabé choye tojánashjango orna, tojáninÿe nts̈amo Bëngbe Bëtsá ts̈abe bendicionënga chë́ngbeñe tojanmama y chama corente tojanoyejuá. Nÿetscanga tojanabuayená chamotsiyena nÿets ainánaca Bëngbe Utabnábeñe jtsos̈buáchiyëse.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 Bernabé inamna canÿe ents̈á ts̈abe soyënga amá, chë Uámana Espíritu chabe ainaniñe yojtsemándaye y bëtscá os̈buachiyá inamna. Y banga tmojanonts̈é Bëngbe Utabnábeñe jtsos̈buáchiyana.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Chents̈ana, Bernabé Tarso puebloye tojána Saulo janguanguama,
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 y tbojáninÿena ora, Antioquía luaroye tbojë́ftsanbets̈e. Antioquía luarents̈na canÿe uata nÿets̈á Jesucrístbeñe os̈buáchiyëngaftaca cánÿiñe ibojë́ftsemna y ba ents̈anga tmojanabuatambá. Antioquioca inamna chë ndayents̈e natsanama Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga Cristbe ústonënga ca imojtsëbuatma.
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Chë tempo, básefta Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga Jerusalenocana Antioquía luaroye tmojána.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Chënguents̈ana canÿa Agabo ca uabainá tojantsá y chë Uámana Espíritbeyeca tojánayana, mënts̈á: “Nÿets luariñe ents̈anga oyeniñe bëts shëntsana echanjóshjango ca.” Y ndegombre chca tojanopasá, Claudio Romoca bëts mandado inamna ora.
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Chcasna, chë Antioquía bëts pueblents̈a Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga imojenóyeunaye ntsachets̈á crocénanënaca juíchmuana, nts̈amo cada ona tojobenacá, Judeoca Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga jujabuáchama.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Chca tmojanma, y Bernabé y Sáuloftaca chë crocénana tmojanichmó chë Judeoca Jesucrístbeñe os̈buáchiyënguents̈e bëtsëjemëngcá amë́ndayëngbioye.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.