Atos 11

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Jesucristbe ichmónënga y chë Judeoca Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga tmojántats̈ëmbona, chë ndoñe judië́ngnaca Bëngbe Bëtsabe palabriñe imojtsos̈buáchema.
1 E ouviram os apóstolos e os irmãos que estavam na Judeia que também os gentios tinham recebido a palavra de Deus.
2 Pero Pedro Jerusalenoye tojesaná ora, báseftanga chabiama ndoñe ts̈abá tmonjánayana. Chënga imojamna chë juabnayënga, chë ndoñe judiënga os̈buáchiyënga boyabásenga canjánamna chë más delicadents̈e base bobachtema të́ts̈enënga jtsemnama ca, nts̈amo chë judiënga imojanamancá, as chënga jobenayama chë judiënga os̈buáchiyëngaftaca jenútanama ca.
2 E, subindo Pedro a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 As Pedro tmojantjá: —¿Ndáyeca tcojá chë ndoñe judiënga jábuachama y chë́ngaftaca tcojase ca?
3 dizendo: Entraste em casa de varões incircuncisos e comeste com eles.
4 Chora Pedro lempe chënga tojanacuntá nts̈amo chë ndoñe judië́ngbioye cha tojána orscana tojanopasama. Cha tojanë́yana:
4 Mas Pedro começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 —Ats̈e Jope puebloca sënjamna y Bëngbe Bëtsáftaca sënjencuénta ora, mo otjenayoquëcá sënjáninÿe celocana mo canÿe bëts ents̈ëjuacá áts̈bioye enjétsabeconaye y nÿets canta sibiocana enjétsëjonÿana.
5 Estando eu orando na cidade de Jope, tive, num arrebatamento dos sentidos, uma visão; via um vaso, como um grande lençol que descia do céu e vinha até junto de mim.
6 Y botamana sënjanrrepará ndayá chë tsoye bétsemnama y sënjáninÿe choye monjétsemna uamna y tjoca bayënga, ósjojnaye bayënga y nÿetscna shlofts̈ë́ngnaca.
6 E, pondo nele os olhos, considerei e vi animais da terra, quadrúpedes, e feras, e répteis, e aves do céu.
7 Y sënjanuena canÿe oyebuambnayana mënts̈á: “Motsbaná, Pedro; mobaye y quem bayënga mose ca.”
7 E ouvi uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 Chora ats̈e sënjánayana: “Bëngbe Utabná, ndoñe; ats̈e ndocna te chiyáisese chë Moisesbe leyiñe ndoñe yondëlesenciana jasama bayënga y jasama ndoñe ts̈abá imomnënga ca.”
8 Mas eu disse: De maneira nenhuma, Senhor; pois nunca em minha boca entrou coisa alguma comum ou imunda.
9 Chents̈ana cachiñe sëntëtanuena chë celocana oyebuambnayana mënts̈á: “Bëngbe Bëtsá tojalesenciá y canÿe bayá ts̈abá jasama yomna ca tojayanëse, ndoñe matsjuabnana chë bayá jasama ndoñe ts̈abá yontsemna ca.”
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Chë soye unga soyama chca tonjanopasá y chents̈ana chë ents̈ë́jua celoye tontanátsjua.
10 E sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se no céu.
11 Y cachora unga boyabásenga Cesarea pueblocana ichmónënga, chë posada së́ndbomnents̈e tmonjánashjajna, ats̈e janguanguama.
11 E eis que, na mesma hora, pararam junto da casa em que eu estava três varões que me foram enviados de Cesareia.
12 Y chë Uámana Espíritu s̈onjanmandá ats̈e yapa ntjatenojuabnaycá chë́ngaftaca jama; y quem chnë́nguana Jesucrístbeñe os̈buachiyë́ngnaca áts̈eftaca tmonjána. Nÿetscanga canÿe ents̈á Cornelio ca uabainabe yebnoye fsënjánamashjna;
12 E disse-me o Espírito que fosse com eles, nada duvidando; e também estes seis irmãos foram comigo, e entramos em casa daquele varão.
13 y chana bënga s̈onjanacuntá nts̈amo tojáninÿe, cachabe yebnents̈e canÿe ángel ibojtsebiatsana y mënts̈á tbojaniyana: “Básefta boyabásenga Jope bëts puebloye michamó y moye chamuánatse Simón, chë Pedro ca monduabobuatmá,
13 E contou-nos como vira em pé um anjo em sua casa, e lhe dissera: Envia varões a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 y cha cmochanjabuayená nts̈amo aca y acbe yebnents̈a oyenënga s̈mochjotsbocá ca.”
14 o qual te dirá palavras com que te salves, tu e toda a tua casa.
15 As, ats̈e jóyebuambayama sënjanbojats̈é orna, chë Uámana Espíritu tonjánamashëngo chëngbe ainaniñe jtsemándayama, nts̈amo bë́ngbeñe natsana tonjanamashëngcá.
15 E, quando comecei a falar, caiu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós ao princípio.
16 “Chora sënjanenojuabó nts̈amo Bëngbe Utabná tonjánayanama: ‘Ndegombre, Juan ents̈anga béjayeca tonjanëbaye; pero Bëngbe Bëtsá chë Uámana Espíritu bochanjíchmua, ts̈ëngaftangbe ainaniñe jtsemándayama cháuamashënguama ca.’
16 E lembrei-me do dito do Senhor, quando disse: João certamente batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 Chcasna, chë́ngnaca Bëngbe Bëtsá chë Uámana Espíritu tonjats̈atá, nts̈amo bënga, chë Utabná Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga, s̈onjanats̈atacá. Y chca, ats̈e ndoñe quetsátsmëna canÿe ts̈a uamaná, Bëngbe Bëtsá jauyanama nts̈amo cha yobos̈cá ndoñe chaondë́tsemna ca.”
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que a nós, quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era, então, eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Jerusalenoca Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga chë soyënga tmojanuena ora, ndocá más tmonjantjá y Bëngbe Bëtsá tmojtanchuá, mënts̈á: —¡Asna, Bëngbe Bëtsá chë ndoñe judië́ngnaca tojalesenciá chëngbe bacna soyëngama ngménaca chamuatenójuaboma y chca amana chamotsajbanama, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida chamotsebomnama ca!
18 E, ouvindo estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Na verdade, até aos gentios deu Deus o arrependimento para a vida.
19 Esteban tmojanóba chents̈ana, tmojanonts̈é chë Jesucrístbeñe inÿe os̈buachiyë́ngnaca jatëcamiyama. As chents̈ana báseftanga yojtsamna bën luarëngoye jtsachetëngana Fenicioye, Chipre y Antioquía luarëngoye, y chenache chënga Jesucristbe soyëngama imojanoyebuambná, pero nÿe judiëngbiama.
19 E os que foram dispersos pela perseguição que sucedeu por causa de Estêvão caminharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra senão somente aos judeus.
20 Pero báseftanga imojamna Chipre y Cirene luaroquënga, y chënga Antioquía bëts puebloye tmojánashjajna orna, chë ndoñe judië́ngbeñnaca tmojanoyebuambá, Jesús, chë Utabnabe soyëngama jabuayenase.
20 E havia entre eles alguns varões de Chipre e de Cirene, os quais, entrando em Antioquia, falaram aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Bëngbe Utabnabe obenana chë́ngaftaca yojtsemna, y chca, ba ents̈anga tmojanajbaná bacna soyënga amana y tmojanonts̈é Bëngbe Utabnábeñe jtsos̈buáchiyana.
21 E a mão do Senhor era com eles; e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Jerusalenoca Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga chë soye tmojántats̈ëmbona ora, Antioquía luaroye Bernabé tmojanichmó.
22 E chegou a fama destas coisas aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia,
23 Bernabé choye tojánashjango orna, tojáninÿe nts̈amo Bëngbe Bëtsá ts̈abe bendicionënga chë́ngbeñe tojanmama y chama corente tojanoyejuá. Nÿetscanga tojanabuayená chamotsiyena nÿets ainánaca Bëngbe Utabnábeñe jtsos̈buáchiyëse.
23 o qual, quando chegou e viu a graça de Deus, se alegrou e exortou a todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 Bernabé inamna canÿe ents̈á ts̈abe soyënga amá, chë Uámana Espíritu chabe ainaniñe yojtsemándaye y bëtscá os̈buachiyá inamna. Y banga tmojanonts̈é Bëngbe Utabnábeñe jtsos̈buáchiyana.
24 Porque era homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Chents̈ana, Bernabé Tarso puebloye tojána Saulo janguanguama,
25 E partiu Barnabé para Tarso, a buscar Saulo; e, achando-o, o conduziu para Antioquia.
26 y tbojáninÿena ora, Antioquía luaroye tbojë́ftsanbets̈e. Antioquía luarents̈na canÿe uata nÿets̈á Jesucrístbeñe os̈buáchiyëngaftaca cánÿiñe ibojë́ftsemna y ba ents̈anga tmojanabuatambá. Antioquioca inamna chë ndayents̈e natsanama Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga Cristbe ústonënga ca imojtsëbuatma.
26 E sucedeu que todo um ano se reuniram naquela igreja e ensinaram muita gente. Em Antioquia, foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 Chë tempo, básefta Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga Jerusalenocana Antioquía luaroye tmojána.
27 Naqueles dias, desceram profetas de Jerusalém para Antioquia.
28 Chënguents̈ana canÿa Agabo ca uabainá tojantsá y chë Uámana Espíritbeyeca tojánayana, mënts̈á: “Nÿets luariñe ents̈anga oyeniñe bëts shëntsana echanjóshjango ca.” Y ndegombre chca tojanopasá, Claudio Romoca bëts mandado inamna ora.
28 E, levantando-se um deles, por nome Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo, e isso aconteceu no tempo de Cláudio César.
29 Chcasna, chë Antioquía bëts pueblents̈a Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga imojenóyeunaye ntsachets̈á crocénanënaca juíchmuana, nts̈amo cada ona tojobenacá, Judeoca Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga jujabuáchama.
29 E os discípulos determinaram mandar, cada um conforme o que pudesse, socorro aos irmãos que habitavam na Judeia.
30 Chca tmojanma, y Bernabé y Sáuloftaca chë crocénana tmojanichmó chë Judeoca Jesucrístbeñe os̈buáchiyënguents̈e bëtsëjemëngcá amë́ndayëngbioye.
30 O que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e de Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.